Lucas 22
Bafut (BFD) vs ARC
1 Nòò ŋ̀kùrə̂ àbaa tɨ kɔꞌɔ wa, noò wa yìi mə bɨ lɛ sɨ twoŋə nɨ Passa aa, à lɛ ŋkùꞌù,
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwì bo bɨ̀ ŋgǎŋndɨ̀ꞌɨ nɔ̀ŋsə̀ bɨ kâ m̀bɔꞌɔ bə̀ bya ntɨgə nlɔɔ nɨ̂ àjàŋ mə bɨ ka ŋeꞌesə zwitə Yesu.
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 Satan à lɛ ŋkuu a atoꞌo Judas wa yìi mə bɨ lɛ sɨ twoŋə nɨ Iscariot aà, m̀bə ŋ̀gàŋyəgə̂nnù Yesu wa yì mɔ̀ꞌɔ a tɨtɨ̀ɨ bya nɨ̀ghûm ǹtsò baa aà.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Judas à lɛ nlò ŋ̀ghɛɛ yi, ŋ̀ghɛɛ ntaŋtə bo bɨ̀ bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌanwì bo bɨ̀ bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmbɛ̂ ǹdâmàꞌa Nwì a ajàŋ yìi mə yu ka fèè Yesu a mbo bo aà.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 Bo lɛ nnaŋsə ndorɨtə tsiꞌì m̀bə̂ ànnù, m̀bii mə bo ka fa ŋkabə ghu mbô.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Judas à lɛ ŋkɨ mbii, ǹtɨgə nlɔgɨnə ŋka nlɔɔ nɨ̂ mânjì yìi mə mbə yu feè Yesu a mbo bo tɨ ghə̀ mə bə̀ zî.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Ǹjwi ɨ̀ lɛ ŋkùꞌù àjàŋ mə bɨ taŋtə annǔ njwî Abaa tɨ kɔꞌɔ, ŋ̀wa nɨ̂ mû m̀bînjə̀rə̀ Passa aa,
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 Yesu a too Peta bo Jɔn, ǹswoŋ a mbo bo mə, “Nɨ̀ ghɛɛ ntaŋtə mɨjɨ mɨ Passa, a ajàŋ mə bìꞌinə̀ ka jɨ aà.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 Bo betə̀ yi mə, “Bìꞌi ghɛɛ taŋtə aa fə ɛ?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Yesu a kwiꞌi a mbo mə, “A ajàŋ mə nɨ ka kɨ kuu ghɛ̀ɛ a njɔ̀ꞌɔ̀ àlaꞌa aa, nɨ ka yə ŋû tâ à beꞌe àntɔ̀ɔ̀ ŋ̀kì, nɨ̀ yə, nɨ̀ yoŋə̀ yi nyoŋ ŋkuu a nda yìi à ka kuu ghu aà.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Nɨ̀ kuu nɨ̀ swoŋ a mbo m̀bɔ̂ŋ ǹda wa mə, ‘Ǹdɨ̀ꞌɨ̀nnnù à bètə mə, ǹjaꞌà ǹda yìi bìꞌi bɨ̀ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ja ka jɨ Passa ghu aa ɨ̀ fə̀ aa ɛ?’
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Boŋ à ka dɨ̀ꞌɨ njaꞌà ǹda yì ŋwè yî mɔ̀ꞌɔ a ndəŋ yìi mə ǹjoo ɨ tswe ghu aa tâ nɨ̀ naŋsə.”
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 Bo lɛ ŋghɛ̀ɛ̀ ǹyə ŋgɔ̀ŋ ɨ̀nnù tsɨ̀m tsiꞌì wa ajàŋ mə Yesu à lɛ nswoŋ a mbo bo aa, ntɨgə nnaŋsə njoo njɨ Passa jyâ.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 Nòò ǹjɨ Passa wa à kùꞌù mə̂, Yesu bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji bo tswê a atu atɛtɛ̀,
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 a swoŋ a mbo bo mə, “Mə̀ ghɨ̀rə naŋsə nlɔɔ mə mə jɨ mɨjɨ mɨ Passa biꞌinə̀ ɨ bɔ̌ŋ yə ŋgɨꞌɨ̀.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 Mə̀ swoŋ a mbo bù mə kaa mə̀ ka yi waꞌà mɨjɨ mà mû bù ǹjɨ ɨ yweꞌe a noò yìi mə ànnù nɨfɔ̀ Nwî a ka yǐ zǐ tâ ǹjiꞌì ànnù yìi bɨ jɨ ghu aa tâ ɨ̀ naŋsə nlaa.”
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Yɛɛsɔ̂ à lɔgə̀ ǹdɔ̂ŋ mɨ̀lùꞌù m̀fa mbɨꞌɨkə a mbo Nwì ǹswoŋ mə, “Nɨ̀ ko nno ŋkwɛrɨnə nɨ yu.
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 Mə̀ swoŋ a mbo bù tsiꞌǐ annù nɨ̂koŋ mə, kaa mə̀ ka yǐ waꞌa mɨlùꞌù bû ǹno, ǹyweꞌe noò yìi mə ànnù nɨfɔ̀ Nwî a ka yǐ zì aà.”
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 A tɨgə̀ m̀bu nlɔ̀gə abaa, mfa mbɨꞌɨkə a mbo Nwì, m̀batə mfa a mbo bo, ǹswoŋ mə, “À nɨ̂ ɨ̀bɨ̀ɨnû gha ɨ ghuà, yìi mə̀ ka fa a atu bù aà. Nɨ̀ tɨgə ŋghɨrə ma mùu ajàŋ ŋ̀waꞌatə nɨ̂ ghâ.”
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 Tsiꞌì maa ajàŋ, a kɨ̂ m̀fa ndɔŋ ya a mbo bo a noò mə bo jɨ̀ mə̂ mɨjɨ mya màŋsə̀ aa, nswoŋ mə, “Ǹdɔŋ yulà, à nɨ̂ àkàà yî fii yìi mə Nwì à wàrə bǔ bo nɨ̂ àləə nû ya yìi mə bɨ ka saansə a atu bù aà.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Lâ, yə̂ nɨ̀, ŋù yìi mə à fèe gha aa, à tswe fàa atu atɛtə̀ ǹjɨ biꞌi yu,
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 Lâ ànnù ma yû a ka yə Mu ŋù aa tsiꞌǐ ajàŋ yìi mə bɨ lɛɛ̀ ǹtɛꞌɛ ntaŋtə nləə aà, lâ ŋ̀gɨꞌɨ yì ǹswèrə̀ a nu ŋù yìi mə à fèe yi aà.”
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Bo lɔgɨ̀nə̀ ǹtɨgə mbetə nlɔɔ a tɨtɨ̀ɨ bo mə m̀bə a naŋsə̀ m̀bə aà wò yìi mə mbə à ghɨrə̀ ma yu ànnù aa lɛ!
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Àswùŋnə̀ a lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ a tɨtɨ̀ɨ ŋgǎŋyəgə̂nnù Yesu, bo lɔɔ̀ nɨ̀ ǹzi mə ŋù yìi mə à nɨ ŋû yì ŋ̀wè àkɔꞌɔ̀ntsɨrə a tɨtɨ̀ɨ bo aa nɨ̂ wò ɛ?
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Yesu a swoŋ a mbo mə, “Bɨ̀fɔ̀ bɨ bɨ̂tɨzî Nwî bo buꞌutə bə̂ byaa laa bùꞌùtə̀. Bɨ twoŋə̀ nɨ̀ bɨ̀tà bɨ alaꞌà byaa laa nɨ̂ ŋ̀gǎŋghɨ̀rə̂ ɨ̀bɔ̀ŋə̀.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Lâ tâ à tsuu maa ajàŋ bə a mbo bù. A kuꞌunə mə ŋù yìi mə à nɨ akɔꞌɔ̀ntsɨrə a tɨtɨ̀ɨ bù aa tâ à bə tsiꞌì tsǒ mûŋkhə yìi mə à kə̀ꞌə nsɨgə nlwiꞌisə. Tâ bɨ̀tsyàsə̀ a tɨtɨ̀ɨ bù bɨ̀ bə tsiꞌì tsǒ ŋ̀gàŋəfàꞌà.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 A ghàꞌàtə wò aa ɛ? Ŋù yìi mə à tswe a atu atɛtə̀ ǹjɨ aa kə̀ ŋù yìi mə a tsyàsə̀ mɨjɨ aa ɛ? A laa mə à nɨ ŋù wa mə à tswe njɨ aà. Lâ mə̀ bàŋnə ntswe a tɨtɨ̀ɨ bù aa tsiꞌì tsǒ ŋù ǹtsyàsə mɨjɨ̂.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 “Nɨ̀ tswè mə̂ biꞌinə̀ a mûm ŋ̀gɨꞌì ǹtsɨ̀m yìi mə mə yə aà.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Tsǒ mə Taà ghà à fà mə̂ mɨdaꞌa a mbo mə̀ mə tâ mə̀ ka nsaꞌa mbi yù aa, mə̀ kɨ mfa ma myaà mɨ̀dàꞌà a mbo bù.
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 Nɨ̀ ka yǐ kɨ jɨ kɨɨ nno a atu atɛtə̌ mə̀ a mûm ànnù nɨfɔ̌ mə̀. Nɨ̀ ka yǐ kɨɨ ŋŋaŋnə nɨ̂ ɨ̀bə̀rə̀ ɨ kɨ saꞌa nɨ̂ ɨ̀tsə baIsrael jya nɨ̀ghûm ǹtsò baà.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 “Simon, Simon, yuꞌutə̂! Satan à lɛ mbetə mə yu yweꞌetə ghuu tǎ səgə ghuu tsǒ abaa,
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 lâ mə̀ tsàꞌàtə̀ mə̂ Nwî a atu wò, Simon, mə tâ àbìintɨɨɨ̀ yo tsuu lǒ bɔrə. Bɛɛ ò bə̀ŋkə gho mbɨ̀ɨ̀ a nu mə̀, ò lɨgɨ̀nə̀ ǹnɨŋ mɨdaꞌa a nu bɨ̀lɨ̂m bô.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Peta a kwiꞌi mə, “Mmàꞌàmbî, mə̀ tàŋtə mə mə̀ ka kuu atsaŋ bìꞌiò, ɨ kɨɨ kwo biꞌiò.”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Yesu a kwiꞌi ghu mbo mə, “Mə̀ swoŋ a mbo wò Peta mə, m̀bɔŋ tâ àŋkə̀gə̀ à tɔŋ nɨ̂tugə sìi, boŋ ò tùù mə̂ gha ŋ̀gàà ji tarə nswoŋ mə kaa ò sɨ̀ gha zî.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Yesu a betə ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji mə, “Nòò wa mə mə̀ lɛ ntoo ghuu nswoŋ a mbo bù mə nɨ̀ tsuu abɔsà lɔ̀gə, ǹtsuu abàà lɔ̀gə̀, ŋ̀kɨ tsuu ntam nlɔ̀gə aa, nɨ̀ lɛ mbaa mboŋə ayoò yì tsu aa ɛ?”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Yesu a swoŋ a mbo bo mə, “Lâ, tsɨ̂tsɔ̀ŋ ŋù yìi mə à tswe nɨ̂ àbɔsà yi nɨ̂ àbàa yi aa, tâ à lɨgɨnə nlɔ̀gə̀. Ŋù yìi mə à sɨ̀ nɨ munwî ǹtsò tswe aa, tâ à fee akûtə̀ yi nyuu ghu.
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 Ǹloŋ mə, mə̀ swoŋ a mbo bù mə, annù yuà yìi mə aŋwàꞌànə̀ Nwî a swoŋ aa mə: ‘À yə̂ ŋ̀gɨꞌɨ tsiꞌì tsǒ ŋ̀gàŋmbùꞌû ɨ̀nnù jî bɨ’ aa, ka bòòntə̀ m̀bɨꞌɨ ŋgaà yà, ǹloŋ mə ŋ̀gɔ̀ŋ ɨ̀nnǔ tsɨ̀m jìi mə bɨ lɛ ŋŋwàꞌànə̀ m̀bɨꞌɨ ŋgaà yà aa ɨ kà mə̂ aa mfɛꞌɛ mbòòntə̀.”
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 Ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji ɨ swoŋ mə, “Yə̂, bɨ̀munwi bɨ ntsò bi baa bɨ̂ bulà, M̀màꞌàmbî.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Yesu à lɛ màꞌàtə̌ njɔ̀ꞌɔ̀ àlaꞌà Yerusalem m̀fɛꞌɛ yi, tsiꞌǐ ajàŋ yìi mə à lɛ sɨ ghaꞌasə ŋghɨrə aà, m̀fɛꞌɛ ŋghɛ̀ɛ̀ yi a atu ntaꞌa Olive. Ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji ɨ lɛ nyòŋə̀ yi bo bo kɔꞌɔ ŋghɛ̀ɛ̀ ghu.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 À kɔ̀ꞌɔ̀ mə̂ ŋ̀kuu ghu, nswoŋ a mbo bo mə, “Nɨ̀ ka ntsaꞌatə Nwî tǎ waꞌà a ŋkɨ̀rə̀ Satan lô ŋ̀wo.”
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 À swòŋ mə̂ laà, m̀maꞌatə waa ŋghɛntə, àghaꞌa a bɔɔ̀ ǹsaꞌatə tsiꞌì mûntsìrə̂, ǹswɛtə mɨkuꞌutə̂ mi a nsyɛ, ǹtsàꞌàtə̀ Nwî
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 ǹswoŋ mə, “Taà, m̀bə ò bii boŋ ò tse kwɛrə ndɔ̂ŋ ŋ̀gɨꞌɨ yù a mbo mə̀ ǹlɔꞌɔsə. Lâ mə kɔ̀ŋ aa a ŋghɨ̀rə bə̂ ànnù yìi mə o lɔ̀ɔ̀ aà; kaa waꞌà bə à yìi mə mə lɔ̀ɔ̀ aa bə̂.”
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Angel à lɛ nlò a aburə nsɨgə mfa mɨtɨ̀ɨ̀ ghu mbô, [
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Tsǒ mə ntɨɨ̀ yi ɨ lɛ mburə nluu nɨ̂ àjəŋnə̀ aa, a bû ŋ̀gaansə mɨtɨ̀ɨ̂ mi ŋkuꞌusə ntsàꞌàtə̀ Nwî tsiꞌì nɨ̀tɨ̀ɨ̀ nɨ̀tɨ̀ɨ̀, ǹlɨgɨnə, àlɨ̀gɨ̀nə̀ yìi mə a lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ ghu nu aa a tɨgə̀ ǹsɨgə ntsɨɨŋkə, mbə tsǒ ɨ̀tàa aləə̀.]
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 À lò mə̂ wa adɨgə ntsàꞌàtə Nwì m̀bɨɨ nzì fu wa mbɛ̀ɛ ŋgǎŋyəgə̂nnù ji jya, ǹyə waa bɨ bwii nloŋ mə àjəŋnə̀ yìi mə a lɛ nluu a ntɨɨ bo aa a lɛ ŋghɨ̀rə̀ bo bɔrə̀.
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 A betə̀ a mbo bo mə, “Nɨ bwii aa àkə̀ aa ɛ? Nɨ̀ bɨɨnə ntswe ŋka ntsaꞌatə Nwî tǎ waꞌà a ŋkɨ̀rə̀ Satan lô ŋ̀wo.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 Yesu à kà mə̂ aa ŋghaa laà, kaa mburə tɨ màŋsə̀, ǹnɔ̀ɔ̀ bə̂ ɨ ywunə̀ ǹzi, Judas, ŋù yì mɔ̀ꞌɔ wa tɨtɨ̀ɨ ŋgàŋyəgə̂nnù Yesu jya nɨ̀ghûm ǹtsò baa, à lɛ mbə yu yìi mə à lɛ ntsyǎ mbìì yàà, ǹdɨꞌɨ nɨ̂ mânjì a mbo bo. Judas à zì mə̂, ǹtsya ŋghɛ̀ɛ̀ a mbɛ̀ɛ Yesu mə yu nɔŋ mɨghə̀gə̂ mi.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 La Yesu a betə ghu mbo mə, “Judas, ǹnɔ̌ŋ mɨ̀ghə̀gə̀ mɨ Mu Ŋù à laa mbə mânjì yìi mə ò tse tsyà ghu ɨ fèè yi aa ɛ?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù jya jìi mə bo bɨ̀ Yesu lɛ ntswe aa, bɨ yə̀ mə annù yìi mə a lɛ ntswe ghu aa, mbetə yi mə, “M̀màꞌàmbî, o lɔ̀ɔ mə tâ bìꞌì to waa nɨ bɔɔnwi biꞌi aa ɛ?”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Ŋù nɨ̀bǒ wàà yî mɔ̀ꞌɔ a burə̀ ǹlɔgə munwi ŋkwyɛ atôŋnə̌ abùꞌu ŋ̀gàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè yî màꞌà ghu nlɔꞌɔsə.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Lâ Yesu a swoŋ a mbo bo mə, “Wa a kùꞌù mə̂!” Ŋ̀ghɛnsə abô yi mmɔɔntə atôŋnə̀ ŋû wa ghu ŋghurə yi.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Yesu a tɨgə̀ ǹswoŋ a mbo bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwì bya bo bɨ̀ a mbo bɨ̀tsyàsə̀ bɨ ŋgǎŋmbɛ̂ ǹdâmàꞌanwì bya nɨ a mbo bɨ̀tà bɨ alaꞌa bya bìi mə bɨ lɛ nzì a ntswa yu aa mə, “Nɨ̀ zi nɨ̀ nwi ntsò a bɔ̀ꞌɔ nɨ mɨ̀buꞌu aa a ntswa mə̀ tsǒ nɨ̀ zi a mbaŋnə àŋgâmɨghee aa ɛ?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 Tɨgə mə̀ kɨ̀ sɨ tswe biꞌinə̀ a ndâmàꞌanwì aa tsiꞌǐ njwi njwi aa ɛ? Tɨgə boŋ nɨ̀ lɛ mbaa ntswa gha aa maà noò. Lâ tsɨ̀tsɔ̀ŋ à nɨ nòò ghùù, nòò yìi mə ŋù wa yìi mə a saꞌa mfii ɨdɨ̀gə̀ à fa mɨdaꞌa a mbo bù aà.”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Bɨ lɛ ntswa Yesu ǹlɔgə yi ŋghɛɛ nɨ ghu a ndùgə ŋgàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè. Bɨ lɔ̀gə̀ mə̂ yi ŋka ŋghɛɛ nɨ ghu aa, Peta a tɨgə̀ ǹyoŋə, ǹyoŋ aa tsiꞌǐ a sàꞌa aghaꞌà.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Bɨ lɛ ŋŋètə mɔꞌɔ a tɨtɨ̀ɨ ǹsàŋàbɛ̀ɛ̀ yâ, Peta a yôŋ ǹtɨgə ŋghɛɛ tsitə bə̂ bya bìi mə bɨ lɛ ntswe ghu aa, bo bo tɨgə̀ ǹyɔꞌɔtə.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Ŋ̀gàŋàfàꞌa ŋgàŋmàꞌa Nwì wa yì màŋgyɛ̀ yî mɔ̀ꞌɔ à yə̀ mə yi a tswê wa adɨgə mɔꞌɔ aa, ǹtɛꞌɛ miꞌì mi ghu nu nlìì, ǹswoŋ mə, “Ŋù ghulà mə, à ghɨ̀rə ŋkɨ tswe bo bɨ̀ Yesu!”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Lâ Peta a tuu nswoŋ mə, “Màŋgyɛ̀, tsiꞌì ǹzî yi, kaa mə̀ sɨ̀ yi burə nzi zi!”
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Mu fɨ̀bàŋtə̀ à bù mə̂ ŋ̀ghə̀ə kɨ bə, ŋù yî mɔ̀ꞌɔ a yə̂ Peta, ǹswoŋ mə, “Tɨgə ò bə aa ŋù nɨ̀bò wàà yî mɔ̀ꞌɔ aa ɛ?”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Nòò à bù mə̂ ǹtsya yî m̀fùùrə̀, ŋù yî mɔ̀ꞌɔ a bû ǹzi nlɨ̀gɨ̀nə̀ ǹswoŋ tsiꞌì nɨ̀tɨ̀ɨ̀ mə, “Tsiꞌǐ annù nɨ̂ŋkoŋə̀, ŋù ghûlà à ghɨrə ntswe bo bɨ̀ Yesu, ǹloŋ mə à nɨ mu Galilea aà!”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Lâ Peta a kwiꞌi mə, “Kaa mə̀ sɨ̌ annù yìi mə o ghàà ǹswoŋ aa zî!”
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 M̀màꞌàmbi a karɨkə̀ yi ntɛꞌɛ miꞌì mi ntsinə nlii Peta, Peta a waꞌatə̀ ànnù ya mə Mmàꞌàmbî à ghɨrə nswoŋ ghu mbo aa mə, “M̀bɔŋ tâ àŋkə̀gə̀ à tɔŋ ŋgaa ji baa nɨ̂tugə sìi, lɛ boŋ ò tùù mə̂ ghâ ŋ̀gàà ji tarə̀!”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Peta à lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ ǹghɛɛ a abɛɛ, ǹnaŋsə nyəꞌə tsiꞌǐ mbə̂ ànnù.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Bə̀ bya bìi mə bɨ lɛ sɨ bɛ nɨ̂ Yesu aa bɨ lɛ sɨ tɨgə ŋwyɛ nìi ŋ̀kɨɨ ŋghɔɔ nìi.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Ǹlɔgə atsə̀ꞌə̀ ŋ̀kwerə miꞌì mi ghu, m̀betə nìi mə, “A gho aa a ghɔ̀ɔ̂ wò? Twi ŋû yìi mə à ghɔ̀ɔ gho aà!”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 Bo lɛ ŋkɨ mbu nswoŋ ɨnnù jî ghàꞌàtə̀ m̀bəgɨtə yi ghu.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Àbɛ̀ɛ̀ a fùꞌù mə̂ bɨ̀tà bɨ alaꞌa nɨ bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwì a bɔ̀ꞌɔ nɨ ŋgǎŋndɨ̀ꞌɨ nɔ̀ŋsə̀ boòntə̀, bɨ lɔgə̀ Yesu ǹzi nɨ ghu a nsi ŋgǎŋndasaꞌà.
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 Bo betə̀ ghu mbo mə, “Ò laa mbə Àyɔꞌɔ̀ Nwì wa aa ɛ? Bɛɛ ò bə aa ghu, ò swoŋ bìꞌì yuꞌù!”
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Kə̀ m̀bə mə̀ tɛꞌɛ mbetə ghu nɨ̂ àbetə boŋ mbə kaa nɨ̀ waꞌà kɨ̀ ŋ̀kwiꞌi.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Lâ ǹlɔgɨnə sii, Mu Ŋù à ka tswe a mbɛ̀ɛ̀ nɨ̀kwɛɛ Nwì yìi à tswe nɨ mɨ̀dàꞌà aa nî màꞌà.”
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Bo bɨtsɨ̀m bɨ betə̀ mə, “Ma la a bə mə ò nɨ Mu Nwì aa ɛ?”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Bo tɨgə̀ ǹswoŋ mə, “Kaa bìꞌì sɨ bɨ̂yəfə bi dàŋ bu nlɔ̀ɔ̀! Tsiꞌì bìꞌì, bìꞌì yùꞌù mə yìꞌi ŋgaa annù yìi mə à swǒŋ aà.”
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.