Marcos 14

Bafut (BFD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A lɛ ntɨgə mburə njwi ji baa mbɔŋ tâ ǹjwi Passa bo bɨ̀ ǹjwî ǹjɨ̂ àbaa tɨ kɔꞌɔ̀ ɨ̀ kuꞌu. Bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwi bo bɨ ŋ̀gǎŋdɨ̀ꞌɨ nɔ̀ŋsə̀ bo lɛ ŋka nlɔɔ nɨ ajàŋ yìi mə mbə bo ŋeꞌesə̀ ntswa Yesu ghu nzwitə.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Bo lɛ sɨ̀ swoŋə nɨ mə, “A bɔŋ mə tâ bìꞌinə̀ tsuu ma yuù ànnu fàa njwi Passa ghɨ̀rə̀ ǹloŋ mə mbə bìꞌinə̀ tswa yi boŋ fɨ̀kɔ̀rə̀ ka fɛ̀ꞌɛ̀ a tɨtɨ̀ɨ bə̀ ɨ bùùrə ɨdɨgə.”
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yesu a lɛ ntswe a Bethany a nda Simon yìi mə à lɛɛ̀ m̀bə ŋùkɨ̀kwen aa ŋka njɨ. À kà mə aa njɨ, màŋgyɛ̀ yî mɔ̀ꞌɔ a zi nɨ mɨ̀ghurə mì lùmtə̀ mɨ atɨ̀ndùù mìi mə mɨ lɛ naŋsə mbə tsiꞌì mì narda aa, a nɨ̂ ǹtsɨ̂ŋ ŋ̀gɔ̀ꞌɔ̀ alabasta. À zì mə̂, ǹzwi mɨghurə mya ntswentə nyɔꞌɔ atu Yesu ghu.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Mɨ̀ntɔ̀ŋ mɨ bə̂ bǐ mɔꞌɔ bìi mə bɨ lɛ ntswe ghu aa, mɨ lwînə̀, bo tɨgə̀ m̀betə nɨ̂ waa bo nɨ bo mə, “À nàŋsə nta ŋgɨꞌɨ nɨ mɨ̀ghurə mù laà aa a ya aa ɛ?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Ǹloŋ mə mbə bɨ feè mɨ̀ghurə ma mû ǹdùû yi tsyâtə̌ ɨbaꞌatə ŋkabə silva ŋkhɨ̀ ji tarə bɨ lɔgə̀ ŋ̀kabə ya mfa a mbo ŋ̀gàŋə̂fumə.” Bo ghaàntə̀ mâŋgyɛ̀ wa mfa afɨ̀rə̂ yi.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 La Yesu a swoŋə a mbo bo mə, “Nɨ maꞌatə yi; nɨ fa ngɨꞌɨ a mbo màŋgyɛ̀ ghû aa a ya aa ɛ? Nɨ̀ sɨ̀ zi mə à ghɨ̀rə aa ànnù yî sɨgɨ̀nə̀ a nu mə̀ aa ɛ?
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Ŋ̀gàŋə̂fumə ɨ tswe a tɨtɨ̀ɨ bù aa bɨ̀nòò bɨtsɨ̀mə̀, m̀bə nɨ tse kwɛtə waa a noò yìi mə nɨ̀ kɔ̀ŋə aà, lâ kaa mə̀ ka waꞌǎ tɨtɨ̀ɨ bù aa a ŋgɔ̀ŋ bɨ̀nòò bɨtsɨ̀m tswê.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 À ghɨ̀rə aa annù yìi mə mbə a ghɨrə̀. À yɔ̀ꞌɔ gha nɨ̀ mɨ̀ghurə mù, ǹnaŋsə aa nû ya mbɔŋ tâ nòò ǹtwìŋə̂ ghà à kuꞌu.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Mə̀ swǒŋ a mbo bù tsiꞌì ànnù nɨ̂ŋkoŋ mə, a nɨ̂ ŋ̀gɔ̌ŋ ɨdɨ̀gə tsɨ̀m jìi mə bɨ ka yǐ kɨ swoŋə nɨ̂ ǹtoo yì ǹsɨgɨ̀nə̀ yû ghu fàa mbi aa, bɨ ka yi kɨɨ kɨ swoŋə nɨ̂ ànnù yuà mə màŋgyɛ̀ ghuà à ghɨ̀rə a nu mə̀ aà, ŋ̀waꞌatə nɨ̂ yi.”
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Judas Iskariot, mə lɛ mbə ŋù yì mɔꞌɔ a tɨtɨ̀ɨ̂ ŋgǎŋyəgə̂nnu Yesu jya nɨ̀ghûm ǹtsò baa aa, à lɛ nghɛ̀ɛ̀ a mbɛ̀ɛ bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwì a mfèe Yesu a mbo bo.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Bo lɛ mburə ndorɨtə a nyuꞌu annù yìi à lɛ nzǐ a nswoŋə a mbo bo aa, mbii mə bo ka fa ŋkabə ghu mbô. Judas a tɨgə̀ ǹlɔɔ nɨ mânjì yìi mə mbə yu tsyâ ghu mfee Yesu.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 A bə a njwi yì ǹtsyàmbìì, a njwî ǹkurə̂ àbaa tɨ kɔꞌɔ a noò yìi mə bɨ wà nɨ̂ mû m̀bînjə̀rə Passa aa, ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù Yesu bo betə ghu mbo mə, “O lɔ̀ɔ mə bìꞌì ghɛɛ naŋsə aa yuu adɨgə a mbo wò tâ ò jɨ mɨjɨ mɨ Passa ghu aa ɛ?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 A toò ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji ji baa nswoŋə a mbo bo mə, “Nɨ̀ kuu ŋghɛɛ a mûm àlaꞌa, boŋ nɨ̀ ka yə ŋû m̀bâŋnə̀ yî mɔ̀ꞌɔ yìi mə a bèꞌe àntɔ̀ɔ̀ ŋ̀kì aa tâ zi ntsiꞌi ghuu. Bɛɛ a zi ntsiꞌi ghuu,
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 nɨ̀ kâ ǹyoŋə nìi ŋghɛɛ ŋkuu a nda yìi mə a kùu ghu aà, ǹswoŋə a mbo mbɔ̂ŋ ǹda wa mə, ‘Ǹdɨ̀ꞌɨ̀nnù à bètə mə, ǹjaꞌà ǹda yìi mə bìꞌi bɨ̀ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ja ka jɨ Passa ghu aa ɨ̀ fə̀ aa ɛ?’
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Boŋ à ka dɨ̀ꞌɨ njaꞌà ǹda yì ŋ̀wè yî mɔ̀ꞌɔ a ndəŋ bɨ nɨ̂ŋ ǹjoo ghu mum ŋkɨ naŋsə aa a mbo bu. Bɛɛ a dɨꞌɨ, nɨ̀ tɨgə̀ naŋsə njoo jìi mə bìꞌinə ka ghɨ̀rə jɨ Passa ghu aa ghu.”
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Ŋ̀gǎŋyəgə̂nnu Yesu jya ghɛɛ̀ wa mûm àlaꞌa nyə a bə tsiꞌì maa ajàŋ mə à swòŋə aa, ǹtɨgə naŋsə njoo njɨ Passa jyâ.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Nòò ŋ̀kwɛ̂fɔ̀ à kùꞌù mə̂ Yesu a ghɛɛ̀ ghu bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji jyâ.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Bo ghɛ̀ɛ ǹtswe ŋka njɨ atu atɛtə̀. Bo kà maa njɨ, Yesu a swoŋ mə, “Mə̀ swòŋə a mbo bù tsiꞌǐ annù nɨ̂koŋ mə ŋù yî mɔ̀ꞌɔ a tɨtɨ̀ɨ bù à ka ghɨ̀rə fèè ghâ, ŋù ma ghû a jɨ biꞌi yu.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Bo lɔgɨ̀nə̀ ǹtɨgə njəŋnə, mbetə yî mɔꞌɔ yî mɔꞌɔ mə, “À nɨ mə̀ aa ɛ?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 A swoŋə a mbo bo mə, “À nɨ̀ ŋù yî mɔ̀ꞌɔ a tɨtɨ̀ɨ bù nɨghûm ǹtsò baa mə a tsùtə̌ abaa bìꞌi yu a mûm àkaŋ yì fùùrə̀ aà.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Lâ ànnù ma yû a ka yə Mu ŋù aa tsiꞌǐ ajàŋ yìi mə bɨ ŋwaꞌanə a mûm àŋwàꞌànə Nwì ǹloŋ ŋgaà yì aà. Ŋ̀gɨꞌɨ yì swèrə̀ ǹswerə a nu ŋù yìi mə à fèe a Mu Ŋù aà! A lɛ mbaa mbɔ̀ŋ mə bɨ̀ tsee ajàŋə̀ ŋû ma yû lǒ burə jwe jwe bə̂.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Bo kà maa njɨ, Yesu a lɔgə̀ àbaa, mfa mbɨꞌɨkə a mbo Nwì, m̀batə mfa a mbo bo, ǹswoŋə mə, “Kǒ nɨ̀; à nɨ̂ ɨ̀bɨ̀ɨ nû gha ghuà.”
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 A kɨ̂ ǹlɔgə ndɔ̂ŋ mɨ̀lùꞌù, m̀fa mbɨꞌɨkə a mbo Nwì, m̀fa a mbo bo, bo bɨtsɨ̀m nô.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Bô nò mə̂, a swoŋə a mbo bo mə, “À nɨ̂ àləə nû ya â yuà, àləə ŋwàrə̂ àkàà yìi mə bɨ ka saansə atu bə̀ bî ghàꞌàtə̀ aà.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Mə̀ swǒŋ a mbo bù tsiꞌǐ annù nɨ̂ŋkoŋ mə kaa mə̀ ka yǐ waꞌa mɨlùꞌù bû ǹno, nyweꞌe a njwi yìi mə mə̀ ka yi bǔ no mɨ̀luꞌu mî fii a mûm ànnù nɨfɔ̀ Nwî aà.”
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Bo yəə̀ ɨ̀kòò ǹtɨgə m̀fɛꞌɛ ŋkɔꞌɔ ŋghɛɛ a atu ntaꞌa Olive.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yesu a swoŋ a mbo bo mə, “Bù tsiꞌì bɨ̀tsɨm, nɨ̀ ka ghɨ̀rə màꞌàtə̀ gha khə̀kə̀, ǹloŋ mə a tswe a mûm àŋwàꞌànə̀ Nwî mə, ‘Mə̀ ka zwitə ntsèèmbi tâ m̀bînjə̀rə̀ jya ɨ̀ jaꞌanə.’
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Lâ nòò yìi mə mə̀ ka yǐ yweenə nɨ nɨ̀wo aa, mə̀ ka yǐ tsyǎ a mbìi bù fòo ghɛ̀ɛ̀ a Galilea.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Peta a swoŋ ghu mbo mə, “M̀bə bə̀ bɨtsɨm tɛꞌɛ kɨ màꞌàtə̀ nɨ̂ gho màꞌàtə ŋkhə boŋ kaa mbə mə̀ waꞌà gho màꞌàtə̀ bə̂.”
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Yesu a kwiꞌi ghu mbo mə, “Mə̀ swǒŋ a mbo wò tsiꞌì ànnù nɨ̂ŋkoŋ mə, tsiꞌì nɨ̀tugə sìi, mbɔŋ tâ àŋkə̀gə̀ tâ à tɔŋ ŋgaa ji baa, boŋ ò tùù mə̂ ghâ ŋ̀gàà ji tarə̀.”
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Lâ Peta a swoŋ ghu mbo nɨ̀tɨ̀ɨ̀ mə, “À tɛ̀ꞌɛ kɨ bə bə̂ ànnù nɨwo boŋ mə̀ ka kwo biꞌò; kaa mbə mə̀ waꞌà gho tuù.”
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Bo lɛ ŋghɛ̀ɛ̀ ŋ̀yweꞌe a adɨgə yî mɔꞌɔ yìi mə bɨ lɛ sɨ twoŋə nɨ Getsemane aa, Yesu a swoŋə a mbo ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji mə, “Nɨ̀ tswe faà tâ mə̀ ghɛɛ ntsàꞌàtə̀ Nwî.”
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Ǹlɔgə Peta nɨ Jɛms a bɔꞌɔ Jɔn mə tâ bo bo ghɛɛ, nû yì ɨ lɔgɨ̀nə̀ ŋ̀ka mbɨꞌɨ, ǹtɨɨ̀ yi ɨ luu nɨ̀ àjəŋnə̀.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 A swoŋə a mbo bo mə, “Àjəŋnə̀ a luu a ntɨɨ mə̀ siꞌi mburə mbə tsiꞌì a nzwitə mə̀; nɨ̀ tswe faà mə, ǹtswe nɨkərə̀.”
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 A ghɛ̂ntə̀ a mû ǹtsirə̀, ŋ̀wo a nsyɛ ntsaꞌatə Nwî ǹswoŋ mə, mbə mânjì a tswe ghu a ghɨrə̀ nòò ŋgɨꞌɨ ma wa a tsyâ tâ yù waꞌà lò ǹyə.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Ǹswoŋ mə, “Abba, Taà ghà, m̀bə Ò ghɨrə̀ ɨ̀nnù tsiꞌì tsɨ̀mə̀, ghɨ̀rə mə tâ mə̀ tsuu ndɔ̂ŋ ŋ̀gɨꞌɨ yuà mə no; lâ mə kɔ̀ŋ aa a ŋghɨ̀rə tsiꞌì ànnù yìi mə o lɔ̀ɔ̀ aà, kaa waꞌà bə à yìi mə mə lɔ̀ɔ̀ aa bə̂.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 À lò mə̂ m̀bɨɨ, nyə waa bo bwiì, a betə̌ a mbo Peta mə, “Nɨ bwii aà bwìì, Simon? M̀bə nɨ̀ waꞌà nɨkərə̀ a nɨ àbàŋtə̀ noò yî fùùrə̀ tswê aa ɛ?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Nɨ̀ ka ntswe nɨkərə̀ ǹtsaꞌatə nɨ̂ Nwî tǎ waꞌǎ ŋkɨ̀rə̀ Satan lô ŋ̀wo. Ǹtɨɨ̀ ghuu ɨ lɔ̀ɔ ŋghɨ̀rə annù yìi mə a kuꞌunə aa lâ ǹjyǎ nû yùù ɨ bâŋnə̀ m̀bɔrə.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 A bû ǹlo ŋghɛ̀ɛ̀ a ntsàꞌàtə Nwì ŋ̀kɨ mbu nswoŋ tsiꞌì ànnù ya mə à lɛ mfòò ǹswoŋ a mbìì aà.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 A bû m̀bɨɨ ŋghɛ̀ɛ̀ ǹyə ŋgǎŋyəgə̂nnù ji jya ɨ burə̀ kɨ bwii tsiꞌì bwìì ǹloŋ mə fɨ̀lo lɛ nluu a miꞌi bo aà; kaa bo waꞌǎ annù yìi mbə bo swoŋə ghu mbo zî.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 À bù mə̂ mbɨɨ nɨ̂ ŋ̀gàà yìi mə ɨ̀ yweꞌe ji tarə aa nswoŋ a mbo bo mə, “Nɨ̀ bùrə ka kɨ bwii tsiꞌì bwìì, m̀mɨɨntə nɨ̂ ghuu aa ɛ? Wa â kùꞌù mə̂ lâ; nòò à kùꞌù mə̂; bɨ fèè mə̂ Mu Ŋù a mbo bə̀ bî bɨ̂.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Nɨ̀ bɨɨnə tâ bìꞌinə̀ ghɛɛ. Yə̂ nɨ̀, wa ŋù yìi mə à fèe gha aa à zì mə̂.”
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Yesu à kà mə aa ŋghaa laà, kaa mburə tɨ màŋsə̀, Judas, ŋù yì mɔ̀ꞌɔ wa atɨtɨ̀ɨ ŋgǎŋyəgə̂nnù Yesu jya nɨ̀ghûm ǹtsò baa, a burə̀ ǹzi bo bɨ̀ ǹnɔ̀ɔ̀ bə̂ mə bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwi nɨ̂ ŋ̀gǎŋdɨ̀ꞌɨ nɔ̀ŋsə̀ bo bɨ bɨ̀tà bɨ alaꞌa bo lɛ ntoo. Bo lɛ ntugɨtə nwi ntsò nɨ mɨ̀buꞌù.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Judas, yìi mə à lɛ mfèè yi aa, à lɛ mfa alènsə̀ a mbo bo mə, “Ŋù yìi mə mə̀ ka ghɛ̀ɛ nɔŋ mɨghə̀gə̂ mi aa, boŋ à nɨ ghu. Nɨ̀ baŋnə̀ yi; ǹlɔgə ŋghɛ̀ɛ̀ nɨ ghu. Bɛɛ nɨ̀ tɨ ghɛ̀ɛ, nɨ̀ naŋsə̀ m̀bɛ yi.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 À zì mə̂, m̀burə ntsya ŋghɛ̀ɛ̀ ghu mbɛ̀ɛ̀ ǹnɔŋ mɨghə̀gə̂ mi, ǹswoŋ mə, “Rabbi!”
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Bə̀ bya bɨ tɨgə̀ ŋ̀ghɛɛ mbaŋnə yi.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Ŋù yî mɔ̀ꞌɔ yìi mə a lɛ ntəə a tɨtɨ̀ɨ bo aa a tsɔꞌɔ munwî yì ŋ̀kwyɛ atôŋnə̌ abùꞌu ŋgàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè ghu nlɔꞌɔsə.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Yesu a betə waa mə, “Nɨ̀ zi nɨ̀ nwi ntsò a bɔ̀ꞌɔ nɨ mɨ̀buꞌu aa a ntswa mə̀ tsǒ nɨ zi a mbaŋnə àŋgâmɨghee aa ɛ?”
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Tɨgə mə̀ kɨ̀ sɨ tswe biꞌinə̀ a ndâmaꞌanwì aa a njwi njwi ndɨ̀ꞌɨ̀ nɨ ghuu, kaa nɨ̀ waꞌà gha tswa aa a ya aa ɛ? Lâ ma yû ànnu a tswe nɨ mfɛ̀ꞌɛ̂ tǎ lwensə annù yìi mə aŋwàꞌànə̀ Nwî a swoŋə aa.
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ma mùu noò ŋgǎŋyəgə̂nnù ji jya tsiꞌi tsɨm ɨ tɨgə̀ m̀maꞌatə yi ŋkghəkə waà.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Mûjɔ̀ŋ yî mɔ̀ꞌɔ a ka nyoŋə nìi, ŋ̀wɛꞌɛ tsiꞌì àbàꞌa atsə̀ꞌə̀ yî fùꞌù a nu yu. Bə̀ bya bɨ̀ maꞌà m̀bô myaa ghu nu mə bɨ tswa yi mbaŋnə tswa atsə̀ꞌə̂ yi.
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 Lâ a bâŋnə̀ m̀maꞌatə abàꞌa atsə̀ꞌə̀ yî fùꞌù ya ŋkhə yi tsiꞌì ǹswèrè ǹswèrè.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Bɨ lɔgə̀ Yesu ŋ̀ghɛɛ nɨ ghu a mbɛ̀ɛ ŋgàŋmàꞌa Nwì yî ŋwè. Bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwì bɨtsɨ̀m bo bɨ̀ bɨ̀tà bɨ alaꞌa bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋndɨ̀ꞌɨ nɔ̀ŋsə̀ bo lɛ ŋghotə ntswe bo bo.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Peta à lɛ sɨ yòŋə̀ nɨ a njɨ̌m Yesu a sàꞌa aghaꞌà. À yòŋə̀ mə̂ ŋ̀kuu ŋghɛɛ ntswe a nsàŋàbɛ̀ɛ ngàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè bo bɨ ŋ̀gǎŋmbɛ̂ ǹdamaꞌanwì ǹyɔꞌɔtə nɨ̂ mɔꞌɔ.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwì bo bɨ ŋgǎŋndasaꞌa tsɨ̀m bo lɛ ŋka nlɔɔ nɨ̂ mânjì yìi mə mbə ŋù a swôŋ ànnù yî tsu a atu Yesu yìi mə mbə bo tsyâ ghu nzwitə yi, lâ kaa waꞌà yî tsù yə̂.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Bə̀ bî ghàꞌàtə̀ bɨ lɛ sɨ tswɛɛ nɨ̂ ɨ̀bǎŋnənnù a atu Yesu, kaa mɨ̀ghàâ myaa mɨ waꞌà bàŋnə̀ m̀boontə.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Bə̀ bî mɔꞌɔ bɨ bɨɨ̀nə̀ ǹtswɛɛ nɨ̂ ɨ̀baŋnənnù ghu atu ǹswoŋə nɨ mə,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 “Bìꞌì lɛ nyuꞌu a swoŋ mə yu ka yǐ sàꞌa ndâmàꞌanwì yuà mə bɨ bɔɔ nɨ̂ m̀bo aa ɨ bǔ ghùrə̀ yî dàŋ fu yìi mə kaa bɨ sɨ̀ aa nɨ̀ m̀bo bɔɔ aa, a njɨ̌m ǹjwi ji tarə̀.”
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Lâ a ŋkɨ ŋghɛ̀ɛ a nɨ ma buù bə̀, kaa ǹtsû waa kaa waꞌà kɨ̀ m̀boontə.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Ŋ̀gàŋmàꞌanwì yî ŋ̀wè wa a bɨɨ̀nə̀ ǹtəə a tɨtɨ̀ɨ bo mbetə Yesu mə, “Ò sɨ nɨ̂ ànnù yî tsu a kwiꞌi tswê? Ò swǒŋ mə akə nɨ̂ ɨ̀nnù jû mə bɨ swoŋə a atu wò aa ɛ?”
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 La a təə kaa waꞌà yi kwɛꞌɛ̀. Ŋ̀gàŋmàꞌanwì yî ŋ̀wè wa a bû m̀betə ghu mbo mə, “Ò nɨ̂ Àyɔꞌɔ̀ Nwì, Mu Nwì yìi mə bɨ ghaꞌasə aa ɛ?”
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Yesu A swoŋə mə, “À nɨ mə̀, nɨ̀ ka yi yə Mu Ŋù tâ à tswe a mbɛ̀ɛ̀ nɨkwɛɛ Nwì yìi à tswe nɨ mɨ̀dàꞌà aa nì màꞌà ǹlo a aburə nsɨgə nɨ a mûm m̀bàꞌà.”
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 À kwìꞌì mə laà, ŋ̀gàŋmàꞌa Nwi yî ŋ̀wè wa a satə̀ ɨ̀tsə̀ꞌə̂ ji, nswoŋ mə, “Bìꞌinə̌ bù ǹlɔɔ nɨ bɨ̀yəfə aa a ya aa ɛ?
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Nɨ̀ yùꞌû àjàŋ yìi mə à bə̀gɨ̀tə Nwì aà. Kə̀ nɨ̀ wàꞌàtə mə akə lɛ?”
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Bo bî mɔꞌɔ bɨ tɨgə̀ ǹlɔgɨnə ntɨgə ntsee nɨ mɨ̀twyɛ ghu nu, nlɔgə nɨ̂ ɨ̀tsə̀ꞌə̀ m̀bɔɔ nɨ̂ miꞌi mi ghu, ŋ̀ghɔɔ nɨ̂ yi, ǹswoŋə ghu mbo mə, “Twi ŋû yìi mə à ghɔ̀ɔ gho aà.” Bɨ lɛ ntɨgə mbu nlɔ̀gə̀ yi ŋghɛɛ mfa a mbo ŋgǎŋmbɛ ǹdâmàꞌanwì bɨ lɔgə̀ yi ntɨgə ŋku.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Peta à tswè mə̂ wa nsàŋàbɛɛ a mbɨ̂ ǹtii ŋka yɔꞌɔtə nɨ̂ mɔꞌɔ aa ŋ̀gàŋàfàꞌa ŋgàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè yî màŋgyɛ̀ yî mɔ̀ꞌɔ a zî
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 ǹyə Peta ǹlii yi nswoŋə mə, “Tɨgə ò ghɨ̀rə mbaa ŋkɨ ntswe bu Yesu mu Nazereth wa aa ɛ?”
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Peta a tuu nswoŋ mə, “Kaa mə̀ sɨ̀ yi zî, kaa waꞌǎ annù yìi mə o swoŋ aa kɨ nzi.” À swòŋə̀ mə̂ laà aa nlò wa nsàŋàbɛ̀ɛ̀ m̀fɛꞌɛ ŋghɛ̀ɛ̀ a ntsǔbùꞌù. [Tsiꞌì maa noò, àkə̀gə̀ yî ǹtsyàmbìì a burə̀ ǹtɔŋ.]
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 À fɛ̀ꞌɛ̀ mə̂, mu màngyɛ̀ wa a yə yi, m̀bu mbèꞌènə̀ ŋ̀ka nswoŋ a mbo bə̀ bìi mə bɨ lɛ ntəə wa ntsǔbùꞌù aa mə, “Ŋù ghuà à nɨ ŋù nɨ̀bò wàà yî mɔ̀ꞌɔ̂.”
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Lâ Peta a bû ŋ̀kwatə ntuu yi.
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Peta a lɔgɨ̀nə̀ ǹtɨgə ŋkaa nswoŋə nɨ mə “Kaa mə̀ sɨ̀ ŋû yìi mə nɨ swoŋə aa zî. Bɛɛ a bə yìi mə mə swoŋə aa àbaŋnənnù, Nwì a nɨ̂ŋ ǹdɔ̀ɔ̀ a atu mə̀.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Tsiꞌì maa noò, àkə̀gə̀ bû ŋ̀kwatə tɔŋ, Peta a waꞌatə ajaŋ yìi mə Yesu à ghɨ̀rə nswoŋ ghu mbo mə, “M̀bɔŋ tâ àkə̀gə̀ à tɔŋ ŋgaa ji baa lɛ boŋ ò tùù mə̂ gha ŋgaa ji tarə̂.” À wàꞌàtə̀ mə laà aa mburə naŋsə yəꞌə.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.