Hebreus 12

Bafut (BFD) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ Tsiꞌì tsǒ mə bìꞌinə̀ tswe nɨ ǹnɔ̀ɔ̀ bɨ̂yəfə bɨ karɨsə̀ yiꞌinə̀ aa, â bìꞌinə̀ maꞌatə ŋgɔ̀ŋ ɨ̀nnù tsɨ̀m jìi mə mbə ɨ kɨŋə̀ mânjì a mbo bìꞌinə̀ aa, bo bɨ̀ ŋ̀gɔ̀ŋ ɨ̀nnù jî bɨ ɨ̀tsɨ̀m jìi mə ɨ lɨ̀gɨ̀nə̀ ǹtɨŋnə nɨ a nu bìꞌinə̀ aa, ŋgaansə mɨtɨ̀ɨ̂ miꞌinə̀, ǹtaŋ ntɨɨ, ŋka ŋkhə nɨkhə̀ nìi mə nɨ tswe a mbìi bìꞌinə̀ aà.

¹ Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,

² Tâ bìꞌinə̀ tɛꞌɛ miꞌî mìꞌinə̀ a nu Yesu yìi mə àbìintɨɨ̀ yìꞌinə̀ a lɛ nlɔ̀gɨ̀nə̀ ghu nu ŋkɨ nlwiꞌisə ghu nu aà. À lɛ m̀bii ŋgɨꞌɨ ŋkwo a ati bàŋnə̀ bàŋnə̀ kaa ŋkɨꞌɨ̀ nɨ̀ àdɨ̀rə atu yìi mə àti bàŋnə̀ bàŋnə̀ a lɛ sɨ zì nɨ yu aa bɔꞌɔ̀. Ǹloŋ mə à lɛ nzi nɨdorə nɨ̀ wè nìi mə nɨ lɛ sɨ yuꞌutə nii aà. Tsɨ̂tsɔ̀ŋ à tɨ̀gə ntswe a mbɛ̀ɛ̀ nɨ̀kwɛɛ Nwì yìi mə à ŋàŋnə a aburə aa nî màꞌà.

² fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.

³ Naŋsə ŋwaꞌatə̀ nɨ̌ mbuu ŋgɨꞌɨ yìi mə à lɛ nyə aa, nɨ̂ m̀buu kɨ̂bàà yìi mə ŋ̀gǎŋghɨ̀rə̂ ɨ̀nnù jî bɨ ɨ lɛ sɨ bàà nii ghu aa, maa ajàŋ, tâ nɨ̀ tsuu lǒ kaa, ɨ swùŋtə akòrə̂ yuu ɨ bɨ̀ɨ̀ nɨ̂ ǹjɨ̀m bə̂.

³ Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.

⁴ A ajàŋ mə bu bɨ̀ ɨ̀nnù jî bɨ ɨ to aa, kaa nɨ̀ burə tɨ̀ to ŋghɛ̀ɛ̀ ǹyweꞌe a adɨgə yìi mə mbə nɨ̀ saansə̀ àləə̀ yuu ghu.

⁴ Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;

⁵ Nɨ̀ lìꞌìnə̀ mə̂ a adɨꞌɨtə̀ ya yìi mə Nwìŋgɔ̀ŋ a fa nɨ a mbo bù tsǒ bɔɔ̀ bi nswoŋə nɨ mə,

⁵ e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;

⁶ Ǹloŋ mə Nwìŋgɔ̀ŋ a tsisə aa bə̀ bìi mə à kɔ̀ŋə̀ aa,

⁶ pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.

⁷ Nɨ̀ tswa ntɨɨ̀ ghuu a nɨ̂ àjàŋ yìi mə Nwì a mɨ̀rɨ̀sə̀ ghuu aà, a lèntə̀ nɨ̂ ghuu aa tsiꞌì tsǒ bɔɔ̀ bi. Ŋ̀gɨꞌɨ yìi mə nɨ yə aa ɨ dɨ̀ꞌɨ̀ aa mə Nwìŋgɔ̀ŋ a mɨ̀rɨ̀sə̀ ghuu aa tsiꞌì tsǒ bɔɔ̀ bi. Kə̀ mu yì tsù à tswe ghu yìi mə taà yì à sɨ mɨ̀rɨ̀sə̀ aa ɛ?

⁷ É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?

⁸ M̀bə bɨ tsuu ghuu kɨ mɨ̀rɨ̀sə̀ tsiꞌì tsô àjàŋ mə bɨ kɨɨ mmɨ̀rɨsə bɔɔ bǐ mɔꞌɔ aa, bəə boŋ kaa nɨ̀ sɨ̌ bɔɔ̀ bi naŋsə mbə; boŋ nɨ̀ bə aa bɔɔ bɨ tɨ̂ tà.

⁸ Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.

⁹ M̀bə bɨ̀tà bìi mə bɨ jwe yiꞌinə̀ fàa mbi aa, mbə bɨ ka mmɨrɨsə yiꞌinə̀, bìꞌinə̀ kɨɨ mbɔꞌɔtə nɨ̂ waa, bəə boŋ kaa mbə bìꞌinə̀ waꞌǎ ɨbɨɨ nû yiꞌinə̀ sɨgɨ̀sə̀ a mbo Taà yìꞌinə̀ a mûm Àzwì tǎ ɨ tswe ntɨ̀ɨ̀ aa ɛ?

⁹ Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?

¹⁰ Bɨ̀tà bî fàa nsyɛ bɨ mɨ̀rɨ̀sə̀ yìꞌinə̀ a nɨ mû àtɨɨ noò aa nɨ̂ ŋ̀kɔ̀ŋə̂ yàà, lâ Nwîŋgɔ̀ŋ a mɨ̀rɨ̀sə̀ nɨ̂ yiꞌinə̀ ŋ̀ghɨrə aa ɨbɔ̀ŋ a nu bìꞌinə̀, mə tâ bìꞌinə̀ kɨ nlaa maŋsə tsiꞌì tsǒ yu.

¹⁰ Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.

¹¹ A nɨ̂ ŋ̀gɔ̌ŋ ɨnnǔ tsɨ̀m jìi mə Nwǐ a tsisə nɨ̂ yiꞌinə̀ aa, bìꞌinə̀ lɔgə̀ maa noò tsiꞌì tsǒ ànnù yî bɨ ŋka njəŋnə, kaa waꞌà bàŋnə̀ ŋ̀ka ndorɨtə, lâ a tɨ bə a njɨ̀m bə̀ bìi mə bɨ mɨ̀rɨ̀sə̀ waa aa, bɨ koonə̀ mɨ̂ntà mìi mə mɨ zì nɨ̂ mbɔɔnə̀ ŋghɨ̀rə̀ bo ghɨrə̀ nɨ̂ ɨ̀nnù jìi ɨ tsinə aà.

¹¹ Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.

¹² Ka ŋɛntə̂ nɨ̀ m̀bô muu mìi mə mɨ kàà mə̂ aa a ndəŋə, ŋkɨ ntɨ̀nsə̂ nɨ̀ nɨ mɨ̀kùꞌùtə̂ muu mìi mə mɨ tsɨ̀gɨ̀nə̀ aà.

¹² Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,

¹³ Nɨ̀ ghɨrə tâ mânjì yìi mə nɨ təə ghu aa tâ à tsìnə̀, tâ ɨ̀dɨ̀gə̀ jìi mə ɨ kwokə a mɨkaꞌa bù aa tâ ɨ tsuu lǒ fààkə̀, tâ ɨ̀ baŋnə ntɨɨ tɨ̀ɨ̀.

¹³ e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.

¹⁴ Nɨ̀ yweꞌetə a ŋka ntswe nɨ̀ m̀bɔɔnə bu bɨ̀ bə̀ bɨ̀tsɨ̀mə̀; ŋ̀kɨɨ ntəə nɨ̂ àkòrə̀ nɨzì yuu tâ à laa maŋsə nloŋ mə ŋù yìi mə àkòrə̀ nɨzì yi a sɨ̀ laa màŋsə̀ aa kaa à ka yǐ waꞌǎ Mmàꞌàmbi yə̂.

¹⁴ Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,

¹⁵ Nɨ̀ ka ntsyɛsə ghuu, nyə mə tâ ŋù tsù à tsuu lǒ tswe tɨ kwɛrə̀ ɨ̀bɔ̀ŋ Nwî wâ. Tâ ŋù nɨ bù à tsuu lǒ bə tsiꞌì tsǒ àtì nɨlwì tsegə yìi mə a fa ŋgɨꞌɨ, ŋ̀ghɨrə ɨ bəŋ ntɨgə nlɨꞌɨ yìi mbə lɨꞌɨ bə̀ bî ghàꞌàtə̀ aà.

¹⁵ tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;

¹⁶ Tâ ŋù nɨ̀ bù ghùù yî mɔ̀ꞌɔ tâ tsuu lǒ bə ŋû àtsùùrə̀ kə̀ tsǒ ŋù yìi mə à sɨ Nwî bɔꞌɔ aa tsiꞌì tsǒ Esau yìi mə à lɛ fèe abwarə̀ yi tsǒ ǹdɨ̀ɨ̂ mu, ŋ̀kwɛrə mɨjɨ mɨ ŋgaà mɔꞌɔ ghu aà.

¹⁶ e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.

¹⁷ Nɨ̀ zi mə à lɛ mbə a njɨ̀m aa a bû ŋ̀ka nlɔɔ mə yu tswe nɨ̂ m̀bɔɔnə̂ taà yì, lâ bɨ lɛ mfurə yi nloŋ mə kaa mânjì yìi mə mbə a kwensə̀ ànnù yìi mə à lɛ ŋghɨ̀rə̀ aa kaa à lɛ ŋkɨꞌɨ̀ bə̂ ka mə à lɛ sɨ yə̀ꞌə̀ nɨ mɨ̀làà a miꞌi yu aà.

¹⁷ Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.

¹⁸ Kaa nɨ̀ sɨ̀ zî aa tsiꞌì tsǒ baIsrael lɛ nzì, a mbɛ̀ɛ ǹtaꞌa yìi mə mbə bɨ waꞌà mɔ̀ɔ̀ntə̀, ɨ khɨ̂ nɨ mɔꞌɔ; a mûm m̀fii ɨ̀dɨ̀gə̀, bo bɨ̀ ɨ̀dɨ̀gə̀ buurə̀ bùùrə̀, nɨ̂ àfìsə̀ yî tɨ̀ɨ̀,

¹⁸ Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,

¹⁹ bo bɨ̀ ǹjì ǹtàŋ, nɨ̂ ǹjì ŋù. Nòò yìi mə bə̀ bya lɛ nyuꞌu njì ya aa, bo lɛ mbɔꞌɔ ntɨgə mbuꞌu nɨ̂ m̀bo nswoŋ nɨ mə kaa bo sɨ bù ŋ̀kɔŋ a nyuꞌu tâ bɨ̀ swoŋ ntoo yì mɔ̀ꞌɔ a mbo bo.

¹⁹ e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;

²⁰ Ǹloŋ mə ǹdɨꞌɨ jìi mə bɨ lɛ mfa a mbo bo ɨ swoŋə̀ nɨ mə, “M̀bə a tɛꞌɛ mbə tsiꞌì nàà mə ɨ̀ mɔ̀ɔ̀ntə ntaꞌa wa aa, bɨ tumntə̀ ǹzwitə!” ɨ lɛ ntɨ̀ɨ̀ siꞌi.

²⁰ porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.

²¹ Ɨ̀dɨ̀gə̀ ɨ lɛ nswèrə̀ siꞌi siꞌi, Moses a tɨgə̀ ǹswoŋ mə, “Mə tsɨ̀gɨ̀nə̀ nɨ nɨ̀bɔꞌɔ̀.”

²¹ E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.

²² Lâ nɨ̀ baŋnə nzì aa a Ntaꞌa Sion, bo bɨ̀ a njɔ̀ꞌɔ̀ àlaꞌa Nwìŋgɔ̀ŋ yìi mə à tswe ntɨ̀ɨ̀ aa, Yerusalem yìi mə à tswe a aburə aa, nɨ bɨ̀angel a ŋkam nɨ̀ ŋ̀kàmə̀ bìi bɨ ghotə ntswe nluu nɨ nɨ̀dorə aà.

²² Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;

²³ Nɨ̀ zi aa a nɨ̂ ŋ̀ghòtə̂ yìi mə à nɨ yî bɔɔ bɨ Nwî bi ntsyàmbìì bìi mə bɨ ŋwaꞌanə mɨkûm myaa a aburə aà. Nɨ zì aa a mbo Nwìŋgɔ̀ŋ yìi mə a saꞌa ŋù ǹtsɨ̀m aa, bo bɨ̀ a mbô ɨ̀zwì bə̂ bìi mə bɨ ghɨ̀rə ɨnnù jìi ɨ tsinə, m̀bə bə̂ bìi bɨ kwi ŋkɔꞌɔ nluu aà.

²³ à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;

²⁴ Nɨ̀ zì aa a mbo Yesu yìi mə à zi nɨ̂ àkàà yî fii ya aa, a nɨ̂ àləə yìi mə bɨ mitə a ghaà ǹzi nɨ̂ ɨ̀bɔ̀ŋ yìi ɨ tsyatə yi aləə Abel aà.

²⁴ e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.

²⁵ Tâ nɨ̀ ka ntsyɛsə ghuu ǹtsuu lǒ tuu njì ŋù wa mə a ghàà aa bə̂. Bə̀ bìi mə bɨ lɛ ntuu njì ŋù wa mə à lɛ sɨ ghàà ŋ̀waꞌasə nɨ̂ waa fàa nsyɛ aa kaa bɨ lɛ ŋkɨꞌɨ̀ àjàŋ yìi mə mbə bɨ khə̂ zî. M̀bə biꞌinə̀ yî ǹtɨgə ŋkhə aa mə akə mə mbə biꞌinə̀ tuu njì ŋù wa yìi mə a ghàà ǹlo a aburə aa ɛ?

²⁵ Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;

²⁶ Ǹjì Nwì ya, ɨ̀ lɛ ntsɨ̀gə nsyɛ̂ ǹtsɨ̀m maa noò. La tsɨ̂tsɔ̀ŋ à kàꞌà mə̂ mə, “Mə̀ ka kùꞌùsə bǔ tsɨ̀gə mbî, kaa waꞌa tsiꞌì ǹsyɛ yuyu tsɨgə̀, mə̀ ka kɨɨ tsɨ̀gə aburə ghu bɔ̀ꞌɔ̀.”

²⁶ a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.

²⁷ Nɨ̀ghàà nya mə à swoŋ mə, “Mə̀ ka kùꞌùsə bǔ tsɨ̀gə̀ aa,” nɨ naŋsə ndɨꞌɨ nɨ mə ǹjoo jìi mə bɨ lɛ nnaŋsə aa, bɨ ka tsɨ̀gə lɔ̀ꞌɔ̀sə tâ jìi mə mbə bɨ waꞌà bù ntsɨgə aa tâ ɨ̀ tɨgə ntswe.

²⁷ Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.

²⁸ Tâ bìꞌinə̀ ka mfa mbɨꞌikə a mbo Nwì ǹloŋ mə ànnù nɨfɔ̀ ya yìi mə bìꞌinə̀ kwɛrə aa, kaa mbə bɨ waꞌà bù ǹtsɨgətə. Tâ bìꞌinə̀ ka mfa mbɨꞌɨkə ŋkɨɨ ŋghaꞌasə Nwî nɨ mânjì yìi mə à bɔŋ ghu mbo aa, ŋghuꞌusə nii ŋkɨɨ mbɔꞌɔ,

²⁸ Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;

²⁹ ǹloŋ mə Nwìŋgɔ̀ŋ yiꞌinə̀ à laa mbə mɔꞌɔ yìi mə ɨ tɔ̀ɔ njoo aà.

²⁹ pois o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Hebreus 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →