Atos 15
Ndose Kɔdɔ Laka, Buku ꞌba Tisaki ni Tɔdɔ to Lömu Laꞌja ꞌBa Yësu Kurïsïtö Ŋere Ze (BEX) vs ARIB
1 Ya mɔtɔ ga ako di Yudayi mï Anitɔkiya yayi koloma rɔ tiyandi bilaka ꞌba kanisa, iya te, a mɔtɔ ŋgï rɔ tɔmɔ di mï tölë zïnnï inza kɔtɔ te tine ŋge ɔdɔ kilele lïjë gɔ köꞌdu kiꞌdi ꞌba Musa.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Kina lende nime koꞌde kowasa ma löbu ŋgï mï löŋgö Pɔlo ni ti ya naga nima. Kina bilaka ꞌba kanisa koja Pɔlo ni ŋgï ti Baranaba ti ya mɔtɔ ga di mï löŋgö lïjë yayi kari Yerosalema, römöyï ꞌdɔ lïjë kari kiya ndï lende nime ti bɔ laja ꞌba Yësu ga gbï ti löbu ꞌba kanisa mɔtɔ ga.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Kina ɔdɔ bilaka ꞌba kanisa ꞌba Anitɔkiya koja lïjë ꞌdeni gɔ kɔri tara tine, lïjë udö ŋgï kebe mï dɔyayi ꞌba Pönïkë ti Somorona. Di mï gɔ bi naga nime pili lïjë iliŋgere nduwë ti tiya lende ꞌba bɔ löwö ame kiꞌdi dönnï ꞌdeni gɔ lende ꞌba Bɔkoꞌba ne. Gɔ köꞌdu mo na bilaka ꞌba kanisa ŋgï pili rɔ lɔŋɔ.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Kina ɔdɔ lïjë kömö Yerosalema tine, bilaka ꞌba kanisa ti ya ma löbu mo ga ti bɔ laja ꞌba Yësu ga ota lïjë ŋgï rɔ ŋba. Kina lïjë koloma ŋgï rɔ tïyëtï gɔ wa ame ga Bɔkoꞌba kiꞌdi lïjë koꞌdɔ ne.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Tine Parosi mɔtɔ ga ame kiꞌdi dönnï ꞌdeni gɔ lende ꞌba Yësu ne, iya te, “Iꞌdike kilele bɔ löwö naga nima, ꞌdɔ kiyake gbï zïnnï gɔ lïjë koꞌdɔ köꞌdu kiꞌdi ame ga pili Musa kugu ne.”
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Kina bɔ laja ꞌba Yësu ga kotɔtɔ dönnï ŋgï ti bilaka ma löbu ꞌba kanisa tiya kɔri ꞌba lende nime.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Kina ɔdɔ lïjë kiya lende nime ꞌdeni ŋgï kari timo rɔ gɔ kɔwɔ tine, Pïtörö ënyï tɔrɔ kilende zïnnï, iya te, “Löndö ma ga, ikalike ꞌdeni tönë mɔlo bine, Bɔkoꞌba igeli ma di mï löŋgö ye kiꞌdi ꞌdɔ bɔ löwö kuwö lende ꞌba laja laka abo di zö ꞌdɔ lïjë kiꞌdi dönnï gɔmo.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Bo na rɔ bɔ kikali lende ꞌba mï bilaka pili rɔ kɔtɔkɔtɔ. Kina me bo iꞌdi Nyï Kɔtɔ Laka abo ꞌdeni gbï zïnnï kɔzɔ ma tönë bo kiꞌdi zize ne tara, gɔ köꞌdu mo ꞌdɔ kileme lïjë ꞌdeni rɔ ꞌba bo ga.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Bo oꞌdɔ geli dë zïnnï. Bo ikali lïjë iꞌdi dönnï ꞌdeni gɔ lende nime, kina me bo kiꞌdi lïjë ꞌdeni rɔ ma kɔpɔ di mï lende kënyë ꞌbënnï ga.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Ne gɔ waꞌdi na këddï koꞌdɔkɔke tiyɔzɔ Bɔkoꞌba gɔmo? Gɔ waꞌdi na koꞌdɔkɔke tiꞌdi ya naga nima ꞌdɔ koꞌdɔ köꞌdu kiꞌdi ma kitigɔ ame ꞌbu ze löbu ga kɔꞌbɔ dë toꞌdɔ mo kina ze gbï dɔꞌbɔke dë toꞌdɔ mo ne gɔmo? Kinza koꞌdɔke dë tara.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Ŋere ze Yësu oꞌdɔ mï këyï ꞌdeni zize Yudayi ꞌdɔ diꞌdike dɔze gɔ lende abo ꞌdɔ bo kɔmɔ ze yaga di mï tölë. Kina me bo koꞌdɔ ꞌdeni gbï ko tara zïnnï ya ame ga kinza rɔ Yudayi ne.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Di pötö lende ꞌba Pïtörö nime na bilaka naga nima kudumö ŋgï pili. Kina Baranaba ni ti Pɔlo kebe ŋgï tïyëtï gɔ lende ꞌba gɔ kɔtɔ ame ga Bɔkoꞌba kiꞌdi lïjë koꞌdɔ mï löŋgö bɔ löwö ne.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Kina ɔdɔ Baranaba ni ti Pɔlo kote tiya lende ma ꞌbënnï ꞌdeni tine, Yakoba ënyï tɔrɔ tilende, bo iya te, “Löndö ma ga, uwöke dɔma.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Simona ïyëtï lende ꞌba kɔnyi nime Bɔkoꞌba koꞌdɔ zi bɔ löwö ne ꞌdeni tönë mɔlo bine, ame Bɔkoꞌba kiꞌdi bɔ löwö mɔtɔ ga ꞌdeni rɔ ꞌba bo ne.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Lende ꞌba Bɔkoꞌba ma tönë ga bɔ kumë lende kugu bine ne iya köꞌdu nime gbï kɔzɔ a nime te. Bo iya te,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‘Mëdï mileki mako kada mɔtɔ. Kina ti mubö liŋɔ ꞌba Dawidi ꞌdeni ŋgï rɔ ma lölöwö. Itikɔ ꞌdeni yaga, ne tine ti moꞌba ŋgï kitigɔ kileki teyi.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Ti moꞌdɔ tara ꞌdɔ bɔ dɔꞌbe mɔtɔ ga kikali ma rɔ ŋere ꞌba dönnï. Kina bɔ löwö ame ga pili miꞌdi ꞌdeni rɔ ꞌbama ga ne ti kako ꞌdeni ŋgï zö.
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Ame na rɔ lende ꞌba Bɔkoꞌba.’ Ze dikalike ꞌdeni tönë mɔlo bine.
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 Ne ꞌbama miya te kinza diꞌdike lende ma kïrïndï ma tara dë zi bɔ löwö naga nima kiꞌdi dönnï ꞌdeni gɔ lende ꞌba Bɔkoꞌba ne.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Waraga na gɔ duguke zïnnï kiya te, kinza lïjë konyo yida ame ga kumu zi akoro ne dë, kinza lïjë koꞌdɔ yërï dë, yida ame ga kumu ŋgöŋgörö mo dë ne kinza lïjë konyo dë gbï, kinza lïjë kuwë roma dë.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Lende ma mbowa nime na ŋge ꞌdɔ doseke zïnnï, römöyï köꞌdu kiꞌdi ame Musa kugu ne ota gɔ toꞌdɔ wa naga nime ꞌdeni pili di zize. Ze Yudayi döꞌböke tönë mɔlo bine nduwë rɔ tïdëkï köꞌdu kiꞌdi naga nime mï kada ꞌba rɔ kindawo mï rö ꞌba mötu ze ga. Mï gawo ame ga pili bilaka ze ga këdï yïmo ne, oloma nduwë rɔ tïyëtï köꞌdu kiꞌdi naga nime zize.”
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Kina bɔ laja ꞌba Yësu ga ti bilaka ꞌba kanisa pili ti ya ma löbu mo ga kigeli ya mɔtɔ ga ŋgï di mï löŋgö lïjë yayi ꞌdɔ koja kari Anitɔkiya ti Pɔlo ni ti Baranaba. Kina lïjë kigeli ya ma löbu mɔtɔ ga ŋgï rïyö di mï löŋgö lïjë rɔ Sila ni ti Yuda ame kïdëkï möyï mo mɔtɔ gbï rɔ Barasaba ne.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Kina lïjë kugu waraga ŋgï kiꞌdi zi ya naga nima ꞌdɔ kari timo. Lende ma kugu mï waraga mo na me, “Ze bɔ laja ꞌba Yësu ga gbï ti bilaka ma löbu ꞌba kanisa, ze rɔ löndö ziye. Kina me dëdï dugu waraga nime ziye kpe löndö ma mï Anitɔkiya ti Surïya ti Kilikiya kpe ame kinzake rɔ Yudayi ne. Dumötö ye pili laka.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Duwö köꞌdu mo tëgë bɔtɔ mɔtɔ tɔ ne ga ari di bine ziye kari kogba dɔye koŋbeŋbe ye ti lende kiya ꞌbënnï ga. Bɔtɔ naga nima ze na dë doja lïjë.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Gɔ köꞌdu mo na me dotɔtɔ dɔze digeli ya naga nime ꞌdɔ doja kari ziye yayi ti Baranaba ni ti Pɔlo ame dɔꞌɔ lïjë kulöwö ne.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Lïjë na gbï rɔ ya ame ga kilaŋa gɔ dïdï nnï ꞌdeni toꞌdɔ lende ꞌba ŋere ze Yësu ne.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Kina me dëdï doja Yuda ni ti Sila kari ziye. Lïjë ëdï kari kiya lende naga nime gbï ti kpënnï ziye kɔzɔ ame dugu mï waraga nime ne tara.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Lende ze ti lende ame ga Nyï Kɔtɔ Laka ꞌba Bɔkoꞌba kiya zize ne na me. Kinza diꞌdi lende ma kïrïndï kulöwö dë ziye. Wa ame ga ꞌdɔ koꞌdɔke ne kina ŋge me.
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Kinza konyoke wa ame ga kumu zi akoro ne dë, yida ame ga kumu ŋgöŋgörö mo dë ne kinza konyoke dë gbï, kinza kuwëke roma dë, kina kinza koꞌdɔke yërï dë. Ɔdɔ kiya te kolake gɔ wa naga nime ꞌdeni pili kina laka. Ame na rɔ gɔ rɔ lende ꞌba waraga ze nime.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Kina bilaka ꞌba kanisa koja ya naga nima ŋgï kari kɔtɔ ti waraga nima. Lïjë ari nduwë mï kɔri ꞌbënnï nima ŋbö lïjë kömö Anitɔkiya. Kina ɔdɔ lïjë kömö ꞌdeni yayi tine, lïjë otɔtɔ dɔ bilaka ꞌba kanisa ŋgï pili bi kɔtɔ kiꞌdi waraga nima teyi.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Ya naga nima ïdëkï waraga tönë na lïjë ŋgï pili rɔ lɔŋɔ gɔ köꞌdu mo, römöyï lende mo ga okɔnyi lïjë ꞌdeni.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Tine Yuda ni ti Sila oloma titi kigabi tïnnï yayi. Lïjë rɔ bɔ kumë lende ꞌba Bɔkoꞌba kina lïjë koloma ŋgï rɔ tokɔnyi ya naga nima ti lende ame ga ꞌdɔ kiꞌdi lïjë këdï ti mï këddï ne.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 — ausente —
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 — ausente —
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Tine Pɔlo ni ti Baranaba oloma ꞌbënnï titi kigabi Anitɔkiya yayi. Lïjë oloma ŋgï nduwë ti ya mɔtɔ ga rɔ tiyandi bilaka gbï tiya lende ꞌba laja laka ꞌba ŋere Yësu.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Kina ɔdɔ lïjë koloma ꞌdeni kigabi yayi tine, Pɔlo iya zi Baranaba, iya te, “Dari tori bilaka ꞌba kanisa ame ga mï dɔliŋɔ ma tönë ga diya lende ꞌba laja ꞌba ŋere Yësu teyi ne gɔ dari doŋgɔ ɔdɔ lïjë ëdï tondo ga?”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Baranaba oꞌdɔkɔ ꞌdɔ Yowani Marako kari tïnnï.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Ne tine Pɔlo iya te inza rɔ ma laka zi bɔ nima ꞌdɔ kari tïnnï, römöyï tönë pa bine bo ola lïjë Pambulïya kinza ma bo kari dë nduwë tïnnï tote ndɔbɔ nima yɔ.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Kina lïjë kamo ŋgï gɔ lende nime, lïjë koza gönnï ŋgï. Baranaba ogba Marako ti bo, lïjë kari mï dɔyayi ꞌba Kupurïyö.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Tine Pɔlo igeli ꞌba bo rɔ Sila na gɔ kari ti bo. Bilaka ꞌba kanisa ititi Bɔkoꞌba ꞌdɔ koŋgɔ gönnï. Kina lïjë kari ŋgï.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Lïjë iliŋgere kebe mï dɔyayi ꞌba Surïya ti dɔyayi ꞌba Kilikiya. Kina lïjë koloma ŋgï nduwë rɔ tiyandi bilaka ꞌba kanisa di yayi ꞌdɔ lïjë köꞌbö ti mï këddï.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.