Romanos 9
Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs NVI
1 Nani lusiga nolube. Nani Kilisitohi bonaꞌa nohutoꞌni faga menolube. To Huꞌmamofihi Sikalafuꞌuba komopaꞌnigu nominaꞌauba lusiga nolane luto ai nelepiꞌehina.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Yaꞌma Yuta bonaꞌmagi naniꞌni bonaꞌi nehago enali kumu sipi lagaꞌni nebesigo nani kekeꞌi lu epolobe.
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 To Huꞌmau eneleꞌmo bati huloto to nani enali kumu yabe luto gumiꞌi nohoto Kilisitotogati neleꞌmo loko hulenogo, bati huto yabe nolube. Henaꞌmugope? Huꞌmau ya hu netolenogo Yuta bonaꞌni enubuto bilibe luto bati huto yabe nolube.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Henaꞌmube? Enali Huꞌmau eneleꞌmo ho tiꞌehina bonaꞌi nehabe. Ai enaliꞌi mehuba hinaꞌa panaꞌni nehabe luto to sipi fana mehaꞌagu eneleꞌmo moloꞌehina. Ai agoya hu niminogoꞌni kaba hu lepalalube yaꞌma kaga luto lu moloꞌehina. Ai ana huto keya ka lu epito moloꞌehina. Enali Huꞌmamofihi giꞌa liyafa huse hapa lamanaꞌa keheliꞌahana. Ai enalitoga alihi leꞌmo huto hilina ka hetofana lu moloꞌehinamofihi kehelite liꞌahana.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 To koyapaꞌi enali Huꞌmamofitoga komopaꞌani meleꞌahana tatatigihi nagaꞌaniguti huto hiꞌahabe. To Kilisito ai gufaꞌa hiti bo nohibe luto ana huto Yuta bonaꞌi nagaꞌaniguti huto huꞌehina yabe. Ya huꞌehinagi lali Huꞌmau asaga kaba huꞌehina botimo liyafa huba huba nohunagihe. Maꞌnaka yabe.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 To ya huto niꞌigo Huꞌmau bonaꞌmagihi kaga moloꞌehinana huto mehuꞌehina nolufihe? Oꞌe, ya meluꞌohube. Huꞌmau Yuta bonaꞌmagihi asagaꞌi eneleꞌmo nupa huloto enali nagaꞌi folaganuguti bonaꞌa moneꞌa fuku luꞌehina.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 To ana huto Abalahahi yagapanaꞌamagi asagaꞌna Huꞌmamofihi bonaꞌa menehabe. Koyapaꞌi Huꞌmau Abalaha ma lu emiꞌehina: Panaka Isaka ketalina yagapanaꞌamagihi enalisigo kaika nagaꞌi minalabe luto luꞌehina.
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Yaꞌma kaga hapaꞌa ma niꞌina, asaga Abalahahi yagapanaꞌa Huꞌmamofihi lusi bonaꞌa menehabe. Henaꞌmube? Huꞌmau Abalahahi panaꞌa moneko kumu kaga bebe sose ka moloꞌehina yabe. To yaꞌma panaꞌasigo ketalina yagapanaꞌmagihi enaliꞌanigo Abalahahi lusi nagaꞌi nehana yabe.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Yaꞌma Huꞌmau kaga moloꞌehina ma niꞌibe: Kufu mone bulago lihaka Selau panaꞌi ketalinagi to ana kanagu akuꞌi alube aꞌnolube.
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 To yaꞌma kagago meniꞌibe. To mone hiti ana huto niꞌibe. Lepekau loe lae panaꞌi eteketoꞌehina to enali afoꞌatitifu Isaka lali Yuta bonaꞌmagita tatatifu yabe.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 — ausente —
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 — ausente —
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Yaꞌmu Huꞌmau huꞌehinanamuꞌi mono bukugu fayahi geꞌahana: Nani Yakopu nibita huꞌehina panaꞌi yabe, luto to Isau hapaꞌa lagaꞌni menebesigo nemegesaꞌni emiꞌohube luto Huꞌmau luꞌehina yabe.
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Ya huto niꞌigo lali Huꞌmamofihi hapaꞌa bati mehuꞌehina yabe lilupi? Oꞌe, ya menolune.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Koyapaꞌi ai Mosehi ma lu emiꞌehina: Nani nibita hilina bonatoga hetofana hu etalube to nibita hilina bonatoga niginaga filugi nani yaꞌma foyaꞌni niꞌibe luto Huꞌma ya luto ligo ai yalo li gehe lilata nohibe.
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Bonaꞌi moneuba: Nani hetofana hulata nohube lula to Huꞌmamofihi bonaꞌa minalube luto lilinamuꞌi Huꞌmau ana bomo leꞌmalifiye? Oꞌe, ya mehilibe. Bonaꞌi foyaꞌani meniꞌibe. Huꞌmau eneleꞌmalina aiꞌasigo foyaꞌamo niꞌibe. Ai ekesa keheliloto bonaꞌmofihi ginaga fi emilata nohinamo yaꞌma anasi niꞌibe.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 To Huꞌmau koyapaꞌi sipi bo Felohi lu emiꞌehina ka fayahi geꞌahana: Nani Iyipi melugu sipi boꞌani henabe luto keleꞌmo ho tiꞌohube? Sipi kaba bo lolo hu ketoꞌohunogo alipo sibina hiluna kanagu amuyaꞌni enelepilubeꞌmu nohugo asaga noto noto bonaꞌmagi bu gelete nigiꞌni liyafa hilabe luto luꞌehina yabe.
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Yamuꞌi lali Huꞌmamofihi hapaꞌamu ma keheliꞌohuna, ai bonaꞌi moneꞌa kumu niginaga filube luto to fato bonaꞌi moneꞌmofihi komopaꞌa fi hekini lo etalube luto luꞌehina. Yaꞌma ai foyaꞌa niꞌibe.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 To lenali bo moneuba ma luto lu nimilibe: Huꞌmau aiꞌa mone bonaꞌmofihi ekesa fi hekini lo etago aku henabe luto ana bomo fisa ilinaꞌmu yabe? Ai ya hu etoloto henabe luto ka emekilibe? To kiyiꞌafu Huꞌma ekesa keheliꞌehinaꞌamofihi be ligilibe?
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Oꞌe ya melubo. Kai Huꞌmamofihi kagalo nonaꞌa emilata bomo kiyiꞌafu keleꞌmo ho tiꞌehibe? Bonaꞌi moneuba me somomo lolo hu su holenogomo somomouba: Kai henabe luto ma huto lolo hu netoꞌahane luto lilifiye? Ya kaga melilinaꞌmu yabe.
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Yaꞌma somo lolo hilata bouba aiꞌamo ekesa keheliloto meꞌmo i pata putu huto mone noseꞌna somo lolo hilina to mone heletuya somo lolo hilina ai foyaꞌa yabe.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 To Huꞌmau yana suhi huto huꞌehibe. Ai foipa bonaꞌi enipakafa enahalina hiti to amuya molo epalalina hiti enelepinogo kehelilabe. Yanaꞌmu ka epekiꞌehina bonaꞌmagihi maꞌasi enahalinamofihi fulu huto minoto komopaꞌani i gelehe hilanaꞌmu enegeba huto mino lito buꞌehina.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 — ausente —
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 — ausente —
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Koyapaꞌi kaga lu yege hose bo, Hosea ai mono bukugu anamuꞌi ma koyoꞌehina:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 To mone melugu bona kumu,
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 To lu yege hose bo, Aisaiyau Isilaeli bonaꞌmu ma luꞌehina: Yaꞌma Isilaeli bonaꞌmagi keheꞌi suhi huto samahi tite nehinogo Huꞌmau folagahaꞌaniguti bonaꞌi moneꞌa nesiꞌasi enubuto bilibe.
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Huꞌmau asaga noto noto bonaꞌi foipana nehanamuꞌi nonaꞌa meleꞌisi epi su halinaꞌmu yabe.
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 To yaꞌma suhi luto koyapaꞌi Aisaiyau mone hiti mono bukugu koyoto ma luꞌehina: Sipi Botiuba amuya hiti nohuto lali asagaꞌi loho su hoto moneꞌamagita kekeꞌi melitita lali Yuta bonaꞌmagita asagaꞌi fenene hutitaꞌmu yabe. Koyapaꞌi Huꞌmau Sotomu hepalo to Gomola hepalo bonaꞌi enahago fili su heꞌahana yana suhi luto lali filito fenene hu su hotitaꞌmu yabe.
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Yaꞌmu lali hena kaga lilune? Yaꞌma nokehelune. Fegutoga bonaꞌmagi Huꞌmamofihi bulo bebe sose foya melilata nehana, enali Huꞌmamofitoga keheli uleꞌale hilata nehago ai eneleꞌmo bati huꞌehina.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Yuta bonaꞌi koyapaꞌi Huꞌmau eneleꞌmo ho tiꞌehinaꞌamagi enali keya ka kehelite megeꞌi melete Huꞌmamofihi bulo bebe sana bonaꞌi nohune lite enubuto bilinamofihi kapoꞌa sa sa nehite bu megeꞌahana. Ya yagi Huꞌmau eneleꞌmo bati mehuꞌehina yabe.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Henabe lutobe? Enali keya kamofihi foyaꞌa liba liba hite aku Huꞌmamofihi keheli uleꞌale mehiꞌahana. Enali ya hite mone sipi efatoti figana futite he kete keꞌahana yana bonaꞌi suhi lite mineꞌahana yabe.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Huꞌmau koyapaꞌi Yesu kumu suguna ka luto ana efapomuꞌi lipoti lu epiꞌehinaꞌmu mono bukugu fayahi geꞌahana ma niꞌibe:
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.