Romanos 9

Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nani lusiga nolube. Nani Kilisitohi bonaꞌa nohutoꞌni faga menolube. To Huꞌmamofihi Sikalafuꞌuba komopaꞌnigu nominaꞌauba lusiga nolane luto ai nelepiꞌehina.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 Yaꞌma Yuta bonaꞌmagi naniꞌni bonaꞌi nehago enali kumu sipi lagaꞌni nebesigo nani kekeꞌi lu epolobe.
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 To Huꞌmau eneleꞌmo bati huloto to nani enali kumu yabe luto gumiꞌi nohoto Kilisitotogati neleꞌmo loko hulenogo, bati huto yabe nolube. Henaꞌmugope? Huꞌmau ya hu netolenogo Yuta bonaꞌni enubuto bilibe luto bati huto yabe nolube.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Henaꞌmube? Enali Huꞌmau eneleꞌmo ho tiꞌehina bonaꞌi nehabe. Ai enaliꞌi mehuba hinaꞌa panaꞌni nehabe luto to sipi fana mehaꞌagu eneleꞌmo moloꞌehina. Ai agoya hu niminogoꞌni kaba hu lepalalube yaꞌma kaga luto lu moloꞌehina. Ai ana huto keya ka lu epito moloꞌehina. Enali Huꞌmamofihi giꞌa liyafa huse hapa lamanaꞌa keheliꞌahana. Ai enalitoga alihi leꞌmo huto hilina ka hetofana lu moloꞌehinamofihi kehelite liꞌahana.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 To koyapaꞌi enali Huꞌmamofitoga komopaꞌani meleꞌahana tatatigihi nagaꞌaniguti huto hiꞌahabe. To Kilisito ai gufaꞌa hiti bo nohibe luto ana huto Yuta bonaꞌi nagaꞌaniguti huto huꞌehina yabe. Ya huꞌehinagi lali Huꞌmau asaga kaba huꞌehina botimo liyafa huba huba nohunagihe. Maꞌnaka yabe.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 To ya huto niꞌigo Huꞌmau bonaꞌmagihi kaga moloꞌehinana huto mehuꞌehina nolufihe? Oꞌe, ya meluꞌohube. Huꞌmau Yuta bonaꞌmagihi asagaꞌi eneleꞌmo nupa huloto enali nagaꞌi folaganuguti bonaꞌa moneꞌa fuku luꞌehina.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 To ana huto Abalahahi yagapanaꞌamagi asagaꞌna Huꞌmamofihi bonaꞌa menehabe. Koyapaꞌi Huꞌmau Abalaha ma lu emiꞌehina: Panaka Isaka ketalina yagapanaꞌamagihi enalisigo kaika nagaꞌi minalabe luto luꞌehina.
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Yaꞌma kaga hapaꞌa ma niꞌina, asaga Abalahahi yagapanaꞌa Huꞌmamofihi lusi bonaꞌa menehabe. Henaꞌmube? Huꞌmau Abalahahi panaꞌa moneko kumu kaga bebe sose ka moloꞌehina yabe. To yaꞌma panaꞌasigo ketalina yagapanaꞌmagihi enaliꞌanigo Abalahahi lusi nagaꞌi nehana yabe.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Yaꞌma Huꞌmau kaga moloꞌehina ma niꞌibe: Kufu mone bulago lihaka Selau panaꞌi ketalinagi to ana kanagu akuꞌi alube aꞌnolube.
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 To yaꞌma kagago meniꞌibe. To mone hiti ana huto niꞌibe. Lepekau loe lae panaꞌi eteketoꞌehina to enali afoꞌatitifu Isaka lali Yuta bonaꞌmagita tatatifu yabe.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 — ausente —
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Yaꞌmu Huꞌmau huꞌehinanamuꞌi mono bukugu fayahi geꞌahana: Nani Yakopu nibita huꞌehina panaꞌi yabe, luto to Isau hapaꞌa lagaꞌni menebesigo nemegesaꞌni emiꞌohube luto Huꞌmau luꞌehina yabe.
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 Ya huto niꞌigo lali Huꞌmamofihi hapaꞌa bati mehuꞌehina yabe lilupi? Oꞌe, ya menolune.
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Koyapaꞌi ai Mosehi ma lu emiꞌehina: Nani nibita hilina bonatoga hetofana hu etalube to nibita hilina bonatoga niginaga filugi nani yaꞌma foyaꞌni niꞌibe luto Huꞌma ya luto ligo ai yalo li gehe lilata nohibe.
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Bonaꞌi moneuba: Nani hetofana hulata nohube lula to Huꞌmamofihi bonaꞌa minalube luto lilinamuꞌi Huꞌmau ana bomo leꞌmalifiye? Oꞌe, ya mehilibe. Bonaꞌi foyaꞌani meniꞌibe. Huꞌmau eneleꞌmalina aiꞌasigo foyaꞌamo niꞌibe. Ai ekesa keheliloto bonaꞌmofihi ginaga fi emilata nohinamo yaꞌma anasi niꞌibe.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 To Huꞌmau koyapaꞌi sipi bo Felohi lu emiꞌehina ka fayahi geꞌahana: Nani Iyipi melugu sipi boꞌani henabe luto keleꞌmo ho tiꞌohube? Sipi kaba bo lolo hu ketoꞌohunogo alipo sibina hiluna kanagu amuyaꞌni enelepilubeꞌmu nohugo asaga noto noto bonaꞌmagi bu gelete nigiꞌni liyafa hilabe luto luꞌehina yabe.
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Yamuꞌi lali Huꞌmamofihi hapaꞌamu ma keheliꞌohuna, ai bonaꞌi moneꞌa kumu niginaga filube luto to fato bonaꞌi moneꞌmofihi komopaꞌa fi hekini lo etalube luto luꞌehina. Yaꞌma ai foyaꞌa niꞌibe.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 To lenali bo moneuba ma luto lu nimilibe: Huꞌmau aiꞌa mone bonaꞌmofihi ekesa fi hekini lo etago aku henabe luto ana bomo fisa ilinaꞌmu yabe? Ai ya hu etoloto henabe luto ka emekilibe? To kiyiꞌafu Huꞌma ekesa keheliꞌehinaꞌamofihi be ligilibe?
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Oꞌe ya melubo. Kai Huꞌmamofihi kagalo nonaꞌa emilata bomo kiyiꞌafu keleꞌmo ho tiꞌehibe? Bonaꞌi moneuba me somomo lolo hu su holenogomo somomouba: Kai henabe luto ma huto lolo hu netoꞌahane luto lilifiye? Ya kaga melilinaꞌmu yabe.
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Yaꞌma somo lolo hilata bouba aiꞌamo ekesa keheliloto meꞌmo i pata putu huto mone noseꞌna somo lolo hilina to mone heletuya somo lolo hilina ai foyaꞌa yabe.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 To Huꞌmau yana suhi huto huꞌehibe. Ai foipa bonaꞌi enipakafa enahalina hiti to amuya molo epalalina hiti enelepinogo kehelilabe. Yanaꞌmu ka epekiꞌehina bonaꞌmagihi maꞌasi enahalinamofihi fulu huto minoto komopaꞌani i gelehe hilanaꞌmu enegeba huto mino lito buꞌehina.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 — ausente —
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 — ausente —
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Koyapaꞌi kaga lu yege hose bo, Hosea ai mono bukugu anamuꞌi ma koyoꞌehina:
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 To mone melugu bona kumu,
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 To lu yege hose bo, Aisaiyau Isilaeli bonaꞌmu ma luꞌehina: Yaꞌma Isilaeli bonaꞌmagi keheꞌi suhi huto samahi tite nehinogo Huꞌmau folagahaꞌaniguti bonaꞌi moneꞌa nesiꞌasi enubuto bilibe.
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Huꞌmau asaga noto noto bonaꞌi foipana nehanamuꞌi nonaꞌa meleꞌisi epi su halinaꞌmu yabe.
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 To yaꞌma suhi luto koyapaꞌi Aisaiyau mone hiti mono bukugu koyoto ma luꞌehina: Sipi Botiuba amuya hiti nohuto lali asagaꞌi loho su hoto moneꞌamagita kekeꞌi melitita lali Yuta bonaꞌmagita asagaꞌi fenene hutitaꞌmu yabe. Koyapaꞌi Huꞌmau Sotomu hepalo to Gomola hepalo bonaꞌi enahago fili su heꞌahana yana suhi luto lali filito fenene hu su hotitaꞌmu yabe.
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Yaꞌmu lali hena kaga lilune? Yaꞌma nokehelune. Fegutoga bonaꞌmagi Huꞌmamofihi bulo bebe sose foya melilata nehana, enali Huꞌmamofitoga keheli uleꞌale hilata nehago ai eneleꞌmo bati huꞌehina.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Yuta bonaꞌi koyapaꞌi Huꞌmau eneleꞌmo ho tiꞌehinaꞌamagi enali keya ka kehelite megeꞌi melete Huꞌmamofihi bulo bebe sana bonaꞌi nohune lite enubuto bilinamofihi kapoꞌa sa sa nehite bu megeꞌahana. Ya yagi Huꞌmau eneleꞌmo bati mehuꞌehina yabe.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Henabe lutobe? Enali keya kamofihi foyaꞌa liba liba hite aku Huꞌmamofihi keheli uleꞌale mehiꞌahana. Enali ya hite mone sipi efatoti figana futite he kete keꞌahana yana bonaꞌi suhi lite mineꞌahana yabe.
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Huꞌmau koyapaꞌi Yesu kumu suguna ka luto ana efapomuꞌi lipoti lu epiꞌehinaꞌmu mono bukugu fayahi geꞌahana ma niꞌibe:
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.