Lucas 15
Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs ARA
1 Mone yupahi takisi nelina bonaꞌi hiti to kaꞌi leli nehana bonaꞌi hiti Yesu nohinalo ete ai kagaꞌa linalo kehelite mineꞌahana yabe.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ya nehago Felosi bonaꞌi to keya ka tisa bo bu gelete gulu gulu bite ma lite Yesuhi ka emekiꞌahana: Ma bouba ai foipa bonaꞌi hiti eneleꞌmo bati huto enali hiti noseꞌna nolata nohibe.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ya lite lana kagaꞌani Yesu akeheliloto bame ka mone ma luto lu epiꞌehina yabe.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 Lenali bonatini moneuba sipisipi yagaꞌa babu lite 100 nehago to mone fenene hinogo, hena nohibe? Sipisipi yagaꞌa yege yegeꞌna holupa hepatoga eneheꞌmito yaꞌma fenene huꞌehinamofihi buto sa sa nohibe.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 To sa sa huto bu goba bu goba hutoꞌa to etafa huloto fokehi nolito nu nokibe.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Ya huloto kofito buto to hepatoga nehetilotoꞌa faluꞌagi hiti to bonaꞌagi kehe noibe. To neenogo ma luto lu epibe: Sipisipi yagaꞌni fenene huꞌehinana huto higo leꞌmoto oto lenali hiti nani hiti legelo bilunagihe. Ya luꞌehina kiliheꞌi yabe.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 To nani ana huto ma luto lu nolepube. Foipa bo moneuba foipa hapaꞌa heꞌmito to komopaꞌa i gelehe hinogomo ifo muya nehanamagi kokulumalugu gofana hite enegelo bilanaꞌmu yabe. To bonaꞌi yege yegeꞌnamagi hapaꞌani batiꞌna niꞌina to komopaꞌani i gelehe mehise nehinogomo, enali kumu kokulumalugu yege nesiꞌa filabe. To foipa bouba, ai foipa hapaꞌa heꞌmito, to komopaꞌa i gelehe hinogomo, lusina hite enegelo bilanaꞌmu yabe. Yesu ya luto lu epiꞌehina yabe.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 To mone hiti niꞌigi aꞌi moneuba siliba efahaꞌa 10 moloꞌehina. To mone fenene hinogo, hena nohibe? Ai libiꞌmo fulu kulu tiloto lito buto nohaꞌa asagaꞌi lito sa sa nohibe.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 To sa sa huba huba hulago alihi efahaꞌa huto hinogomo, giꞌaꞌagi hiti bonaꞌagi kehe ito ago ma nolibe: Lenali nanilo li nupa hitemo legelo bilune. Efahaꞌni fenene higo, yatai bu goto nolube. Ya luꞌehina kiliheꞌi yabe.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 To nani ana huto, ma luto lu nolepube. Foipa bouba sibi hapaꞌa heꞌmito to komopaꞌa i gelehe hinogomo, Huꞌmamofihi agelomagi yaꞌma bomofi kumu yege filanaꞌmu yabe.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesu ka mone hiti luꞌehina: Bo moneuba panaꞌi loemo eteketoꞌehina.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 To nehite gonaꞌauba afoꞌafihi lu emiꞌehina: Apaobe. Alihi nimilata nasana yatai nimibo. Ya luto ligo afoꞌatitifu anaꞌinaꞌa kita huto fuku luto etimiꞌehibe.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 To ya hulago gonaꞌauba kana loemofi moneꞌafi minoto akuꞌi anaꞌinaꞌa li gu ito kofiloto foto hepatoga buto minoꞌehibe. Ana hepatoga nohutoꞌa foipa hapaꞌa huto minoꞌehina.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 To efahaꞌa asagaꞌna ana hapaꞌalo heꞌmiba heꞌmiba huto meleꞌisi su hoꞌehibe. To ana hepato sibi kanaꞌa niꞌigo noseꞌna fenene huꞌehina yabe. Ya higo ana panaꞌmo efahaꞌa menina keneꞌi nohuto kauꞌna hoꞌehibe.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Kauꞌna nohoto buto ana hepato bonaꞌmo moneꞌa hiti minoꞌehibe. To yaꞌma bouba ana panaꞌmo ho lifigo yaga hepatoga buto yaga maya epilata huto minoꞌehina yabe.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 To bonaꞌmagi noseꞌna meemise nehago yagamagihi noseꞌna nalube luto ekesa kehelito anana bati huto natitaꞌmu yabe.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 To alihi ekesaꞌa hokolo higo ma luto luꞌehibe: Ke. Afoꞌnifihi liliꞌnalo bonaꞌmagi henakiꞌa noseꞌna nelete moneꞌa neheꞌmibe? Asagaꞌi ya nehanagi to nani kauꞌna gofa nonahago mana hepatoga nofulube.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Ma hilube. Ho titoꞌni buto afoꞌnifuloga buto ma lu emilube: Ke. Afoꞌnigabe. Nani Huꞌmamofi kumu to kai kumu foipana huꞌohuna yabe.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ya huꞌohunagi kai yatai panaꞌni yabe, luto nigi mehalataꞌmu yabe. Liliꞌna panaka neleꞌmalataꞌmu yabe.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ya luto ho tiloto kapo moloto afoꞌafuloga bibe.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 To panaꞌauba ma luto luꞌehibe: Ke. Afoꞌniga, nani Huꞌma kumu to kai kumu foipana huꞌohunagi kai yatai panaꞌni yabe, luto nigi mehalataꞌmu yabe.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ya ligo afoꞌafu liliꞌnalo bonaꞌa kehe ito ma luto lu epiꞌehina: Meꞌme hite bite laga hina kata lite ete hepi etalo. To sahi yahaꞌalo bilinaꞌa, to suꞌmo gigusaꞌalo bilinaꞌa lite ete emilo.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 To bulumaka yaga noseꞌna emiꞌohuta yaga bite keye lite laita hilo. Lofokehi hilutagihe.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Yaꞌma panaꞌnimo filiꞌehina legita minoto akuꞌi nohibe. To fenene huto minoto yatai akuꞌi huto huꞌehibe. Ya ligo enali hapi fite noseꞌna nenete enegelo nebite mineꞌahana yabe.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 To olopa panaꞌa foyagati noago enali nama nelite to melekehi neite nehago kehelito,
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 liliꞌnalo panaꞌi moneꞌamofihi kehe igo ago ma loka hoꞌehibe: Enali henabe lite ya nehabe?
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 To ai ma lu emiꞌehibe: Kogonaka aꞌoto nohibe. To afokafu panaꞌni bati huto nohibe, luto yege nofito bulumaka yagaꞌa noseꞌna emiꞌohutana keye luꞌehibe.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Ya ligo olopa panaꞌuba ipaꞌagu logo bigo okaba huto anagu metise nohuto fegutoga siko huto minoꞌehina. Ya huꞌehinaꞌmu afoꞌafu limito: Atibo, atibo, ligo,
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 ana panaꞌuba afoꞌafitoga ma lu emiꞌehibe: Abo. Kaika liliꞌnakalo foya kana babu luto minoꞌohuna yabe. To kaikamo kehelito minotoꞌni akili mehuꞌohunagihe. To kaimo meme yaga mone, lagasoꞌasi mone, menimise minoꞌahata yabe. Nafaluꞌnifu hiti noloto yege fititaꞌmu yabe. Menimise minoꞌahatagihe.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 To akuꞌi yaꞌma panaka kapo anaꞌmo hiti efahaka heꞌmi su hoꞌehina panaꞌmo ai ago bulumaka yagaka noseꞌna emiꞌohutana ai kumu keye luꞌahatagihe.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Ya ligo afoꞌafu ma lu emiꞌehibe: Panaꞌni. Kai hiti asaga yupahi nohuꞌibe. To anaꞌinaꞌni asagaꞌi kaiꞌnaka niꞌinagi yege panaꞌni nohatagihe.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 To yaꞌma kogonaka filiꞌehina legita minoto yatai nohibe. To fenene huto minoto yatai huto huꞌehibe. Ya huꞌehinanaꞌmu lali bati huto yege fito lofokehi nolune, luto luꞌehina. Yesu ya lu epiꞌehina kiliheꞌi yabe.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.