Lucas 15

Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mone yupahi takisi nelina bonaꞌi hiti to kaꞌi leli nehana bonaꞌi hiti Yesu nohinalo ete ai kagaꞌa linalo kehelite mineꞌahana yabe.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ya nehago Felosi bonaꞌi to keya ka tisa bo bu gelete gulu gulu bite ma lite Yesuhi ka emekiꞌahana: Ma bouba ai foipa bonaꞌi hiti eneleꞌmo bati huto enali hiti noseꞌna nolata nohibe.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ya lite lana kagaꞌani Yesu akeheliloto bame ka mone ma luto lu epiꞌehina yabe.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 Lenali bonatini moneuba sipisipi yagaꞌa babu lite 100 nehago to mone fenene hinogo, hena nohibe? Sipisipi yagaꞌa yege yegeꞌna holupa hepatoga eneheꞌmito yaꞌma fenene huꞌehinamofihi buto sa sa nohibe.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 To sa sa huto bu goba bu goba hutoꞌa to etafa huloto fokehi nolito nu nokibe.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Ya huloto kofito buto to hepatoga nehetilotoꞌa faluꞌagi hiti to bonaꞌagi kehe noibe. To neenogo ma luto lu epibe: Sipisipi yagaꞌni fenene huꞌehinana huto higo leꞌmoto oto lenali hiti nani hiti legelo bilunagihe. Ya luꞌehina kiliheꞌi yabe.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 To nani ana huto ma luto lu nolepube. Foipa bo moneuba foipa hapaꞌa heꞌmito to komopaꞌa i gelehe hinogomo ifo muya nehanamagi kokulumalugu gofana hite enegelo bilanaꞌmu yabe. To bonaꞌi yege yegeꞌnamagi hapaꞌani batiꞌna niꞌina to komopaꞌani i gelehe mehise nehinogomo, enali kumu kokulumalugu yege nesiꞌa filabe. To foipa bouba, ai foipa hapaꞌa heꞌmito, to komopaꞌa i gelehe hinogomo, lusina hite enegelo bilanaꞌmu yabe. Yesu ya luto lu epiꞌehina yabe.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 To mone hiti niꞌigi aꞌi moneuba siliba efahaꞌa 10 moloꞌehina. To mone fenene hinogo, hena nohibe? Ai libiꞌmo fulu kulu tiloto lito buto nohaꞌa asagaꞌi lito sa sa nohibe.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 To sa sa huba huba hulago alihi efahaꞌa huto hinogomo, giꞌaꞌagi hiti bonaꞌagi kehe ito ago ma nolibe: Lenali nanilo li nupa hitemo legelo bilune. Efahaꞌni fenene higo, yatai bu goto nolube. Ya luꞌehina kiliheꞌi yabe.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 To nani ana huto, ma luto lu nolepube. Foipa bouba sibi hapaꞌa heꞌmito to komopaꞌa i gelehe hinogomo, Huꞌmamofihi agelomagi yaꞌma bomofi kumu yege filanaꞌmu yabe.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesu ka mone hiti luꞌehina: Bo moneuba panaꞌi loemo eteketoꞌehina.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 To nehite gonaꞌauba afoꞌafihi lu emiꞌehina: Apaobe. Alihi nimilata nasana yatai nimibo. Ya luto ligo afoꞌatitifu anaꞌinaꞌa kita huto fuku luto etimiꞌehibe.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 To ya hulago gonaꞌauba kana loemofi moneꞌafi minoto akuꞌi anaꞌinaꞌa li gu ito kofiloto foto hepatoga buto minoꞌehibe. Ana hepatoga nohutoꞌa foipa hapaꞌa huto minoꞌehina.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 To efahaꞌa asagaꞌna ana hapaꞌalo heꞌmiba heꞌmiba huto meleꞌisi su hoꞌehibe. To ana hepato sibi kanaꞌa niꞌigo noseꞌna fenene huꞌehina yabe. Ya higo ana panaꞌmo efahaꞌa menina keneꞌi nohuto kauꞌna hoꞌehibe.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Kauꞌna nohoto buto ana hepato bonaꞌmo moneꞌa hiti minoꞌehibe. To yaꞌma bouba ana panaꞌmo ho lifigo yaga hepatoga buto yaga maya epilata huto minoꞌehina yabe.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 To bonaꞌmagi noseꞌna meemise nehago yagamagihi noseꞌna nalube luto ekesa kehelito anana bati huto natitaꞌmu yabe.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 To alihi ekesaꞌa hokolo higo ma luto luꞌehibe: Ke. Afoꞌnifihi liliꞌnalo bonaꞌmagi henakiꞌa noseꞌna nelete moneꞌa neheꞌmibe? Asagaꞌi ya nehanagi to nani kauꞌna gofa nonahago mana hepatoga nofulube.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ma hilube. Ho titoꞌni buto afoꞌnifuloga buto ma lu emilube: Ke. Afoꞌnigabe. Nani Huꞌmamofi kumu to kai kumu foipana huꞌohuna yabe.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ya huꞌohunagi kai yatai panaꞌni yabe, luto nigi mehalataꞌmu yabe. Liliꞌna panaka neleꞌmalataꞌmu yabe.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Ya luto ho tiloto kapo moloto afoꞌafuloga bibe.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 To panaꞌauba ma luto luꞌehibe: Ke. Afoꞌniga, nani Huꞌma kumu to kai kumu foipana huꞌohunagi kai yatai panaꞌni yabe, luto nigi mehalataꞌmu yabe.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ya ligo afoꞌafu liliꞌnalo bonaꞌa kehe ito ma luto lu epiꞌehina: Meꞌme hite bite laga hina kata lite ete hepi etalo. To sahi yahaꞌalo bilinaꞌa, to suꞌmo gigusaꞌalo bilinaꞌa lite ete emilo.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 To bulumaka yaga noseꞌna emiꞌohuta yaga bite keye lite laita hilo. Lofokehi hilutagihe.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Yaꞌma panaꞌnimo filiꞌehina legita minoto akuꞌi nohibe. To fenene huto minoto yatai akuꞌi huto huꞌehibe. Ya ligo enali hapi fite noseꞌna nenete enegelo nebite mineꞌahana yabe.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 To olopa panaꞌa foyagati noago enali nama nelite to melekehi neite nehago kehelito,
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 liliꞌnalo panaꞌi moneꞌamofihi kehe igo ago ma loka hoꞌehibe: Enali henabe lite ya nehabe?
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 To ai ma lu emiꞌehibe: Kogonaka aꞌoto nohibe. To afokafu panaꞌni bati huto nohibe, luto yege nofito bulumaka yagaꞌa noseꞌna emiꞌohutana keye luꞌehibe.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ya ligo olopa panaꞌuba ipaꞌagu logo bigo okaba huto anagu metise nohuto fegutoga siko huto minoꞌehina. Ya huꞌehinaꞌmu afoꞌafu limito: Atibo, atibo, ligo,
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 ana panaꞌuba afoꞌafitoga ma lu emiꞌehibe: Abo. Kaika liliꞌnakalo foya kana babu luto minoꞌohuna yabe. To kaikamo kehelito minotoꞌni akili mehuꞌohunagihe. To kaimo meme yaga mone, lagasoꞌasi mone, menimise minoꞌahata yabe. Nafaluꞌnifu hiti noloto yege fititaꞌmu yabe. Menimise minoꞌahatagihe.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 To akuꞌi yaꞌma panaka kapo anaꞌmo hiti efahaka heꞌmi su hoꞌehina panaꞌmo ai ago bulumaka yagaka noseꞌna emiꞌohutana ai kumu keye luꞌahatagihe.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ya ligo afoꞌafu ma lu emiꞌehibe: Panaꞌni. Kai hiti asaga yupahi nohuꞌibe. To anaꞌinaꞌni asagaꞌi kaiꞌnaka niꞌinagi yege panaꞌni nohatagihe.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 To yaꞌma kogonaka filiꞌehina legita minoto yatai nohibe. To fenene huto minoto yatai huto huꞌehibe. Ya huꞌehinanaꞌmu lali bati huto yege fito lofokehi nolune, luto luꞌehina. Yesu ya lu epiꞌehina kiliheꞌi yabe.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.