Gênesis 33
Ndose Kɔdɔ Laka, Buku ꞌba Tisaki ni Tɔdɔ to Lömu Laꞌja ꞌBa Yësu Kurïsïtö Ŋere Ze (BEX) vs ARA
1 Yakoba ombi kɔmɔ bo koꞌja Esawu këdï rɔ tako ti bilaka abo ga kuluku modɔɔmota (400). Kina Yakoba koza kole abo ga ŋgï zi ꞌja abo ga Leya ni ti Rayile ti ꞌja ma rïyö ma rɔ bɔ koja laja mo naga nima.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 Bo iꞌdi bɔ laja naga nima na kösö dɔgba ti kole ma ꞌbënnï ga, tine na bo kiꞌdi Leya ti kole ma ꞌbënï ga Rayile na yïꞌböwu ti kole ꞌbënï Yesepa.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 Yakoba gbagba bo mo na kösö dɔgba zïnnï kari turë dɔ bɔ löndö bo Esawu ti tudë dɔ bo bërï ŋbö mï modɔmorïyö.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Tine Esawu iriŋa kurë dɔ bo kiramo bo kome mbili mo. Kina lïjë kpaki rïyö koloma ŋgï tudu.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 Kina ɔdɔ Esawu kuyï kɔmɔ bo koꞌja ꞌja naga nima këdï kako ti kole titi tara tine, bo ititi, iya te, “Yë mo ga na me tïyï ne?”
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 Kina ꞌja ma rɔ bɔ laja naga nima kömö ŋgï ti kole ma ꞌbënnï ga kako kolɔdɔ bërï.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Na Leya kömö ti kole ma ꞌbënï ga, rɔ ŋburuŋburu mo na Rayile ni ti Yesepa kömö lïjë kolɔdɔ pili bërï.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Esawu ileki kititi, iya te, “Ne dɔtumu ame ga mondɔsɔ timo di dɔgba ꞌdë yayi ne ꞌjɔ ꞌba lende mo tëgë rɔ waꞌdi?”
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 Esawu iya te, “Inza tara, löndö ma, mëdï ti ꞌbama ga, iꞌdi ame ga koloma rɔ ꞌbëyï.”
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Yakoba iya te, “Inza tara, momaꞌjo rɔma zïyï, ɔdɔ mïyëyï dökïꞌdï yï ꞌdeni ŋgï utï dɔ kpa közï kiꞌdi ma naga nime, kogba di közö. Rɔ ma laka toꞌja kïnë yï nime ŋgï zö kɔzɔ toꞌja kïnë Bɔkoꞌba römöyï indaꞌba ma ꞌdeni ti mï këyï.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 Momaꞌjo rɔma zïyï utï dɔ kpa közï kiꞌdi ma naga nime moꞌde zïyï ne. Bɔkoꞌba oꞌdɔ mï këyï ꞌdeni kiꞌdi wa ma mëdï rɔ leri mo naga pili zö.”
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 Esawu iya te, “Dënyï ti dari, mëdï mösö dɔgba zïyï.”
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 Yakoba iya te, “Ikali gbï kole titi rɔ ma keŋme kina mëdï gbï momeri kamölö ti sa ame ga kole mo ga këdï gba kulu mba ne, ɔdɔ debe toga lïjë kulöwö rɔ ma kembe pele ŋge mï töꞌdö dɔ kɔtɔ nime lïjë pili ëdï kölë ŋgï kote.
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Momaꞌjo rɔma zïyï, ari tötï ti mokɔkɔ rɔma ꞌjaa mozi ndɔ gɔ liŋgere ꞌba yërï naga nime gbï ti kole titi ti dari dota göyï Edome.”
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Esawu iya te, “Ne ɔdɔ këdï tara iꞌdi mola bilaka ma mɔtɔ ga kileke tïyï bine.”
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 Kina Esawu kileki ŋgï mï kada nima kari Edome
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 tine Yakoba ari ꞌba bo za Suköta bo kubö rö zi bo yayi, kina bo kubö jɔlɔ gbï zi yërï abo ga. Gɔ köꞌdu mo na kïdëkï möyï bi nima ŋgï rɔ Suköta, ame kiya te “Jɔlɔ.”
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Di mï tileki ꞌba Yakoba di Padanarama nima bo ako laka ŋbö kömö Sekeme mï dɔyayi ꞌba Kanana na bo koga taya abo mï nyaka mɔtɔ ŋgɔsi dɔ ŋgila gawo nima yayi.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Bo ugö kapa ꞌba nyaka nima bo koloma yïmo ne di zi bɔ Amoro mɔtɔ ꞌbu ꞌba Sekeme. Ndögö mo ti yamo kïsï kɔtɔ.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Kina bo koꞌba bi ꞌba akumu yayi kïdëkï möyï mo rɔ bi ꞌba akumu ꞌba Bɔkoꞌba ꞌba Yisarele.
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.