João 11
Ndose Kɔdɔ Laka, Buku ꞌba Tisaki ni Tɔdɔ to Lömu Laꞌja ꞌBa Yësu Kurïsïtö Ŋere Ze (BEX) vs ARC
1 — ausente —
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 lëmï bo ga tönë ënyï koja laja gɔ Yësu, iya te, “Ŋere, ako, bɔ murë yï ëdï dɔ rɔkɔꞌɔ.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Kina ɔdɔ Yësu kuwö ꞌdeni tara tine, bo iya te, “Rɔkɔꞌɔ ꞌba Lazara nime ŋburuŋburu mo inza rɔ tölë. Tine rɔkɔꞌɔ nime iꞌdi rönï ꞌdeni ꞌdɔ Bɔkoꞌba kileme tigɔ abo timo zi bilaka, kina gbï ꞌdɔ bo kileme tigɔ ma ꞌba kole abo timo.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Tine kɔzɔ ame Yësu bo kɔꞌɔ Mariya ni ti Marata ti löndö lïjë Lazara nima pele rɔ mbëmbë ne,
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 bo oloma titi koꞌdɔ töꞌdö dɔ rïyö bi nima laja ꞌba rɔkɔꞌɔ ꞌba Lazara koꞌja bo teyi ne.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Kina bo kënyï kiya zi bɔ kösö gɔ bo ga, bo iya te, “Ënyïke dilekike darike Betaniya.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Lïjë iya te, “Bɔ kɔmɔ kiyandi, ya naga nima oꞌdɔkɔ tönë ꞌdɔ tuꞌdu yi ti döku kupö yi yaga gïrï naga nime di yayi. Ëddï koꞌdɔkɔ gbï tari ꞌböwu yayi gɔ waꞌdi?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Bo iya te, “Laka. Oŋgɔke kada te. Ɔdɔ kada kɔdɔ ꞌdeni rɔ mï dɔŋbɔ ëdï keze ŋbö kömö mï dɔkɔpiyari. Bilaka ame këdï kiliŋgere rɔ mï kada ne ikali dë ma ꞌdɔ kilaꞌba mï gö ma titi ame ga mï kɔri ne, römöyï gɔ bi ëdï rɔ ma kɔpɔ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ne ɔdɔ kiya te bilaka mɔtɔ kënyï bi liŋgere rɔ mï korɔndɔ, bo ëdï kilaꞌba mï gö, römöyï bi kɔpɔ inza.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Kina bo kiya gbï ꞌböwu zïnnï, bo iya te, “Bɔ murë ze Lazara öꞌdö ꞌdeni, ne tine mëdï mari mindiŋi bo yaga.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Lïjë iya te, “Yëë, ŋere. Ɔdɔ bo këdï bi töꞌdö, na laka, ꞌdɔ dɔ bo kïtëwu di pötö rɔkɔꞌɔ nima.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Dëmba bo ëdï rɔ tiya lende ꞌba tölë ꞌba Lazara, tine lïjë omeri ꞌbënnï tëgë bo ëdï rɔ tiya lende ꞌba töꞌdö ma laka.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Kina bo kumö mï ꞌjɔ ꞌba lende nima zïnnï, bo iya te, “Lazara ölë ꞌdeni rɔ tölë.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Ne mëdï ti mï këyï römöyï minza ti bo yayi. Ne lende nime ti kiꞌdi ye ꞌdeni ŋgï kiꞌdike dɔye rɔ ma laka gɔ lende ma. Ënyïke darike toŋgɔ bo.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Tɔma ame bilaka këdï kïdëkï möyï bo mɔtɔ gbï rɔ Roŋa ne, ɔdɔ bo koŋgɔ Yësu kiya lende ꞌdeni kɔzɔ a nima tara tine, bo ënyï ŋgï tɔrɔ, bo kiya zi lëpï bo naga nima, bo iya te, “Darike ꞌdɔ dölëke bi kɔtɔ ti ŋere ze.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Kina ɔdɔ Yësu ni kari ꞌdeni kömö Betaniya tine, bilaka iya zi bo tëgë töku nima oꞌdɔ ꞌdeni dɔ sowɔ mï gö.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Gawo mo nima ɔwɔ dë di ŋgila Yerosalema.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Kina bilaka ma konzi mɔtɔ ga ako ꞌdeni di yayi tuyë kɔmɔ Mariya ni ti Marata di pötö tölë ꞌba löndö nnï nima.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Marata uwö lende ꞌba tako ꞌba Yësu nima ꞌdeni. Kina lɔko kënyï ŋgï kari turë dɔ Yësu gɔ kɔri. Mariya na kileke ꞌbënï liŋɔ.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Marata iya gbɔ zi Yësu, iya te, “Yö, ŋere, ma kiya te këddï ra tize bine dëne löndö ma nime inza kölë kɔzɔ a nime te.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ne pele mikali ꞌdeni Bɔkoꞌba ti koꞌdɔ wa ame ga pili kititi di zi bo ne ŋgï.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yësu iya te, “Löndö yï ëdï kënyï kïdïdï kɔdɔ yaga di mï tölë nime.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marata iya te, “Mikali ꞌdeni ŋgï tara rɔ ma laka bo ti kënyï ŋgï kɔdɔ yaga di mï tölë kɔtɔ ti töku ma laki mɔtɔ ga mï kada ame ꞌdeni rɔ ŋburuŋburu ꞌba dɔliŋɔ nime ne.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Yësu iya te, “Ma na rɔ bɔ tïdïdï bilaka yaga. Ma na rɔ bɔ tiꞌdi töku kënyï kɔdɔ yaga. Ya ame ga pili kiꞌdi dönnï ꞌdeni gɔ lende ma ne, ɔdɔ lïjë kölë pele, ti kënyï kïdïdï ꞌdeni.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Ya ame ga pili kiꞌdi dönnï ꞌdeni gɔ lende ma lïjë kënyï kïdïdï ꞌdeni ne, lïjë inza kölë kpe. Iꞌdi döyï ꞌdeni ŋgï gɔ lende nime?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Marata iya te, “Ŋere, miꞌdi dɔma ꞌdeni ŋgï rɔ ma laka gɔmo nï na rɔ Kurïsïtö ame Bɔkoꞌba këdï koja kako dɔliŋɔ nime ne. Kina miꞌdi dɔma ꞌdeni gbï gɔmo nï na rɔ kole ꞌba Bɔkoꞌba.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Kina lɔko kënyï ŋgï kari kïdëkï Mariya. Lɔko kugu gɔmo liwo zïnï, iya te, “Bɔ kɔmɔ kiyandi ze ömö ꞌdeni yaga ꞌdë yayi. Bo ëdï kïdëkï yi.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Kina ɔdɔ Mariya kuwö lende nima ꞌdeni kɔzɔ a nima tara tine, lɔko ënyï kobari rönï ŋgï welo di bërï kari turë dɔ Yësu.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Tine Yësu ömö dë gba liŋɔ. Bo ëdï gba gɔ kɔri gɔ bi ma tönë Marata kurë dɔ bo teyi ne.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Kina ɔdɔ bilaka ma tönë ga këdï rɔ tuyë kɔmɔ Mariya yayi ne koŋgɔ lɔko ꞌdeni ŋgï kobari rönï welo kɔdɔ yaga kɔzɔ a nima tara tine, lïjë ënyï ꞌdeni kozi gönï. Römöyï lïjë omeri ꞌbënnï, lïjë iya te mɔtɔga lɔko ëdï kari bi monɔ kpa tïꞌbörö nime kusu löndö nï Lazara teyi ne.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Kina ɔdɔ Mariya kömö ꞌdeni koꞌja kɔmɔ Yësu tine, lɔko olɔdɔ ŋgï bërï tïlëlu bo, lɔko iya te, “Yö, ŋere, ma kiya te këddï ra tize bine dëne löndö ma nime inza kölë kɔzɔ a nime te.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Kina ɔdɔ Yësu bo koŋgɔ Mariya ni ti bilaka pili ame ga ŋgila nï yayi ne këdï ꞌdeni pili kudu kɔzɔ a nima tara tine, lende mo ɔꞌɔ ꞌdeni ŋgï rɔ bo ŋbö kɔdɔ dökïꞌdï bo,
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 bo iya te, “Usuke töku nime yala?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Kina tɔlɔ kiꞌdi tolɔdɔ ŋgï di kɔmɔ Yësu.
35 Jesus chorou.
36 Bilaka naga nima yayi ënyï tiya mo rɔ gɔ rönnï, lïjë iya te, “Oŋgɔke tɔ ma, lende ꞌba Lazara ɔꞌɔ ꞌdeni rɔ bo sowa.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ya mɔtɔ ga iya te, “Bo ikali tiyɔpɔ kɔmɔ bɔ kɔmɔ kölu. Ne gɔ waꞌdi na bo kokɔnyi Lazara dë kinza kölë?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Kina ɔdɔ Yësu bo kari kömö ꞌdeni gɔ bi ame kusu Lazara teyi ne, tine lende mo ɔꞌɔ ꞌdeni gbï kɔdɔ dökïꞌdï bo. Töku nima usu ꞌdeni mï tïꞌbörö kina ulölï kpamo ꞌdeni teyi ti kulugbï döku ma löbu.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yësu iya te, “Ululuke döku nima yaga.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Bo iya te, “Omeri gɔ lende ma tönë miya zïyï ne, ɔdɔ kiꞌdi döyï ꞌdeni ŋgï rɔ ma laka gɔmo, ti koꞌja tigɔ ꞌba Bɔkoꞌba ŋgï.”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Bilaka naga nima ululu döku tönë yaga. Kina Yësu kombi kɔmɔ bo ŋgï mïtɔrɔ, bo iya te, “ꞌBu ma, moꞌdɔ yëëꞌdï zïyï rɔ mbëmbë gɔ ame këddï kuwö dɔma ne.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Mikali ꞌdeni ŋgï rɔ ma laka ëddï nduwë kuwö dɔma. Ne mëdï miya tara ꞌdɔ kiꞌdi bilaka naga nime bine ne kiꞌdi dönnï ŋgï gɔmo nï na koja ma kako dɔliŋɔ nime bine.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Kina bo kïdëkï ŋgï rɔ ma kembe, bo iya te, “Bɔ ne, Lazara, ɔdɔ yaga.”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Kina Lazara tönë ꞌdeni rɔ töku ne, kënyï ŋgï kɔdɔ yaga di mï tïꞌbörö. Bo ɔdɔ ꞌdeni pili ti bɔŋgɔ ꞌba tusu töku ame kusu bo timo ne rɔ bo ti bɔŋgɔ ma mbowa mɔtɔ ame kudödu kɔmɔ bo timo ne. Yësu iya zi ya naga nima, iya te, “Opeke bo yaga ꞌdɔ bo kari abo.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Bilaka ma tönë ga kako toŋgɔ Mariya ni ne, oꞌja lende löbu nima Yësu koꞌdɔ, bo kiꞌdi Lazara kënyï kindiŋi kɔdɔ yaga di mï tölë ne ꞌdeni. Kina ya ma konzi mɔtɔ ga kiꞌdi dönnï ŋgï gɔ lende ꞌba Yësu mï kada nima.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Ya mɔtɔ ga ënyï ꞌbënnï kari kiya lende mo zi Parosi ni.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Kina Parosi ni kënyï kodɔꞌbɔ rönnï ŋgï ti löbu ꞌba bɔ akumu ni. Kina lïjë kotɔtɔ kpënnï ŋgï bi kɔtɔ ti bɔ burë nï, lïjë iya te, “Waꞌdi ga na gɔ doꞌdɔke ŋgï zi bɔ nime rɔ Yësu ne? Bo öꞌbö ꞌba bo za toꞌdɔ gɔ kotɔ ma kɔzɔ wa naga nime te.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Ɔdɔ dolake bo nduwë köꞌbö toꞌdɔ lende abo naga nime kɔzɔ a nime te, bilaka pili ëdï kiꞌdi dönnï ŋgï me gɔ lende abo kina lïjë këdï kösö ŋgï pili gɔ bo, kina turu ꞌba Romo këdï kalo ya ŋgï dɔze, kirasi dɔliŋɔ ze nime, kitikɔ rö löbu ꞌba Bɔkoꞌba ze nime ŋgï yaga.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Bɔ mɔtɔ rɔ Kayapa, ame bo na mbiri rɔ bɔ dɔ bɔ akumu mï kɔmɔ kɔɔ mo nima ne, bo ënyï tɔrɔ tilende zïnnï. Bo iya te, “Kpe nime, ikalike ɔtɔ dë du te.
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Omerike tɔ ma, ma laka na ziye ŋgï ꞌdɔ tiꞌdi bɔ kɔtɔ nima na ꞌdɔ kölë di dɔ ame ꞌdɔ bilaka löbu nime kölë kpaki kote dönnï yaga ne.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Lende nime Kayapa kiya ne, lende ꞌba ti dɔ bo na dë. Kayapa bo na rɔ bɔ dɔ bɔ akumu mï kɔmɔ kɔɔ nima. Kina ma lende nime, bo umë ꞌdeni di zi Bɔkoꞌba ame kiya te Yësu na ŋge gɔ kölë ame ꞌdɔ kutë gɔ bilaka ꞌba Yudayi pili di mï tölë ne.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Tine dë ŋge tutë gɔ Yudayi ni kɔtɔ, ne gbï tutë gɔ bɔ löwö ame ga rɔ kole ꞌba Bɔkoꞌba ne todɔꞌbɔ mo pili rɔ akɔtɔ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Mï kada nima yayi na löbu ꞌba Yudayi naga nima kususu kpënnï ŋgï nati rɔ Yësu ꞌdɔ tupö mo.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Kina ɔdɔ Yësu bo koŋgɔ ꞌdeni tara tine, bo iliŋgere dë kpe kileme rɔ bo bi kɔpɔ mï gawo ꞌba Yerosalema. Bo ënyï kari mï dɔliŋɔ ma mbowa mɔtɔ kïdëkï möyï mo rɔ Eporima ŋgɔsi ti yï mökö. Kina lïjë kari koloma ŋgï yayi ti bɔ kösö gɔ bo ga.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Kina ɔdɔ töꞌdö ꞌba karama ꞌba Pasaka kola ꞌdeni ŋgɔsi tine, bilaka ꞌba mï dɔliŋɔ ma titi naga otɔtɔ rönnï ꞌdeni kari Yerosalema. Lïjë ari mɔlo gba di kɔmɔ kada ꞌba karama tari toꞌdɔ dölëtï ꞌbënnï ame ꞌdɔ kiꞌdi lïjë këdï rɔ ma kɔpɔ kɔmɔ Bɔkoꞌba ne.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Kina ya mɔtɔ ga kiꞌdi ŋgï toma gɔ Yësu di yayi. Lïjë otɔtɔ dönnï mï reki ꞌba rö löbu ꞌba Bɔkoꞌba. Lïjë koloma rɔ tiya mo, iya te, “Omerike ꞌdeni tondo? Bo ti kako mï karama nime?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Lïjë iya lende nima tara römöyï ya ame ga rɔ löbu ꞌba bɔ akumu ni ne ti Parosi ni iꞌdi lende mo ꞌdeni zi bilaka naga nima pili di yayi tëgë, ɔdɔ bilaka mɔtɔ kikali gɔ bi ame Yësu këdï teyi ne, gɔ bɔ mo kako kiya zïnnï ꞌdɔ lïjë kari kindaꞌba Yësu.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.