Lucas 15
Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs BKJ
1 Mone yupahi takisi nelina bonaꞌi hiti to kaꞌi leli nehana bonaꞌi hiti Yesu nohinalo ete ai kagaꞌa linalo kehelite mineꞌahana yabe.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Ya nehago Felosi bonaꞌi to keya ka tisa bo bu gelete gulu gulu bite ma lite Yesuhi ka emekiꞌahana: Ma bouba ai foipa bonaꞌi hiti eneleꞌmo bati huto enali hiti noseꞌna nolata nohibe.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Ya lite lana kagaꞌani Yesu akeheliloto bame ka mone ma luto lu epiꞌehina yabe.
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 Lenali bonatini moneuba sipisipi yagaꞌa babu lite 100 nehago to mone fenene hinogo, hena nohibe? Sipisipi yagaꞌa yege yegeꞌna holupa hepatoga eneheꞌmito yaꞌma fenene huꞌehinamofihi buto sa sa nohibe.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 To sa sa huto bu goba bu goba hutoꞌa to etafa huloto fokehi nolito nu nokibe.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Ya huloto kofito buto to hepatoga nehetilotoꞌa faluꞌagi hiti to bonaꞌagi kehe noibe. To neenogo ma luto lu epibe: Sipisipi yagaꞌni fenene huꞌehinana huto higo leꞌmoto oto lenali hiti nani hiti legelo bilunagihe. Ya luꞌehina kiliheꞌi yabe.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 To nani ana huto ma luto lu nolepube. Foipa bo moneuba foipa hapaꞌa heꞌmito to komopaꞌa i gelehe hinogomo ifo muya nehanamagi kokulumalugu gofana hite enegelo bilanaꞌmu yabe. To bonaꞌi yege yegeꞌnamagi hapaꞌani batiꞌna niꞌina to komopaꞌani i gelehe mehise nehinogomo, enali kumu kokulumalugu yege nesiꞌa filabe. To foipa bouba, ai foipa hapaꞌa heꞌmito, to komopaꞌa i gelehe hinogomo, lusina hite enegelo bilanaꞌmu yabe. Yesu ya luto lu epiꞌehina yabe.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 To mone hiti niꞌigi aꞌi moneuba siliba efahaꞌa 10 moloꞌehina. To mone fenene hinogo, hena nohibe? Ai libiꞌmo fulu kulu tiloto lito buto nohaꞌa asagaꞌi lito sa sa nohibe.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 To sa sa huba huba hulago alihi efahaꞌa huto hinogomo, giꞌaꞌagi hiti bonaꞌagi kehe ito ago ma nolibe: Lenali nanilo li nupa hitemo legelo bilune. Efahaꞌni fenene higo, yatai bu goto nolube. Ya luꞌehina kiliheꞌi yabe.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 To nani ana huto, ma luto lu nolepube. Foipa bouba sibi hapaꞌa heꞌmito to komopaꞌa i gelehe hinogomo, Huꞌmamofihi agelomagi yaꞌma bomofi kumu yege filanaꞌmu yabe.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesu ka mone hiti luꞌehina: Bo moneuba panaꞌi loemo eteketoꞌehina.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 To nehite gonaꞌauba afoꞌafihi lu emiꞌehina: Apaobe. Alihi nimilata nasana yatai nimibo. Ya luto ligo afoꞌatitifu anaꞌinaꞌa kita huto fuku luto etimiꞌehibe.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 To ya hulago gonaꞌauba kana loemofi moneꞌafi minoto akuꞌi anaꞌinaꞌa li gu ito kofiloto foto hepatoga buto minoꞌehibe. Ana hepatoga nohutoꞌa foipa hapaꞌa huto minoꞌehina.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 To efahaꞌa asagaꞌna ana hapaꞌalo heꞌmiba heꞌmiba huto meleꞌisi su hoꞌehibe. To ana hepato sibi kanaꞌa niꞌigo noseꞌna fenene huꞌehina yabe. Ya higo ana panaꞌmo efahaꞌa menina keneꞌi nohuto kauꞌna hoꞌehibe.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Kauꞌna nohoto buto ana hepato bonaꞌmo moneꞌa hiti minoꞌehibe. To yaꞌma bouba ana panaꞌmo ho lifigo yaga hepatoga buto yaga maya epilata huto minoꞌehina yabe.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 To bonaꞌmagi noseꞌna meemise nehago yagamagihi noseꞌna nalube luto ekesa kehelito anana bati huto natitaꞌmu yabe.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 To alihi ekesaꞌa hokolo higo ma luto luꞌehibe: Ke. Afoꞌnifihi liliꞌnalo bonaꞌmagi henakiꞌa noseꞌna nelete moneꞌa neheꞌmibe? Asagaꞌi ya nehanagi to nani kauꞌna gofa nonahago mana hepatoga nofulube.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Ma hilube. Ho titoꞌni buto afoꞌnifuloga buto ma lu emilube: Ke. Afoꞌnigabe. Nani Huꞌmamofi kumu to kai kumu foipana huꞌohuna yabe.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Ya huꞌohunagi kai yatai panaꞌni yabe, luto nigi mehalataꞌmu yabe. Liliꞌna panaka neleꞌmalataꞌmu yabe.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Ya luto ho tiloto kapo moloto afoꞌafuloga bibe.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 To panaꞌauba ma luto luꞌehibe: Ke. Afoꞌniga, nani Huꞌma kumu to kai kumu foipana huꞌohunagi kai yatai panaꞌni yabe, luto nigi mehalataꞌmu yabe.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Ya ligo afoꞌafu liliꞌnalo bonaꞌa kehe ito ma luto lu epiꞌehina: Meꞌme hite bite laga hina kata lite ete hepi etalo. To sahi yahaꞌalo bilinaꞌa, to suꞌmo gigusaꞌalo bilinaꞌa lite ete emilo.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 To bulumaka yaga noseꞌna emiꞌohuta yaga bite keye lite laita hilo. Lofokehi hilutagihe.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Yaꞌma panaꞌnimo filiꞌehina legita minoto akuꞌi nohibe. To fenene huto minoto yatai akuꞌi huto huꞌehibe. Ya ligo enali hapi fite noseꞌna nenete enegelo nebite mineꞌahana yabe.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 To olopa panaꞌa foyagati noago enali nama nelite to melekehi neite nehago kehelito,
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 liliꞌnalo panaꞌi moneꞌamofihi kehe igo ago ma loka hoꞌehibe: Enali henabe lite ya nehabe?
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 To ai ma lu emiꞌehibe: Kogonaka aꞌoto nohibe. To afokafu panaꞌni bati huto nohibe, luto yege nofito bulumaka yagaꞌa noseꞌna emiꞌohutana keye luꞌehibe.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Ya ligo olopa panaꞌuba ipaꞌagu logo bigo okaba huto anagu metise nohuto fegutoga siko huto minoꞌehina. Ya huꞌehinaꞌmu afoꞌafu limito: Atibo, atibo, ligo,
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 ana panaꞌuba afoꞌafitoga ma lu emiꞌehibe: Abo. Kaika liliꞌnakalo foya kana babu luto minoꞌohuna yabe. To kaikamo kehelito minotoꞌni akili mehuꞌohunagihe. To kaimo meme yaga mone, lagasoꞌasi mone, menimise minoꞌahata yabe. Nafaluꞌnifu hiti noloto yege fititaꞌmu yabe. Menimise minoꞌahatagihe.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 To akuꞌi yaꞌma panaka kapo anaꞌmo hiti efahaka heꞌmi su hoꞌehina panaꞌmo ai ago bulumaka yagaka noseꞌna emiꞌohutana ai kumu keye luꞌahatagihe.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Ya ligo afoꞌafu ma lu emiꞌehibe: Panaꞌni. Kai hiti asaga yupahi nohuꞌibe. To anaꞌinaꞌni asagaꞌi kaiꞌnaka niꞌinagi yege panaꞌni nohatagihe.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 To yaꞌma kogonaka filiꞌehina legita minoto yatai nohibe. To fenene huto minoto yatai huto huꞌehibe. Ya huꞌehinanaꞌmu lali bati huto yege fito lofokehi nolune, luto luꞌehina. Yesu ya lu epiꞌehina kiliheꞌi yabe.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.