Lucas 22

Bafut (BFD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nòò ŋ̀kùrə̂ àbaa tɨ kɔꞌɔ wa, noò wa yìi mə bɨ lɛ sɨ twoŋə nɨ Passa aa, à lɛ ŋkùꞌù,
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwì bo bɨ̀ ŋgǎŋndɨ̀ꞌɨ nɔ̀ŋsə̀ bɨ kâ m̀bɔꞌɔ bə̀ bya ntɨgə nlɔɔ nɨ̂ àjàŋ mə bɨ ka ŋeꞌesə zwitə Yesu.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 Satan à lɛ ŋkuu a atoꞌo Judas wa yìi mə bɨ lɛ sɨ twoŋə nɨ Iscariot aà, m̀bə ŋ̀gàŋyəgə̂nnù Yesu wa yì mɔ̀ꞌɔ a tɨtɨ̀ɨ bya nɨ̀ghûm ǹtsò baa aà.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 Judas à lɛ nlò ŋ̀ghɛɛ yi, ŋ̀ghɛɛ ntaŋtə bo bɨ̀ bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌanwì bo bɨ̀ bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmbɛ̂ ǹdâmàꞌa Nwì a ajàŋ yìi mə yu ka fèè Yesu a mbo bo aà.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 Bo lɛ nnaŋsə ndorɨtə tsiꞌì m̀bə̂ ànnù, m̀bii mə bo ka fa ŋkabə ghu mbô.
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 Judas à lɛ ŋkɨ mbii, ǹtɨgə nlɔgɨnə ŋka nlɔɔ nɨ̂ mânjì yìi mə mbə yu feè Yesu a mbo bo tɨ ghə̀ mə bə̀ zî.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Ǹjwi ɨ̀ lɛ ŋkùꞌù àjàŋ mə bɨ taŋtə annǔ njwî Abaa tɨ kɔꞌɔ, ŋ̀wa nɨ̂ mû m̀bînjə̀rə̀ Passa aa,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 Yesu a too Peta bo Jɔn, ǹswoŋ a mbo bo mə, “Nɨ̀ ghɛɛ ntaŋtə mɨjɨ mɨ Passa, a ajàŋ mə bìꞌinə̀ ka jɨ aà.”
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 Bo betə̀ yi mə, “Bìꞌi ghɛɛ taŋtə aa fə ɛ?”
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 Yesu a kwiꞌi a mbo mə, “A ajàŋ mə nɨ ka kɨ kuu ghɛ̀ɛ a njɔ̀ꞌɔ̀ àlaꞌa aa, nɨ ka yə ŋû tâ à beꞌe àntɔ̀ɔ̀ ŋ̀kì, nɨ̀ yə, nɨ̀ yoŋə̀ yi nyoŋ ŋkuu a nda yìi à ka kuu ghu aà.
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 Nɨ̀ kuu nɨ̀ swoŋ a mbo m̀bɔ̂ŋ ǹda wa mə, ‘Ǹdɨ̀ꞌɨ̀nnnù à bètə mə, ǹjaꞌà ǹda yìi bìꞌi bɨ̀ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ja ka jɨ Passa ghu aa ɨ̀ fə̀ aa ɛ?’
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 Boŋ à ka dɨ̀ꞌɨ njaꞌà ǹda yì ŋwè yî mɔ̀ꞌɔ a ndəŋ yìi mə ǹjoo ɨ tswe ghu aa tâ nɨ̀ naŋsə.”
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 Bo lɛ ŋghɛ̀ɛ̀ ǹyə ŋgɔ̀ŋ ɨ̀nnù tsɨ̀m tsiꞌì wa ajàŋ mə Yesu à lɛ nswoŋ a mbo bo aa, ntɨgə nnaŋsə njoo njɨ Passa jyâ.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 Nòò ǹjɨ Passa wa à kùꞌù mə̂, Yesu bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji bo tswê a atu atɛtɛ̀,
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 a swoŋ a mbo bo mə, “Mə̀ ghɨ̀rə naŋsə nlɔɔ mə mə jɨ mɨjɨ mɨ Passa biꞌinə̀ ɨ bɔ̌ŋ yə ŋgɨꞌɨ̀.
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Mə̀ swoŋ a mbo bù mə kaa mə̀ ka yi waꞌà mɨjɨ mà mû bù ǹjɨ ɨ yweꞌe a noò yìi mə ànnù nɨfɔ̀ Nwî a ka yǐ zǐ tâ ǹjiꞌì ànnù yìi bɨ jɨ ghu aa tâ ɨ̀ naŋsə nlaa.”
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 Yɛɛsɔ̂ à lɔgə̀ ǹdɔ̂ŋ mɨ̀lùꞌù m̀fa mbɨꞌɨkə a mbo Nwì ǹswoŋ mə, “Nɨ̀ ko nno ŋkwɛrɨnə nɨ yu.
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 Mə̀ swoŋ a mbo bù tsiꞌǐ annù nɨ̂koŋ mə, kaa mə̀ ka yǐ waꞌa mɨlùꞌù bû ǹno, ǹyweꞌe noò yìi mə ànnù nɨfɔ̀ Nwî a ka yǐ zì aà.”
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 A tɨgə̀ m̀bu nlɔ̀gə abaa, mfa mbɨꞌɨkə a mbo Nwì, m̀batə mfa a mbo bo, ǹswoŋ mə, “À nɨ̂ ɨ̀bɨ̀ɨnû gha ɨ ghuà, yìi mə̀ ka fa a atu bù aà. Nɨ̀ tɨgə ŋghɨrə ma mùu ajàŋ ŋ̀waꞌatə nɨ̂ ghâ.”
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 Tsiꞌì maa ajàŋ, a kɨ̂ m̀fa ndɔŋ ya a mbo bo a noò mə bo jɨ̀ mə̂ mɨjɨ mya màŋsə̀ aa, nswoŋ mə, “Ǹdɔŋ yulà, à nɨ̂ àkàà yî fii yìi mə Nwì à wàrə bǔ bo nɨ̂ àləə nû ya yìi mə bɨ ka saansə a atu bù aà.
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 “Lâ, yə̂ nɨ̀, ŋù yìi mə à fèe gha aa, à tswe fàa atu atɛtə̀ ǹjɨ biꞌi yu,
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 Lâ ànnù ma yû a ka yə Mu ŋù aa tsiꞌǐ ajàŋ yìi mə bɨ lɛɛ̀ ǹtɛꞌɛ ntaŋtə nləə aà, lâ ŋ̀gɨꞌɨ yì ǹswèrə̀ a nu ŋù yìi mə à fèe yi aà.”
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 Bo lɔgɨ̀nə̀ ǹtɨgə mbetə nlɔɔ a tɨtɨ̀ɨ bo mə m̀bə a naŋsə̀ m̀bə aà wò yìi mə mbə à ghɨrə̀ ma yu ànnù aa lɛ!
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 Àswùŋnə̀ a lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ a tɨtɨ̀ɨ ŋgǎŋyəgə̂nnù Yesu, bo lɔɔ̀ nɨ̀ ǹzi mə ŋù yìi mə à nɨ ŋû yì ŋ̀wè àkɔꞌɔ̀ntsɨrə a tɨtɨ̀ɨ bo aa nɨ̂ wò ɛ?
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 Yesu a swoŋ a mbo mə, “Bɨ̀fɔ̀ bɨ bɨ̂tɨzî Nwî bo buꞌutə bə̂ byaa laa bùꞌùtə̀. Bɨ twoŋə̀ nɨ̀ bɨ̀tà bɨ alaꞌà byaa laa nɨ̂ ŋ̀gǎŋghɨ̀rə̂ ɨ̀bɔ̀ŋə̀.
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 Lâ tâ à tsuu maa ajàŋ bə a mbo bù. A kuꞌunə mə ŋù yìi mə à nɨ akɔꞌɔ̀ntsɨrə a tɨtɨ̀ɨ bù aa tâ à bə tsiꞌì tsǒ mûŋkhə yìi mə à kə̀ꞌə nsɨgə nlwiꞌisə. Tâ bɨ̀tsyàsə̀ a tɨtɨ̀ɨ bù bɨ̀ bə tsiꞌì tsǒ ŋ̀gàŋəfàꞌà.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 A ghàꞌàtə wò aa ɛ? Ŋù yìi mə à tswe a atu atɛtə̀ ǹjɨ aa kə̀ ŋù yìi mə a tsyàsə̀ mɨjɨ aa ɛ? A laa mə à nɨ ŋù wa mə à tswe njɨ aà. Lâ mə̀ bàŋnə ntswe a tɨtɨ̀ɨ bù aa tsiꞌì tsǒ ŋù ǹtsyàsə mɨjɨ̂.
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 “Nɨ̀ tswè mə̂ biꞌinə̀ a mûm ŋ̀gɨꞌì ǹtsɨ̀m yìi mə mə yə aà.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 Tsǒ mə Taà ghà à fà mə̂ mɨdaꞌa a mbo mə̀ mə tâ mə̀ ka nsaꞌa mbi yù aa, mə̀ kɨ mfa ma myaà mɨ̀dàꞌà a mbo bù.
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 Nɨ̀ ka yǐ kɨ jɨ kɨɨ nno a atu atɛtə̌ mə̀ a mûm ànnù nɨfɔ̌ mə̀. Nɨ̀ ka yǐ kɨɨ ŋŋaŋnə nɨ̂ ɨ̀bə̀rə̀ ɨ kɨ saꞌa nɨ̂ ɨ̀tsə baIsrael jya nɨ̀ghûm ǹtsò baà.
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 “Simon, Simon, yuꞌutə̂! Satan à lɛ mbetə mə yu yweꞌetə ghuu tǎ səgə ghuu tsǒ abaa,
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 lâ mə̀ tsàꞌàtə̀ mə̂ Nwî a atu wò, Simon, mə tâ àbìintɨɨɨ̀ yo tsuu lǒ bɔrə. Bɛɛ ò bə̀ŋkə gho mbɨ̀ɨ̀ a nu mə̀, ò lɨgɨ̀nə̀ ǹnɨŋ mɨdaꞌa a nu bɨ̀lɨ̂m bô.”
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 Peta a kwiꞌi mə, “Mmàꞌàmbî, mə̀ tàŋtə mə mə̀ ka kuu atsaŋ bìꞌiò, ɨ kɨɨ kwo biꞌiò.”
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 Yesu a kwiꞌi ghu mbo mə, “Mə̀ swoŋ a mbo wò Peta mə, m̀bɔŋ tâ àŋkə̀gə̀ à tɔŋ nɨ̂tugə sìi, boŋ ò tùù mə̂ gha ŋ̀gàà ji tarə nswoŋ mə kaa ò sɨ̀ gha zî.”
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 Yesu a betə ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji mə, “Nòò wa mə mə̀ lɛ ntoo ghuu nswoŋ a mbo bù mə nɨ̀ tsuu abɔsà lɔ̀gə, ǹtsuu abàà lɔ̀gə̀, ŋ̀kɨ tsuu ntam nlɔ̀gə aa, nɨ̀ lɛ mbaa mboŋə ayoò yì tsu aa ɛ?”
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Yesu a swoŋ a mbo bo mə, “Lâ, tsɨ̂tsɔ̀ŋ ŋù yìi mə à tswe nɨ̂ àbɔsà yi nɨ̂ àbàa yi aa, tâ à lɨgɨnə nlɔ̀gə̀. Ŋù yìi mə à sɨ̀ nɨ munwî ǹtsò tswe aa, tâ à fee akûtə̀ yi nyuu ghu.
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 Ǹloŋ mə, mə̀ swoŋ a mbo bù mə, annù yuà yìi mə aŋwàꞌànə̀ Nwî a swoŋ aa mə: ‘À yə̂ ŋ̀gɨꞌɨ tsiꞌì tsǒ ŋ̀gàŋmbùꞌû ɨ̀nnù jî bɨ’ aa, ka bòòntə̀ m̀bɨꞌɨ ŋgaà yà, ǹloŋ mə ŋ̀gɔ̀ŋ ɨ̀nnǔ tsɨ̀m jìi mə bɨ lɛ ŋŋwàꞌànə̀ m̀bɨꞌɨ ŋgaà yà aa ɨ kà mə̂ aa mfɛꞌɛ mbòòntə̀.”
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 Ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji ɨ swoŋ mə, “Yə̂, bɨ̀munwi bɨ ntsò bi baa bɨ̂ bulà, M̀màꞌàmbî.”
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Yesu à lɛ màꞌàtə̌ njɔ̀ꞌɔ̀ àlaꞌà Yerusalem m̀fɛꞌɛ yi, tsiꞌǐ ajàŋ yìi mə à lɛ sɨ ghaꞌasə ŋghɨrə aà, m̀fɛꞌɛ ŋghɛ̀ɛ̀ yi a atu ntaꞌa Olive. Ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji ɨ lɛ nyòŋə̀ yi bo bo kɔꞌɔ ŋghɛ̀ɛ̀ ghu.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 À kɔ̀ꞌɔ̀ mə̂ ŋ̀kuu ghu, nswoŋ a mbo bo mə, “Nɨ̀ ka ntsaꞌatə Nwî tǎ waꞌà a ŋkɨ̀rə̀ Satan lô ŋ̀wo.”
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 À swòŋ mə̂ laà, m̀maꞌatə waa ŋghɛntə, àghaꞌa a bɔɔ̀ ǹsaꞌatə tsiꞌì mûntsìrə̂, ǹswɛtə mɨkuꞌutə̂ mi a nsyɛ, ǹtsàꞌàtə̀ Nwî
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 ǹswoŋ mə, “Taà, m̀bə ò bii boŋ ò tse kwɛrə ndɔ̂ŋ ŋ̀gɨꞌɨ yù a mbo mə̀ ǹlɔꞌɔsə. Lâ mə kɔ̀ŋ aa a ŋghɨ̀rə bə̂ ànnù yìi mə o lɔ̀ɔ̀ aà; kaa waꞌà bə à yìi mə mə lɔ̀ɔ̀ aa bə̂.”
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 Angel à lɛ nlò a aburə nsɨgə mfa mɨtɨ̀ɨ̀ ghu mbô, [
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Tsǒ mə ntɨɨ̀ yi ɨ lɛ mburə nluu nɨ̂ àjəŋnə̀ aa, a bû ŋ̀gaansə mɨtɨ̀ɨ̂ mi ŋkuꞌusə ntsàꞌàtə̀ Nwî tsiꞌì nɨ̀tɨ̀ɨ̀ nɨ̀tɨ̀ɨ̀, ǹlɨgɨnə, àlɨ̀gɨ̀nə̀ yìi mə a lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ ghu nu aa a tɨgə̀ ǹsɨgə ntsɨɨŋkə, mbə tsǒ ɨ̀tàa aləə̀.]
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 À lò mə̂ wa adɨgə ntsàꞌàtə Nwì m̀bɨɨ nzì fu wa mbɛ̀ɛ ŋgǎŋyəgə̂nnù ji jya, ǹyə waa bɨ bwii nloŋ mə àjəŋnə̀ yìi mə a lɛ nluu a ntɨɨ bo aa a lɛ ŋghɨ̀rə̀ bo bɔrə̀.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 A betə̀ a mbo bo mə, “Nɨ bwii aa àkə̀ aa ɛ? Nɨ̀ bɨɨnə ntswe ŋka ntsaꞌatə Nwî tǎ waꞌà a ŋkɨ̀rə̀ Satan lô ŋ̀wo.”
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 Yesu à kà mə̂ aa ŋghaa laà, kaa mburə tɨ màŋsə̀, ǹnɔ̀ɔ̀ bə̂ ɨ ywunə̀ ǹzi, Judas, ŋù yì mɔ̀ꞌɔ wa tɨtɨ̀ɨ ŋgàŋyəgə̂nnù Yesu jya nɨ̀ghûm ǹtsò baa, à lɛ mbə yu yìi mə à lɛ ntsyǎ mbìì yàà, ǹdɨꞌɨ nɨ̂ mânjì a mbo bo. Judas à zì mə̂, ǹtsya ŋghɛ̀ɛ̀ a mbɛ̀ɛ Yesu mə yu nɔŋ mɨghə̀gə̂ mi.
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 La Yesu a betə ghu mbo mə, “Judas, ǹnɔ̌ŋ mɨ̀ghə̀gə̀ mɨ Mu Ŋù à laa mbə mânjì yìi mə ò tse tsyà ghu ɨ fèè yi aa ɛ?”
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 Ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù jya jìi mə bo bɨ̀ Yesu lɛ ntswe aa, bɨ yə̀ mə annù yìi mə a lɛ ntswe ghu aa, mbetə yi mə, “M̀màꞌàmbî, o lɔ̀ɔ mə tâ bìꞌì to waa nɨ bɔɔnwi biꞌi aa ɛ?”
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 Ŋù nɨ̀bǒ wàà yî mɔ̀ꞌɔ a burə̀ ǹlɔgə munwi ŋkwyɛ atôŋnə̌ abùꞌu ŋ̀gàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè yî màꞌà ghu nlɔꞌɔsə.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 Lâ Yesu a swoŋ a mbo bo mə, “Wa a kùꞌù mə̂!” Ŋ̀ghɛnsə abô yi mmɔɔntə atôŋnə̀ ŋû wa ghu ŋghurə yi.
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 Yesu a tɨgə̀ ǹswoŋ a mbo bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwì bya bo bɨ̀ a mbo bɨ̀tsyàsə̀ bɨ ŋgǎŋmbɛ̂ ǹdâmàꞌanwì bya nɨ a mbo bɨ̀tà bɨ alaꞌa bya bìi mə bɨ lɛ nzì a ntswa yu aa mə, “Nɨ̀ zi nɨ̀ nwi ntsò a bɔ̀ꞌɔ nɨ mɨ̀buꞌu aa a ntswa mə̀ tsǒ nɨ̀ zi a mbaŋnə àŋgâmɨghee aa ɛ?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 Tɨgə mə̀ kɨ̀ sɨ tswe biꞌinə̀ a ndâmàꞌanwì aa tsiꞌǐ njwi njwi aa ɛ? Tɨgə boŋ nɨ̀ lɛ mbaa ntswa gha aa maà noò. Lâ tsɨ̀tsɔ̀ŋ à nɨ nòò ghùù, nòò yìi mə ŋù wa yìi mə a saꞌa mfii ɨdɨ̀gə̀ à fa mɨdaꞌa a mbo bù aà.”
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 Bɨ lɛ ntswa Yesu ǹlɔgə yi ŋghɛɛ nɨ ghu a ndùgə ŋgàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè. Bɨ lɔ̀gə̀ mə̂ yi ŋka ŋghɛɛ nɨ ghu aa, Peta a tɨgə̀ ǹyoŋə, ǹyoŋ aa tsiꞌǐ a sàꞌa aghaꞌà.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 Bɨ lɛ ŋŋètə mɔꞌɔ a tɨtɨ̀ɨ ǹsàŋàbɛ̀ɛ̀ yâ, Peta a yôŋ ǹtɨgə ŋghɛɛ tsitə bə̂ bya bìi mə bɨ lɛ ntswe ghu aa, bo bo tɨgə̀ ǹyɔꞌɔtə.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 Ŋ̀gàŋàfàꞌa ŋgàŋmàꞌa Nwì wa yì màŋgyɛ̀ yî mɔ̀ꞌɔ à yə̀ mə yi a tswê wa adɨgə mɔꞌɔ aa, ǹtɛꞌɛ miꞌì mi ghu nu nlìì, ǹswoŋ mə, “Ŋù ghulà mə, à ghɨ̀rə ŋkɨ tswe bo bɨ̀ Yesu!”
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 Lâ Peta a tuu nswoŋ mə, “Màŋgyɛ̀, tsiꞌì ǹzî yi, kaa mə̀ sɨ̀ yi burə nzi zi!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 Mu fɨ̀bàŋtə̀ à bù mə̂ ŋ̀ghə̀ə kɨ bə, ŋù yî mɔ̀ꞌɔ a yə̂ Peta, ǹswoŋ mə, “Tɨgə ò bə aa ŋù nɨ̀bò wàà yî mɔ̀ꞌɔ aa ɛ?”
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 Nòò à bù mə̂ ǹtsya yî m̀fùùrə̀, ŋù yî mɔ̀ꞌɔ a bû ǹzi nlɨ̀gɨ̀nə̀ ǹswoŋ tsiꞌì nɨ̀tɨ̀ɨ̀ mə, “Tsiꞌǐ annù nɨ̂ŋkoŋə̀, ŋù ghûlà à ghɨrə ntswe bo bɨ̀ Yesu, ǹloŋ mə à nɨ mu Galilea aà!”
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 Lâ Peta a kwiꞌi mə, “Kaa mə̀ sɨ̌ annù yìi mə o ghàà ǹswoŋ aa zî!”
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 M̀màꞌàmbi a karɨkə̀ yi ntɛꞌɛ miꞌì mi ntsinə nlii Peta, Peta a waꞌatə̀ ànnù ya mə Mmàꞌàmbî à ghɨrə nswoŋ ghu mbo aa mə, “M̀bɔŋ tâ àŋkə̀gə̀ à tɔŋ ŋgaa ji baa nɨ̂tugə sìi, lɛ boŋ ò tùù mə̂ ghâ ŋ̀gàà ji tarə̀!”
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 Peta à lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ ǹghɛɛ a abɛɛ, ǹnaŋsə nyəꞌə tsiꞌǐ mbə̂ ànnù.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 Bə̀ bya bìi mə bɨ lɛ sɨ bɛ nɨ̂ Yesu aa bɨ lɛ sɨ tɨgə ŋwyɛ nìi ŋ̀kɨɨ ŋghɔɔ nìi.
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 Ǹlɔgə atsə̀ꞌə̀ ŋ̀kwerə miꞌì mi ghu, m̀betə nìi mə, “A gho aa a ghɔ̀ɔ̂ wò? Twi ŋû yìi mə à ghɔ̀ɔ gho aà!”
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 Bo lɛ ŋkɨ mbu nswoŋ ɨnnù jî ghàꞌàtə̀ m̀bəgɨtə yi ghu.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 Àbɛ̀ɛ̀ a fùꞌù mə̂ bɨ̀tà bɨ alaꞌa nɨ bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwì a bɔ̀ꞌɔ nɨ ŋgǎŋndɨ̀ꞌɨ nɔ̀ŋsə̀ boòntə̀, bɨ lɔgə̀ Yesu ǹzi nɨ ghu a nsi ŋgǎŋndasaꞌà.
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 Bo betə̀ ghu mbo mə, “Ò laa mbə Àyɔꞌɔ̀ Nwì wa aa ɛ? Bɛɛ ò bə aa ghu, ò swoŋ bìꞌì yuꞌù!”
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 Kə̀ m̀bə mə̀ tɛꞌɛ mbetə ghu nɨ̂ àbetə boŋ mbə kaa nɨ̀ waꞌà kɨ̀ ŋ̀kwiꞌi.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 Lâ ǹlɔgɨnə sii, Mu Ŋù à ka tswe a mbɛ̀ɛ̀ nɨ̀kwɛɛ Nwì yìi à tswe nɨ mɨ̀dàꞌà aa nî màꞌà.”
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 Bo bɨtsɨ̀m bɨ betə̀ mə, “Ma la a bə mə ò nɨ Mu Nwì aa ɛ?”
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 Bo tɨgə̀ ǹswoŋ mə, “Kaa bìꞌì sɨ bɨ̂yəfə bi dàŋ bu nlɔ̀ɔ̀! Tsiꞌì bìꞌì, bìꞌì yùꞌù mə yìꞌi ŋgaa annù yìi mə à swǒŋ aà.”
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.