Romanos 9

Bafut (BFD) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ànnù yìi mə mə swoŋ aa, à nɨ̂ ànnù nɨ̂ŋkoŋə̀, mə̀ laa mbə ŋû Kristo, kaa waꞌǎ nàâ ɨ̀nnù tswɛɛ̀. Ǹtɨɨ̀ gha yìi ɨ saꞌa nɨ̂ gha a mûm Àzwì Nwì ɨ nɨ̂ àyəfə yâ.
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 Àjəŋnə̀ yî wè a tswe a mûm ǹtɨɨ mə̀, mə̀ kɨɨ̀ ǹyuꞌu nɨ̂ ǹyaŋə̂ tɨ̀ mɛ̀ a ntɨɨ mə̀.
2 Que tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 M̀bɨꞌɨ ŋgaa bɨ̀lɨ̂m ba, ŋ̀gwɛ̀ꞌɛ̀ yà, boŋ mə̀ lɛ mbaa nyə̀ꞌə̀tə mə bɨ̀ nɨŋ ndɔ̀ɔ̀ a atu mə̀, kə̀ mə bɨ̀ kɨ nyatə gha bìꞌi Kristo ǹloŋ ŋkwitû waa.
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser anátema de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Bo laa mbə baIsrael, à lɛ mbə bo mə Nwìŋgɔ̀ŋ à lɛ nlɔ̀gə̀ waa a nɨ bɔɔ̀ bi ŋ̀kɨ ndɨꞌɨ nɨghaꞌà ni a mbo bo, ŋ̀warə akàà bo bo, m̀fa nɔ̂ŋsə̀ a mbo bo, bo tswê nɨ mânjì m̀mii Nwì yìi à kùꞌùnə aà, ŋ̀kɨ ntswe nɨ̂ ɨ̀nnù jìi mə Nwìŋgɔ̀ŋ à lɛ ŋkàꞌà aà.
4 Que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e as alianças, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Bo lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ aa a nu bɨ̀tà bɨ bɨ̂taà bìꞌinə̀ bya, Kristo tsǒ ŋùmɨ̀sɔ̀ŋ à lɛ ŋkɨ mfɛꞌɛ a ŋgwɛ̀ꞌɛ bo, bìꞌinə̀ ka ŋghaꞌasə Kristo yìi mə à nɨ Nwìŋgɔ̀ŋ yìi a buꞌutə bə̂ bɨ̀tsɨ̀mə̀ aa nɨ̀ŋkoŋə̀.
5 Dos quais são os pais, e dos quais é Cristo segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Lâ kaa mə̀ sɨ swoŋə aa mə kaa Nwì à sɨ̀ nɨghàâ ni ləə̀ ǹloŋ mə kaa à sɨ̀ bə̂ bɨ̀tsɨ̀m bìi mə bɨ fɛꞌɛ a ŋgwɛ̀ꞌɛ baIsrael aa bə mə à nɨ baIsrael bi annù nɨ̂ŋkoŋə̀.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Kaa waꞌǎ bɔɔ bɨ Abraham bɨ̂tsɨ̀m bə mə à nɨ bɔɔ̀ bi, lâ Nwìŋgɔ̀ŋ a swoŋ a mbo Abraham mə, “Ǹtsya a njɨ̌m Isaac, bɨ ka yǐ tɨgə twoŋə ŋgwɛ̀ꞌɛ̀ yò a nɨ̂ ɨ̀kùmə̂ ghô.”
7 Nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Ma yû a dɨ̀ꞌɨ̀ aa mə kaa à sɨ bɔɔ bɨ̀tsɨ̀m bìi mə bɨ jwe a mûm ǹjyǎnu aa bə mə Nwìŋgɔ̀ŋ à lɔ̀gə a nɨ bɔɔ̀ bi; à bàŋnə nlɔ̀gə̀ bya bìi mə à lɛ ŋkàꞌà ǹloŋ ŋgaà yàà aà.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Ǹloŋ mə Nwìŋgɔ̀ŋ à lɛ ŋghɨ̀rə ŋkàꞌâ yì ya aa lalà, “Nòò à ka tsyǎ bǔ kɨ kùꞌù lâlà, tâ mə̀ zì tâ Sarah à jwe a mûmbâŋnə̀.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Kaa a burə tɨ̀ mɛ̀, a mbǔ ŋghɛ̀ɛ̀ ghu, nòò wa mə Rebecca à lɛ ntswe nɨ bɔɔ bya bi baa a atoꞌo yu, mə â lɛ njwe ŋû yî mɔꞌɔtə, taà yìꞌinə̀ Isaac aa,
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 a ŋghɨ̀rə mə àjàŋ yìi mə Nwìŋgɔ̀ŋ à lɛ ntsɔꞌɔ bə̂ bi aa tâ à bə a ataŋtə̀ Nwî, kaa waꞌà yòŋə̀ aa bə nɨ̂ àfàꞌà yìi ŋǔ fàꞌà aa, tâ à bə bə̂ ǹtsɔ̀ꞌɔ Nwì,
11 Porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 Nwìŋgɔ̀ŋ a swoŋ a mbo ǹdè wàà mə, “Yì ǹtsyàmbìì à ka yi kɨ fàꞌà a mbo yì àyòŋtə̀.” À lɛ nswoŋə ma yû aa mbɔŋ tâ bɨ̀ yi njwe waa, kaa bo burə̀ tɨ̌ annù yî tsu ghɨrə̀, kə̀ yî sɨgɨ̀nə̀ kə̀ yì bɨ̂.
12 Foi-lhe dito a ela: O maior servirá ao menor.
13 A ajàŋ mə bɨ kɨ mbù ŋ̀ŋwaꞌanə a mûm àŋwàꞌànə̀ Nwî aa mə, “Mə̀ lɛ ŋkɔ̀ŋə̀ Yacob, m̀baa Isac.”
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e odiei a Esaú.
14 M̀bə̂ bìꞌinə̀ swoŋ aa mə akə aa ɛ? Mə Nwìŋgɔ̀ŋ a ghɨ̀rə annù yìi a sɨ̀ tsinə̀ aa ɛ? Kaa mbə bìꞌinə̀ waꞌà maa ajàŋ swoŋə̀.
14 Que diremos pois? que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma.
15 Ǹloŋ mə à lɛ nswoŋ a mbo Moses mə,
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer, e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 La a bə mə, kaa ŋ̀ko mɨ̀lɨ̀ŋnə̀ Nwì ɨ̀ sɨ aa a njɨ̌m ŋ̀kɔ̀ŋə̂ ŋù kə̀ ɨ̀fàꞌà ŋû yoŋə, ɨ yòŋə̀ aa tsiꞌì a njɨ̌m ŋko mɨ̀lɨ̀ŋnə̀ yì.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Ǹloŋ mə aŋwàꞌànə̀ Nwî a lɛ nswoŋ a mbo Pharoah mə, “Mə̀ lɛ ŋghɨ̀rə̀ gho a nɨ mfɔ̀ aa mə mə dɨ̀ꞌɨ̀ mɨdaꞌa ma a nu wò, ɨ ghɨ̀rə tâ bɨ̀ zi ɨkûm gha a mbî ǹtsɨ̀mə̀.”
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei; para em ti mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 A dɨꞌɨ̀ mə Nwìŋgɔ̀ŋ a ko mɨlɨ̀ŋnə̀ ŋù yìi a kɔ̌ŋ ŋko aa, ŋkɨɨ ŋghɨrə ǹtɨɨ ŋû yì mɔ̀ꞌɔ ɨ tɨɨ̀ nɨ̂ ŋ̀kɔ̀ŋə̂ yì.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Lâ nɨ̀ ka betə gha mə, “M̀bə̂ Nwìŋgɔ̀ŋ a bû ǹtɨgə mfɨrə ŋû aa mə akə aa ɛ? M̀bə̂ wò a tuu ànnù yìi mə à kɔ̀ŋə aa ɛ?”
19 Dir-me-ás então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem tem resistido à sua vontade?
20 Lâ wò ŋûmɨ̀sɔ̀ŋ, ò bə aa wò, a ŋka mbetə mɨ̀ghàà a mbo Nwî aa ɛ? M̀bə̂ àntɔ̀ɔ̀ nsyɛ a betə̌ a mbɔɔ̀ yì mə, “Ò bɔ̀ɔ gha bə lâlà aa a ya aa ɛ?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 M̀bɔɔ̀ bàntɔ̀ɔ̀ wa, à sɨ̀ nɨ̂ àdàꞌà a atû àbɔ̀ɔ̀ ya tswê, mə mbə a lɔgə̀ àtàà yî fùùrə̀ m̀bɔɔ bântɔ̀ɔ̀ ghu bi baa, ǹləə yî mɔ̀ꞌɔ nɨ àyàrə̂ àntɔ̀ɔ̀, ŋ̀kɨ nləə yî mɔ̀ꞌɔ tsiꞌì nɨ̂ àntɔ̀ɔ̀ àdàŋə̀ àdàŋə̀ aa ɛ?
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Àâ àjàŋə mə Nwìŋgɔ̀ŋ a fàꞌà aà, à lɛ nlɔ̀ɔ̀ mə yu dɨ̀ꞌɨ alwǐntɔŋə̂ yì ɨ kɨɨ ghɨ̀rə tâ bɨ̀ zi mɨdaꞌâ mi, lâ à lɛ ntswa ntɨɨ̀ yi a nu bə̀ bìi mə à lɛ sɨ lwìsə ntɔŋ a nu bo aa, bo kɨ̂ ǹtswe nɨ̂ ŋ̀kwo aà.
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 À lɛ ŋkɨ nlɔɔ mə yu dɨ̀ꞌɨ̀ nɨghaꞌà ni nî wè, nìi à lɛ nswìꞌì a nu bo bya bìi mə bo nɨ njoo jìi mə a ko mɨlɨ̀ŋnə̀ waa aa, làꞌà bo bya mə à tàŋtə̀ mə̂ mə bo yi ŋkwɛrə nɨghaꞌà ni aà.
23 Para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 Ǹloŋ mə bìꞌinə̀ laa ŋkɨ ntswe a tɨtɨ̀ɨ bə̀ bìi mə à lɛ ntwoŋə aà, kaa bɨ waꞌà aa tsiꞌǐ a tɨtɨ̀ɨ baYuda fɛꞌɛ̀, bɨ kɨ mfɛ̀ꞌɛ̀ a tɨtɨ̀ɨ bɨ̀tɨ̀zî Nwî. M̀bə a bə aa ajàŋə mə Nwì a fàꞌà aa boŋ mbə a waꞌa ajàŋ mə yu kɔŋə̀ ŋ̀ghɨ̀rə̀ aa ghɨ̀rə̀ aa ɛ?
24 Os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 À nɨ̂ àjàŋə mə à swòŋə a mûm àŋwàꞌànə Hosea mə,
25 Como também diz em Oséias:Chamarei meu povo ao que não era meu povo;E amada à que não era amada.
26 Tsiꞌǐ maa adɨgə mə Nwì à swòŋə a mbo bo mə, ‘Kaa nɨ̀ sɨ̌ bə̂ ba bə aa’
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito:Vós não sois meu povo;Aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Yesaiah à lɛ ŋkɨ nyəꞌə nloŋ ŋgaa Israel ǹswoŋ mə, “Ka mə bɔɔ bɨ baIsrael ka yǐ ghaꞌa ɨ kùꞌù tsiꞌì tsǒ àwàŋə ŋkì aa, bɨ ka yǐ yweensə aa tsiꞌì m̀bùmtə̀.”
27 Também Isaías clama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Ǹloŋ mə Mmàꞌàmbi à ka yǐ ghɛ̀sə tsə̀rə ɨsaꞌa mbi yù aa tsiꞌì nɨliꞌi nɨ liꞌi a nɨ lunə.
28 Porque ele completará a obra e abreviá-la-á em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Ajàŋə mə Yesaiah à lɛɛ̀ ŋ̀kɨ nswoŋ a mbìì mə,
29 E como antes disse Isaías:Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência,Teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos como Gomorra.
30 Bìꞌinə̌ lɔ̀ɔ̀ aà ǹswoŋ mə akə aa ɛ? Mə bɨ̀tɨ̀ zî Nwî bìi mə kaa bɨ lɛ ntɛꞌɛ waꞌà mɨtɨ̀ɨ myaa ka ŋgaansə a ŋghɨ̀rə̂ ànnù yìi a tsinə aa, bɨ baŋnə ǹtsisə ɨnnù jyaa ɨ tsinə a nsi miꞌi Nwì, ǹtsya a njɨ̀mə̂ àbìintɨɨ̀;
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 lâ baIsrael bìi mə bo lɛ sɨ bàŋnə̀ ǹlɔɔ nɨ a nlə̀ə nɔ̀ŋsə̀ tǎ ghɨ̀rə tâ ànnû yaa tsinə a nsi miꞌi Nwì aa, kaa bo lɛ ŋwaꞌà nɔ̂ŋsə̀ wa bâŋnə̀ ǹləə ta tâ ɨ̀nnû jyaa tsinə.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Mbə bɨ betə mə a tɨgə̀ ŋ̀ghɨrə akə mə bo waꞌǎ nɔ̂ŋsə̀ wa lə̀ə̀ tâ ɨ̀nnû jyaa ɨ tsinə aa ɛ? Ǹloŋ mə kaa bo lɛ ŋkɨꞌɨ̀ aa a njɨ̌m àbìintɨɨ ka nyoŋə. Bo lɛ mbàŋnə̀ ŋ̀ka nyoŋə aa bə a njɨ̌m ɨ̀nnù jìi mə bo lɛ sɨ ghɨ̀rə̀ aà. Maa ajàŋ bo lɛ ŋkwàntə̀ wa nɨ̂ ŋ̀gɔ̀ꞌɔ̀ ǹtùmə̂ àkòrə̀ yâ.
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois tropeçaram na pedra de tropeço;
33 A ajàŋ yìi mə bɨ ŋwaꞌanə a mûm àŋwàꞌànə Nwì mə,
33 Como está escrito:Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de escândalo;E todo aquele que crer nela não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.