Hebreus 12

Bafut (BFD) vs VC

VC Versão Católica

¹ Tsiꞌì tsǒ mə bìꞌinə̀ tswe nɨ ǹnɔ̀ɔ̀ bɨ̂yəfə bɨ karɨsə̀ yiꞌinə̀ aa, â bìꞌinə̀ maꞌatə ŋgɔ̀ŋ ɨ̀nnù tsɨ̀m jìi mə mbə ɨ kɨŋə̀ mânjì a mbo bìꞌinə̀ aa, bo bɨ̀ ŋ̀gɔ̀ŋ ɨ̀nnù jî bɨ ɨ̀tsɨ̀m jìi mə ɨ lɨ̀gɨ̀nə̀ ǹtɨŋnə nɨ a nu bìꞌinə̀ aa, ŋgaansə mɨtɨ̀ɨ̂ miꞌinə̀, ǹtaŋ ntɨɨ, ŋka ŋkhə nɨkhə̀ nìi mə nɨ tswe a mbìi bìꞌinə̀ aà.

¹ Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.

² Tâ bìꞌinə̀ tɛꞌɛ miꞌî mìꞌinə̀ a nu Yesu yìi mə àbìintɨɨ̀ yìꞌinə̀ a lɛ nlɔ̀gɨ̀nə̀ ghu nu ŋkɨ nlwiꞌisə ghu nu aà. À lɛ m̀bii ŋgɨꞌɨ ŋkwo a ati bàŋnə̀ bàŋnə̀ kaa ŋkɨꞌɨ̀ nɨ̀ àdɨ̀rə atu yìi mə àti bàŋnə̀ bàŋnə̀ a lɛ sɨ zì nɨ yu aa bɔꞌɔ̀. Ǹloŋ mə à lɛ nzi nɨdorə nɨ̀ wè nìi mə nɨ lɛ sɨ yuꞌutə nii aà. Tsɨ̂tsɔ̀ŋ à tɨ̀gə ntswe a mbɛ̀ɛ̀ nɨ̀kwɛɛ Nwì yìi mə à ŋàŋnə a aburə aa nî màꞌà.

² Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.

³ Naŋsə ŋwaꞌatə̀ nɨ̌ mbuu ŋgɨꞌɨ yìi mə à lɛ nyə aa, nɨ̂ m̀buu kɨ̂bàà yìi mə ŋ̀gǎŋghɨ̀rə̂ ɨ̀nnù jî bɨ ɨ lɛ sɨ bàà nii ghu aa, maa ajàŋ, tâ nɨ̀ tsuu lǒ kaa, ɨ swùŋtə akòrə̂ yuu ɨ bɨ̀ɨ̀ nɨ̂ ǹjɨ̀m bə̂.

³ Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.

⁴ A ajàŋ mə bu bɨ̀ ɨ̀nnù jî bɨ ɨ to aa, kaa nɨ̀ burə tɨ̀ to ŋghɛ̀ɛ̀ ǹyweꞌe a adɨgə yìi mə mbə nɨ̀ saansə̀ àləə̀ yuu ghu.

⁴ Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.

⁵ Nɨ̀ lìꞌìnə̀ mə̂ a adɨꞌɨtə̀ ya yìi mə Nwìŋgɔ̀ŋ a fa nɨ a mbo bù tsǒ bɔɔ̀ bi nswoŋə nɨ mə,

⁵ Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;

⁶ Ǹloŋ mə Nwìŋgɔ̀ŋ a tsisə aa bə̀ bìi mə à kɔ̀ŋə̀ aa,

⁶ pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.

⁷ Nɨ̀ tswa ntɨɨ̀ ghuu a nɨ̂ àjàŋ yìi mə Nwì a mɨ̀rɨ̀sə̀ ghuu aà, a lèntə̀ nɨ̂ ghuu aa tsiꞌì tsǒ bɔɔ̀ bi. Ŋ̀gɨꞌɨ yìi mə nɨ yə aa ɨ dɨ̀ꞌɨ̀ aa mə Nwìŋgɔ̀ŋ a mɨ̀rɨ̀sə̀ ghuu aa tsiꞌì tsǒ bɔɔ̀ bi. Kə̀ mu yì tsù à tswe ghu yìi mə taà yì à sɨ mɨ̀rɨ̀sə̀ aa ɛ?

⁷ Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?

⁸ M̀bə bɨ tsuu ghuu kɨ mɨ̀rɨ̀sə̀ tsiꞌì tsô àjàŋ mə bɨ kɨɨ mmɨ̀rɨsə bɔɔ bǐ mɔꞌɔ aa, bəə boŋ kaa nɨ̀ sɨ̌ bɔɔ̀ bi naŋsə mbə; boŋ nɨ̀ bə aa bɔɔ bɨ tɨ̂ tà.

⁸ Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.

⁹ M̀bə bɨ̀tà bìi mə bɨ jwe yiꞌinə̀ fàa mbi aa, mbə bɨ ka mmɨrɨsə yiꞌinə̀, bìꞌinə̀ kɨɨ mbɔꞌɔtə nɨ̂ waa, bəə boŋ kaa mbə bìꞌinə̀ waꞌǎ ɨbɨɨ nû yiꞌinə̀ sɨgɨ̀sə̀ a mbo Taà yìꞌinə̀ a mûm Àzwì tǎ ɨ tswe ntɨ̀ɨ̀ aa ɛ?

⁹ Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?

¹⁰ Bɨ̀tà bî fàa nsyɛ bɨ mɨ̀rɨ̀sə̀ yìꞌinə̀ a nɨ mû àtɨɨ noò aa nɨ̂ ŋ̀kɔ̀ŋə̂ yàà, lâ Nwîŋgɔ̀ŋ a mɨ̀rɨ̀sə̀ nɨ̂ yiꞌinə̀ ŋ̀ghɨrə aa ɨbɔ̀ŋ a nu bìꞌinə̀, mə tâ bìꞌinə̀ kɨ nlaa maŋsə tsiꞌì tsǒ yu.

¹⁰ Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.

¹¹ A nɨ̂ ŋ̀gɔ̌ŋ ɨnnǔ tsɨ̀m jìi mə Nwǐ a tsisə nɨ̂ yiꞌinə̀ aa, bìꞌinə̀ lɔgə̀ maa noò tsiꞌì tsǒ ànnù yî bɨ ŋka njəŋnə, kaa waꞌà bàŋnə̀ ŋ̀ka ndorɨtə, lâ a tɨ bə a njɨ̀m bə̀ bìi mə bɨ mɨ̀rɨ̀sə̀ waa aa, bɨ koonə̀ mɨ̂ntà mìi mə mɨ zì nɨ̂ mbɔɔnə̀ ŋghɨ̀rə̀ bo ghɨrə̀ nɨ̂ ɨ̀nnù jìi ɨ tsinə aà.

¹¹ E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.

¹² Ka ŋɛntə̂ nɨ̀ m̀bô muu mìi mə mɨ kàà mə̂ aa a ndəŋə, ŋkɨ ntɨ̀nsə̂ nɨ̀ nɨ mɨ̀kùꞌùtə̂ muu mìi mə mɨ tsɨ̀gɨ̀nə̀ aà.

¹² Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.

¹³ Nɨ̀ ghɨrə tâ mânjì yìi mə nɨ təə ghu aa tâ à tsìnə̀, tâ ɨ̀dɨ̀gə̀ jìi mə ɨ kwokə a mɨkaꞌa bù aa tâ ɨ tsuu lǒ fààkə̀, tâ ɨ̀ baŋnə ntɨɨ tɨ̀ɨ̀.

¹³ Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.

¹⁴ Nɨ̀ yweꞌetə a ŋka ntswe nɨ̀ m̀bɔɔnə bu bɨ̀ bə̀ bɨ̀tsɨ̀mə̀; ŋ̀kɨɨ ntəə nɨ̂ àkòrə̀ nɨzì yuu tâ à laa maŋsə nloŋ mə ŋù yìi mə àkòrə̀ nɨzì yi a sɨ̀ laa màŋsə̀ aa kaa à ka yǐ waꞌǎ Mmàꞌàmbi yə̂.

¹⁴ Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.

¹⁵ Nɨ̀ ka ntsyɛsə ghuu, nyə mə tâ ŋù tsù à tsuu lǒ tswe tɨ kwɛrə̀ ɨ̀bɔ̀ŋ Nwî wâ. Tâ ŋù nɨ bù à tsuu lǒ bə tsiꞌì tsǒ àtì nɨlwì tsegə yìi mə a fa ŋgɨꞌɨ, ŋ̀ghɨrə ɨ bəŋ ntɨgə nlɨꞌɨ yìi mbə lɨꞌɨ bə̀ bî ghàꞌàtə̀ aà.

¹⁵ Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.

¹⁶ Tâ ŋù nɨ̀ bù ghùù yî mɔ̀ꞌɔ tâ tsuu lǒ bə ŋû àtsùùrə̀ kə̀ tsǒ ŋù yìi mə à sɨ Nwî bɔꞌɔ aa tsiꞌì tsǒ Esau yìi mə à lɛ fèe abwarə̀ yi tsǒ ǹdɨ̀ɨ̂ mu, ŋ̀kwɛrə mɨjɨ mɨ ŋgaà mɔꞌɔ ghu aà.

¹⁶ Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.

¹⁷ Nɨ̀ zi mə à lɛ mbə a njɨ̀m aa a bû ŋ̀ka nlɔɔ mə yu tswe nɨ̂ m̀bɔɔnə̂ taà yì, lâ bɨ lɛ mfurə yi nloŋ mə kaa mânjì yìi mə mbə a kwensə̀ ànnù yìi mə à lɛ ŋghɨ̀rə̀ aa kaa à lɛ ŋkɨꞌɨ̀ bə̂ ka mə à lɛ sɨ yə̀ꞌə̀ nɨ mɨ̀làà a miꞌi yu aà.

¹⁷ E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...

¹⁸ Kaa nɨ̀ sɨ̀ zî aa tsiꞌì tsǒ baIsrael lɛ nzì, a mbɛ̀ɛ ǹtaꞌa yìi mə mbə bɨ waꞌà mɔ̀ɔ̀ntə̀, ɨ khɨ̂ nɨ mɔꞌɔ; a mûm m̀fii ɨ̀dɨ̀gə̀, bo bɨ̀ ɨ̀dɨ̀gə̀ buurə̀ bùùrə̀, nɨ̂ àfìsə̀ yî tɨ̀ɨ̀,

¹⁸ Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,

¹⁹ bo bɨ̀ ǹjì ǹtàŋ, nɨ̂ ǹjì ŋù. Nòò yìi mə bə̀ bya lɛ nyuꞌu njì ya aa, bo lɛ mbɔꞌɔ ntɨgə mbuꞌu nɨ̂ m̀bo nswoŋ nɨ mə kaa bo sɨ bù ŋ̀kɔŋ a nyuꞌu tâ bɨ̀ swoŋ ntoo yì mɔ̀ꞌɔ a mbo bo.

¹⁹ som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.

²⁰ Ǹloŋ mə ǹdɨꞌɨ jìi mə bɨ lɛ mfa a mbo bo ɨ swoŋə̀ nɨ mə, “M̀bə a tɛꞌɛ mbə tsiꞌì nàà mə ɨ̀ mɔ̀ɔ̀ntə ntaꞌa wa aa, bɨ tumntə̀ ǹzwitə!” ɨ lɛ ntɨ̀ɨ̀ siꞌi.

²⁰ Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.

²¹ Ɨ̀dɨ̀gə̀ ɨ lɛ nswèrə̀ siꞌi siꞌi, Moses a tɨgə̀ ǹswoŋ mə, “Mə tsɨ̀gɨ̀nə̀ nɨ nɨ̀bɔꞌɔ̀.”

²¹ E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.

²² Lâ nɨ̀ baŋnə nzì aa a Ntaꞌa Sion, bo bɨ̀ a njɔ̀ꞌɔ̀ àlaꞌa Nwìŋgɔ̀ŋ yìi mə à tswe ntɨ̀ɨ̀ aa, Yerusalem yìi mə à tswe a aburə aa, nɨ bɨ̀angel a ŋkam nɨ̀ ŋ̀kàmə̀ bìi bɨ ghotə ntswe nluu nɨ nɨ̀dorə aà.

²² Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,

²³ Nɨ̀ zi aa a nɨ̂ ŋ̀ghòtə̂ yìi mə à nɨ yî bɔɔ bɨ Nwî bi ntsyàmbìì bìi mə bɨ ŋwaꞌanə mɨkûm myaa a aburə aà. Nɨ zì aa a mbo Nwìŋgɔ̀ŋ yìi mə a saꞌa ŋù ǹtsɨ̀m aa, bo bɨ̀ a mbô ɨ̀zwì bə̂ bìi mə bɨ ghɨ̀rə ɨnnù jìi ɨ tsinə, m̀bə bə̂ bìi bɨ kwi ŋkɔꞌɔ nluu aà.

²³ da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,

²⁴ Nɨ̀ zì aa a mbo Yesu yìi mə à zi nɨ̂ àkàà yî fii ya aa, a nɨ̂ àləə yìi mə bɨ mitə a ghaà ǹzi nɨ̂ ɨ̀bɔ̀ŋ yìi ɨ tsyatə yi aləə Abel aà.

²⁴ enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.

²⁵ Tâ nɨ̀ ka ntsyɛsə ghuu ǹtsuu lǒ tuu njì ŋù wa mə a ghàà aa bə̂. Bə̀ bìi mə bɨ lɛ ntuu njì ŋù wa mə à lɛ sɨ ghàà ŋ̀waꞌasə nɨ̂ waa fàa nsyɛ aa kaa bɨ lɛ ŋkɨꞌɨ̀ àjàŋ yìi mə mbə bɨ khə̂ zî. M̀bə biꞌinə̀ yî ǹtɨgə ŋkhə aa mə akə mə mbə biꞌinə̀ tuu njì ŋù wa yìi mə a ghàà ǹlo a aburə aa ɛ?

²⁵ Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.

²⁶ Ǹjì Nwì ya, ɨ̀ lɛ ntsɨ̀gə nsyɛ̂ ǹtsɨ̀m maa noò. La tsɨ̂tsɔ̀ŋ à kàꞌà mə̂ mə, “Mə̀ ka kùꞌùsə bǔ tsɨ̀gə mbî, kaa waꞌa tsiꞌì ǹsyɛ yuyu tsɨgə̀, mə̀ ka kɨɨ tsɨ̀gə aburə ghu bɔ̀ꞌɔ̀.”

²⁶ Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.

²⁷ Nɨ̀ghàà nya mə à swoŋ mə, “Mə̀ ka kùꞌùsə bǔ tsɨ̀gə̀ aa,” nɨ naŋsə ndɨꞌɨ nɨ mə ǹjoo jìi mə bɨ lɛ nnaŋsə aa, bɨ ka tsɨ̀gə lɔ̀ꞌɔ̀sə tâ jìi mə mbə bɨ waꞌà bù ntsɨgə aa tâ ɨ̀ tɨgə ntswe.

²⁷ As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.

²⁸ Tâ bìꞌinə̀ ka mfa mbɨꞌikə a mbo Nwì ǹloŋ mə ànnù nɨfɔ̀ ya yìi mə bìꞌinə̀ kwɛrə aa, kaa mbə bɨ waꞌà bù ǹtsɨgətə. Tâ bìꞌinə̀ ka mfa mbɨꞌɨkə ŋkɨɨ ŋghaꞌasə Nwî nɨ mânjì yìi mə à bɔŋ ghu mbo aa, ŋghuꞌusə nii ŋkɨɨ mbɔꞌɔ,

²⁸ sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.

²⁹ ǹloŋ mə Nwìŋgɔ̀ŋ yiꞌinə̀ à laa mbə mɔꞌɔ yìi mə ɨ tɔ̀ɔ njoo aà.

²⁹ Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Hebreus 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →