Gênesis 25
Ndose Kɔdɔ Laka, Buku ꞌba Tisaki ni Tɔdɔ to Lömu Laꞌja ꞌBa Yësu Kurïsïtö Ŋere Ze (BEX) vs NTLH
1 Abarayama ogbe ꞌja mɔtɔ möyï mo rɔ Ketora.
1 Abraão casou com outra mulher, que se chamava Quetura,
2 Lɔko na köyö Zimarana ni ti Yokezana ti Medana ti Midiyana ti Yisebaka ti Suwa.
2 e ela lhe deu os seguintes filhos: Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3 Yokezana na rɔ ꞌbu ꞌba Seba ni ti Dedana. Kupö Dedana ga na rɔ bilaka naga nima kïdëkï rɔ Asura ni ti Letosa ti Luma.
3 Jocsã foi o pai de Seba e de Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assureus, os letuseus e os leumeus.
4 Kole ma ꞌba Midiyana ga na rɔ Epa ni ti Epera ti Anoko ti Abida ti Elida. Ya naga nime pili rɔ kupö ma kɔdɔ di zi Ketora ga.
4 Os filhos de Midiã foram Efa, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos esses foram descendentes de Quetura.
5 Yisika na Abarayama kiꞌdi ꞌdɔ këdï rɔ bɔ dɔ apötö bo ga.
5 Abraão deixou tudo o que tinha para Isaque,
6 Tine koꞌja bo këdï gba ti kɔmɔ bo, bo iꞌdi kpa közï zi kole ꞌba ꞌja abo mɔtɔ naga nima, kina bo koga lïjë ŋgï yaga di ŋgila kole abo Yisika yayi, lïjë kari mï dɔyayi ma kileki kapa kari yïbï.
6 mas deu presentes para os filhos das suas concubinas . E, antes de morrer, separou-os de Isaque e mandou que fossem morar na terra do Oriente.
7 — ausente —
7 Abraão viveu cento e setenta e cinco anos.
8 — ausente —
8 Ele morreu bem velho e foi reunir-se com os seus antepassados no mundo dos mortos .
9 Kole abo ga Yisika ni ti Yisamele usu bo mï tïꞌbörö ꞌba Makapela kapa Mamore ma kari yïbï mï nyaka ꞌba Eporona kole ꞌba Zora ame di eꞌbe Ete ne.
9 Os seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, que fica a leste de Manre, no campo de Efrom, que era filho de Zoar, o heteu.
10 Nyaka nime na tönë Abarayama kugö di zi eꞌbe Ete ga. Kina kusu Abarayama gbï yayi ŋgila ꞌja abo Sara.
10 Este era o campo que Abraão havia comprado dos heteus; Abraão e Sara foram sepultados ali.
11 Di pötö tölë ꞌba Abarayama na Bɔkoꞌba koꞌdɔ yëyï zi kole abo Yisika koꞌja bo këdï koloma ŋgila daa ame kïdëkï rɔ “Daa ꞌba Bɔkoꞌba bɔ dïdï ame koŋgɔ ma” ne.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, o filho dele, que morava perto do “Poço Daquele que Vive e Me Vê”.
12 Yisamele ma tönë Agara yïtö ꞌba Ezipeto atɔli ꞌba Sara köyö zi Abarayama ne na köyö kole naga nime.
12 Ismael, o filho de Abraão e de Agar, a escrava egípcia de Sara, foi pai dos seguintes filhos,
13 Ame na rɔ möyï kole mo ga ma kiyija pili gɔ töyö mo. Nebayota na rɔ kole ma dɔgba ꞌba Yisamele, kina Kedara ni ti Adabele ti Mibesama
13 por ordem de nascimento: Nebaiote, o filho mais velho, e em seguida Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 ti Misama ti Duma ti Masa
14 Misma, Dumá, Massá,
15 ti Adada ti Tema ti Yetora ti Napisa ti Kedema.
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Kole ꞌba Yisamele naga nime lïjë na rɔ yï lïŋgï ꞌba kpa gɔli ma ꞌbutë dɔmorïyö ame möyï lïjë na pili kïlëbï dɔ dɔliŋɔ mo ga gbï ti bi ꞌba toda yërï mo ga ne.
16 São esses os doze filhos de Ismael; as suas terras e os seus acampamentos receberam os nomes deles. Cada um era chefe da sua própria tribo.
17 Kɔmɔ kɔɔ ꞌba loma ꞌba Yisamele pili kuluku rïyö kɔdɔ dɔmo ꞌbutë mota döömu dɔmorïyö (137) kina bo kölë ŋgï.
17 Ismael tinha cento e trinta e sete anos quando morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos .
18 Kupö Yisamele ga oloma ꞌbënnï mï dɔyayi ꞌba Awila ni ti Surö kapa Ezipeto ma kari yïbï mï löŋgö mo ma ti Asura. Ya naga nime oloma ꞌbënnï köꞌbö caki yaga di dɔ ŋgila kupö Abarayama mɔtɔ naga nima.
18 Os descendentes de Ismael viveram na região que fica entre Havilá e Sur, a leste do Egito, ao longo da estrada que vai para a Assíria. Eles viviam separados dos outros descendentes de Abraão.
19 Ame na rɔ lende ꞌba Yisika kole ꞌba Abarayama.
19 Esta é a história de Isaque, filho de Abraão.
20 Kɔmɔ kɔɔ ꞌba Yisika ëdï ꞌdeni ꞌbutë sowɔ mï kada ma bo kogbe Rebeka nyiti ꞌba Betowele bɔ Arama tönë koloma Padanarama ne. Löndö ꞌba Rebeka na rɔ Labana.
20 Isaque tinha quarenta anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel e irmã de Labão. Eles eram arameus e moravam na Mesopotâmia.
21 Tine Rebeka öyö kole dë kina Yisika kititi Bɔkoꞌba gɔ köꞌdu mo. Kina Bɔkoꞌba kileki dɔ akititi abo ŋgï kiꞌdi Rebeka kɔmɔ.
21 Rebeca não podia ter filhos, e por isso Isaque orou a Deus, o Senhor , em favor dela. O Senhor ouviu a oração dele, e Rebeca ficou grávida.
22 Kole roŋa na mïnï, tine gba kinza lɔko köyö dë na kole naga nima koloma ŋgï tunyöpö di mïnï. Lɔko iya te, “Gɔ waꞌdi na wa ma te ga koꞌdɔ rönï zö?”
22 Na barriga dela havia gêmeos, e eles lutavam um com o outro. Ela pensou assim: “Por que está me acontecendo uma coisa dessas?” Então foi perguntar a Deus, o Senhor ,
23 Kina Bɔkoꞌba kileki dɔmo zïnï, iya te, “Dɔꞌbe rïyö na ma mïyï. Ëddï köyö bilaka rïyö mɔtɔ ga ma köꞌbö toꞌji rönnï. Bɔ ma kɔtɔ ti këdï ti tigɔ kebe bɔ mɔtɔ. Bɔ ma löbu mo ti koja laja zi ma titi mo.”
23 e ele respondeu: “No seu ventre há duas nações; você dará à luz dois povos inimigos. Um será mais forte do que o outro, e o mais velho será dominado pelo mais moço.”
24 Kina ɔdɔ kada ꞌba löyö kömö ꞌdeni zïnï tine, lɔko öyö rɔ kole roŋa.
24 Chegou o tempo de Rebeca dar à luz, e ela teve dois meninos.
25 Kole ma dɔgba mo rɔ ma kasi rɔmo pili rɔ sunë kɔzɔ sunë ꞌba rɔ yërï tara. Kina lïjë kiꞌdi möyï mo rɔ Esawu, ame kiya te “Rɔ köyu.”
25 O que nasceu primeiro era vermelho e peludo como um casaco de pele; por isso lhe deram o nome de Esaú .
26 Tine na köyö kole ma mï rïyö mo közïmo kindaꞌba burutu Esawu ꞌdeni könyö teyi. Kina kiꞌdi möyï bo ŋgï rɔ Yakoba, ame kiya te “Indaꞌba.” Mï kada nima köyö lïjë ne kɔmɔ kɔɔ ꞌba Yisika ꞌdeni kuluku kɔtɔ kɔdɔ dɔmo ꞌbutë (60).
26 O segundo nasceu agarrando o calcanhar de Esaú com uma das mãos, e por isso lhe deram o nome de Jacó . Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca teve os gêmeos.
27 Kina ɔdɔ kole naga nima kïyöbu ꞌdeni tine, Esawu ꞌba bo rɔ bɔ koꞌbe kanya gɔti mo köꞌbö rɔ laki mökö. Tine Yakoba ꞌba bo le rɔ ma këyï gɔti mo rɔ loma liŋɔ.
27 Os meninos cresceram. Esaú gostava de viver no campo e se tornou um bom caçador. Jacó, pelo contrário, era um homem sossegado, que gostava de ficar em casa.
28 Esawu na Yisika kɔꞌɔ laka römöyï bo rɔ lɔŋɔ gɔ tonyo yida ame ga Esawu këdï kupö ne. Tine Rebeka ɔꞌɔ ꞌbënï rɔ Yakoba.
28 Isaque amava mais Esaú porque gostava de comer da carne dos animais que ele caçava. Rebeca, por sua vez, preferia Jacó.
29 Mï kada ma dɔ kɔtɔ mɔtɔ tine Esawu ömö di bi laki mökö kako koꞌja Yakoba këdï tuꞌdï monzo. ꞌBö oꞌdɔ bo ꞌdeni ŋgï sowa
29 Um dia, quando Jacó estava cozinhando um ensopado, Esaú chegou do campo, muito cansado,
30 kina bo kiya zi Yakoba te, “ꞌBö upö ma ꞌdeni, wa kasi nima kuꞌdï ne iꞌdi zö.”
30 e foi dizendo: — Estou morrendo de fome. Por favor, me deixe comer dessa coisa vermelha aí (Por isso puseram em Esaú o nome de Edom .).
31 Yakoba iya te, “Ti miꞌdi zïyï ɔdɔ kiya te kiꞌdi rɔ löbu ꞌbï ꞌba tëdï rɔ kole ma dɔgba nima zö.”
31 Jacó respondeu: — Sim, eu deixo; mas só se você passar para mim os seus direitos de filho mais velho .
32 Esawu iya te, “ꞌBö na me kɔdɔ ꞌdeni rɔma, rɔ löbu ma ꞌba tëdï rɔ kole ma dɔgba nime ti koꞌdɔ waꞌdi zö?”
32 Esaú disse: — Está bem. Eu estou quase morrendo; que valor têm para mim esses direitos de filho mais velho?
33 Yakoba iya te, “Ulömu röyï titi dɔgba zö.”
33 — Então jure primeiro — disse Jacó. Esaú fez um juramento e assim passou a Jacó os seus direitos de filho mais velho.
34 Kina Yakoba kiꞌdi maŋgolɔꞌbɔ zi bo ti monzo nima bo konyo, bo kuwë wa, na bo kënyï ŋgï nduwë kari abo. Wa ma Esawu kiꞌdi kɔꞌɔ rɔ bo kulöwö di dɔ rɔ löbu abo ꞌba tëdï rɔ kole ma dɔgba nima na ŋge nime.
34 Aí Jacó lhe deu pão e o ensopado. Quando Esaú acabou de comer e de beber, levantou-se e foi embora. Foi assim que ele desprezou os seus direitos de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.