Gênesis 29
Pura Alkitab (BEU) vs NVI
1 Angmuse Yakob ana angmi tahit lamal ved danangoa adang ila.
1 Então Jacó seguiu viagem e chegou à Mesopotâmia.
2 Ved nu adana, ana eng uuling se, jar eng nu ue dadi mi, aabang nu abung angu, ana ateing. Bot jar eng abung angu jumba-aib kumpul tue ue tia sehi, se jar angu ba nehe metma jumba-aib ang naung inang ini na angu ebele. Aarunge var halala eele nu nehe metma jar eng angu vengtering.
2 Certo dia, olhando ao redor, viu um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitadas por perto, pois os rebanhos bebiam daquele poço, que era tapado por uma grande pedra.
3 Base, jumba-aib ang naung kalo emangpi nehe terang ila jar eng angu abung iila se, terangvala ang naung ini var angu aoring metma jar eng angu eahalang, senge jar angu metma jumba-aib ang naung inang ini na. Seng angse, ini bot bale var angu metma jar eng angu vengtering.
3 Por isso, quando todos os rebanhos se reuniam ali, os pastores rolavam a pedra da boca do poço e davam água às ovelhas. Depois recolocavam a pedra em seu lugar, sobre o poço.
4 Yakob ana terangvala ang naung iadangtaaning hula, “Kaku naung! Iing anga, taang mi ba hoa?”
4 Jacó perguntou aos pastores: "Meus amigos, de onde são vocês? " "Somos de Harã", responderam.
5 Yakob ana bot iadangtaaning hula, “Nimaeela Laban angu, iini apang-ateing ka? Aing angu Nahor oal.”
5 "Vocês conhecem Labão, neto de Naor? ", perguntou-lhes Jacó. Eles responderam: "Sim, nós o conhecemos".
6 Yakob ana bot taaning hula, “Ana ue aaung-aaung ee, niang?
6 Então Jacó perguntou: "Ele vai bem? " "Sim, vai bem", disseram eles, "e ali vem sua filha Raquel com as ovelhas".
7 Angmuse Yakob ana terangvala ang naung iat mateng hula, “Ved jedung balolu sehi. Anga bae ooras binanta kumpul jedung. Base, binanta ba kumpul angami tila angu, aaung ba iini jar metma mainang ini na. Seng angse, iini bale ing terang ila dadi mi, senge ini bot dadi adang.”
7 Disse ele: "Olhem, o sol ainda vai alto e não é hora de recolher os rebanhos. Dêem de beber às ovelhas e levem-nas de volta ao pasto".
8 Aarunge terangvala ang naung ini Yakob ehur angu ebalet hula, “Terangvala ang naung ini bae binanta ang naung emangpi terang hoa angami jedung se, ni bae ening aulang niang. Ni malekang iading ini hoa angami senge, ni hama-hamat var angu aoring metma jar eng angu eahalang, bot jar angu metma binanta ang naung inang ini na.
8 Mas eles responderam: "Não podemos, enquanto os rebanhos não se agruparem e a pedra não for removida da boca do poço. Só então daremos de beber às ovelhas".
9 Yakob ana jedung terangvala ang naung iat mateng sehi se, Rahel ana imang ejumba-aib ang naung terang hoa mana angumi. Se aing ba biasat binanta ang naung terang angu ebele.
9 Ele ainda estava conversando, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, pois ela era pastora.
10 Uanguveng Yakob ana uuling ateing se, Rahel ana ejumba-aib ang naung terang hoa muse, ana lamal va abung, bot var ba jar eng vengtering angu aoring. Sengmuse ana jar metma imaela Laban ebinanta ang naung inang ini na.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de seu tio Labão.
11 Angmuse Yakob ana Rahel amiku, bot baut etatabi.
11 Depois Jacó beijou Raquel e começou a chorar bem alto.
12 Yakob ana Rahel at sarentat hula, “Kaku! Naing anga, iimang ekaku Ribka oal.” Angmuse Rahel ana bihit ila imang veng at sarenta.
12 Então contou a Raquel que era parente do pai dela e filho de Rebeca. E ela foi correndo contar tudo a seu pai.
13 Laban ana ekaku Ribka oal Yakob ehoja angu vengmeet aulang muse, ana bihit ila Yakob aing sambut. Uanguveng Laban ana Yakob aing harak muse, ana aing karavang, bot amiku, sengmuse ana at ehava mi ila. Angmuse Yakob ana elamal-etahi angu metma Laban veng at sarenta.
13 Logo que Labão ouviu as notícias acerca de Jacó, seu sobrinho, correu ao seu encontro, abraçou-o e o beijou. Depois, levou-o para casa, e Jacó contou-lhe tudo o que havia ocorrido.
14 — ausente —
14 Então Labão lhe disse: "Você é sangue do meu sangue". Já fazia um mês que Jacó estava na casa de Labão,
15 Laban ana at mateng hula, “Poleve anga teaaiiba, aarunge kalo aana karajang paraseng metma manenang se, na nea. Naba ba metma eeseva ening se, aana vengbanang.”
15 quando este lhe disse: "Só por ser meu parente você vai trabalhar de graça? Diga-me qual deve ser o seu salário".
16 Laban angu oal jangu aaru. Ehalomang angu ene Lea, emiaaru angu ene Rahel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o da mais nova, Raquel.
17 Lea eng angu sibal. Aarunge Rahel angu, etatabit mehena, bot eboa angu di etatabit aalus.
17 Lia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita e atraente.
18 Yakob ana Rahel aing suka. Angu ebele ana Laban at hubait hula, “Na hula aabung karajang eluung mitung bititu, senge ooal jangu emiaaru, Rahel angu aana metma manenang.”
18 Como Jacó gostava muito de Raquel, disse: "Trabalharei sete anos em troca de Raquel, sua filha mais nova".
19 Angmuse Laban ana Yakob ehur angu ebalet hula, “Rahel angu na bae metma nehe aabeung enang niang. Lebe miaaung, na metma maeenang! Base, aana angami mihi, senge karajang metma menenang.”
19 Labão respondeu: "Será melhor dá-la a você do que a algum outro homem. Fique aqui comigo".
20 Angmuse Yakob ana karajang eluung mitung bititu, senge hula Rahel aing medit metma ejangu ening. Aarunge Yakob ana etatabit Rahel aing suka base, eluung mitung bititu angu, ana rasa se emenghula ved aaeedeng kolang edadenang.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel, mas lhe pareceram poucos dias, pelo tanto que a amava.
21 Mitung bititu muse, Yakob ana Laban at hubait hula, “Na karajang ejol mi tila. Aaung ba netenangeli angu metma manenang, senge na aing medit metma nejangu ening.”
21 Então disse Jacó a Labão: "Entregue-me a minha mulher. Cumpri o prazo previsto e quero deitar-me com ela".
22 Angmuse nehe ba mana angu mi ang naung, emangpi Laban ana iajali, sengmuse ana pesta ening.
22 Então Labão reuniu todo o povo daquele lugar e deu uma festa.
23 — ausente —
23 Mas quando a noite chegou, deu sua filha Lia a Jacó, e Jacó deitou-se com ela.
24 — ausente —
24 Labão também entregou sua serva Zilpa à sua filha, para que ficasse a serviço dela.
25 — ausente —
25 Quando chegou a manhã, lá estava Lia. Então Jacó disse a Labão: "Que foi que você me fez? Eu não trabalhei por Raquel? Por que você me enganou? "
26 — ausente —
26 Labão respondeu: "Aqui não é costume entregar em casamento a filha mais nova antes da mais velha.
27 — ausente —
27 Deixe passar esta semana de núpcias e lhe daremos também a mais nova, em troca de mais sete anos de trabalho".
28 Yakob ana ening Laban ehur angu eamulung. Pesta mietang bititu metma Lea adana angu Yakob ana eamulung sengmuse, Laban ana oal Rahel benang di metma Yakob enang, senge ana medit metma ejangu ening.
28 Jacó concordou. Passou aquela semana de núpcias com Lia, e Labão lhe deu sua filha Raquel por mulher.
29 Laban ana emalea jangu nu ene Bilha angu metma Rahel enang, senge metma Rahel emalea ening.
29 Labão deu a Raquel sua serva Bila, para que ficasse a serviço dela.
30 Angmuse Yakob ana Rahel di at tia. Yakob ana omi metma Rahel ejahit milebe, Lea mi ataang oa. Angmuse Yakob ana bot karajang eluung mitung btitu metma Laban enang.
30 Jacó deitou-se também com Raquel, que era a sua preferida. E trabalhou para Labão outros sete anos.
31 Lahatala Ana ateing se, Yakob ana bae omi metma Lea ejahi niang muse, Ana Lea evaal emana angu buka, base ana vaal vengajai, aarunge Rahel angu karboa, base ana bae vaal vengajai niang.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, concedeu-lhe filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Lea atou veng muse, ana vaal mehal nu vengajai. Lea ana vaal angu ene maveng, Ruben (evengbanang tarang se hula, ꞌeeng uuling, vaal aeꞌ), se ana hula, “Nesusa angu LAHATALA Ana etatabit uuling ateing. Angu ebele, angase nemehal di hula eng metma neuuling.”
32 Lia engravidou, deu à luz um filho, e deu-lhe o nome de Rúben, pois dizia: "O Senhor viu a minha infelicidade. Agora, certamente o meu marido me amará".
33 Lea bot atou veng muse, ana vaal mehal nu vengajai. Lea ana vaal angu ene maveng, Simon (evengbanang tarang se hula, ꞌnehe vengmee tilaꞌ), se ana hula, “Nemehal ana bae eng metma neuuling niang angu, LAHATALA Ana vengmee tila. Angu ebele, Ana vaal nu taang metma manenang maveng.”
33 Lia engravidou de novo e, quando deu à luz outro filho, disse: "Porque o Senhor ouviu que sou desprezada, deu-me também este". Pelo que o chamou Simeão.
34 Angmuse Lea bot atou veng. Ana bot vaal mehal nu vengajai muse, ana vaal angu ene maveng, Lewi, se ana hula, “Vaal anga na vengajai muse, neparkara angu sengila. Angase nemehal ana malekang nat aabetat aaung-hama, se vaal mehal tue na vengajait metma maenang iila angu ebele.”
34 De novo engravidou e, quando deu à luz mais um filho, disse: "Agora, finalmente, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei três filhos". Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Lea bot atou veng. Angmuse ana vaal mehal nu vengajai. Lea ana vaal angu ene maveng, Yahuda (evengbanang tarang se hula, ꞌtajaningꞌ, se ana hula, “Angase na LAHATALA Aing tajaning!” Seng angmuse, Lea ana bae vaal veng niang iila.
35 Engravidou ainda outra vez e, quando deu à luz mais outro filho, disse: "Desta vez louvarei ao SENHOR". Assim deu-lhe o nome de Judá. Então parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.