1 Coríntios 4

Bafut (BFD) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ A bɔŋ mə tâ nɨ̀ lɔgə yiꞌi tsiꞌì tsǒ ŋgǎŋfàꞌà Kristo jìi mə Nwì à lə̀ə mə tâ bìꞌì ka nlentə ɨnnù Nwî jìi mə ɨ lɛ ntswe a alɔ̀ꞌɔ̀sə̀ aà.

¹ Assim, pois, importa que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.

² Ànnù yìi mə a kuꞌunə a mbô ŋ̀gàŋafàꞌà tsǒ ma wa a ŋghɨ̀rə̀ aa à nɨ mə tâ à ka mfaꞌa a mbo tâ àfàꞌâ yì tsiꞌì nɨ̀ ǹtɨɨ̀ yi tsɨ̀mə̀.

² Ora, além disso, o que se requer dos despenseiros é que cada um deles seja encontrado fiel.

³ A mbo mə̀ à nɨ tsiꞌì mûntsirə̂ ànnù mə mbə nɨ̀ kâ ǹsaꞌa nàâ, kə̀ mə̂ m̀bə m̀bi yù ɨ̀ kâ ǹsaꞌa nàâ a kɔrə̀. Kaa mə̀mbɔ̀ŋ kaa mə̀ sɨ atu ɨbɨɨ nû gha saꞌa.

³ Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por tribunal humano; nem eu tampouco julgo a mim mesmo.

⁴ Ǹtɨɨ̂ gha ɨ laà, la, kaa ɨ kɨꞌɨ̀ dɨ̀ꞌɨ̀ aa mə mbə bɨ waꞌǎ ɨsaꞌa a nu mə̀ nɨŋə̀. Ŋù yìi mə a saꞌa nàa laa à bə aa Mmàꞌàmbî.

⁴ Porque de nada me argui a consciência; contudo, nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.

⁵ Tsǒ mə a bə laa aa, tâ nɨ̀ tsuu ɨsaꞌa ŋû tsù lǒ tsə̀rə tɨ ghə̂ mə nòò à kùꞌû. Ànnǔ ntsə̀rə̂ ɨ̀saꞌa ŋû ǹlwiꞌisə a tswe nɨ̀ ǹyùꞌùtə nòò wa mə Mmàꞌàmbi à ka yǐ zì aà, ǹloŋ mə à ka yǐ fiꞌisə ɨnnǔ alɔ̀ꞌɔ̀sə̀ jìi mə bə̀ lɛ sɨ ghɨ̀rə̀ a mûm m̀fii ɨdɨ̀gə̀ aa, kɨɨ kɛ̀ꞌɛ̀ mɨnàŋ yìi mə bə̀ lɛ ntaŋtə nləə a mûm ntɨɨ bo aà. À ka yi bə aa tsiꞌì maà nòò mə ŋù ǹtsɨ̀m à ka yǐ kwɛrə mɨyà a mbo Nwì ajàŋ mə à kùꞌùnə ghu mbo aà.

⁵ Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.

⁶ Mə̀ fa ɨbɨɨnû yiꞌi Apollos tsǒ fɨ̀gə̀ ma ghû aa, nloŋ ŋgaa yùù, mə tâ nɨ̀ yəgə annù yìi mə nɨ̀ghàà nûlà nɨ naŋsə nswoŋə aà, “Nɨ̀ tsuu kɨ ghɨ̀rə ɨ tsyà nɨ̂ ànnù yìi mə bɨ ŋwaꞌanə aà;” m̀bɨ̀ꞌɨ ŋù nɨ̀bù ghùù a kâ ŋ̀kwɛɛ ntɨɨ̀ yi mbɨꞌɨ ŋgaa ŋù mɔ̀ꞌɔ, m̀bàŋnə̀ ŋ̀ka ntsaꞌa nɨ̂ yî mɔ̀ꞌɔ̂.

⁶ Estas coisas, irmãos, apliquei-as figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por vossa causa, para que por nosso exemplo aprendais isto: não ultrapasseis o que está escrito; a fim de que ninguém se ensoberbeça a favor de um em detrimento de outro.

⁷ Ŋù yìi mə à ghɨrə gho mə tâ ò kɔꞌɔnə ntsya bə̂ bǐ mɔꞌɔ aa, à nɨ̂ wò aa ɛ? Ǹjoò tsɨ̀m jìi mə ò tswe nɨ ju aa a sɨ̀ Nwî fa aa ɛ? M̀bə ò tɨgə̀ m̀bu aa ŋkwɛɛ ntɨɨ̀ gho aa mə akə tsiꞌì tsǒ kaa bɨ sɨ̀ aa fà fâ aa ɛ?

⁷ Pois quem é que te faz sobressair? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te vanglorias, como se o não tiveras recebido?

⁸ Nɨ lɔ̀ɔ̀ aà ǹswòŋə mə nɨ̀ tswè mə̂ nɨ̂ ǹjoò tsɨ̀m jìi mə nɨ lɔ̀ɔ̀ aa ɛ? Nɨ̀ tswè mə̂ nɨ̂ àfùꞌu tsɨ̀m aa ɛ? Nɨ̀ tɨ̀gə̀ mə̂ mbə bɨfɔ̀, ka mə bìꞌi sɨ̀ bɨ̂fɔ̀ tsɨ̂tsɔ̀ŋ bə aa ɛ? Mə yə̀ꞌə̀tə mə boŋ nɨ̀ laa tɛꞌɛ mbə bɨfɔ̀ tǎ tâ bìꞌinə̀ ka nsaꞌa nɨfɔ̀ nya bɨ̀tsɨ̀mə̀.

⁸ Já estais fartos, já estais ricos; chegastes a reinar sem nós; sim, tomara reinásseis para que também nós viéssemos a reinar convosco.

⁹ A fi tsiꞌì tsò Nwìŋgɔ̀ŋ à fa aà àdɨgə nlwìꞌì ǹjɨ̀m a mbo bìꞌì ŋ̀gǎŋntoò ji, tsiꞌì tsǒ bə̀ bìi mə bɨ tswe nɨ̀ ŋ̀kwo a nsaanə, tâ m̀bî ǹtsɨ̀m ɨ̀ yə waa, nɨ baangel, nɨ̀ bàmɨsɔ̀ŋə̀.

⁹ Porque a mim me parece que Deus nos pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte; porque nos tornamos espetáculo ao mundo, tanto a anjos, como a homens.

¹⁰ M̀bɨꞌɨ ŋkwi Kristo bìꞌì nɨ ɨ̀bə̀rə̀, nɨ̀ bâŋnə̀ m̀bə ŋgàŋmɨtsyɛ̀ a mum Kristo. Bìꞌì bɔrə̀, nɨ̀ bâŋnə̀ ǹtɨɨ. Bɨ tsaꞌà nɨ̀ yiꞌi mbaŋnə ŋŋɛnə nɨ bù.

¹⁰ Nós somos loucos por causa de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, nobres, e nós, desprezíveis.

¹¹ Yi nyweꞌe tsɨ̂tsɔ̀ŋ, bìꞌi tswe nɨ̂ ǹjì, ǹjì ŋ̀kì ɨ yaŋə̀ nɨ̂ yiꞌi, bìꞌì wɛꞌɛ̀ nɨ̀ bɨ̀kùrə̀ bɨtsə̀ꞌə̀. Bɨ ghɔɔ̀ nɨ̂ yiꞌi, bìꞌì tsɨŋə̀ ŋ̀karə nɨ ɨdɨgə ɨdɨgə,

¹¹ Até à presente hora, sofremos fome, e sede, e nudez; e somos esbofeteados, e não temos morada certa,

¹² bìꞌì nwugə̀ nɨ̂ ɨ̀bɨ̀ɨ nû yiꞌi mfaꞌa nɨ mɨ̀tɨ̀ɨ̀ nɨ̂ m̀bô miꞌi. Bɨ yi nnɨŋ ndɔ̀ɔ̀ a atu bìꞌì, bìꞌì bâŋnə̀ ǹnɨŋ mbɔɔnə̂. Bɨ yi ntɨ tsɔꞌɔ akòrə̂ yiꞌi, bìꞌì tswâ ǹtɨɨ̀ yiꞌi;

¹² e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos injuriados, bendizemos; quando perseguidos, suportamos;

¹³ bɨ yi mbə̀gɨ̀tə̀ yiꞌi, bìꞌì kwiꞌi nɨ̀ mɨ̀ghàà mî bɔ̀nə̀. Ǹyi nyweꞌe tsɨ̂tsɔ̀ŋə̀, a mbô m̀bi, bìꞌì bə aa ǹtsàꞌà, ǹjoo jìi mə bɨ mèꞌè aà.

¹³ quando caluniados, procuramos conciliação; até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.

¹⁴ Kaa mə̀ sɨ̀ ma yû a mbo bù ŋ̀wàꞌànə̀ aa mə mə ghɨ̀rə̀ tâ àtû yuu dɨrə bə̂. Mə̀ bàŋnə ŋŋwàꞌànə̀ aa a ndɨꞌɨtə bù tsǒ bɔɔ̀ ba bìi mə mə̀ kɔ̀ŋə aà.

¹⁴ Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar; pelo contrário, para vos admoestar como a filhos meus amados.

¹⁵ Ka mə nɨ̀ tswe nɨ̀ bə̀ bî ghàꞌà ŋghaꞌa mə bɨ dɨꞌɨtə nɨ̂ ghuu tsiꞌì tsǒ bə̀ bɨ Kristo aa, Taà ghùù à naa tsiꞌì yî mɔ̀ꞌɔ̂, ǹloŋ mə mə̀ tɨgə mbə aa Taà ghùù yî ǹdânwì ǹtsya a njɨ̌m ntoo yì ǹsɨgɨ̀nə̀ ya yìi mə mə̀ zi nɨ yu a mbo bù aà.

¹⁵ Porque, ainda que tivésseis milhares de preceptores em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; pois eu, pelo evangelho, vos gerei em Cristo Jesus.

¹⁶ Mə̀ tɨgə̀ ǹdɨꞌɨtə nɨ̂ ghuu mə tâ nɨ̀ ka ŋŋeꞌesə akòrə̀ nɨzî yâ.

¹⁶ Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.

¹⁷ A bə̂ ǹjiꞌì ànnù yìi mə mə̀ too Timoti, mû ghà a njɨ̌m Kristo, yìi mə mə̀ kɔ̀ŋə aa, yìi mə a fàꞌà a mbo M̀màꞌàmbi nɨ̀ ǹtɨɨ̀ yi tsɨ̀mə̀ aà. À ka zǐ ɨ waꞌatə a mbo bù, bɨnɔ̀ŋsə̀ bìi mə mə yòŋə̀ a mûm ǹtswêntɨ̀ɨ̂ yà yî m̀fii a mum Kristo, bìi mə mə kɨɨ ndɨꞌɨ a mbô ǹdanwǐ ntsɨ̀m, a ɨdɨgə tsɨ̀m jìi mə mə ghɛ̀ɛ̀ ghu aà.

¹⁷ Por esta causa, vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.

¹⁸ Bù bî mɔꞌɔ ŋŋee nû juu, a bə tsiꞌì tsǒ nɨ̀ waꞌatə nɨ mə kaa mə̀ ka waꞌǎ ghuu bû ǹzi ŋghantə.

¹⁸ Alguns se ensoberbeceram, como se eu não tivesse de ir ter convosco;

¹⁹ Lâ M̀màꞌàmbi, à bə bii boŋ mə̀ ka zǐ ghantə ghuu a nɨ mû àtɨɨ noò. Mə̀ zi boŋ mə̀ ka waꞌa aa tsiꞌi ɨnnù jìi mə ŋgǎŋŋee nu mà jû ɨ swoŋ aa ɨ yuꞌù, mə̀ ka kɨɨ yə mɨtɨ̀ɨ̂ myaa.

¹⁹ mas, em breve, irei visitar-vos, se o Senhor quiser, e, então, conhecerei não a palavra, mas o poder dos ensoberbecidos.

²⁰ Ǹloŋ mə kaa ànnù nɨfɔ̀ Nwî kaa a sɨ̀ aa annǔ nɨghàà nɨ ntsù bə̂, a bə aa annù mɨdaꞌa.

²⁰ Porque o reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.

²¹ Nɨ kɔ̀ŋ mə akə aa ɛ? Nɨ kɔ̀ŋ mə mə̀ zi aa bə nɨ̀ ŋ̀gwàn a mbo bù, kə̀ nɨ lɔ̀ɔ̀ aa mə mə̀ zi nɨ̂ àkɔ̀ŋnə̀ nɨ̂ àbɔnə̀ aa ɛ?

²¹ Que preferis? Irei a vós outros com vara ou com amor e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Coríntios 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →