Gênesis 31

Pura Alkitab (BEU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yakob ana vengmee se, Laban oal ang naung aing vengmateng hula, “Yakob ana timang epasaka ang naung emangpi medit metma epasaka ening iila”
1 Então ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Bot Yakob ana ateing se, idat mehal Laban apang-omi metma adana angu di, bae emenghula tura angu edadenang niang. Bot bae at aaung emenghula tura angu edadenang niang iila.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como anteriormente.
3 Angmuse Lahatala ana Yakob at mateng hula, “Angase, ejol mi tila. Aana malekang bale iiva-iimang ebele ila. Eningse Na aat lamal hama-hama.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna-te à terra dos teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Angmuse Yakob ana nehe gahing ila ejangu Rahel, bot Lea oleve iaru, senge hoa dadi mi ebinanta emana angmi aing harak.
4 Então mandou Jacó chamar a Raquel e a Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Angmuse Yakob ana ejangu aaru angu iat mateng hula, “Na ateing se, iimang apang-omi metma nadana angu, bae emenghula tura angu edadenang niang. Bot ana bae nat aaung emenghula tura angu edadenang niang iila. Aarunge Lahatala ba nimang ana Aing somba angu, ue nat toang-pina.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai não é para comigo como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo;
6 Ooleve ateing se, eluung alang anga, na etatabit karajang nekira metma vengboar, metma iimang adana tila!
6 E vós mesmas sabeis que com todo o meu esforço tenho servido a vosso pai;
7 Aarunge iimang ana naajajala, bot neseva angu ana aboit mi arinu metma nadana. Aulang aarunge Lahatala Ana bae vengkilang iimang ana jasi ening metma nadana niang.
7 Mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Uanguveng angu iimang ana mateng hula, ꞌBinanta ba mititi-mititik angu ba metma eeseva eningꞌ, base binanta ang naung ajai se, ioal ang naung emangpi mititik-mititik. Bot ana mateng hula, ꞌAngase, binanta ba hulak angu ba metma eeseva eningꞌ, base binanta ang naung ajai se, ioal ang naung emangpi hulak.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todos os rebanhos davam salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todos os rebanhos davam listrados.
9 Lahatala Ana ening aulang, senge iimang ebinanta ang naung emangpi Ana medit metma manenang.
9 Assim Deus tirou o gado de vosso pai, e deu-o a mim.
10 Minu adana, binanta ang naung iooras mi hula taing taang-baa muse, na iipal na se hula, binanta lotal emangpi ba binanta manarang ang naung taang-baa angu, iiba migaris-migaris, iiba mititik-mititik, bot iiba angu hulak.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos, e eis que os bodes, que cobriam as ovelhas, eram listrados, salpicados e malhados.
11 Angmuse Lahatala Egahingvala sorga mi nu, iipal omimi nearut hula, ꞌYakob!ꞌ
11 E disse-me o anjo de Deus em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Angmuse Ana nat hubait hula, ꞌEeng uuling hengi! Binanta lotal emangpi ba binanta manarang ang naung taang-baa angu, iiba migaris-migaris, iiba mititik-mititik, bot iiba angu hulak. Emangpi angu Naing ba vengator ening aulang, se naba ba iidat mehal Laban ana ening metma aadana angu, Na ateing ila angu ebele.
12 E disse ele: Levanta agora os teus olhos e vê todos os bodes que cobrem o rebanho, que são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Naing anga ba Lahatala, tura Betel mi aaing harak iila angu. Tura aana var ohit metma tugu ening, bot iipil metma vengbokong, senge Naing somba tila angu. Angase aana malekang aava vengharaka, bot lamal aabang anga eahalang, senge bale iiva-iimang eaabang angmo mi ila.ꞌ ”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Angmuse Rahel, bot Lea oleve Yakob ehur angu ebalet hula, “Nimang! Nipasaka iiba bae ue nimang ehava mi niang iila. Base, naba ba aana vengbanang angu, ni eamulung!
14 Então responderam Raquel e Lia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Ning anga, nimang ana ning tabenung iila. Bot ni bili-pala ang naung, nimang ana paket miosing iila. Base ana ning ening emenghula nehe hoangmanang edadenang.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos, e comeu de todo o nosso dinheiro.
16 Aarunge pasaka ba Lahatala Ana nimang abung medi metma maeenang angu, angase metma nipasaka ening, bot metma nioal ang naung ipasaka ening. Base, Lahatala Ana aat mateng hula tatalang se, pi ening anguba eamulung!”
16 Porque toda a riqueza, que Deus tirou de nosso pai, é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te mandou.
17 — ausente —
17 Então se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos;
18 — ausente —
18 E levou todo o seu gado, e todos os seus bens, que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Uanguveng angu, Laban ana ila ejumba eamudi gunti. Angmuse aaneda epatung ba Laban ana somba ang naung, Rahel ana taavit medi.
19 E havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Yakob iimal tahit lamal angu, ana bae metma idat mehal veng at mateng niang. Aarunge Yakob ana veng amaang.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Yakob ana epasaka ang naung emangpi baning lamal. Ini lamal ila Efrat moar angu lakal sengmuse, ini bot lamal Gilead dol adang ila.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha, e levantou-se e passou o rio; e se dirigiu para a montanha de Gileade.
22 Mietang tue muse, Laban ana vengmee se hula, Yakob ana bihit eabang mi ila tila.
22 E no terceiro dia foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Angmuse Laban ana enehe ang naung iaru, senge bihit Yakob aterit ila. Ini bihit Yakob aterit sampe mietang bititu, sengmuse Laban ana Gilead dol taang Yakob aing harak.
23 Então tomou consigo os seus irmãos, e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Kua angu adana, Lahatala Ana iipal omimi Laban at mateng hula, “Laban! Kalo aana Yakob at mateng se, hur euling senge vengbanang metma Yakob at hubai.”
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
25 Uanguveng Laban iimal ila Yakob aing harak se, Yakob ana dol angu taang eteeng dodu tila. Angmuse Laban iimal di iteeng metma dol angu taang dodu. Bae Yakob iimal iteeng angu eola niang.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó, e armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua, na montanha de Gileade.
26 Angmuse Laban ana Yakob aing harak, bot at mateng hula, “Ee, Yakob! Naba ba aana ening metma nadana tila anga? Etatalang ba aana naajajala, bot noal jangu ang naung aana iat bihit emenghula ing nehe jasi edadenang angu?
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Etatalang ba aana bihit eeabang mi ila di, aana vengtaimang angu? Aana hula eeabang mi ila se, etatalang ba aana metma veng nat mateng senge, pi pesta ening suka-naverat hama-hama, bot na dal ohit huling-tambur metma aaing aantar senge aaing lapas aana ila niang?
27 Por que fugiste ocultamente, e lograste-me, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril e com harpa?
28 Bot etatalang ba aana bae ooras metma manenang senge, na noal-nidat ang naung iamikut aaung-aaung senge ing lapas niang angu? Eekarajang anga, etatabit kamuke!
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente agiste, agora, fazendo assim.
29 Angase na bisa aaing ening aana silaka! Aarunge Lahatala ba iimang ana Aing somba angu, vede kua anga Ana nehapa tilat hula, kalo na aat mateng se, hur euuling senge metma veng aat mateng.
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
30 Na manggaratit hula, angase aana bale eeabang mi ila, se oomi etatabit iimang aing midadanang angu ebele. Aarunge neaaneda epatung ba na somba ang naung, etatalang ba aana taavit baning ila angu?”
30 E agora se querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Angmuse Yakob ana Laban ehur angu ebalet hula, “Na nuangmari. Se na vengnomit hula, misavaka aana ooal jangu ang naung ing tahang. Angu ebele na tahit lamal di, na vengtaimang angu.”
31 Então respondeu Jacó, e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo, se porventura não me arrebatarias as tuas filhas.
32 Aarunge Yakob bae ateing niang hula, ejangu Rahel ba imang eaaneda epatung ang naung taavit medi. Angu ebele Yakob ana Laban at hubait hula, “Eeaaneda epatung ang naung, aana valaping, senge ue nuba abung se, ekang nehe angu aing vengkilang ana aabeta ekang! Bot ne naosing ang naung emangpi aana parisa, senge eepasaka aabeung di iiba ue se, aana medi. Aulang senge, pinehe anga naung ing emangpi metma esaksi ening.”
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo, e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Angmuse Laban ana Yakob eteeng, ejangu Lea eteeng, bot Yakob ejangu gariang aaru angu, iteeng angu mi masot parisa, aarunge eaaneda epatung ang naung ana bae harak niang. Lea eteeng mi kaluar hela sengmuse, Laban ana Rahel eteeng mi maso.
33 Então entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Lia, e na tenda de ambas as servas, e não os achou; e saindo da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Aarunge Rahel ana imang eaaneda epatung ang naung amaang metma noang ba unta amota emea angu mi maso, sengmuse ana noang angu taang mihi. Laban ana Rahel eteeng omi angu parisat miipi, aarunge eaaneda epatung ang naung, ana bae harak niang.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda, e não os achou.
35 Rahel ana imang at hubait hula, “Nimang! Ekang oomi alil ekang. Na bae bisa aapangaadang mi naloming tahi niang, se neuuru hoa angu ebele.” Angmuse Laban ana bot taang valaping, aarunge patung ang naung ana bae harak niang.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira aos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Yakob omi etatabit alil, angmuse ana Laban at mateng hula, “Jasi-ahala tatalang ba na ening metma aadana tila? Angu ebele, aana bihit naterit emenghula naing nehe jasi edadenang angu?
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão; e respondeu Jacó, e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Aana nenaosing ang naung emangpi parisa tila se, eepasaka naba ba ue nehava omi epasaka angu veng? Angase aana metma angami nenehe, bot eenehe ang naung iapangaadang mi mea, senge ing ba vengputus metma poleve piadana.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis de tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e de teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Eluung mitung ari aaru anga, na etatabit karajang metma maeenang. Eebinanta emanarang ang naung, nu bae vaar-bia di niang, bot elotal ang naung, na bae nu ameang adang di niang!
38 Estes vinte anos eu estive contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Binanta balevang hoa binanta ang naung nu adang se, na bae metma veng aat mateng niang, aarunge na emana. Bot bir-kua niang ba bir-jala nehe hoa binanta ang naung taavi se, aana naing manda, senge eebinanta ba nehe taavi tila angu malekang emana hengi.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Eebinanta ang naung na etatabit vengjaga. Angu ebele, nabae tiat udu di niang. Bir-jala se ved naing veng alil, bot bir-kua se kajavi naing vengbaa, aarunge na bae paduli niang.
40 Estava eu assim: De dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o meu sono fugiu dos meus olhos.
41 Mitung ari aaru angu, etabit na eehava mi aabeta! Na karajang mitung arinu belta buta, senge ooal jangu aaru angu aana metma manenang. Bot na karajang mitung taling maveng, senge binanta ang naung aana bisa metma manenang. Karajang eluung aulang, aarunge aana neseva angu aboit mi arinu.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Kalo, Lahatala ba nidat boma Abraham, bot nimang Isak oleve Aing somba angu, Ana bae nat hama-hamat aabeta niang se, angase aana naing vengkilang na natang osing bale ila. Aarunge nesusa-nelala, bot nekarajang ang naung emangpi Lahatala Ana Eng metma euuling. Angu ebele vede kua anga, Lahatala Ana eehapa angu.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o temor de Isaque não fora comigo, por certo me despedirias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição, e ao trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Angmuse Laban ana Yakob ehur angu ebalet hula, “Alang! Jangu aaru anga, noal. Vaal mehal ba ini vengajai ang naung emangpi nidat, bot binanta anga naung di, emangpi nebinanta. Naba ba aana angami uuling ateing anga naung, emangpi ne. Base, naba ba angase na ening metma noal-nidat anga naung iadana? Na bae ing tahang jadi niang.
43 Então respondeu Labão, e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês, é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou a seus filhos, que deram à luz?
44 Angu ebele, angase mahe poleve tat palai. Palai angu metma poleve pihahama angmi pisaksi ening, senge pi aabetat palai angu eamulung.”
44 Agora pois vem, e façamos aliança eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Angmuse Yakob ana var eele nu medit angumi bakung atahing, metma etanda ening.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e erigiu-a por coluna.
46 Angmuse Yakob ana enehe ang naung ing gahing iot var akumpul, bot ini var angu ening akadoru, angmuse ing emangpi var kadoru angu abung mihit naadang hama-hama.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Laban ana var kadoru angu ene maveng hula, Yegar Sahaduta. Aarunge Yakob ana var kadoru angu ene maveng hula, Galeed.
47 E chamou-o Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-o Galeede.
48 Angmuse Laban ana mateng hula, “Var kadoru anga, vede angase metma poleve pihahama mi pisaksi ening.” Angu ebele mana angu ene, Galeed.
48 Então disse Labão: Este montão seja hoje por testemunha entre mim e ti. Por isso se lhe chamou Galeede,
49 Laban ana bot mana angu ene maveng hula, Mispa (emenghula hur kokal eaabeung angu edadenang, evengbanang tarang se hula, ꞌmana jaga ba baloluꞌ), se Laban ana mateng hula, “Eningse LAHATALA ba poleve ping jaga, senge pi teola dise, pi bae pi palai angu taang tahi niang.
49 E Mispá, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Kalo aana noal anga naung jasi metma iadana, senge aana jangu aabeung medi se, tantu na bae ateing niang. Aarunge vengani! Lahatala ba metma poleve pisaksi ening.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares mulheres além das minhas filhas, ninguém está conosco; atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 — ausente —
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui essa coluna que levantei entre mim e ti.
52 — ausente —
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha, que eu não passarei este montão a ti, e que tu não passarás este montão e esta coluna a mim, para mal.
53 Iidat boma Abraham eLahatala, nidat boma Nahor eLahatala, bot iimang Isak eLahatala, angu ba metma Poleve pitat palai anga, ehakim ening. Eningse Aing ba poleve pi parkara ang naung vengputus.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo temor de seu pai Isaque.
54 Bot Yakob ana ebinanta sabele, sengmuse dol angu taang ede, sadaka ening metma Lahatala Enang. Angmuse Yakob ana enehe ang naung emangpi iajalit naadang hama-hama, bot ing emangpi dol angu taang tia.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos, para comer pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Emitobang kukuaveng muse, Laban ana oal-idat ang naung emangpi iamiku, bot Lahatala Eaaung-Ehama ba bae ebale veng niang angu, ana vengbanang metma iadana, sengmuse ana lamal bale eaabang mi ila.
55 E levantou-se Labão pela manhã de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas e abençoou-os e partiu; e voltou Labão ao seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.