Gênesis 38

Ndose Kɔdɔ Laka, Buku ꞌba Tisaki ni Tɔdɔ to Lömu Laꞌja ꞌBa Yësu Kurïsïtö Ŋere Ze (BEX) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mï kɔmɔ kɔɔ mo nima na Yuda kënyï di mï löŋgö löndö bo ga kari koloma ti bɔ mɔtɔ möyï mo rɔ Ira bɔ Adolama mɔtɔ.
1 E aconteceu, no mesmo tempo, que Judá desceu de entre seus irmãos e entrou na casa de um varão de Adulão, cujo nome era Hira.
2 Di liŋɔ ꞌba bɔ nima yayi na bo kari koꞌja nyiti mɔtɔ rɔ yïtö ꞌba Kanana. Möyï ꞌbu mo ïdëkï rɔ Suwa. Bo ogbe nyiti nima
2 E viu Judá ali a filha de um varão cananeu, cujo nome era Sua; e tomou-a e entrou a ela.
3 tine na lɔko kɔmɔ ŋgï köyö kole bɔtɔni kina kiꞌdi möyï mo rɔ Ere.
3 E ela concebeu e teve um filho; e chamou o seu nome Er.
4 Lɔko ɔmɔ ꞌböwu gbï di gɔmo köyö rɔ kole bɔtɔni kina lɔko kiꞌdi möyï mo rɔ Onana.
4 E tornou a conceber, e teve um filho, e chamou o seu nome Onã.
5 Di gɔmo ꞌböwu lɔko ari köyö kole ma mï mota gbï rɔ kole bɔtɔni kina lɔko kiꞌdi möyï mo rɔ Sela. Mï kada nima Yuda ëdï koloma Keziba.
5 E continuou ainda, e teve um filho, e chamou o seu nome Selá; e ele estava em Quezibe quando ela o teve.
6 Kina ɔdɔ Ere kole ma dɔndende nima kïyöbu ꞌdeni tine Yuda ogbe ꞌja teyi möyï mo rɔ Tamara.
6 Judá, pois, tomou uma mulher para Er, o seu primogênito; e o seu nome era Tamar.
7 Tine Ere oꞌdɔ lende kënyë ŋgï rɔ mbëmbë. Kina ɔdɔ Bɔkoꞌba koŋgɔ lende kënyë ꞌba Ere ꞌdeni ŋgï kulöwö tara yɔ na kupö bo ŋgï yaga.
7 Er, porém, o primogênito de Judá, era mau aos olhos do Senhor , pelo que o Senhor o matou.
8 Kina Yuda kilende zi kole abo ma mï rïyö mo nima kïdëkï möyï mo rɔ Onana ne. Bo iya te, “ꞌJɔkɔ yï nima ɔdɔ gɔmo kindaꞌba közïmo ꞌdɔ köyöke kole ꞌdɔ kiꞌdi dɔ löndö yï ame kölë ne kudu timo.”
8 Então, disse Judá a Onã: Entra à mulher do teu irmão, e casa-te com ela, e suscita semente a teu irmão.
9 Tine Onana ikali kole naga nima bo këdï köyö ti ꞌja ꞌba löndö bo nima inza kïlëbï dɔ bo kada mɔtɔ. Gɔ köꞌdu mo na ɔdɔ lïjë këdï köꞌdö ti Tamara bo ebe tiꞌdi wa dɔ bɔtɔni abo kolɔdɔ za bërï mï yayi, römöyï kinza bo köyö kole ra ti ꞌja ꞌba löndö bo nima.
9 Onã, porém, soube que essa semente não havia de ser para ele; e aconteceu que, quando entrava à mulher de seu irmão, derramava- a na terra, para não dar semente a seu irmão.
10 Kina Bɔkoꞌba kënyï ŋgï rɔ ꞌdïrï ti Onana gɔ lende koꞌdɔ abo nima kina kupö bo ŋgï gbï yaga.
10 E o que fazia era mau aos olhos do Senhor , pelo que também o matou.
11 Yuda rɔ meri gɔ lende ꞌba kole rïyö abo naga nime. Gɔ köꞌdu mo na kiꞌdi bo kere ŋgï kinza Sela kari kölë ra gbï kɔzɔ a nima tara. Kina bo kiya te zi Tamara, “Ileki kari liŋɔ ꞌba ꞌbu yï koloma yayi rɔ makuruꞌbë ŋbö Sela kïyöbu.” Kina Tamara kileki ŋgï kari koloma liŋɔ ꞌba ꞌbu nï.
11 Então, disse Judá a Tamar, sua nora: Fica-te viúva na casa de teu pai, até que Selá, meu filho, seja grande. Porquanto disse: Para que, porventura, não morra também este, como seus irmãos. Assim, foi-se Tamar e ficou-se na casa de seu pai.
12 Mï kɔmɔ kɔɔ mɔtɔ ꞌböwu yayi na ꞌja ꞌba Yuda tönë rɔ nyiti ꞌba Suwa ne kölë ŋgï. Kina ɔdɔ bo kote tudu ꞌja abo ꞌdeni tine lïjë ënyï ti bɔ murë bo Ira tari Timana toŋgɔ bilaka abo ga ame këdï tumu sunë kamölö abo ga yayi ne.
12 Passando-se, pois, muitos dias, morreu a filha de Sua, mulher de Judá; e, depois, se consolou Judá e subiu aos tosquiadores das suas ovelhas, em Timna, ele e Hira, seu amigo, o adulamita.
13 Kina ɔdɔ Tamara kuwö lende mo kiya te lanzo nï Yuda ëdï koꞌdɔkɔ tari Timana tumu sunë kamölö abo ga tine,
13 E deram aviso a Tamar, dizendo: Eis que teu sogro sobe a Timna, a tosquiar as suas ovelhas.
14 lɔko ikali Sela kole ꞌba lanzo nï ïyöbu ꞌdeni kɔmɔ mo kɔpɔ, kina me lanzo nï oꞌdɔkɔ dë todɔ kpënï zi kole nime ꞌdɔ kɔdɔ gönï. Tine na lɔko kolɔ bɔŋgɔ ꞌba monɔ ŋgï yaga di rönï, lɔko kisali rönï kolɔ bɔŋgɔ rönï kolo mɔtɔ dönï kola ŋge rɔ kömönï. Kina lɔko kënyï ŋgï kari koloma kpa kɔri ŋɔli ŋgila gawo ꞌba Enayima kpa gɔ kɔri kari Timana.
14 Então, ela tirou de sobre si as vestes da sua viuvez, e cobriu-se com o véu, e disfarçou-se, e assentou-se à entrada das duas fontes que estão no caminho de Timna; porque via que Selá já era grande, e ela lhe não fora dada por mulher.
15 Kina ɔdɔ Yuda kömö ꞌdeni koꞌja lɔko këdï koloma kpa kɔri tine bo omeri ꞌba bo, bo iya te bɔ rɔnyɔ na, römöyï lɔko olo kömönï ꞌdeni liyɔ teyi ti bɔŋgɔ.
15 E, vendo-a Judá, teve-a por uma prostituta; porque ela havia coberto o seu rosto.
16 Bo ikali dë kpe rɔ ꞌja ꞌba kole abo. Kina bo kilende zïnï, iya te, “Ako zö, moꞌdɔkɔ yi.”
16 E dirigiu-se para ela no caminho e disse: Vem, peço-te, deixa-me entrar a ti. Porquanto não sabia que era sua nora; e ela disse: Que darás, para que entres a mim?
17 Bo iya te, “Ti moja kole banya kako zïyï.”
17 E ele disse: Eu te enviarei um cabrito do rebanho. E ela disse: Dás-me penhor até que o envies?
18 Bo iya te, “Waꞌdi na koꞌdɔkɔ?”
18 Então, ele disse: Que penhor é que te darei? E ela disse: O teu selo, e o teu lenço, e o cajado que está em tua mão. O que ele lhe deu, e entrou a ela; e ela concebeu dele.
19 Kina lɔko kënyï ŋgï di gɔ bi nima yayi kari ëꞌbënï. Lɔko ari kope bɔŋgɔ kolo ꞌbënï nima ŋgï yaga, lɔko kolɔ ꞌba monɔ tönë kileki rönï.
19 E ela levantou-se, e foi-se, e tirou de sobre si o seu véu, e vestiu as vestes da sua viuvez.
20 Kina Yuda koja bɔ murë bo Ira kari ti banya ꞌdɔ tari tiꞌdi mo zi bɔ rɔnyɔ tönë lïjë koꞌja di gɔ kɔri ne ꞌdɔ bo kotɔtɔ wa ma tönë ga bo kiꞌdi tötï teyi ne kako timo. Tine Ira ari koꞌja lɔko kinza kpe yayi.
20 E Judá enviou o cabrito por mão do seu amigo, o adulamita, para tomar o penhor da mão da mulher; porém não a achou.
21 Bo ititi bilaka ꞌba gɔ bi nima yayi, bo iya te, “ꞌJa bɔ rɔnyɔ nime koloma kpa kɔri ŋɔli ŋgila gawo ꞌba Enayima bine ne, lɔko ari ꞌdeni yala?”
21 E perguntou aos homens daquele lugar, dizendo: Onde está a prostituta que estava no caminho junto às duas fontes? E disseram: Aqui não esteve prostituta alguma.
22 Kina Ira kileki ŋgï kari zi Yuda. Bo iya te, “Mari moꞌja lɔko dë. Bilaka ame ga yayi ne iya zö tëgë, ꞌja bɔ rɔnyɔ ɔtɔ inza du te mï gɔ bi ꞌbënnï nima.”
22 E voltou a Judá e disse: Não a achei; e também disseram os homens daquele lugar: Aqui não esteve prostituta.
23 Yuda iya te, “Iꞌdi lɔko kogba wa naga nima ka yayi. Doma gönï dë towa kinza koꞌde rɔ kaya rɔze. Moja banya zïnï kina me kari koꞌja lɔko dë, embe dë gbï.”
23 Então, disse Judá: Tome- o ela, para que porventura não venhamos a cair em desprezo; eis que tenho enviado este cabrito, mas tu não a achaste.
24 Mï mota ꞌba nyepe ma di pötö lende tönë na bɔ mɔtɔ kako zi Yuda, kiya te, “Tamara ꞌja ꞌba kole ꞌbï oꞌdɔ rönï ꞌdeni ŋgï rɔ bɔ rɔnyɔ kina me lɔko kɔmɔ ꞌdeni di mï kɔri ꞌba yërï koꞌdɔ ꞌbënï nima.”
24 E aconteceu que, quase três meses depois, deram aviso a Judá, dizendo: Tamar, tua nora, adulterou e eis que está pejada do adultério. Então, disse Judá: Tirai-a fora para que seja queimada.
25 Kina ɔdɔ lïjë kogba nï ꞌdeni këdï kari ꞌdɔ tupö mo tine, lɔko oja laja kari gɔ Yuda. Lɔko iya te, “Oŋgɔ wa naga nime te, wa ꞌba tugu möyï ti kabi mo ga pili ti përï adɔkotɔni nime. Ikali bɔ dɔmo? Bɔ dɔ wa naga nime na me kiꞌdi kole yïmö.”
25 E, tirando-a fora, ela mandou dizer a seu sogro: Do varão de quem são estas coisas eu concebi. E ela disse mais: Conhece, peço-te, de quem é este selo, e estes lenços, e este cajado.
26 Yuda ikali wa naga nima na bo kodɔ kpa bo ŋgï gɔ lende mo. Bo iya te, “Lende ꞌbënï ele ꞌdeni kiteli ꞌbama. Dëne ꞌdɔ miꞌdi lɔko ra zi kole ma Sela, ne kina me miꞌdi lɔko dë yɔ.” Tine Yuda ileki dë kpe köꞌdö ti Tamara.
26 E conheceu-os Judá e disse: Mais justa é ela do que eu, porquanto não a tenho dado a Selá, meu filho. E nunca mais a conheceu.
27 Kina ɔdɔ kömö ꞌdeni mï kada ꞌba löyö ꞌbënï tine ikali ŋgï kole roŋa na mïnï.
27 E aconteceu, ao tempo de dar à luz, que havia gêmeos em seu ventre.
28 Tine koꞌja lɔko këdï koꞌdɔ töyö ꞌdeni yɔ na kole ma kɔtɔ koja közïnï ŋgï yaga. Kina bɔ bulï mo kudödu kabi kasi közïmo. Lɔko iya te, “Kole nime na köyö dɔgba.”
28 E aconteceu, dando à luz, que um pôs fora a mão, e a parteira tomou-a e atou em sua mão um fio roxo, dizendo: Este saiu primeiro.
29 Tine kole mo tönë ënyï kotɔ ëꞌbënï kɔnyɔ nï ꞌböwu kileki mïyö, kole mɔtɔ na za ꞌböwu köyö dɔgba. Bɔ bulï nima iya te, “Awo, oꞌdɔ ꞌbëyï ka ŋgï ti tigɔ na ma kiꞌdi kïtïrï kpa kɔri zïyï.”
29 Mas aconteceu que, tornando ele a recolher a sua mão, eis que saiu o seu irmão; e ela disse: Como tens tu rompido? Sobre ti é a rotura. E chamaram o seu nome Perez.
30 Tine mbowa di pötö mo na köyö kole ma tönë kudödu kabi kasi közïmo ne ŋgï. Kina lïjë kiꞌdi möyï mo rɔ Zera.
30 E depois saiu o seu irmão, em cuja mão estava o fio roxo; e chamaram o seu nome Zerá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 38, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.