Gênesis 21

Sunbin-Got em Kitakamin Weng (BHL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Beli, Yawe e Sala ulo watemeko, akalem yangse fawtuk weng ayem elo fukunsomi, Sala ulo dokoumse
1 O Senhor foi bondoso com Sara, como lhe dissera, e fez por ela o que prometera.
2 kasike, fein, u aul kumun kesomi, um kunum fasel kese imok Abalakam elo kunum aul mak dukulewsu kale. Dukulewsu kasike, Sunbin-Got em sua kel yangse weng be fein dem abuse kale.
2 Sara engravidou e deu um filho a Abraão em sua velhice, na época fixada por Deus em sua promessa.
3 Keko beli, Abalakam yemkal i kunum aul beem wiin e “Aisak” dangsiliw kale.
3 Abraão deu o nome de Isaque ao filho que Sara lhe dera.
4 Dangiwi, Aisak em dukusu ding e duan kel ding kese ding dim bakate, Abalakam e Sunbin-Got em kitakamin weng geleweko, akalem min em kal okilewse kale.
4 Quando seu filho Isaque tinha oito dias de vida, Abraão o circuncidou, conforme Deus lhe havia ordenado.
5 Sala um Aisak elo dukusu ding dim e, Abalakam em itol e 100 kese
5 Estava ele com cem anos de idade quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 kasike, Sala u bokolomelu: “Sunbin-Got e nelo ibolow folok so kenemse te. Kunum waneng alik alik i nelo kanemse sang be kiliko, neso kalfong kesomi, abenggilokoliw te!”, angsu kale.
6 E Sara disse: "Deus me encheu de riso, e todos os que souberem disso rirão comigo".
7 Angeko, iti bokolomelu: “Mali kawitw mak Abalakam elo bokolewomeliw: ‘Kom kalel Sala u aul mak dukuko, non demenoku te!’, danginba kesiliw kate kame, nelo netemina! Nem fasel sel kese imok Abalakam elo aul mak dukulewsi te!”, angsu kale.
7 E acrescentou: "Quem diria a Abraão que Sara amamentaria filhos? Contudo eu lhe dei um filho em sua velhice! "
8 Beli, kunum aul beem tiak keko, non kolewse ding kabalak e, Abalakam e wanin fian mak fulei, i aul kakat fian mak kelewsiliw kale.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que Isaque foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Keko beli, deiw mak ding mak e, Sala u atemute: Abalakam em Isiw aneng fian em afam waneng Kagal um min Ismael e ukalem min Aisak em ibolow daolewei, atemsu kale.
9 Sara, porém, viu que o filho que Hagar, a egípcia, dera a Abraão estava rindo de Isaque,
10 Atemsomelui, u Abalakam elo bokolewomelu: “Sak weng afak keko, aluwbamin waneng buso, ukalem min eso, kulu koyemeko, nanew aneng elo yemda una! Nimtew angom? Sak weng afak waneng buum min be kanelom, nakalem min Aisak eso bongguko, nukalem on kisol eisneng mesesem mesesem be nam kule tako! Aisak em ete kuw te.”, dangsu kale.
10 e disse a Abraão: "Livre-se daquela escrava e do seu filho, porque ele jamais será herdeiro com o meu filho Isaque".
11 Dangui, Abalakam e ibolow banban kese kale. Nimtew angom? Ismael bakal akalem min kasike.
11 Isso perturbou demais Abraão, pois envolvia um filho seu.
12 Kate, Sunbin-Got e Abalakam elo bokolewomele: “Ku kanelom weng afak waneng Kagal buso, um min beso, yat biim dulum elote ibolow ilum kelokolew te! Sala um min Aisak beem muluwel dow ite kuw kukalem angin kelokoliw kasike kame, kom sun waneng buum kangsu weng beelo gelewa!
12 Mas Deus lhe disse: "Não se perturbe por causa do menino e da escrava. Atenda a tudo o que Sara lhe pedir, porque será por meio de Isaque que a sua descendência há de ser considerada.
13 Kate ku kilele kilila! Weng afak waneng buum min bakati muluwel dow banso fukalaloke te. Nimtew angom? Akati kukalem min kasike.”, dangse kale.
13 Mas também do filho da escrava farei um povo; afinal ele é seu descendente".
14 Dangei, iti kutim danse ding dim bakate, Abalakam e wanin so, ok sen so, um aul beso kuluko, Kagal ulo king takas keumeko, yat ilo yemdase kale. Yemdalei, afam waneng yat uneko, Belseba aneng kawtiw banim so, ais banim tiow aneng kalo uneko, akokow aneng kalo teifulusiliw kale.
14 Na manhã seguinte, Abraão pegou alguns pães e uma vasilha de couro cheia d’água, entregou-os a Hagar e, tendo-os colocado nos ombros dela, despediu-a com o menino. Ela se pôs a caminho e ficou vagando pelo deserto de Berseba.
15 Teifulubomeliwi, im de telsiliw ok be banimse ding dim bakate, u min beelo ais mit koleweko,
15 Quando acabou a água da vasilha, ela deixou o menino debaixo de um arbusto
16 uneko, gan awet ka kel teineko, ibolow tiaktiak kesomi, bokolomelu: “Min beem kuanoke be ne nam atemi te.”, angeko, ka teinsu kale. Teinsu kate, um min be amemin kuw amebomi, alse kale.
16 e foi sentar-se perto dali, à distância de um tiro de flecha, porque pensou: "Não posso ver o menino morrer". Sentada ali perto, começou a chorar.
17 Keko beli, Sunbin-Got e aul beem amemin be kilisomi, akalem dabalakamin finik mak dabalalei, e abiil elote Kagal ulo weng mak bokoumomele: “Kagal kutaka! Ku nimtew angom ete amebelew a? Ku kanelom finganemokolew te! Sunbin-Got e aul beelo atemeko, em amemin be kilile
17 Deus ouviu o choro do menino, e o anjo de Deus, do céu, chamou Hagar e lhe disse: "O que a aflige, Hagar? Não tenha medo; Deus ouviu o menino chorar, lá onde você o deixou.
18 kasike, ku kame kalaing kuw keko, mola! Moko, min elo teing so daok kelewko, mumul dala! Nimtew angom? Em muluwel dow ilo banso banso keyemoki kasike.”, wangse kale.
18 Levante o menino e tome-o pela mão, porque dele farei um grande povo".
19 Wangei, Sunbin-Got e Kagal um kiin bamtak keumei, u fein atemute: “Kawin tem ok mak be kai!”, angesomelui, u ok sen kuluko, dulusomi, wenei, u min elo demensu kale.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu uma fonte. Foi até lá, encheu de água a vasilha e deu de beber ao menino.
20 — ausente —
20 Deus estava com o menino. Ele cresceu, viveu no deserto e tornou-se flecheiro.
21 — ausente —
21 Vivia no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu-lhe uma mulher da terra do Egito.
22 Beli, beem ding dim be, kunum mak em wiin e Bikol bise kale. E Abimelek em wonuk so kunum im kak kunum kese kale. Kunum beso, Abimelek so, aso i teleko, Abalakam elo bokolewomeliw: “Aso nu atemuwete: Nomin eisneng mak ku kelew tewe, Sunbin-Got e kulo dokokemkabe
22 Naquela ocasião, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 kasike kame, Sunbin-Got em kiin dim e weng fawtuk ayem mak nulo bokoyema! Weng be kanekote: Diwkuw diwkuw, ku nuso, nukalem muluwel dow iso, alik alik nulo nam funum funum keyemew te. Ne kulo ken ati kukuw kuw kukukemsi kasike kame, ku nakalem atew kelomi, aneng kaleem kasel alik alik nukalem akati ken kukuw kuw kukuyemolewka!”, dangsiliw kale.
23 Agora, jura-me, diante de Deus, que não vais enganar-me, nem a mim nem a meus filhos e descendentes. Trata a nação que te acolheu como estrangeiro com a mesma bondade com que te tratei".
24 Dangiwi, Abalakam e aso ilo yan weng bokoyemomele: “Kenka! Fawtuk weng ayem be kaneloki te!”, yangse kale.
24 Respondeu Abraão: "Eu juro! "
25 Yangeko, iti weng makso Abimelek elo bokolewomele: “Kom weng afak kunum i teleko, nuso gansomi, nakalem ok miktem yakut keko, kulusiliw te.”, dangse kale.
25 Todavia Abraão reclamou com Abimeleque a respeito de um poço que os servos de Abimeleque lhe tinham tomado à força.
26 Dangei, Abimelek e yan weng bokolewomele: “Ne naknok! Kame emisik ding kelei, ne kanese eisneng be kilili te.” dangse kale.
26 Mas Abimeleque lhe respondeu: "Não sei quem fez isso. Nunca me disseste nada, e só fiquei sabendo disso hoje".
27 Dangei, Abalakam e siwsiw so, meme so, bulmakao so, kuluko, Abimelek elo dulewei, aso i kitakamin weng mak dukusiliw kale.
27 Então Abraão trouxe ovelhas e bois, deu-os a Abimeleque, e os dois firmaram um acordo.
28 Dukusomeliwi, Abalakam e siwsiw yanggus men ben kel amen amen keko, dukuse kasike,
28 Abraão separou sete ovelhas do rebanho,
29 Abimelek e elo dakalalomele: “Nimtew angom ete ku kanelew a?”, dangse kale.
29 pelo que Abimeleque lhe perguntou: "Que significam estas sete ovelhas que separaste das demais? "
30 Dangei, Abalakam e yan weng bokolewomele: “Mali kawtiw i kulo dukembi ben kel siwsiw be atemeko, kilele kal keliwete: Nete kuw kawin tem dikeko, ok miktem be fitew dasi te.”, dangesomi, siwsiw ben kel beelo dulewei, fein, Abimelek e ilo kuluse kale.
30 Ele respondeu: "Aceita estas sete ovelhas de minhas mãos como testemunho de que eu cavei este poço".
31 Kuluse kasike, abiw ka em wiin e “Belseba” dangsiliw kale. Nimtew angom? Aneng ka e, aso i ikalem dukusiliw kitakamin weng beem fawtuw ayem weng bokolew bokolew kesiliw kasike.
31 Por isso aquele lugar foi chamado Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 Keko beli, Abimelek so, akalem wonuk so kunum im kak kunum Bikol so, aso i iti ikalem Filistia aneng fian elo unsiliw kale.
32 Firmado esse acordo em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante das suas tropas, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Uniwi, Abalakam e Belseba abiw kel ais sel mak kaiko, Yawe Elolam em wiin fian dolewse kale.
33 Abraão, por sua vez, plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do Senhor, o Deus Eterno.
34 Beli, tiak ding kelei, Abalakam e kokow kunum keko, Filistia aneng fian ka kel teinse kale.
34 E morou Abraão na terra dos filisteus por longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.