2 Coríntios 12
Bafut (BFD) vs NAA
1 Ka mə kaa à sɨ̌ annù yî sɨgɨ̀nə̀ a ŋka ntə̀rə bə aa, mə̀ ka ghɛ̀ɛ̀ nɨ̂ m̀bìì kɨ tə̀rə̀. Tsɨ̂tsɔ̀ŋ mə̀ ka kɨ swoŋ ɨnnù ǹloŋ njə̀ə̀ təə təə bo bɨ̀ ɨ̀nnù jî wè jî wè jìi mə Mmàꞌàmbî Yesu Kristo à lɛ mfiꞌisə ndɨꞌɨ a mbo mə̀ aà.
1 Se é necessário que eu me glorie, ainda que não seja conveniente, vou falar a respeito das visões e revelações do Senhor.
2 Mə̀ zi mu Kristo yî mɔ̀ꞌɔ mə Nwì à lɛ lɔ̀gə̀ ŋ̀kɔꞌɔ ŋghɛɛ nɨ ghu a aburə yìi a kɔꞌɔ ntsɨrə aa, wa adɨgə yìi mə Nwì a tswe ghu aa, à bə̀ mə̂ tsiꞌì tsǒ ɨ̀lòò nɨghûm ǹtsò ji nɨkwà. Mə swoŋə nloŋ aà ghâ. Lâ kaa mə̀ sɨ̀ naŋsə̀ ǹzi mə à lɛ nnaŋsə ŋkɔꞌɔ ŋghɛɛ a aburə. Kə̀ à lɛ mbaà m̀bə bə ǹjə̀ə̀ təə təə ò, bəə boŋ a zi tsiꞌì Nwìŋgɔ̀ŋə̀.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até o terceiro céu. Se isso foi no corpo ou fora do corpo, não sei; Deus o sabe.
3 Mə̀ kwatə̀ ǹswoŋə nɨ mə mə̀ zi ŋû yî mɔ̀ꞌɔ yìi mə bɨ lɛ nlɔ̀gə̀ ŋ̀kɔꞌɔ ŋghɛɛ nɨ ghua paradiso, ŋkuꞌusə nswoŋə nɨ mə kə̀ à lɛ mbaà ǹnaŋsə ŋkɔꞌɔ a mûm ɨ̀bɨ̀ɨnû yì, kə̀ à lɛ mbə aa ǹjə̀ə̀ təə təə boŋ a zi tsiꞌì Nwì.
3 E sei que esse homem — se no corpo ou sem o corpo, não sei; Deus o sabe —
4 À lɛ ŋkɔꞌɔ ŋghɛɛ aa nyuꞌu ɨnnù jìi mə kaa ŋù mɨ̀sɔ̀ŋ à waꞌà swoŋə̀, jìi mə kaa mbə bɨ waꞌà kɨ̀ m̀bii mə mbə bɨ swoŋə a mbo ŋù.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indizíveis, que homem nenhum tem permissão para repetir.
5 Mə̀ ka kɨ tə̀rə loŋə aa ŋgaa ŋù ma ghû, kaa mə̀ aa waꞌà kà ǹtərə nloŋ ŋgaà yà. Tsǒ mə a bə laà, mə̀ ka kɨ tə̀rə̀ aa loŋə bə̂ ɨ̀nnù jya jìi mə ɨ dɨ̀ꞌɨ mə mə̀ bə aa àbɔ̀rɨkə ayoo aà.
5 Desse eu me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, a não ser nas minhas fraquezas.
6 Mə̀ bə tɛꞌɛ kɨ lɔ̀ɔ̀ mə mə kɨ tə̀rə̀, bəə boŋ kaa mə̀ ka waꞌǎ atɨ̀rə̀ bə̂, ǹloŋ mə mə̀ ka kɨ swoŋ aa tsiꞌì ànnù nɨ̂ŋkoŋ aà. Lâ kaa mə̀ ka waꞌà kà ǹtərə nloŋ ɨnnù jû mə mə̀ yə aà. Kaa mə̀ sɨ kɔ̀ŋə̀ mə tâ ŋù tsù à tɨgə nyə gha tsǒ ŋù yî ŋ̀wè ǹloŋ aa bə̂ ɨ̀nnù jìi mə mə̀ yə a nɨ̂ ǹjə̀ə̀ təə təə aa ǹtsyatə ɨnnù jìi à yə mə̀ ghɨrə̀ bo bɨ̀ jìi à yùꞌu mə̀ swoŋə aà.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei louco, porque estarei falando a verdade. Mas evito fazer isso para que ninguém se preocupe comigo mais do que vê em mim ou do que ouve de mim.
7 A ŋghɨ̀rə mə̀ tâ mə̀ tsuu siꞌi kɨ tə̀rə̀ ǹloŋ ɨ̀nnù jî wè jî we jya mə bɨ lɛ mfiꞌisə ndɨꞌɨ a mbo mə̀ aa bɨ lɛ nsǒ njɔŋ yì mɔ̀ꞌɔ a njyǎ nu mə̀, ɨ tɨgə̀ m̀bə tsǒ ŋgàŋàfàꞌa Satan mfa nɨ̂ ŋ̀gɨꞌɨ a mbo mə̀, ŋ̀kwɛtə a ŋghɨ̀rə mə tâ mə̀ tsee siꞌi kɨ tə̀rə̀.
7 E, para que eu não ficasse orgulhoso com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte.
8 Mə̀ lɛ ntsàꞌàtə̀ Nwî ŋ̀gaa ji tarə, ǹlɔɔ a mbô M̀màꞌàmbi mə tâ à tsɔꞌɔ njɔŋ ya a nu mə̀ lɔꞌɔsə.
8 Três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 A kwiꞌi mə, “Ɨ̀bɔ̀ŋə̂ gha yìi mə ò tswe nɨ ghu aa, àa àyoo yìi mə a kuꞌunə a mbo wò aà. Ǹloŋ mə bɨ naŋsə nyə mɨdaꞌà ma mɨ̀tsɨ̀m a nu wò aa a noò yìi mə ò bɔ̀rə aà.” Ma mùu ajàŋ mə̀ ka kùꞌùsə bǔ kɨ naŋsə tə̀rə̀ a noò yìi mə mə̀ bɔ̀rə aa, nloŋ mə à nɨ nòò yìi mə mɨ̀dàꞌà mɨ Kristo mɨ kusə ghâ aà.
9 Então ele me disse: “A minha graça é o que basta para você, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza.” De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Ma mùu ajàŋ mə dorɨtə a nyə̂ ŋ̀gɨꞌɨ ǹloŋ ŋkwitu Kristo. Mə̀ aa kɨ tɨgə dorɨtə a ŋkwɛrə ɨnnù jìi mə dɨ̀ꞌɨ̀ mə mə̀ bɔ̀rə aa, kə̀ m̀bə̀gɨ̀tə̀ yìi mə bɨ bə̀gɨ̀tə̀ nɨ̂ gha ghu aa, kə̀ ŋ̀gɨꞌɨ jìi ɨ kuu a nu mə̀ aa, kə̀ bə̂ ɨ̀nnù jìi mə bɨ tsɔꞌɔ akòrə̂ ya ghu ŋkɨɨ mfɨrə nɨ̂ gha ghu aa, kə̀ ɨ̀nnù jìi mə ɨ tsyà nɨ̂ gha laà. Ǹloŋ mə a yi mbə a noò yìi mə mə̀ bɔ̀rə aa, mə̀ bâŋnə̀ ǹtɨɨ.
10 Por isso, sinto prazer nas fraquezas, nos insultos, nas privações, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Mə̀ tɨ̀gə̀ mə̂ ŋ̀ghaa tsǒ ajɨ̀ŋtə̀ ǹloŋ mə a ghâ aà â gàànsə̀ bù mə mə̀ ghɨrə ma mùu ajàŋ aà. Àa bù bìi mə boŋ nɨ̀ tswe nɨ̂ m̀bàŋnə mbeentə gha aà. Ǹloŋ mə mə̀ laa tɛꞌɛ bə ayoo adàŋə̀ àdàŋə̀ boŋ kaa ŋgǎŋtoo Kristo jî wè juu jya kaa ɨ sɨ̀ kɔꞌɔnə̀ ǹtsyatə gha a nɨ mâŋjì yî tsù.
11 Fiz-me louco, mas vocês me obrigaram a isso. Eu devia ter sido recomendado por vocês, pois em nada fui inferior a esses “superapóstolos”, ainda que nada sou.
12 Ɨ̀nnù jî yɛ̌yɛrə bo bɨ̀ ɨ̀nnùtsyâmbo bo bɨ̀ ɨ̀nnù jî wè jìi mə Nwì à lɛ lɛ nlɔ̀gə̀ noò ŋ̀ghɨrə mə̀ ghɨrə̀ a tɨtɨ̀ɨ bù aa, ɨ dɨ̀ꞌɨ̀ nɨ mə mə̀ nɨ ŋgàŋntoò Kristo yî ànnù nɨ̂ŋkoŋə̀.
12 Pois as minhas credenciais de apóstolo foram apresentadas no meio de vocês, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Ànnù yìi mə̀ lɛ ŋghɨ̀rə̀ a nu bù a bɨꞌɨ ntsyàtə̀ ajàŋ mə mə̀ lɛ ŋghɨ̀rə̀ a nû ǹdânwì jî mɔꞌɔ aa à bə aà àkə̀ lɛ? A bə aà àjàŋə mə kaa mə̀ lɛ ŋwaꞌà kà ǹdɨꞌɨ ghuu mə tâ nɨ̀ ka mfa ŋkabə ŋkwɛtə nɨ̂ gha ghu aa ɛ? M̀bə a bə aa ma yû ànnù, nɨ̀ liꞌìnə̀ ɨ̀bɨ̂ ghâ.
13 Pois em que vocês foram inferiores às demais igrejas, senão no fato de eu não ter sido pesado a vocês? Perdoem-me esta injustiça.
14 Yə̂ nɨ̂ à nɨ̂ ŋ̀gàà yìi ɨ̀ yweꞌe ji tarə aa tsɨ̂tsɔ̀ŋ mə mə̀ tàŋtə ɨbɨɨnû gha a nzi a mbɛ̀ɛ bù. Kaa mə̀ ka zì aa kaa waꞌà ghuu ka ndɨꞌɨ nɨ̂ ànnǔ tsu nloŋ mə mə lɔ̀ɔ̀ aà àkɔ̀ŋnə̂ yuu bo bɨ̀ àjàŋə mə mbə bìꞌinə̀ kâ m̀faꞌa abo mɔꞌɔ aà, kaa mə̀ sɨ aà ŋ̀kabə̀ yùù lɔɔ. A laa mə a tswe nɨ̀ ŋ̀ka nlə̀ə bɨ̀tà bo bɨ̀ ma, nləə nɨ̂ ŋ̀kabə a mbo bɔɔ̀ byaa, kaa à sɨ̀ bàŋnə̀ ǹtswe nɨ̂ ŋ̀ka nlə̀ə bɔɔ byâ.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto para visitá-los e não serei um peso para vocês. Pois não estou interessado nos bens de vocês, e sim em vocês mesmos. Não são os filhos que devem juntar riquezas para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Mà ka bàŋnə kɨ dorɨtə a mfâ ŋ̀kabə̀ yǎ ntsɨ̀m a mbo bù, ɨ fa fa ɨbɨɨ nû gha, a ŋkwɛtə bù. Nɨ̀ ka waꞌǎ gha kɨ ŋka ŋkɔŋə mə mbə mə̀ naŋsə ŋkɔŋə ghuu ma mùu ajàŋ aa ɛ?
15 Eu de boa vontade gastarei e me deixarei gastar em favor de vocês. Se eu os amo cada vez mais, será que vou ser amado cada vez menos?
16 Maa ajàŋ nɨ̀ ka bii mə kaa mə̀ lɛ ŋwaꞌà ghuu nɨ̂ àbèꞌè yî tsu beꞌesə̀ a ŋka ŋkwɛrə̂ ŋ̀kabə a mbo bù, lâ bù bî mɔꞌɔ bɨ swoŋə nɨ mə mə̀ lɛ sɨ jɨtə nɨ̂ ŋ̀kòbə̀, ŋkɨɨ mbweꞌesə nɨ̂ ghuu nɨ̂ àbaŋnənnù.
16 Seja como for, eu não fui um peso para vocês. No entanto, sendo astuto, eu os prendi com astúcia.
17 Ɛ̀h ɛh! Mə̀ lɛ mbaa njɨtə ŋkòbə̀ a nu bù, ntsya a njɨ̌m bə̀ bya mə mə̀ lɛ sɨ too a nu bù aa ɛ?
17 Será que eu explorei vocês por meio de alguém que lhes enviei?
18 Mə̀ lɛ mbuꞌu aà m̀bo a mbo Titus ntoo yì bo mu Kristo yì mɔ̀ꞌɔ wa a nu bù. Ma la a bə mə Titus à lɛ nzì aa njɨtə ŋkòbə̀ a nu bù aa ɛ? Tɨgə bìꞌiyu tswe aa tsiꞌì nɨ̂ ǹtɨɨ mɔꞌɔ̀? À lɛ sɨ waꞌà kɨ̀ɨ̀ ǹyoŋə aa tsiꞌì nɨ̀ ɨ̀bùꞌù mɨkòrə̂ ja aa ɛ?
18 Pedi a Tito que fosse até aí e mandei com ele outro irmão. Será que Tito explorou vocês? Não é verdade que temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Nòò tsù nɨ̀ laà ǹtɨgə ŋwaꞌatə nɨ mə mə lɔ̀ɔ̀ aà ŋ̀kwɛ̀rə̂ àtû yiꞌi a mbo bù. Ŋ̀gàŋə ghâ! Nwì à nɨ̂ àyəfə yiꞌi, mə mə swoŋə aa tsiꞌì ànnù nɨ̂ŋkoŋə̀ tsiꞌì tsǒ ŋgàŋàfàꞌa Kristo ǹloŋ mə ɨ̀nnù tsɨ̀m jìi mə ghɨ̀rə̀ aa mbǎ ɨkaꞌâ jyâ, mə ghɨ̀rə̀ aa a ŋkwɛtə bù ghu tâ nɨ̀ ka ŋkwe.
19 Há muito vocês podem estar pensando que queremos nos defender diante de vocês. Falamos em Cristo diante de Deus, e tudo isto, meus amados, é para a edificação de vocês.
20 Mə bɔꞌɔ nɨ mə nòò yìi mə mə̀ ka zì aa, kaa mə ka waꞌà yə̂ ghuu tâ nɨ̀ bə aa tsiꞌì tsǒ bə̀ bìi mə boŋ nɨ̀ nɨ bu aa, tâ nɨ̀ kɨ nyə gha tâ mə̀ waꞌà ŋû yìi mə nɨ lɔ̀ɔ̀ mə mə̀ bə aa kɨ mbə. Mə bɔꞌɔ mə mə̀ ka yǐ zǐ yə ayɔ̀ŋ bo bɨ̀ àghə̀ꞌə̀nə̀, àlwintɔŋ bo bɨ̀ nɨ̀ yum, ànnǔ a ŋka mbə̀gɨ̀tə̀ bə̂ bî mɔꞌɔ bɨ̀ fɨswoŋ, kɨ̀ntə̀rə bo bɨ̀ àbuurə ɨnnù tâ ɨ̀ tswe a tɨtɨ̀ɨ bù.
20 Pois tenho receio de que, indo até aí, eu não os encontre na forma em que gostaria de encontrá-los, e que também vocês me achem diferente do que esperavam, e que haja entre vocês briga, inveja, ira, egoísmo, difamação, intriga, orgulho e tumulto.
21 Mə bɔꞌɔ mə nòò yìi mə mə̀ ka bǔ zì aa, Nwì à ka dɨ̀rə̀sə atû ya a tɨtɨ̀ɨ bù. Mə bɔꞌɔ mə mə̀ ka yǐ kɨ yə̀ꞌə̀ nloŋ bə̂ bya bɨ̀tsɨ̀m a tɨtɨ̀ɨ bù bìi mə bɨ ghɛ̀ɛ̀ nɨ̂ m̀bìì a ŋka ŋghɨ̀rə̂ ɨ̀nnù jî bɨ jya jìi mə bo lɛ sɨ ghɨ̀rə a mbìi, kaa mburətɨ mmàꞌàtə ànnǔ atsùùrə̀, ànnǔ ajɨrə̀ bo bɨ̀ ɨ̀nnù tsɨ̀m jìi mə à nɨ ɨnnǔ nsɨŋ aà.
21 Tenho receio de que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe diante de vocês, e eu venha a chorar por muitos que, no passado, pecaram e não se arrependeram da impureza, da imoralidade sexual e da libertinagem que praticaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.