Atos 12

Ndose Kɔdɔ Laka, Buku ꞌba Tisaki ni Tɔdɔ to Lömu Laꞌja ꞌBa Yësu Kurïsïtö Ŋere Ze (BEX) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mï kada naga nima na ŋere Erode kiꞌdi rɔ bo ŋgï todɔ gomɔ rɔ bilaka ꞌba kanisa.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Bo iꞌdi kupö Yakoba löndö ꞌba Yowani ni ti mbele.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Kina ɔdɔ bo koŋgɔ lende nime koŋmi ꞌdeni dökïꞌdï löbu ꞌba Yudayi ni tine, bo olɔlɔ ŋgï nduwë toꞌdɔ mo rɔ ma kënyë. Bo iꞌdi bɔ kanya abo ga ŋgï kindaꞌba Pïtörö. Lende nima oꞌdɔ rönï mï kada ꞌba karama ꞌba Pasaka.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Kina kiꞌdi Pïtörö ŋgï mï maboso, bɔ kanya ꞌbutë döömu dɔɔkɔtɔ koloma rɔ toda mo rɔ sowɔ sowɔ. Erode oꞌdɔkɔ ꞌdɔ bo kodɔ karama dɔ Pïtörö kɔmɔ bilaka pili di pötö kada ꞌba Pasaka nima,
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 na bo kiꞌdi Pïtörö ŋgï ꞌdɔ koloma mï maboso. Tine bilaka ꞌba kanisa ëdï nduwë rɔ tititi Bɔkoꞌba ꞌdɔ kokɔnyi Pïtörö.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Mï korɔndɔ ame gba di kɔmɔ bi këzë ꞌba kada nima Erode kiteri todɔ karama dɔ bo yïmo ne, iꞌdi bo köꞌdö ꞌdeni mï maboso yayi mï löŋgö bɔ kanya rïyö. Udödu bo ti ziŋgiri rïyö ꞌdo, kiꞌdi bɔ kanya kɔrɔ pili rɔ gɔ kpadörï ꞌba maboso mo nima.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Tine yɔ na malayika ꞌba Bɔkoꞌba kɔdɔ ŋgï zi bo di mï maboso yayi, kina bi kɔpɔ koyi mï rö ꞌba maboso nima ŋgï pili yaga. Malayika nima okɔsɔ dɔkɔnyɔ bo kindiŋi bo yaga, iya te, “Ënyï welo tɔrɔ.”
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Malayika nima iya te, “Udödu gasi ꞌba gɔ bɔŋgɔ ꞌbï kusu wari ꞌbï ndïyï.”
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Kina Pïtörö kösö ŋgï gɔ malayika nima kɔdɔ kari yaga di mï maboso. Tine bo ikali lende nima malayika koꞌdɔ ne dë laka, inda za zi bo kɔzɔ nyï na këdï koꞌde dɔ bo.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Kina lïjë kiteli bɔ kanya ma dɔgba mo ŋgï, lïjë kiteli ma di gɔmo ꞌböwu, lïjë kari kömö kpa reki ꞌba maboso ame ꞌdɔ kari ŋgï mï gawo ne. Kpadörï yamo nima urögö rönï ŋgï yaga gɔ dönï, lïjë kɔdɔ nduwë kari rɔ gɔ kɔri ꞌba mï gawo. Di yayi na malayika nima kari ëꞌbënï ŋgï kola Pïtörö.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Tine na ꞌjaa Pïtörö kikali gɔ wa nima koꞌdɔ rönï zi bo ne. Bo iya te, “Rɔ ma laka mikali ꞌdeni ŋgï Bɔkoꞌba na me koja malayika ꞌbënï kako kɔmɔ ma di közï Erode, gbï di zi gomɔ ame bilaka löbu ꞌba Yudayi koꞌdɔkɔ toꞌdɔ mo zö ne.”
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Kina ɔdɔ bo kikali gɔ bi ꞌdeni di yayi tara tine, bo ari ŋgï liŋɔ ꞌba Mariya ma ꞌba Yowani ame kïdëkï möyï bo mɔtɔ gbï rɔ Marako ne. Bilaka ꞌba kanisa ma konzi otɔtɔ rönnï ꞌdeni yayi këdï rɔ tititi Bɔkoꞌba ꞌdɔ kokɔnyi Pïtörö.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Bo ukökö kpadörï ꞌba reki ꞌba rɔ liŋɔ nima. Kina nyiti mɔtɔ ame këdï koꞌdɔ ndɔbɔ mï liŋɔ nima yayi, möyï mo rɔ Roda, kari ŋgï toŋgɔ mo.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Tine lɔko ari kuwö ŋgï rɔ mugu Pïtörö. Kina ɔdɔ lɔko kikali ꞌdeni rɔ mugu bo tara tine, lɔko ŋgï rɔ lɔŋɔ rɔ mbëmbë gɔ köꞌdu mo. Kina lɔko kiriŋa ŋgï titi kileki tiya mo zi ya ma laki naga nima gba kinza lɔko kurögö kpadörï yaga. Lɔko iya te, “Pïtörö na me ꞌdë yaga ꞌdë yayi.”
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Lïjë iya zïnï tëgë, “Rumö na kösö ꞌdeni döyï.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Tine Pïtörö ëdï gba rɔ tukökö kpadörï ꞌba reki nima. Kina lïjë kari kurögö kpadörï ŋgï koꞌja rɔ bo, na lende mo kigayi lïjë ŋgï.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Bo ombi közï bo zïnnï ꞌdɔ lïjë kudumö titi yaga. Na bo kïyëtï gɔ wa ame Bɔkoꞌba koꞌdɔ zi bo koja bo yaga di mï maboso ne. Bo iya te, “Ari kiyake lende nime zi Yakoba gbï ti löndö ze mɔtɔ ga.”
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Kina ɔdɔ kömö ꞌdeni mï kano bi tine, kɔmɔ lisa ma löbu ti rɔ kïlëꞌdï ilaꞌba ŋgï zi bɔ kanya tönë ga kpa maboso ne. Lïjë ikali dë waꞌdi na koꞌdɔ rönï ꞌdeni zi Pïtörö.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Kina Erode kiꞌdi lïjë ŋgï ꞌdɔ toma Pïtörö, ne tine lïjë oꞌja bo dë du te. Gɔ köꞌdu mo na bo koloma ŋgï rɔ tititi kpënnï kiꞌdi ꞌdɔ kupö lïjë yaga.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Ɔdɔ bo këdï ꞌdeni rɔ ndoꞌji ti bilaka ꞌba Tura ni ti Sidona na lïjë koja bilaka ꞌbënnï mɔtɔ ga ŋgï kari tilende ti bo. Dɔgba mo lïjë iꞌdi bɔ mɔtɔ rɔ Bolaseto rɔ bɔ dɔ rö ꞌba ŋere na titi kokɔnyi lïjë. Tine na lïjë kari kilende zi Erode ꞌdɔ kiꞌdi mï bo këyï rönnï, römöyï bilaka ꞌbënnï ga oloma rɔ tugö nyönyu di dɔyayi abo.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Kina bo kuwöwö lende mo ŋgï ꞌdɔ bilaka kotɔtɔ rönnï mï kada nima mï kpa kotɔtɔ. Kina bo kolɔ bɔŋgɔ abo ꞌba ŋere ŋgï, bo kari koloma dɔ kïtï abo kilende zi bilaka naga nima pili.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Tine na lïjë pili kënyï ŋgï kulörï kozɔ timo, iya te “Ame bilaka lesi na dë kpe këdï kilende, Bɔkoꞌba na.”
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Kina malayika ꞌba Bɔkoꞌba kako kodɔ rɔkɔꞌɔ ŋgï dɔ bo, römöyï bo iꞌdi bilaka ꞌdeni kebe za tïlëlu bo kola Bɔkoꞌba. Kina kuru konyo wa ꞌba mï bo ŋgï, bo kölë yaga.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Mï kada naga nima na bilaka ma konzi kindaꞌba lende ꞌba Bɔkoꞌba ŋgï. Kina bilaka ꞌba kanisa konzi ŋgï rɔ ma kënyë.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Tine Baranaba ni ti Sɔlo ote ndɔbɔ ꞌbënnï ꞌdeni di mï Yerosalema na lïjë kileki ŋgï kari Anitɔkiya. Lïjë ogba Yowani tönë kïdëkï möyï mo mɔtɔ gbï rɔ Marako ne ŋgï kari tïnnï.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.