Mateus 22

Na Rorongo Ke Toke Eigna a Jisas Krais (BGT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 A Jisas ke ghoi titiono vanira mara puhidia mara Jiu me velera sina titiono velepuhi mua.
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 Imanea ke velera, “Na hughuta i popo ke vaghagna na king ke eia na vangahaidu hutu kori vido ke sonihaidua a dathegna mane.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Kori vido ke kaikaliti ghohi na komi fata, imanea ke vetulara nigna na komi mane agutu eigna kedana velera na komi tinoni ke hulaghinira ghohi eigna kedana mai. Keana imarea kena boi nidia na mai kori vangahaidu.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 Gi na king ke vetulara kekeha mua nigna na mane agutu me velera, ‘Oti vano moti velera na komi tinoni ku hulaghinira ghohi eigna kedana mai saisami. Kekeha nigua na kau kena vathehera ghohi ma na komi vanga ke mono kaikaliti ghohi!’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 “Keana kori vido kena vano, na komi tinoni kena hulaghinira kena boi rongovira mena eia vamua nidia na fata kena magnahaghinia ghehedia. Kekeha kena vano kori ghadia na gnatha, kekeha kena vano tadia na komi vido kena agutu,
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 mi kekeha kena thotira nigna na komi mane agutu na king. Imarea kena thabuhira mena vathehera.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 “Na king ke dikatagna puala me vetulara nigna na komi soldia mena vathehera gougovu arahai kena vathehera nigna na komi mane agutu. Gi ena pughulira na komi vathe kori melehadia.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Ma na king ke velera kekeha mua nigna na komi mane agutu, ‘Na vangahaidu ke kaikaliti ghohi, keana na komi tinoni ku hulaghinira ghohi kena boi naba kedana mai.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Moti vano au tadia na komi hangana hutu moti kilora mai kori vangahaidu arahai koti padara ngengeni.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 “Nigna na komi mane agutu na king kena taveti au mena hatira mai na komi tinoni dika ma na komi tinoni toke kena padara. Na vathe kena vangahaidu itagna ke vonu.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 Kori vido ke mai na king bali reghira arahai kena mai, imanea ke reghia sina mane ke pipisia na pohe ke boi nabagna na vangahaidugna na sonihaidu.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 Ma na king ke veleagna, ‘Kulagu, ehava gi o haghe mai eeni? Eigna ighoe ko pipisia na pohe ke boi nabagna na vangahaidugna na sonihaidu.’ Ma na mane iangeni ke mono bughoro vamua.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Na king ke velera nigna na komi mane agutu, ‘Oti thotia moti taria na naegna ma na limagna moti soni vanoa kori meleha ke puni. Ingengeni na komi tinoni kedana dikahehe mena tangi mena gigiri kei.’”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 Gi a Jisas ke velea, “Sethe na tinoni a God ke hulaghinira, keana boi sethe a God ke vahira.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Leghugna iangeni mara na Farise kena haidu mena vapuhia eigna kedana pilaunia a Jisas. Imarea kena magnahaghinia a Jisas keda velea sa fata ke boi jino eigna kedana fatea.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Imarea kena vetulara vano tagna a Jisas kekeha nidia na mane vaovarongo duadia kekeha tinoni Jiu kena leghua a King Herod. Imarea kena veleagna, “Velepuhi, ighami kiti adoa na komi fata ko velea ke jino meke tutuni. Kari o velepuhira na mavitu na komi fata a God ke magnahaghinia kedana eia. O boi mataghunia na hava kena ghaghana na mavitu eimu ighoe. Toke kedana boi magnahaghinia nimua na velepuhi, ighoe ko velepuhi vamua na hava ke tutuni eigna a God.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Na vunegna iangeni, ighami kiti magnahaghinia na rongoviagna na ghaghanamu. Ehava? E jino kori nida na vetula katida volia na takis tagna na King gna i Rom ba teo?”
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 A Jisas ke adoa imarea kena haga pilaunia me velera, “Ighamu na komi tinoni piapilau! Ehava gi oti magnahaghina na pilauniugna eigna kuda velea sa fata ke boi jino?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Oti tateli vaniu mai sikei na sileni bali voli takis.” Imarea kena hea vano sikei itagna,
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 ma Jisas ke huatira, “Oti veleu, ahai na totoghalegna ma na ahagna ke mono itagna?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Imarea kena haghore tughua, “Na King gna i Rom.”
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Kori vido kena rongovia nigna na haghore tughu, imarea kena vere nidia puala mena taveti sania.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Kori dani iangeni kekeha mara na Sadiusi kena mai tagna a Jisas. Imarea kena boi vaututunia na komi tinoni kedana havi tabiru leghugna na thehe. Imarea kena ania,
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Velepuhi, a Moses ke risoa gi na mane keda thehe sania a taugna me teo mua sa dathegna, a tahigna keda taulaghi itagna na vaivine ke thehe a taugna eigna keda boa na gari itagna bali vavusua na pagusugna a toghagna ke thehe.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 I hau, mara vitu tamatahi kena mono tamami ghami eeni. Na mane ke havi nagho ke taulaghi me thehe, kari e teo sa dathegna. Na vunegna iangeni, a tahigna imanea ke ghoi taulaghi tagna na vaivine ke thehe sania a taugna.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Imanea huju ke thehe me teo sa dathegna. Ma na vatolugna tadia mara tamatahi ke taulaghi tagna me nanaba vamua. Vano me mara vitu tamatahi gougovu kena taulaghi tagna na vaivine iangeni.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Vagovugna, na vaivine ke thehe.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 O veleghami, kori vido a God keda vasokaraghini tabirura arahai kena thehe, ahai itadia mara tamatahi irangeni keda taugna na vaivine iangeni? Eigna mara vitu tamatahi gougovu kena taulagi tagna.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 A Jisas ke velera, “Oti pukuni hahi tutuni! Ighamu koti boi talu adoa na komi Rioriso ke Tabu moti bosi thaothadoghagna a God ke mana puala.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Leghugna a God keda vasokaraghini tabirura na komi tinoni kena thehe, imarea kedana boi taulaghi, vaghadia na komi enjel kena mono i popo.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Ikeagaieni inau kuda velepuhighamu eigna na sokara tabiru kori thehe. Ehava? Oti boi ijumia na hava a God ke veleghamu tadia na komi Rioriso ke Tabu eigna na havi tabiru kori thehe? Imanea ke velea,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Inau na nidia na God a Ebraham, a Aisak ma Jekob.’ Tolumara kotolu thehe ghohi i hau, kari tagna a God tolumara kotolu havi mua. A God, boi na God nidia arahai kena thehe ghohi, kari nidia na God arahai kena havi.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Kori vido na mavitu kena rongovia iaani, imarea kena vere nidia puala tagna nigna na velepuhi.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Kori vido kena rongovia a Jisas ke vamaomamora mara na Sadiusi, mara na Farise kena haidu bali vapuipuhi eigna na hava kedana eia.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Sikei itadia ke adoa puala na komi vetula nigna a Moses. Imanea ke vano tagna a Jisas eigna keda pilaunia me huatia,
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Na hava na vetula nigna a Moses ke nagho vano tadia na komi vetula gougovu?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Ma Jisas ke velea, “‘Oti dothovia a Lod na nimiu a God kori havimiu gougovu, kori tarungamiu gougovu, mi kori ghaghanamiu gougovu.’
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Iangeni na vetula ke nagho vano tadia na komi vetula gougovu.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Na varuagna na vetula ke nagho iaani: ‘Dothovira na komi tinoni vaghagna ko dothovigho ghehemu.’
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 E rua na vetula iraani ke kuikuvira na komi vetula gougovu nigna a Moses ma na komi rioriso nidia mara na profet.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Kori vido mara na Farise kena talu mono mua ngengeni, a Jisas ke huatira,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Na hava ke mono kori ghaghanamiu eigna a Vahavi na? Imanea a vinahuhugna ahai?”
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Gi a Jisas ke velea, “Gi keda tutuni iangeni, ehava gi a Deved ke velea iaani kori vido na Tarunga ke Tabu ke batua na ghaghanagna,
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘A God ke veleagna na vunaghigu,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 “Deved ke kiloagna a Vahavi na vunaghigna. Gi imanea na vunaghigna a Deved, ehava gi imanea na vinahuhugna a Deved mua?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Kori vido iangeni, teo sikei tadia mara na Farise ke haghore tughua. Turughu kori dani iangeni teo sa tinoni ke mathaghai na huatiagna a Jisas eigna sa fata mua.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.