João 13
Bafut (BFD) vs NVT
1 À lɛ mbə a njwi yìi mə àbɛ̀ɛ̀ a ka tɨgə fuꞌu tâ bɨ̀ jɨ mɨjɨ mɨ Passa, lɛ boŋ Yesu à zì mə̂ mə nòò yì fàa mbi à kòòntə̀ mə̂ a ajaŋ mə yu ka bǔ mmàꞌàtə mbi yù ɨ ghɛ̀ɛ̀ yi fu a mbɛ̀ɛ Taà yì aà. Àjàŋ mə à lɛ sɨ kɔ̀ŋ bə̂ bi bìi mə à lɛ mbə̂ bi fàa mbi aa, à lɛ naŋsə ŋkɔŋ waa ŋkɔꞌɔ nlwiꞌisə.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Yesu bo bɨ̀ ŋgǎŋyəgə̂nnù ji lɛ sɨ jɨ mɨjɨ mɨ ŋkwɛɛ̀fɔ̀ a atu atɛtə̀, lɛ boŋ Satan à nɨ̀ŋ mə adɨꞌɨtə̀ yî bɨ a ntɨɨ Yuda mu Simon Iscariot mə tâ à fee yi.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Yesu à lɛ nzi mə Taà yì à fà mə ŋgɔ̀ŋ joò tsɨ̀m fàa mbi a mbo yu, ŋkɨ nzi mə àjàŋ mə yu lɛ nlò a mbo Nwì ǹzi aa, yu ka bǔ lǒ ghɛ̀ɛ̀ yi fu ghu mbɛ̀ɛ̀.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 À lɛ ntɨgə mbɨɨnə wa atu atɛtə̀, ǹtsɔꞌɔ akutə̀ yi nləə, nlɔgə tawòlə̀ ǹlɨmtə a atìi yu.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Ǹlɔgə ŋkì ǹnɨŋ nɨ̂ àkaŋ nlɔ̀gɨ̀nə̀ ŋ̀ka nsiꞌi mɨkòrə̀ mɨ ŋgǎŋyəgə̂nnù ji ghu ŋkɨɨ nyɛꞌɛ nɨ tawòlə̀ wa mə à lɛ lɨmtə a atìi yu aà.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 À kà mə̂ aa nsiꞌi laa, ǹzì ǹyweꞌe a nu Simon Peta, a betə̀ mə, “M̀màꞌàmbî o lɔ̀ɔ̀ aà ǹsìꞌi mɨ̀kòrə̂ ma aa ɛ?”
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Yesu a kwiꞌi ghu mbo mə, “Kaa ò sɨ̌ annù yìi mə mə ghɨ̀rə̀ aa tsɨ̀tsɔ̀ŋ zî, la ò ka yǐ bɔ̌ŋ zi aa a noò ǹjɨ̀mə̀.”
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Peta a swoŋ ghu mbo mə, “Tâ à tsuu bə mə nòò tsù à tswê ghu mə ò ka yǐ sìꞌì mɨkòrə̂ mâ.”
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Simon Peta a swoŋ mə, “M̀màꞌàmbî tsuu tsiꞌì mɨkòrə̂ ma mumu sìꞌì, kɨ nsìꞌi mbô ma bo bɨ̀ àtû yâ.”
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Yesu a swoŋ ghu mbo mə, “Ŋù ǹtsɨ̀m yìi mə à sìꞌi nû yì aa, à laà ǹsɨgɨ̀nə̀ kaa ŋkɨꞌɨ̀ nɨ̂ m̀bu ŋkwatə nsiꞌi bû ǹtswe; à tɨ̀gə ntswe aa tsiꞌì nɨ̀ ǹsìꞌìtə mɨ̀kòrə̂ mi. Wa bù bɨtsɨ̀m nɨ̀ laà, a kɨ̂ ǹtɨgə mmɛ tsiꞌì ŋù yî m̀fùùrə̀.”
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 À lɛ tɨ bə aa Yesu à zî ŋû yìi à ka fèè yi aà, a bə̂ ǹjiꞌì ànnù yìi mə à lɛ nswoŋ mə kaa bo lɛ ŋwaꞌà bɨtsɨ̀m laa aà.
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Yesu à màŋsə̀ mə̂ a nsìꞌi mɨ̀korə̂ myaa mya aa, mbù ŋ̀wɛꞌɛ akutə̀ yi ya fu mbɨɨnə mbɨ̀ɨ̀ ǹtswe yi fu wa atu atɛtə̀. M̀betə waa mə, “Nɨ̀ zî ǹjiꞌì ànnù yû yìi mə mə̀ ghɨ̀rə a nu bù aa ɛ?”
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Ǹswoŋ a mbo bo mə, “Nɨ twoŋə nàa nɨ ǹdɨ̀ꞌɨ̀nnù, ŋ̀kɨɨ ntwoŋə nàa nɨ M̀màꞌàmbî ghùù, a kuꞌùnə̀ maa ajàŋ nloŋ mə àa ŋù yìi mə mə̀ nɨ ghu aà.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 M̀bə̀ mə̀, M̀màꞌàmbî ghùù ŋ̀kɨ mbə ndɨ̀ꞌɨ̀nnù ghùù, lâ ǹsiꞌi mɨkòrə̂ muu, ma mùu ajàŋ, a kuꞌùnə̀ mə tâ nɨ̀ ka nsiꞌi mɨkòrə̂ muu bu nɨ bù.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Wa mə̀ dɨ̀ꞌɨ̀ aa ànnù a mbo bù mə tâ nɨ̀ ka mfɨgɨnə ajàŋ annù ma yû mə mə̀ ghɨ̀rə sii aà.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Mə̀ swoŋ tsiꞌǐ annù nɨ̂koŋ a mbo bù mə kaa abùꞌù a sɨ̌ Masa yì tsyâ. Kaa ŋgàŋntoo a waꞌà ŋû yìi mə à tòo yi a kɨ̀ ǹtsya.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Tsǒ mə nɨ̀ zì mə̂ ɨ̀nnù mà jû tsɨ̂tsɔ̀ŋə aa, m̀bɔɔnə a mbo bù mə mbə nɨ̀ kâ m̀faꞌa nɨ ju.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 Kaa mə̀ sɨ ɨnnù ma jû swoŋə aa nloŋ ŋgaa yùù bɨtsɨ̀mə̀, mə̀ zi bə̀ bìi mə mə̀ tɛ̀ꞌɛ ntsɔꞌɔ aà. Lâ nɨ̀ghàà nɨ Nwî nya mə nɨ swoŋ nɨ mə, ‘Ŋù yìi mə bìꞌiyu jɨnə aa, à ka bəŋ tɨgə bàà nàâ’ aa nɨ tswe nɨ̀ m̀fɛ̀ꞌɛ mbòòntə̀.
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Mə swoŋ a mbo bù tsɨ̂tsɔ̀ŋ aa mə tǎ bɛɛ mə a ghɨrə mfɛ̀ꞌɛ̀ ma la, nɨ̀ bii mə mə̀ laa mbə yu wa yìi mə à nɨ ghu aà.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Mə̀ swòŋə a mbo bù tsiꞌǐ annù nɨ̂koŋ mə, ŋù yìi mə à kwɛ̀rə ŋû yìi mə mə̀ tòo yi aa, à kɨ ŋkwɛrə aà ghâ, ŋù yìi mə à kwɛ̀rə gha aa, à kɨ ŋkwɛrə aa yu wa yìi mə à lɛ ntoo gha aà.”
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Yesu à màŋsə̀ mə̂ a nswoŋə ma juù ɨ̀nnù aa, ǹtɨɨ̀ yi ɨ naŋsə̀ ǹluu nɨ̂ àjəŋnə̀, a swoŋ nɨ̀ ǹsi nɨ̀ ǹsi mə, “Mə̀ swòŋə a mbo bù tsiꞌǐ annù nɨ̂ŋkoŋ mə, ŋù yì mɔ̀ꞌɔ a tɨtɨ̀ɨ bù à ka ghɨ̀rə fèè ghâ.”
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Ànnù a lɛ ŋghaꞌa ŋgǎŋyəgə̂nnù ji jya, bɨ tɨgə̀ ǹlenə waa bo nɨ bo.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Ŋ̀gàŋyègə̂nnù yi wa yì mɔ̀ꞌɔ, yìi mə à lɛ nnaŋsə ŋkɔŋə aa, à lɛ ntswe nnaŋsə nyoŋ ŋkɔ̀ɔ̀ntə̀ ghu mbɛ̀ɛ̀.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Simon Peta a tɛꞌɛ miꞌì mi ghu nu nswoŋ ghu mbo mə, “Betə yi mə a ghàà aa nloŋ ŋgaa wò aa ɛ?”
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Ma waà ŋ̀gàŋyəgə̂nnù yì, a lô ǹyoŋtə nyəkətə ghu nu, m̀betə yi mə, “M̀màꞌàmbî, ŋù ma ghû, a nɨ̀ wò aa ɛ?”
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Yesu a kwiꞌi mə, “Ŋù yìi mə mə̀ ka tsùtə abaa a nɨ̂ ǹjyà ɨ fa ghu mbo aa, à nɨ ghu.” À kwìꞌì mə̂ laà aa, ntɨgə nlɔgə abàꞌa abaa ntsùtə̀ m̀fa a mbo Judas mu Simon Iscariot.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Àjàŋə Judas à lɛ ŋghɛ̀sə̀ ŋ̀kwɛrə abaa ya aa, Satan a kuu ghu ntɨɨ̀. Yesu a swoŋ ghu mbo mə, “Wàŋsə̀, ghɨ̀rə annù yìi mə o lɔ̀ɔ ŋghɨ̀rə aà!”
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Kaa àbùgə̀ bə̂ yìi a lɛ ntswe wa atu tɛtə aa, kaa bo lɛ waꞌǎ njiꞌì ànnù ma yû yìi mə Yesu à lɛ nswoŋ ghu mbo aa zî.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Tsǒ mə Judas à lɛ sɨ lə̀ə abàa ŋkabə aa, ŋgǎŋyəgə̂nnù Yesu jya jǐ mɔꞌɔ ɨ waꞌatə̌ mə, Yesu à lɛ ntswe aà ǹtoo yi aa mə tâ à ghɛɛ nyuu njoo jìi mə bo ka jɨ ɨkòò wa aa ghu; kə̀ mə tâ à ghɛɛ mfa ayoo a mbo ŋ̀gàŋə̂fumə.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Judas à kwɛ̀rə̀ mə abaa ya aa, mburə mmaꞌatə tsiꞌì maa noò m̀fɛꞌɛ. Ɨ̀tugə ɨ fiì.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Judas à màꞌàtə̀ mə aa, Yesu a swoŋ mə, “Tsɨ̂tsɔ̀ŋ, bɨ ghàꞌàsə̀ mə̂ Mu Ŋù. Tsɨ̂tsɔ̀ŋ bɨ tsyà mə̂ ghu nu, ŋghaꞌasə Nwî.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 M̀bə bɨ ghaꞌasə Nwî ǹtsya ghu nu, bəə boŋ Nwì à ka kɨɨ ghaꞌasə yi ɨ tsyà a nu yu Nwîŋgɔ̀ŋ, ɨ kɨɨ burə ghɛ̀sə ghaꞌasə yi ŋgaa yî m̀fùùrə̀.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Bɔɔ̀ bâ, kaa mə̀ ka waꞌǎ biꞌinə̀ bù ǹtswe tâ àghaꞌa saꞌatə; mə̀ bə lǒ boŋ nɨ̀ ka tɨgə lɔ̀ɔ̀ nàâ, lâ mə̀ swoŋ a mbo bù tsiꞌǐ ajàŋə mə lɛ nswoŋə a mbo baYuda aa, mə̀ swòŋə a mbo bù tsɨ̂tsɔ̀ŋ mə, ‘Kaa mbə nɨ̀ waꞌǎ adɨgə yìi mə mə ghɛ̀ɛ̀ ghu aa ghɛ̀ɛ̀.’
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Mə̀ fâ ǹdɨꞌɨ yì m̀fii a mbo bù. Nɨ̀ ka ŋkɔŋnə ghu bo nɨ bù. A ŋgɨ̌ŋ ŋgɨ̀ŋ a ajàŋ mə mə kɨɨ ŋkɔŋə ghuu aa, nɨ̀ ka ŋkɔŋə ghuu bu nɨ bù.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Nɨ̀ bə kɨ kɔ̀ŋnə̀ ghuu bu nɨ bù boŋ bə̀ bɨ̀tsɨ̀m ka zi mə nɨ̀ laa mbə ŋgǎŋyəgə̂nnù jyâ.”
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Simon Peta a betə̀ yi mə, “M̀màꞌàmbî, o ghɛ̀ɛ̀ aa a fə aa ɛ?”
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Peta a swoŋ ghu mbo mə, “M̀màꞌàmbî, m̀bə mə̀ waꞌà gho tsɨ̀tsɔ̀ŋ yoŋə̀ aa a ya aa ɛ? Wâ à tɛꞌɛ bə bə̂ ànnù nɨwo, boŋ mə̀ ka fa ntswêntɨ̀ɨ̂ yà mbɨꞌɨ ŋkwîtû yò.”
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Yesu a betə̀ yi mə, “Ò ka naŋsə fa ntswêntɨ̀ɨ̂ yò m̀bɨꞌɨ ŋkwîtû ghâ aa ɛ? Mə̀ swòŋə a mbo wò tsiꞌǐ annù nɨ̂ŋkoŋ mə mbɔŋ tâ àŋkə̀gə̀ à tɔŋ nɨ̂tugə sìi boŋ ò tùù mə̂ gha ŋgàà ji tarə̀.”
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.