Gênesis 29

Pura Alkitab (BEU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Angmuse Yakob ana angmi tahit lamal ved danangoa adang ila.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 Ved nu adana, ana eng uuling se, jar eng nu ue dadi mi, aabang nu abung angu, ana ateing. Bot jar eng abung angu jumba-aib kumpul tue ue tia sehi, se jar angu ba nehe metma jumba-aib ang naung inang ini na angu ebele. Aarunge var halala eele nu nehe metma jar eng angu vengtering.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 Base, jumba-aib ang naung kalo emangpi nehe terang ila jar eng angu abung iila se, terangvala ang naung ini var angu aoring metma jar eng angu eahalang, senge jar angu metma jumba-aib ang naung inang ini na. Seng angse, ini bot bale var angu metma jar eng angu vengtering.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Yakob ana terangvala ang naung iadangtaaning hula, “Kaku naung! Iing anga, taang mi ba hoa?”
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 Yakob ana bot iadangtaaning hula, “Nimaeela Laban angu, iini apang-ateing ka? Aing angu Nahor oal.”
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 Yakob ana bot taaning hula, “Ana ue aaung-aaung ee, niang?
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 Angmuse Yakob ana terangvala ang naung iat mateng hula, “Ved jedung balolu sehi. Anga bae ooras binanta kumpul jedung. Base, binanta ba kumpul angami tila angu, aaung ba iini jar metma mainang ini na. Seng angse, iini bale ing terang ila dadi mi, senge ini bot dadi adang.”
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 Aarunge terangvala ang naung ini Yakob ehur angu ebalet hula, “Terangvala ang naung ini bae binanta ang naung emangpi terang hoa angami jedung se, ni bae ening aulang niang. Ni malekang iading ini hoa angami senge, ni hama-hamat var angu aoring metma jar eng angu eahalang, bot jar angu metma binanta ang naung inang ini na.
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Yakob ana jedung terangvala ang naung iat mateng sehi se, Rahel ana imang ejumba-aib ang naung terang hoa mana angumi. Se aing ba biasat binanta ang naung terang angu ebele.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Uanguveng Yakob ana uuling ateing se, Rahel ana ejumba-aib ang naung terang hoa muse, ana lamal va abung, bot var ba jar eng vengtering angu aoring. Sengmuse ana jar metma imaela Laban ebinanta ang naung inang ini na.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 Angmuse Yakob ana Rahel amiku, bot baut etatabi.
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 Yakob ana Rahel at sarentat hula, “Kaku! Naing anga, iimang ekaku Ribka oal.” Angmuse Rahel ana bihit ila imang veng at sarenta.
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 Laban ana ekaku Ribka oal Yakob ehoja angu vengmeet aulang muse, ana bihit ila Yakob aing sambut. Uanguveng Laban ana Yakob aing harak muse, ana aing karavang, bot amiku, sengmuse ana at ehava mi ila. Angmuse Yakob ana elamal-etahi angu metma Laban veng at sarenta.
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 — ausente —
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 Laban ana at mateng hula, “Poleve anga teaaiiba, aarunge kalo aana karajang paraseng metma manenang se, na nea. Naba ba metma eeseva ening se, aana vengbanang.”
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Laban angu oal jangu aaru. Ehalomang angu ene Lea, emiaaru angu ene Rahel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Lea eng angu sibal. Aarunge Rahel angu, etatabit mehena, bot eboa angu di etatabit aalus.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 Yakob ana Rahel aing suka. Angu ebele ana Laban at hubait hula, “Na hula aabung karajang eluung mitung bititu, senge ooal jangu emiaaru, Rahel angu aana metma manenang.”
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 Angmuse Laban ana Yakob ehur angu ebalet hula, “Rahel angu na bae metma nehe aabeung enang niang. Lebe miaaung, na metma maeenang! Base, aana angami mihi, senge karajang metma menenang.”
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 Angmuse Yakob ana karajang eluung mitung bititu, senge hula Rahel aing medit metma ejangu ening. Aarunge Yakob ana etatabit Rahel aing suka base, eluung mitung bititu angu, ana rasa se emenghula ved aaeedeng kolang edadenang.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Mitung bititu muse, Yakob ana Laban at hubait hula, “Na karajang ejol mi tila. Aaung ba netenangeli angu metma manenang, senge na aing medit metma nejangu ening.”
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 Angmuse nehe ba mana angu mi ang naung, emangpi Laban ana iajali, sengmuse ana pesta ening.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 — ausente —
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 — ausente —
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 — ausente —
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 — ausente —
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 — ausente —
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 Yakob ana ening Laban ehur angu eamulung. Pesta mietang bititu metma Lea adana angu Yakob ana eamulung sengmuse, Laban ana oal Rahel benang di metma Yakob enang, senge ana medit metma ejangu ening.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 Laban ana emalea jangu nu ene Bilha angu metma Rahel enang, senge metma Rahel emalea ening.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 Angmuse Yakob ana Rahel di at tia. Yakob ana omi metma Rahel ejahit milebe, Lea mi ataang oa. Angmuse Yakob ana bot karajang eluung mitung btitu metma Laban enang.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Lahatala Ana ateing se, Yakob ana bae omi metma Lea ejahi niang muse, Ana Lea evaal emana angu buka, base ana vaal vengajai, aarunge Rahel angu karboa, base ana bae vaal vengajai niang.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 Lea atou veng muse, ana vaal mehal nu vengajai. Lea ana vaal angu ene maveng, Ruben (evengbanang tarang se hula, ꞌeeng uuling, vaal aeꞌ), se ana hula, “Nesusa angu LAHATALA Ana etatabit uuling ateing. Angu ebele, angase nemehal di hula eng metma neuuling.”
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Lea bot atou veng muse, ana vaal mehal nu vengajai. Lea ana vaal angu ene maveng, Simon (evengbanang tarang se hula, ꞌnehe vengmee tilaꞌ), se ana hula, “Nemehal ana bae eng metma neuuling niang angu, LAHATALA Ana vengmee tila. Angu ebele, Ana vaal nu taang metma manenang maveng.”
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 Angmuse Lea bot atou veng. Ana bot vaal mehal nu vengajai muse, ana vaal angu ene maveng, Lewi, se ana hula, “Vaal anga na vengajai muse, neparkara angu sengila. Angase nemehal ana malekang nat aabetat aaung-hama, se vaal mehal tue na vengajait metma maenang iila angu ebele.”
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Lea bot atou veng. Angmuse ana vaal mehal nu vengajai. Lea ana vaal angu ene maveng, Yahuda (evengbanang tarang se hula, ꞌtajaningꞌ, se ana hula, “Angase na LAHATALA Aing tajaning!” Seng angmuse, Lea ana bae vaal veng niang iila.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.