Marcos 14
Bafut (BFD) vs NVT
1 A lɛ ntɨgə mburə njwi ji baa mbɔŋ tâ ǹjwi Passa bo bɨ̀ ǹjwî ǹjɨ̂ àbaa tɨ kɔꞌɔ̀ ɨ̀ kuꞌu. Bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwi bo bɨ ŋ̀gǎŋdɨ̀ꞌɨ nɔ̀ŋsə̀ bo lɛ ŋka nlɔɔ nɨ ajàŋ yìi mə mbə bo ŋeꞌesə̀ ntswa Yesu ghu nzwitə.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Bo lɛ sɨ̀ swoŋə nɨ mə, “A bɔŋ mə tâ bìꞌinə̀ tsuu ma yuù ànnu fàa njwi Passa ghɨ̀rə̀ ǹloŋ mə mbə bìꞌinə̀ tswa yi boŋ fɨ̀kɔ̀rə̀ ka fɛ̀ꞌɛ̀ a tɨtɨ̀ɨ bə̀ ɨ bùùrə ɨdɨgə.”
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Yesu a lɛ ntswe a Bethany a nda Simon yìi mə à lɛɛ̀ m̀bə ŋùkɨ̀kwen aa ŋka njɨ. À kà mə aa njɨ, màŋgyɛ̀ yî mɔ̀ꞌɔ a zi nɨ mɨ̀ghurə mì lùmtə̀ mɨ atɨ̀ndùù mìi mə mɨ lɛ naŋsə mbə tsiꞌì mì narda aa, a nɨ̂ ǹtsɨ̂ŋ ŋ̀gɔ̀ꞌɔ̀ alabasta. À zì mə̂, ǹzwi mɨghurə mya ntswentə nyɔꞌɔ atu Yesu ghu.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Mɨ̀ntɔ̀ŋ mɨ bə̂ bǐ mɔꞌɔ bìi mə bɨ lɛ ntswe ghu aa, mɨ lwînə̀, bo tɨgə̀ m̀betə nɨ̂ waa bo nɨ bo mə, “À nàŋsə nta ŋgɨꞌɨ nɨ mɨ̀ghurə mù laà aa a ya aa ɛ?
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Ǹloŋ mə mbə bɨ feè mɨ̀ghurə ma mû ǹdùû yi tsyâtə̌ ɨbaꞌatə ŋkabə silva ŋkhɨ̀ ji tarə bɨ lɔgə̀ ŋ̀kabə ya mfa a mbo ŋ̀gàŋə̂fumə.” Bo ghaàntə̀ mâŋgyɛ̀ wa mfa afɨ̀rə̂ yi.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 La Yesu a swoŋə a mbo bo mə, “Nɨ maꞌatə yi; nɨ fa ngɨꞌɨ a mbo màŋgyɛ̀ ghû aa a ya aa ɛ? Nɨ̀ sɨ̀ zi mə à ghɨ̀rə aa ànnù yî sɨgɨ̀nə̀ a nu mə̀ aa ɛ?
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Ŋ̀gàŋə̂fumə ɨ tswe a tɨtɨ̀ɨ bù aa bɨ̀nòò bɨtsɨ̀mə̀, m̀bə nɨ tse kwɛtə waa a noò yìi mə nɨ̀ kɔ̀ŋə aà, lâ kaa mə̀ ka waꞌǎ tɨtɨ̀ɨ bù aa a ŋgɔ̀ŋ bɨ̀nòò bɨtsɨ̀m tswê.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 À ghɨ̀rə aa annù yìi mə mbə a ghɨrə̀. À yɔ̀ꞌɔ gha nɨ̀ mɨ̀ghurə mù, ǹnaŋsə aa nû ya mbɔŋ tâ nòò ǹtwìŋə̂ ghà à kuꞌu.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Mə̀ swǒŋ a mbo bù tsiꞌì ànnù nɨ̂ŋkoŋ mə, a nɨ̂ ŋ̀gɔ̌ŋ ɨdɨ̀gə tsɨ̀m jìi mə bɨ ka yǐ kɨ swoŋə nɨ̂ ǹtoo yì ǹsɨgɨ̀nə̀ yû ghu fàa mbi aa, bɨ ka yi kɨɨ kɨ swoŋə nɨ̂ ànnù yuà mə màŋgyɛ̀ ghuà à ghɨ̀rə a nu mə̀ aà, ŋ̀waꞌatə nɨ̂ yi.”
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Judas Iskariot, mə lɛ mbə ŋù yì mɔꞌɔ a tɨtɨ̀ɨ̂ ŋgǎŋyəgə̂nnu Yesu jya nɨ̀ghûm ǹtsò baa aa, à lɛ nghɛ̀ɛ̀ a mbɛ̀ɛ bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwì a mfèe Yesu a mbo bo.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Bo lɛ mburə ndorɨtə a nyuꞌu annù yìi à lɛ nzǐ a nswoŋə a mbo bo aa, mbii mə bo ka fa ŋkabə ghu mbô. Judas a tɨgə̀ ǹlɔɔ nɨ mânjì yìi mə mbə yu tsyâ ghu mfee Yesu.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 A bə a njwi yì ǹtsyàmbìì, a njwî ǹkurə̂ àbaa tɨ kɔꞌɔ a noò yìi mə bɨ wà nɨ̂ mû m̀bînjə̀rə Passa aa, ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù Yesu bo betə ghu mbo mə, “O lɔ̀ɔ mə bìꞌì ghɛɛ naŋsə aa yuu adɨgə a mbo wò tâ ò jɨ mɨjɨ mɨ Passa ghu aa ɛ?”
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 A toò ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji ji baa nswoŋə a mbo bo mə, “Nɨ̀ kuu ŋghɛɛ a mûm àlaꞌa, boŋ nɨ̀ ka yə ŋû m̀bâŋnə̀ yî mɔ̀ꞌɔ yìi mə a bèꞌe àntɔ̀ɔ̀ ŋ̀kì aa tâ zi ntsiꞌi ghuu. Bɛɛ a zi ntsiꞌi ghuu,
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 nɨ̀ kâ ǹyoŋə nìi ŋghɛɛ ŋkuu a nda yìi mə a kùu ghu aà, ǹswoŋə a mbo mbɔ̂ŋ ǹda wa mə, ‘Ǹdɨ̀ꞌɨ̀nnù à bètə mə, ǹjaꞌà ǹda yìi mə bìꞌi bɨ̀ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ja ka jɨ Passa ghu aa ɨ̀ fə̀ aa ɛ?’
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Boŋ à ka dɨ̀ꞌɨ njaꞌà ǹda yì ŋ̀wè yî mɔ̀ꞌɔ a ndəŋ bɨ nɨ̂ŋ ǹjoo ghu mum ŋkɨ naŋsə aa a mbo bu. Bɛɛ a dɨꞌɨ, nɨ̀ tɨgə̀ naŋsə njoo jìi mə bìꞌinə ka ghɨ̀rə jɨ Passa ghu aa ghu.”
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Ŋ̀gǎŋyəgə̂nnu Yesu jya ghɛɛ̀ wa mûm àlaꞌa nyə a bə tsiꞌì maa ajàŋ mə à swòŋə aa, ǹtɨgə naŋsə njoo njɨ Passa jyâ.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Nòò ŋ̀kwɛ̂fɔ̀ à kùꞌù mə̂ Yesu a ghɛɛ̀ ghu bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji jyâ.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Bo ghɛ̀ɛ ǹtswe ŋka njɨ atu atɛtə̀. Bo kà maa njɨ, Yesu a swoŋ mə, “Mə̀ swòŋə a mbo bù tsiꞌǐ annù nɨ̂koŋ mə ŋù yî mɔ̀ꞌɔ a tɨtɨ̀ɨ bù à ka ghɨ̀rə fèè ghâ, ŋù ma ghû a jɨ biꞌi yu.”
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Bo lɔgɨ̀nə̀ ǹtɨgə njəŋnə, mbetə yî mɔꞌɔ yî mɔꞌɔ mə, “À nɨ mə̀ aa ɛ?”
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 A swoŋə a mbo bo mə, “À nɨ̀ ŋù yî mɔ̀ꞌɔ a tɨtɨ̀ɨ bù nɨghûm ǹtsò baa mə a tsùtə̌ abaa bìꞌi yu a mûm àkaŋ yì fùùrə̀ aà.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Lâ ànnù ma yû a ka yə Mu ŋù aa tsiꞌǐ ajàŋ yìi mə bɨ ŋwaꞌanə a mûm àŋwàꞌànə Nwì ǹloŋ ŋgaà yì aà. Ŋ̀gɨꞌɨ yì swèrə̀ ǹswerə a nu ŋù yìi mə à fèe a Mu Ŋù aà! A lɛ mbaa mbɔ̀ŋ mə bɨ̀ tsee ajàŋə̀ ŋû ma yû lǒ burə jwe jwe bə̂.”
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Bo kà maa njɨ, Yesu a lɔgə̀ àbaa, mfa mbɨꞌɨkə a mbo Nwì, m̀batə mfa a mbo bo, ǹswoŋə mə, “Kǒ nɨ̀; à nɨ̂ ɨ̀bɨ̀ɨ nû gha ghuà.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 A kɨ̂ ǹlɔgə ndɔ̂ŋ mɨ̀lùꞌù, m̀fa mbɨꞌɨkə a mbo Nwì, m̀fa a mbo bo, bo bɨtsɨ̀m nô.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Bô nò mə̂, a swoŋə a mbo bo mə, “À nɨ̂ àləə nû ya â yuà, àləə ŋwàrə̂ àkàà yìi mə bɨ ka saansə atu bə̀ bî ghàꞌàtə̀ aà.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Mə̀ swǒŋ a mbo bù tsiꞌǐ annù nɨ̂ŋkoŋ mə kaa mə̀ ka yǐ waꞌa mɨlùꞌù bû ǹno, nyweꞌe a njwi yìi mə mə̀ ka yi bǔ no mɨ̀luꞌu mî fii a mûm ànnù nɨfɔ̀ Nwî aà.”
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Bo yəə̀ ɨ̀kòò ǹtɨgə m̀fɛꞌɛ ŋkɔꞌɔ ŋghɛɛ a atu ntaꞌa Olive.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yesu a swoŋ a mbo bo mə, “Bù tsiꞌì bɨ̀tsɨm, nɨ̀ ka ghɨ̀rə màꞌàtə̀ gha khə̀kə̀, ǹloŋ mə a tswe a mûm àŋwàꞌànə̀ Nwî mə, ‘Mə̀ ka zwitə ntsèèmbi tâ m̀bînjə̀rə̀ jya ɨ̀ jaꞌanə.’
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Lâ nòò yìi mə mə̀ ka yǐ yweenə nɨ nɨ̀wo aa, mə̀ ka yǐ tsyǎ a mbìi bù fòo ghɛ̀ɛ̀ a Galilea.”
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Peta a swoŋ ghu mbo mə, “M̀bə bə̀ bɨtsɨm tɛꞌɛ kɨ màꞌàtə̀ nɨ̂ gho màꞌàtə ŋkhə boŋ kaa mbə mə̀ waꞌà gho màꞌàtə̀ bə̂.”
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Yesu a kwiꞌi ghu mbo mə, “Mə̀ swǒŋ a mbo wò tsiꞌì ànnù nɨ̂ŋkoŋ mə, tsiꞌì nɨ̀tugə sìi, mbɔŋ tâ àŋkə̀gə̀ tâ à tɔŋ ŋgaa ji baa, boŋ ò tùù mə̂ ghâ ŋ̀gàà ji tarə̀.”
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Lâ Peta a swoŋ ghu mbo nɨ̀tɨ̀ɨ̀ mə, “À tɛ̀ꞌɛ kɨ bə bə̂ ànnù nɨwo boŋ mə̀ ka kwo biꞌò; kaa mbə mə̀ waꞌà gho tuù.”
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Bo lɛ ŋghɛ̀ɛ̀ ŋ̀yweꞌe a adɨgə yî mɔꞌɔ yìi mə bɨ lɛ sɨ twoŋə nɨ Getsemane aa, Yesu a swoŋə a mbo ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji mə, “Nɨ̀ tswe faà tâ mə̀ ghɛɛ ntsàꞌàtə̀ Nwî.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Ǹlɔgə Peta nɨ Jɛms a bɔꞌɔ Jɔn mə tâ bo bo ghɛɛ, nû yì ɨ lɔgɨ̀nə̀ ŋ̀ka mbɨꞌɨ, ǹtɨɨ̀ yi ɨ luu nɨ̀ àjəŋnə̀.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 A swoŋə a mbo bo mə, “Àjəŋnə̀ a luu a ntɨɨ mə̀ siꞌi mburə mbə tsiꞌì a nzwitə mə̀; nɨ̀ tswe faà mə, ǹtswe nɨkərə̀.”
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 A ghɛ̂ntə̀ a mû ǹtsirə̀, ŋ̀wo a nsyɛ ntsaꞌatə Nwî ǹswoŋ mə, mbə mânjì a tswe ghu a ghɨrə̀ nòò ŋgɨꞌɨ ma wa a tsyâ tâ yù waꞌà lò ǹyə.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 Ǹswoŋ mə, “Abba, Taà ghà, m̀bə Ò ghɨrə̀ ɨ̀nnù tsiꞌì tsɨ̀mə̀, ghɨ̀rə mə tâ mə̀ tsuu ndɔ̂ŋ ŋ̀gɨꞌɨ yuà mə no; lâ mə kɔ̀ŋ aa a ŋghɨ̀rə tsiꞌì ànnù yìi mə o lɔ̀ɔ̀ aà, kaa waꞌà bə à yìi mə mə lɔ̀ɔ̀ aa bə̂.”
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 À lò mə̂ m̀bɨɨ, nyə waa bo bwiì, a betə̌ a mbo Peta mə, “Nɨ bwii aà bwìì, Simon? M̀bə nɨ̀ waꞌà nɨkərə̀ a nɨ àbàŋtə̀ noò yî fùùrə̀ tswê aa ɛ?
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Nɨ̀ ka ntswe nɨkərə̀ ǹtsaꞌatə nɨ̂ Nwî tǎ waꞌǎ ŋkɨ̀rə̀ Satan lô ŋ̀wo. Ǹtɨɨ̀ ghuu ɨ lɔ̀ɔ ŋghɨ̀rə annù yìi mə a kuꞌunə aa lâ ǹjyǎ nû yùù ɨ bâŋnə̀ m̀bɔrə.”
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 A bû ǹlo ŋghɛ̀ɛ̀ a ntsàꞌàtə Nwì ŋ̀kɨ mbu nswoŋ tsiꞌì ànnù ya mə à lɛ mfòò ǹswoŋ a mbìì aà.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 A bû m̀bɨɨ ŋghɛ̀ɛ̀ ǹyə ŋgǎŋyəgə̂nnù ji jya ɨ burə̀ kɨ bwii tsiꞌì bwìì ǹloŋ mə fɨ̀lo lɛ nluu a miꞌi bo aà; kaa bo waꞌǎ annù yìi mbə bo swoŋə ghu mbo zî.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 À bù mə̂ mbɨɨ nɨ̂ ŋ̀gàà yìi mə ɨ̀ yweꞌe ji tarə aa nswoŋ a mbo bo mə, “Nɨ̀ bùrə ka kɨ bwii tsiꞌì bwìì, m̀mɨɨntə nɨ̂ ghuu aa ɛ? Wa â kùꞌù mə̂ lâ; nòò à kùꞌù mə̂; bɨ fèè mə̂ Mu Ŋù a mbo bə̀ bî bɨ̂.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Nɨ̀ bɨɨnə tâ bìꞌinə̀ ghɛɛ. Yə̂ nɨ̀, wa ŋù yìi mə à fèe gha aa à zì mə̂.”
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Yesu à kà mə aa ŋghaa laà, kaa mburə tɨ màŋsə̀, Judas, ŋù yì mɔ̀ꞌɔ wa atɨtɨ̀ɨ ŋgǎŋyəgə̂nnù Yesu jya nɨ̀ghûm ǹtsò baa, a burə̀ ǹzi bo bɨ̀ ǹnɔ̀ɔ̀ bə̂ mə bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwi nɨ̂ ŋ̀gǎŋdɨ̀ꞌɨ nɔ̀ŋsə̀ bo bɨ bɨ̀tà bɨ alaꞌa bo lɛ ntoo. Bo lɛ ntugɨtə nwi ntsò nɨ mɨ̀buꞌù.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Judas, yìi mə à lɛ mfèè yi aa, à lɛ mfa alènsə̀ a mbo bo mə, “Ŋù yìi mə mə̀ ka ghɛ̀ɛ nɔŋ mɨghə̀gə̂ mi aa, boŋ à nɨ ghu. Nɨ̀ baŋnə̀ yi; ǹlɔgə ŋghɛ̀ɛ̀ nɨ ghu. Bɛɛ nɨ̀ tɨ ghɛ̀ɛ, nɨ̀ naŋsə̀ m̀bɛ yi.”
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 À zì mə̂, m̀burə ntsya ŋghɛ̀ɛ̀ ghu mbɛ̀ɛ̀ ǹnɔŋ mɨghə̀gə̂ mi, ǹswoŋ mə, “Rabbi!”
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Bə̀ bya bɨ tɨgə̀ ŋ̀ghɛɛ mbaŋnə yi.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Ŋù yî mɔ̀ꞌɔ yìi mə a lɛ ntəə a tɨtɨ̀ɨ bo aa a tsɔꞌɔ munwî yì ŋ̀kwyɛ atôŋnə̌ abùꞌu ŋgàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè ghu nlɔꞌɔsə.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Yesu a betə waa mə, “Nɨ̀ zi nɨ̀ nwi ntsò a bɔ̀ꞌɔ nɨ mɨ̀buꞌu aa a ntswa mə̀ tsǒ nɨ zi a mbaŋnə àŋgâmɨghee aa ɛ?”
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Tɨgə mə̀ kɨ̀ sɨ tswe biꞌinə̀ a ndâmaꞌanwì aa a njwi njwi ndɨ̀ꞌɨ̀ nɨ ghuu, kaa nɨ̀ waꞌà gha tswa aa a ya aa ɛ? Lâ ma yû ànnu a tswe nɨ mfɛ̀ꞌɛ̂ tǎ lwensə annù yìi mə aŋwàꞌànə̀ Nwî a swoŋə aa.
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Ma mùu noò ŋgǎŋyəgə̂nnù ji jya tsiꞌi tsɨm ɨ tɨgə̀ m̀maꞌatə yi ŋkghəkə waà.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Mûjɔ̀ŋ yî mɔ̀ꞌɔ a ka nyoŋə nìi, ŋ̀wɛꞌɛ tsiꞌì àbàꞌa atsə̀ꞌə̀ yî fùꞌù a nu yu. Bə̀ bya bɨ̀ maꞌà m̀bô myaa ghu nu mə bɨ tswa yi mbaŋnə tswa atsə̀ꞌə̂ yi.
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 Lâ a bâŋnə̀ m̀maꞌatə abàꞌa atsə̀ꞌə̀ yî fùꞌù ya ŋkhə yi tsiꞌì ǹswèrè ǹswèrè.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Bɨ lɔgə̀ Yesu ŋ̀ghɛɛ nɨ ghu a mbɛ̀ɛ ŋgàŋmàꞌa Nwì yî ŋwè. Bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwì bɨtsɨ̀m bo bɨ̀ bɨ̀tà bɨ alaꞌa bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋndɨ̀ꞌɨ nɔ̀ŋsə̀ bo lɛ ŋghotə ntswe bo bo.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Peta à lɛ sɨ yòŋə̀ nɨ a njɨ̌m Yesu a sàꞌa aghaꞌà. À yòŋə̀ mə̂ ŋ̀kuu ŋghɛɛ ntswe a nsàŋàbɛ̀ɛ ngàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè bo bɨ ŋ̀gǎŋmbɛ̂ ǹdamaꞌanwì ǹyɔꞌɔtə nɨ̂ mɔꞌɔ.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwì bo bɨ ŋgǎŋndasaꞌa tsɨ̀m bo lɛ ŋka nlɔɔ nɨ̂ mânjì yìi mə mbə ŋù a swôŋ ànnù yî tsu a atu Yesu yìi mə mbə bo tsyâ ghu nzwitə yi, lâ kaa waꞌà yî tsù yə̂.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Bə̀ bî ghàꞌàtə̀ bɨ lɛ sɨ tswɛɛ nɨ̂ ɨ̀bǎŋnənnù a atu Yesu, kaa mɨ̀ghàâ myaa mɨ waꞌà bàŋnə̀ m̀boontə.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Bə̀ bî mɔꞌɔ bɨ bɨɨ̀nə̀ ǹtswɛɛ nɨ̂ ɨ̀baŋnənnù ghu atu ǹswoŋə nɨ mə,
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 “Bìꞌì lɛ nyuꞌu a swoŋ mə yu ka yǐ sàꞌa ndâmàꞌanwì yuà mə bɨ bɔɔ nɨ̂ m̀bo aa ɨ bǔ ghùrə̀ yî dàŋ fu yìi mə kaa bɨ sɨ̀ aa nɨ̀ m̀bo bɔɔ aa, a njɨ̌m ǹjwi ji tarə̀.”
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Lâ a ŋkɨ ŋghɛ̀ɛ a nɨ ma buù bə̀, kaa ǹtsû waa kaa waꞌà kɨ̀ m̀boontə.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Ŋ̀gàŋmàꞌanwì yî ŋ̀wè wa a bɨɨ̀nə̀ ǹtəə a tɨtɨ̀ɨ bo mbetə Yesu mə, “Ò sɨ nɨ̂ ànnù yî tsu a kwiꞌi tswê? Ò swǒŋ mə akə nɨ̂ ɨ̀nnù jû mə bɨ swoŋə a atu wò aa ɛ?”
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 La a təə kaa waꞌà yi kwɛꞌɛ̀. Ŋ̀gàŋmàꞌanwì yî ŋ̀wè wa a bû m̀betə ghu mbo mə, “Ò nɨ̂ Àyɔꞌɔ̀ Nwì, Mu Nwì yìi mə bɨ ghaꞌasə aa ɛ?”
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Yesu A swoŋə mə, “À nɨ mə̀, nɨ̀ ka yi yə Mu Ŋù tâ à tswe a mbɛ̀ɛ̀ nɨkwɛɛ Nwì yìi à tswe nɨ mɨ̀dàꞌà aa nì màꞌà ǹlo a aburə nsɨgə nɨ a mûm m̀bàꞌà.”
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 À kwìꞌì mə laà, ŋ̀gàŋmàꞌa Nwi yî ŋ̀wè wa a satə̀ ɨ̀tsə̀ꞌə̂ ji, nswoŋ mə, “Bìꞌinə̌ bù ǹlɔɔ nɨ bɨ̀yəfə aa a ya aa ɛ?
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 Nɨ̀ yùꞌû àjàŋ yìi mə à bə̀gɨ̀tə Nwì aà. Kə̀ nɨ̀ wàꞌàtə mə akə lɛ?”
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Bo bî mɔꞌɔ bɨ tɨgə̀ ǹlɔgɨnə ntɨgə ntsee nɨ mɨ̀twyɛ ghu nu, nlɔgə nɨ̂ ɨ̀tsə̀ꞌə̀ m̀bɔɔ nɨ̂ miꞌi mi ghu, ŋ̀ghɔɔ nɨ̂ yi, ǹswoŋə ghu mbo mə, “Twi ŋû yìi mə à ghɔ̀ɔ gho aà.” Bɨ lɛ ntɨgə mbu nlɔ̀gə̀ yi ŋghɛɛ mfa a mbo ŋgǎŋmbɛ ǹdâmàꞌanwì bɨ lɔgə̀ yi ntɨgə ŋku.
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Peta à tswè mə̂ wa nsàŋàbɛɛ a mbɨ̂ ǹtii ŋka yɔꞌɔtə nɨ̂ mɔꞌɔ aa ŋ̀gàŋàfàꞌa ŋgàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè yî màŋgyɛ̀ yî mɔ̀ꞌɔ a zî
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 ǹyə Peta ǹlii yi nswoŋə mə, “Tɨgə ò ghɨ̀rə mbaa ŋkɨ ntswe bu Yesu mu Nazereth wa aa ɛ?”
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Peta a tuu nswoŋ mə, “Kaa mə̀ sɨ̀ yi zî, kaa waꞌǎ annù yìi mə o swoŋ aa kɨ nzi.” À swòŋə̀ mə̂ laà aa nlò wa nsàŋàbɛ̀ɛ̀ m̀fɛꞌɛ ŋghɛ̀ɛ̀ a ntsǔbùꞌù. [Tsiꞌì maa noò, àkə̀gə̀ yî ǹtsyàmbìì a burə̀ ǹtɔŋ.]
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 À fɛ̀ꞌɛ̀ mə̂, mu màngyɛ̀ wa a yə yi, m̀bu mbèꞌènə̀ ŋ̀ka nswoŋ a mbo bə̀ bìi mə bɨ lɛ ntəə wa ntsǔbùꞌù aa mə, “Ŋù ghuà à nɨ ŋù nɨ̀bò wàà yî mɔ̀ꞌɔ̂.”
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Lâ Peta a bû ŋ̀kwatə ntuu yi.
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Peta a lɔgɨ̀nə̀ ǹtɨgə ŋkaa nswoŋə nɨ mə “Kaa mə̀ sɨ̀ ŋû yìi mə nɨ swoŋə aa zî. Bɛɛ a bə yìi mə mə swoŋə aa àbaŋnənnù, Nwì a nɨ̂ŋ ǹdɔ̀ɔ̀ a atu mə̀.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Tsiꞌì maa noò, àkə̀gə̀ bû ŋ̀kwatə tɔŋ, Peta a waꞌatə ajaŋ yìi mə Yesu à ghɨ̀rə nswoŋ ghu mbo mə, “M̀bɔŋ tâ àkə̀gə̀ à tɔŋ ŋgaa ji baa lɛ boŋ ò tùù mə̂ gha ŋgaa ji tarə̂.” À wàꞌàtə̀ mə laà aa mburə naŋsə yəꞌə.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.