Gênesis 31

Pura Alkitab (BEU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yakob ana vengmee se, Laban oal ang naung aing vengmateng hula, “Yakob ana timang epasaka ang naung emangpi medit metma epasaka ening iila”
1 Jacó ouvia os comentários dos filhos de Labão, que diziam: — Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai. Ele juntou toda essa riqueza a partir do que era de nosso pai.
2 Bot Yakob ana ateing se, idat mehal Laban apang-omi metma adana angu di, bae emenghula tura angu edadenang niang. Bot bae at aaung emenghula tura angu edadenang niang iila.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável como anteriormente.
3 Angmuse Lahatala ana Yakob at mateng hula, “Angase, ejol mi tila. Aana malekang bale iiva-iimang ebele ila. Eningse Na aat lamal hama-hama.”
3 E o Senhor disse a Jacó: — Volte para a terra de seus pais e para a sua parentela; e eu estarei com você.
4 Angmuse Yakob ana nehe gahing ila ejangu Rahel, bot Lea oleve iaru, senge hoa dadi mi ebinanta emana angmi aing harak.
4 Então Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Angmuse Yakob ana ejangu aaru angu iat mateng hula, “Na ateing se, iimang apang-omi metma nadana angu, bae emenghula tura angu edadenang niang. Bot ana bae nat aaung emenghula tura angu edadenang niang iila. Aarunge Lahatala ba nimang ana Aing somba angu, ue nat toang-pina.
5 e lhes disse: — Vejo que o rosto do pai de vocês não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Ooleve ateing se, eluung alang anga, na etatabit karajang nekira metma vengboar, metma iimang adana tila!
6 Vocês mesmas sabem que com todo empenho tenho trabalhado para o pai de vocês,
7 Aarunge iimang ana naajajala, bot neseva angu ana aboit mi arinu metma nadana. Aulang aarunge Lahatala Ana bae vengkilang iimang ana jasi ening metma nadana niang.
7 mas ele me tem enganado e por dez vezes mudou o meu salário; porém Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Uanguveng angu iimang ana mateng hula, ꞌBinanta ba mititi-mititik angu ba metma eeseva eningꞌ, base binanta ang naung ajai se, ioal ang naung emangpi mititik-mititik. Bot ana mateng hula, ꞌAngase, binanta ba hulak angu ba metma eeseva eningꞌ, base binanta ang naung ajai se, ioal ang naung emangpi hulak.
8 Se ele dizia: “Os salpicados serão o seu salário”, então todos os rebanhos davam salpicados; e, se ele dizia: “Os listrados serão o seu salário”, então os rebanhos todos davam listrados.
9 Lahatala Ana ening aulang, senge iimang ebinanta ang naung emangpi Ana medit metma manenang.
9 Assim, Deus tirou o gado do pai de vocês e o deu a mim.
10 Minu adana, binanta ang naung iooras mi hula taing taang-baa muse, na iipal na se hula, binanta lotal emangpi ba binanta manarang ang naung taang-baa angu, iiba migaris-migaris, iiba mititik-mititik, bot iiba angu hulak.
10 — Pois, chegado o tempo em que os animais acasalavam, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Angmuse Lahatala Egahingvala sorga mi nu, iipal omimi nearut hula, ꞌYakob!ꞌ
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: “Jacó!” E eu respondi: “Eis-me aqui!”
12 Angmuse Ana nat hubait hula, ꞌEeng uuling hengi! Binanta lotal emangpi ba binanta manarang ang naung taang-baa angu, iiba migaris-migaris, iiba mititik-mititik, bot iiba angu hulak. Emangpi angu Naing ba vengator ening aulang, se naba ba iidat mehal Laban ana ening metma aadana angu, Na ateing ila angu ebele.
12 Ele continuou: “Levante agora os olhos e veja que todos os machos que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão está fazendo com você.
13 Naing anga ba Lahatala, tura Betel mi aaing harak iila angu. Tura aana var ohit metma tugu ening, bot iipil metma vengbokong, senge Naing somba tila angu. Angase aana malekang aava vengharaka, bot lamal aabang anga eahalang, senge bale iiva-iimang eaabang angmo mi ila.ꞌ ”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna, onde me fez um voto. Levante-se agora, saia desta terra e volte para a terra de sua parentela.”
14 Angmuse Rahel, bot Lea oleve Yakob ehur angu ebalet hula, “Nimang! Nipasaka iiba bae ue nimang ehava mi niang iila. Base, naba ba aana vengbanang angu, ni eamulung!
14 Então Raquel e Lia disseram: — Será que ainda existe para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Ning anga, nimang ana ning tabenung iila. Bot ni bili-pala ang naung, nimang ana paket miosing iila. Base ana ning ening emenghula nehe hoangmanang edadenang.
15 Não é verdade que ele nos considera como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Aarunge pasaka ba Lahatala Ana nimang abung medi metma maeenang angu, angase metma nipasaka ening, bot metma nioal ang naung ipasaka ening. Base, Lahatala Ana aat mateng hula tatalang se, pi ening anguba eamulung!”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faça tudo o que Deus pediu que você fizesse.
17 — ausente —
17 Então Jacó se levantou e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 — ausente —
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir, o gado de sua propriedade que havia acumulado em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Uanguveng angu, Laban ana ila ejumba eamudi gunti. Angmuse aaneda epatung ba Laban ana somba ang naung, Rahel ana taavit medi.
19 Enquanto Labão tinha ido fazer a tosquia das ovelhas, Raquel roubou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Yakob iimal tahit lamal angu, ana bae metma idat mehal veng at mateng niang. Aarunge Yakob ana veng amaang.
20 E Jacó enganou Labão, o arameu, não revelando que tinha planos de fugir.
21 Yakob ana epasaka ang naung emangpi baning lamal. Ini lamal ila Efrat moar angu lakal sengmuse, ini bot lamal Gilead dol adang ila.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia. Levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo dos montes de Gileade.
22 Mietang tue muse, Laban ana vengmee se hula, Yakob ana bihit eabang mi ila tila.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 Angmuse Laban ana enehe ang naung iaru, senge bihit Yakob aterit ila. Ini bihit Yakob aterit sampe mietang bititu, sengmuse Laban ana Gilead dol taang Yakob aing harak.
23 Reuniu os seus parentes e saiu no encalço de Jacó, por sete dias de viagem, e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Kua angu adana, Lahatala Ana iipal omimi Laban at mateng hula, “Laban! Kalo aana Yakob at mateng se, hur euling senge vengbanang metma Yakob at hubai.”
24 De noite, porém, Deus veio em sonhos a Labão, o arameu, e lhe disse: — Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.
25 Uanguveng Laban iimal ila Yakob aing harak se, Yakob ana dol angu taang eteeng dodu tila. Angmuse Laban iimal di iteeng metma dol angu taang dodu. Bae Yakob iimal iteeng angu eola niang.
25 Labão alcançou Jacó. Este havia armado a sua tenda naqueles montes. Também Labão armou a sua tenda com os seus parentes, nos montes de Gileade.
26 Angmuse Laban ana Yakob aing harak, bot at mateng hula, “Ee, Yakob! Naba ba aana ening metma nadana tila anga? Etatalang ba aana naajajala, bot noal jangu ang naung aana iat bihit emenghula ing nehe jasi edadenang angu?
26 E Labão disse a Jacó: — Que foi que você fez? Você me enganou e levou as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Etatalang ba aana bihit eeabang mi ila di, aana vengtaimang angu? Aana hula eeabang mi ila se, etatalang ba aana metma veng nat mateng senge, pi pesta ening suka-naverat hama-hama, bot na dal ohit huling-tambur metma aaing aantar senge aaing lapas aana ila niang?
27 Por que você fugiu em segredo, e me enganou, e não me disse nada? Eu o teria despedido com alegria, com cânticos, com tamborins e com harpa.
28 Bot etatalang ba aana bae ooras metma manenang senge, na noal-nidat ang naung iamikut aaung-aaung senge ing lapas niang angu? Eekarajang anga, etatabit kamuke!
28 E por que não permitiu que eu beijasse meus netos e minhas filhas? Nisso você agiu como um tolo.
29 Angase na bisa aaing ening aana silaka! Aarunge Lahatala ba iimang ana Aing somba angu, vede kua anga Ana nehapa tilat hula, kalo na aat mateng se, hur euuling senge metma veng aat mateng.
29 Tenho em minhas mãos poder para fazer mal a vocês, mas ontem à noite o Deus do pai de vocês me falou e disse: “Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.”
30 Na manggaratit hula, angase aana bale eeabang mi ila, se oomi etatabit iimang aing midadanang angu ebele. Aarunge neaaneda epatung ba na somba ang naung, etatalang ba aana taavit baning ila angu?”
30 E agora que você partiu de vez, pois está com saudades da casa de seu pai, por que roubou os meus deuses?
31 Angmuse Yakob ana Laban ehur angu ebalet hula, “Na nuangmari. Se na vengnomit hula, misavaka aana ooal jangu ang naung ing tahang. Angu ebele na tahit lamal di, na vengtaimang angu.”
31 Jacó respondeu: — Porque tive medo. Pensei assim: para que não aconteça que me tome à força as suas filhas.
32 Aarunge Yakob bae ateing niang hula, ejangu Rahel ba imang eaaneda epatung ang naung taavit medi. Angu ebele Yakob ana Laban at hubait hula, “Eeaaneda epatung ang naung, aana valaping, senge ue nuba abung se, ekang nehe angu aing vengkilang ana aabeta ekang! Bot ne naosing ang naung emangpi aana parisa, senge eepasaka aabeung di iiba ue se, aana medi. Aulang senge, pinehe anga naung ing emangpi metma esaksi ening.”
32 Que seja morto aquele com quem o senhor achar os seus deuses. Na presença de nossos parentes, verifique o que pertence ao senhor e, se estiver comigo, pode levar embora. Acontece que Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Angmuse Laban ana Yakob eteeng, ejangu Lea eteeng, bot Yakob ejangu gariang aaru angu, iteeng angu mi masot parisa, aarunge eaaneda epatung ang naung ana bae harak niang. Lea eteeng mi kaluar hela sengmuse, Laban ana Rahel eteeng mi maso.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na tenda de Lia e na tenda das duas servas, mas não achou nada. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Aarunge Rahel ana imang eaaneda epatung ang naung amaang metma noang ba unta amota emea angu mi maso, sengmuse ana noang angu taang mihi. Laban ana Rahel eteeng omi angu parisat miipi, aarunge eaaneda epatung ang naung, ana bae harak niang.
34 Ora, Raquel havia pegado os ídolos do lar e, depois de colocá-los na sela de um camelo, estava sentada sobre eles. Labão apalpou toda a tenda e não os achou.
35 Rahel ana imang at hubait hula, “Nimang! Ekang oomi alil ekang. Na bae bisa aapangaadang mi naloming tahi niang, se neuuru hoa angu ebele.” Angmuse Laban ana bot taang valaping, aarunge patung ang naung ana bae harak niang.
35 Então Raquel disse ao pai: — Não fique zangado, meu senhor, por eu não poder me levantar na sua presença, pois estou no meu período menstrual. Ele procurou, mas não encontrou os ídolos do lar.
36 Yakob omi etatabit alil, angmuse ana Laban at mateng hula, “Jasi-ahala tatalang ba na ening metma aadana tila? Angu ebele, aana bihit naterit emenghula naing nehe jasi edadenang angu?
36 Então Jacó ficou zangado e discutiu com Labão. Dirigiu-se a Labão, dizendo: — Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, para o senhor me perseguir com tanta fúria?
37 Aana nenaosing ang naung emangpi parisa tila se, eepasaka naba ba ue nehava omi epasaka angu veng? Angase aana metma angami nenehe, bot eenehe ang naung iapangaadang mi mea, senge ing ba vengputus metma poleve piadana.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, quais foram os utensílios de sua casa que o senhor encontrou? Coloque-os aqui diante dos meus parentes e dos seus parentes, para que julguem entre nós dois.
38 Eluung mitung ari aaru anga, na etatabit karajang metma maeenang. Eebinanta emanarang ang naung, nu bae vaar-bia di niang, bot elotal ang naung, na bae nu ameang adang di niang!
38 Vinte anos eu estive com o senhor. As suas ovelhas e as suas cabras nunca perderam as crias, e não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Binanta balevang hoa binanta ang naung nu adang se, na bae metma veng aat mateng niang, aarunge na emana. Bot bir-kua niang ba bir-jala nehe hoa binanta ang naung taavi se, aana naing manda, senge eebinanta ba nehe taavi tila angu malekang emana hengi.
39 Não lhe apresentei os animais que eram despedaçados pelas feras; assumi o prejuízo. Da minha mão o senhor o requeria, tanto o roubado de dia como de noite.
40 Eebinanta ang naung na etatabit vengjaga. Angu ebele, nabae tiat udu di niang. Bir-jala se ved naing veng alil, bot bir-kua se kajavi naing vengbaa, aarunge na bae paduli niang.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Mitung ari aaru angu, etabit na eehava mi aabeta! Na karajang mitung arinu belta buta, senge ooal jangu aaru angu aana metma manenang. Bot na karajang mitung taling maveng, senge binanta ang naung aana bisa metma manenang. Karajang eluung aulang, aarunge aana neseva angu aboit mi arinu.
41 Vinte anos permaneci em sua casa. Catorze anos trabalhei para o senhor pelas suas duas filhas e seis anos trabalhei para conseguir o seu rebanho; dez vezes o senhor mudou o meu salário.
42 Kalo, Lahatala ba nidat boma Abraham, bot nimang Isak oleve Aing somba angu, Ana bae nat hama-hamat aabeta niang se, angase aana naing vengkilang na natang osing bale ila. Aarunge nesusa-nelala, bot nekarajang ang naung emangpi Lahatala Ana Eng metma euuling. Angu ebele vede kua anga, Lahatala Ana eehapa angu.”
42 Se não fosse o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo o senhor me despediria agora de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e ontem à noite ele repreendeu o senhor.
43 Angmuse Laban ana Yakob ehur angu ebalet hula, “Alang! Jangu aaru anga, noal. Vaal mehal ba ini vengajai ang naung emangpi nidat, bot binanta anga naung di, emangpi nebinanta. Naba ba aana angami uuling ateing anga naung, emangpi ne. Base, naba ba angase na ening metma noal-nidat anga naung iadana? Na bae ing tahang jadi niang.
43 Então Labão respondeu a Jacó: — As filhas são minhas filhas, os filhos são meus netos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que você está vendo é meu. Que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Angu ebele, angase mahe poleve tat palai. Palai angu metma poleve pihahama angmi pisaksi ening, senge pi aabetat palai angu eamulung.”
44 Venha, pois, e façamos uma aliança, eu e você, que sirva de testemunho entre mim e você.
45 Angmuse Yakob ana var eele nu medit angumi bakung atahing, metma etanda ening.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Angmuse Yakob ana enehe ang naung ing gahing iot var akumpul, bot ini var angu ening akadoru, angmuse ing emangpi var kadoru angu abung mihit naadang hama-hama.
46 E disse aos seus parentes: — Ajuntem pedras. Eles foram ajuntar pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Laban ana var kadoru angu ene maveng hula, Yegar Sahaduta. Aarunge Yakob ana var kadoru angu ene maveng hula, Galeed.
47 Labão deu-lhe o nome de Jegar-Saaduta, mas Jacó lhe chamou Galeede.
48 Angmuse Laban ana mateng hula, “Var kadoru anga, vede angase metma poleve pihahama mi pisaksi ening.” Angu ebele mana angu ene, Galeed.
48 E Labão disse: — Seja hoje este montão de pedras por testemunha entre mim e você. Por isso foi chamado de Galeede
49 Laban ana bot mana angu ene maveng hula, Mispa (emenghula hur kokal eaabeung angu edadenang, evengbanang tarang se hula, ꞌmana jaga ba baloluꞌ), se Laban ana mateng hula, “Eningse LAHATALA ba poleve ping jaga, senge pi teola dise, pi bae pi palai angu taang tahi niang.
49 e Mispa, pois disse: — Que o
50 Kalo aana noal anga naung jasi metma iadana, senge aana jangu aabeung medi se, tantu na bae ateing niang. Aarunge vengani! Lahatala ba metma poleve pisaksi ening.
50 Se você maltratar as minhas filhas e tomar outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você.
51 — ausente —
51 E Labão continuou: — Eis aqui este montão de pedras e esta coluna que levantei entre mim e você.
52 — ausente —
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei para o lado de lá do montão e você não passará para o lado de cá do montão e da coluna.
53 Iidat boma Abraham eLahatala, nidat boma Nahor eLahatala, bot iimang Isak eLahatala, angu ba metma Poleve pitat palai anga, ehakim ening. Eningse Aing ba poleve pi parkara ang naung vengputus.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E Jacó jurou pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Bot Yakob ana ebinanta sabele, sengmuse dol angu taang ede, sadaka ening metma Lahatala Enang. Angmuse Yakob ana enehe ang naung emangpi iajalit naadang hama-hama, bot ing emangpi dol angu taang tia.
54 E Jacó ofereceu um sacrifício na montanha e convidou seus parentes para uma refeição. Eles comeram e passaram a noite na montanha.
55 Emitobang kukuaveng muse, Laban ana oal-idat ang naung emangpi iamiku, bot Lahatala Eaaung-Ehama ba bae ebale veng niang angu, ana vengbanang metma iadana, sengmuse ana lamal bale eaabang mi ila.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou de madrugada, beijou os seus netos e as suas filhas e os abençoou. E, partindo, voltou para a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.