Romanos 9

Bafut (BFD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ànnù yìi mə mə swoŋ aa, à nɨ̂ ànnù nɨ̂ŋkoŋə̀, mə̀ laa mbə ŋû Kristo, kaa waꞌǎ nàâ ɨ̀nnù tswɛɛ̀. Ǹtɨɨ̀ gha yìi ɨ saꞌa nɨ̂ gha a mûm Àzwì Nwì ɨ nɨ̂ àyəfə yâ.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Àjəŋnə̀ yî wè a tswe a mûm ǹtɨɨ mə̀, mə̀ kɨɨ̀ ǹyuꞌu nɨ̂ ǹyaŋə̂ tɨ̀ mɛ̀ a ntɨɨ mə̀.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 M̀bɨꞌɨ ŋgaa bɨ̀lɨ̂m ba, ŋ̀gwɛ̀ꞌɛ̀ yà, boŋ mə̀ lɛ mbaa nyə̀ꞌə̀tə mə bɨ̀ nɨŋ ndɔ̀ɔ̀ a atu mə̀, kə̀ mə bɨ̀ kɨ nyatə gha bìꞌi Kristo ǹloŋ ŋkwitû waa.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Bo laa mbə baIsrael, à lɛ mbə bo mə Nwìŋgɔ̀ŋ à lɛ nlɔ̀gə̀ waa a nɨ bɔɔ̀ bi ŋ̀kɨ ndɨꞌɨ nɨghaꞌà ni a mbo bo, ŋ̀warə akàà bo bo, m̀fa nɔ̂ŋsə̀ a mbo bo, bo tswê nɨ mânjì m̀mii Nwì yìi à kùꞌùnə aà, ŋ̀kɨ ntswe nɨ̂ ɨ̀nnù jìi mə Nwìŋgɔ̀ŋ à lɛ ŋkàꞌà aà.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Bo lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ aa a nu bɨ̀tà bɨ bɨ̂taà bìꞌinə̀ bya, Kristo tsǒ ŋùmɨ̀sɔ̀ŋ à lɛ ŋkɨ mfɛꞌɛ a ŋgwɛ̀ꞌɛ bo, bìꞌinə̀ ka ŋghaꞌasə Kristo yìi mə à nɨ Nwìŋgɔ̀ŋ yìi a buꞌutə bə̂ bɨ̀tsɨ̀mə̀ aa nɨ̀ŋkoŋə̀.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Lâ kaa mə̀ sɨ swoŋə aa mə kaa Nwì à sɨ̀ nɨghàâ ni ləə̀ ǹloŋ mə kaa à sɨ̀ bə̂ bɨ̀tsɨ̀m bìi mə bɨ fɛꞌɛ a ŋgwɛ̀ꞌɛ baIsrael aa bə mə à nɨ baIsrael bi annù nɨ̂ŋkoŋə̀.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Kaa waꞌǎ bɔɔ bɨ Abraham bɨ̂tsɨ̀m bə mə à nɨ bɔɔ̀ bi, lâ Nwìŋgɔ̀ŋ a swoŋ a mbo Abraham mə, “Ǹtsya a njɨ̌m Isaac, bɨ ka yǐ tɨgə twoŋə ŋgwɛ̀ꞌɛ̀ yò a nɨ̂ ɨ̀kùmə̂ ghô.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Ma yû a dɨ̀ꞌɨ̀ aa mə kaa à sɨ bɔɔ bɨ̀tsɨ̀m bìi mə bɨ jwe a mûm ǹjyǎnu aa bə mə Nwìŋgɔ̀ŋ à lɔ̀gə a nɨ bɔɔ̀ bi; à bàŋnə nlɔ̀gə̀ bya bìi mə à lɛ ŋkàꞌà ǹloŋ ŋgaà yàà aà.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Ǹloŋ mə Nwìŋgɔ̀ŋ à lɛ ŋghɨ̀rə ŋkàꞌâ yì ya aa lalà, “Nòò à ka tsyǎ bǔ kɨ kùꞌù lâlà, tâ mə̀ zì tâ Sarah à jwe a mûmbâŋnə̀.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Kaa a burə tɨ̀ mɛ̀, a mbǔ ŋghɛ̀ɛ̀ ghu, nòò wa mə Rebecca à lɛ ntswe nɨ bɔɔ bya bi baa a atoꞌo yu, mə â lɛ njwe ŋû yî mɔꞌɔtə, taà yìꞌinə̀ Isaac aa,
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 a ŋghɨ̀rə mə àjàŋ yìi mə Nwìŋgɔ̀ŋ à lɛ ntsɔꞌɔ bə̂ bi aa tâ à bə a ataŋtə̀ Nwî, kaa waꞌà yòŋə̀ aa bə nɨ̂ àfàꞌà yìi ŋǔ fàꞌà aa, tâ à bə bə̂ ǹtsɔ̀ꞌɔ Nwì,
11 — ausente —
12 Nwìŋgɔ̀ŋ a swoŋ a mbo ǹdè wàà mə, “Yì ǹtsyàmbìì à ka yi kɨ fàꞌà a mbo yì àyòŋtə̀.” À lɛ nswoŋə ma yû aa mbɔŋ tâ bɨ̀ yi njwe waa, kaa bo burə̀ tɨ̌ annù yî tsu ghɨrə̀, kə̀ yî sɨgɨ̀nə̀ kə̀ yì bɨ̂.
12 — ausente —
13 A ajàŋ mə bɨ kɨ mbù ŋ̀ŋwaꞌanə a mûm àŋwàꞌànə̀ Nwî aa mə, “Mə̀ lɛ ŋkɔ̀ŋə̀ Yacob, m̀baa Isac.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 M̀bə̂ bìꞌinə̀ swoŋ aa mə akə aa ɛ? Mə Nwìŋgɔ̀ŋ a ghɨ̀rə annù yìi a sɨ̀ tsinə̀ aa ɛ? Kaa mbə bìꞌinə̀ waꞌà maa ajàŋ swoŋə̀.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Ǹloŋ mə à lɛ nswoŋ a mbo Moses mə,
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 La a bə mə, kaa ŋ̀ko mɨ̀lɨ̀ŋnə̀ Nwì ɨ̀ sɨ aa a njɨ̌m ŋ̀kɔ̀ŋə̂ ŋù kə̀ ɨ̀fàꞌà ŋû yoŋə, ɨ yòŋə̀ aa tsiꞌì a njɨ̌m ŋko mɨ̀lɨ̀ŋnə̀ yì.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Ǹloŋ mə aŋwàꞌànə̀ Nwî a lɛ nswoŋ a mbo Pharoah mə, “Mə̀ lɛ ŋghɨ̀rə̀ gho a nɨ mfɔ̀ aa mə mə dɨ̀ꞌɨ̀ mɨdaꞌa ma a nu wò, ɨ ghɨ̀rə tâ bɨ̀ zi ɨkûm gha a mbî ǹtsɨ̀mə̀.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 A dɨꞌɨ̀ mə Nwìŋgɔ̀ŋ a ko mɨlɨ̀ŋnə̀ ŋù yìi a kɔ̌ŋ ŋko aa, ŋkɨɨ ŋghɨrə ǹtɨɨ ŋû yì mɔ̀ꞌɔ ɨ tɨɨ̀ nɨ̂ ŋ̀kɔ̀ŋə̂ yì.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Lâ nɨ̀ ka betə gha mə, “M̀bə̂ Nwìŋgɔ̀ŋ a bû ǹtɨgə mfɨrə ŋû aa mə akə aa ɛ? M̀bə̂ wò a tuu ànnù yìi mə à kɔ̀ŋə aa ɛ?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Lâ wò ŋûmɨ̀sɔ̀ŋ, ò bə aa wò, a ŋka mbetə mɨ̀ghàà a mbo Nwî aa ɛ? M̀bə̂ àntɔ̀ɔ̀ nsyɛ a betə̌ a mbɔɔ̀ yì mə, “Ò bɔ̀ɔ gha bə lâlà aa a ya aa ɛ?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 M̀bɔɔ̀ bàntɔ̀ɔ̀ wa, à sɨ̀ nɨ̂ àdàꞌà a atû àbɔ̀ɔ̀ ya tswê, mə mbə a lɔgə̀ àtàà yî fùùrə̀ m̀bɔɔ bântɔ̀ɔ̀ ghu bi baa, ǹləə yî mɔ̀ꞌɔ nɨ àyàrə̂ àntɔ̀ɔ̀, ŋ̀kɨ nləə yî mɔ̀ꞌɔ tsiꞌì nɨ̂ àntɔ̀ɔ̀ àdàŋə̀ àdàŋə̀ aa ɛ?
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Àâ àjàŋə mə Nwìŋgɔ̀ŋ a fàꞌà aà, à lɛ nlɔ̀ɔ̀ mə yu dɨ̀ꞌɨ alwǐntɔŋə̂ yì ɨ kɨɨ ghɨ̀rə tâ bɨ̀ zi mɨdaꞌâ mi, lâ à lɛ ntswa ntɨɨ̀ yi a nu bə̀ bìi mə à lɛ sɨ lwìsə ntɔŋ a nu bo aa, bo kɨ̂ ǹtswe nɨ̂ ŋ̀kwo aà.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 À lɛ ŋkɨ nlɔɔ mə yu dɨ̀ꞌɨ̀ nɨghaꞌà ni nî wè, nìi à lɛ nswìꞌì a nu bo bya bìi mə bo nɨ njoo jìi mə a ko mɨlɨ̀ŋnə̀ waa aa, làꞌà bo bya mə à tàŋtə̀ mə̂ mə bo yi ŋkwɛrə nɨghaꞌà ni aà.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Ǹloŋ mə bìꞌinə̀ laa ŋkɨ ntswe a tɨtɨ̀ɨ bə̀ bìi mə à lɛ ntwoŋə aà, kaa bɨ waꞌà aa tsiꞌǐ a tɨtɨ̀ɨ baYuda fɛꞌɛ̀, bɨ kɨ mfɛ̀ꞌɛ̀ a tɨtɨ̀ɨ bɨ̀tɨ̀zî Nwî. M̀bə a bə aa ajàŋə mə Nwì a fàꞌà aa boŋ mbə a waꞌa ajàŋ mə yu kɔŋə̀ ŋ̀ghɨ̀rə̀ aa ghɨ̀rə̀ aa ɛ?
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 À nɨ̂ àjàŋə mə à swòŋə a mûm àŋwàꞌànə Hosea mə,
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Tsiꞌǐ maa adɨgə mə Nwì à swòŋə a mbo bo mə, ‘Kaa nɨ̀ sɨ̌ bə̂ ba bə aa’
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Yesaiah à lɛ ŋkɨ nyəꞌə nloŋ ŋgaa Israel ǹswoŋ mə, “Ka mə bɔɔ bɨ baIsrael ka yǐ ghaꞌa ɨ kùꞌù tsiꞌì tsǒ àwàŋə ŋkì aa, bɨ ka yǐ yweensə aa tsiꞌì m̀bùmtə̀.”
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Ǹloŋ mə Mmàꞌàmbi à ka yǐ ghɛ̀sə tsə̀rə ɨsaꞌa mbi yù aa tsiꞌì nɨliꞌi nɨ liꞌi a nɨ lunə.
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ajàŋə mə Yesaiah à lɛɛ̀ ŋ̀kɨ nswoŋ a mbìì mə,
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Bìꞌinə̌ lɔ̀ɔ̀ aà ǹswoŋ mə akə aa ɛ? Mə bɨ̀tɨ̀ zî Nwî bìi mə kaa bɨ lɛ ntɛꞌɛ waꞌà mɨtɨ̀ɨ myaa ka ŋgaansə a ŋghɨ̀rə̂ ànnù yìi a tsinə aa, bɨ baŋnə ǹtsisə ɨnnù jyaa ɨ tsinə a nsi miꞌi Nwì, ǹtsya a njɨ̀mə̂ àbìintɨɨ̀;
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 lâ baIsrael bìi mə bo lɛ sɨ bàŋnə̀ ǹlɔɔ nɨ a nlə̀ə nɔ̀ŋsə̀ tǎ ghɨ̀rə tâ ànnû yaa tsinə a nsi miꞌi Nwì aa, kaa bo lɛ ŋwaꞌà nɔ̂ŋsə̀ wa bâŋnə̀ ǹləə ta tâ ɨ̀nnû jyaa tsinə.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Mbə bɨ betə mə a tɨgə̀ ŋ̀ghɨrə akə mə bo waꞌǎ nɔ̂ŋsə̀ wa lə̀ə̀ tâ ɨ̀nnû jyaa ɨ tsinə aa ɛ? Ǹloŋ mə kaa bo lɛ ŋkɨꞌɨ̀ aa a njɨ̌m àbìintɨɨ ka nyoŋə. Bo lɛ mbàŋnə̀ ŋ̀ka nyoŋə aa bə a njɨ̌m ɨ̀nnù jìi mə bo lɛ sɨ ghɨ̀rə̀ aà. Maa ajàŋ bo lɛ ŋkwàntə̀ wa nɨ̂ ŋ̀gɔ̀ꞌɔ̀ ǹtùmə̂ àkòrə̀ yâ.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 A ajàŋ yìi mə bɨ ŋwaꞌanə a mûm àŋwàꞌànə Nwì mə,
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.