Lucas 15

Ila⁄imbidu Gu ⁄abu hari Burungaisoo (BDS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Inkoo, karaanimaiĩ wa⁄a gu koodi haa hida wakinay wa⁄a gu koomee tlakwaroo, gonkoinaa yaa khakhaakhayay, ma itatiimisiri caacaahhamisu gu Yeesu.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Teꞌesii, Farisaayoo haa maarimamaa da sariyaa da diini yaa tlaatleesiri quru⁄umoo, tay tooinaa kakaanay tuba, “Yuꞌudaa, heediki kwahhasuusumisi hida gu koomee tlakwaroo, kara sliimaa ⁄agiigina haa inay.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Da hheꞌesi, Yeesu sigigi kaay ilaꞌaaꞌaatisati tuba,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Ilahudeesa heedi leẽ tla⁄aã googunay kona bee⁄u miyaa leẽ. Bere ina hiĩ hhamisi leẽ tla⁄aã gooinaa, hiti malee laqi? Ina hiti may hhakee gu mibeeri gweleti haa gweleti hatlige, gi dabiidukay hikira gu leẽ, gwaati amoolaa slay.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Qatlay goo iliislaye, ina gwaatii tleke⁄esi kwahhu kosii hari hhaꞌaloo,
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 guraagi khay ayage. Teꞌesii, ina hiti eteedi deneꞌee kosi haa hida goó ibiidee ilaciyaa haa ina, sigigi kaay tuba, ‘Inkoo hhaꞌaluumida sliimaa haa ana, sa gimba bee⁄imokira koyi guũ hhamu hagwaani slay!’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Sangu kaay unkuray ambee, nama teesaaqay, Iliitleemu haa malayika dosi maa hhaꞌaluumidiyay sa heedi leẽ gu kooma tlakwaroo, gwaanii fookidu daqa Iliitleemuge. Hhaꞌalotee damaa didiri ba⁄ay da hatira da hida mibeeri gweleti haa gweleti, gungoó hiiarimee konay ibinaa daa tafaꞌadi. Teesaaqay yoóti ilahudeemisiyay tuba, konaaiiba gimba saa hiifookidiyee daqa Iliitleemuge.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Kara, Yeesu sigigi kaay ilaꞌaaꞌaatisa waka tuba, “Ilahudeesa hadee leẽ da kooma goboree mibi da peesay. Bere hiĩ hhamisidi leẽ, hiti malee laqada? Ina hiti ooyisida caaꞌasiya, gi fiicida mara gosi haa gi dabita hari maguuma giti amoolaa slayda.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Qatlay giyoo ilii slayde, ina hiti eteta hhinanu kosi haa hida goó ibiidee ilaciyaa haa ina, sigigi kaada tuba, ‘Inkoo, hhaꞌaluumida sliimaa haa ana, sa gimba goboriyatira toyi diĩ hhanti, hagaã slay!’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Sangu kaay unkuray ambee, nama teesaaqay, Iliitleemu haa malayika dosi maa hhaꞌaluumidiyay sa heedi leẽ gu kooma tlakwaroo, gwaanii fookidu daqa Iliitleemuge tlakwaroo dosaa.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yeesu gi ilakoomi gimba tuba, “Yaa wana heedi waku gwaa kooma yaꞌay cada gu hhawatee.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Letu waka, hikira gu coko⁄u gi kaay sa taataa gosi tuba, ‘Taataa, sini hadiside aalimee doyi.’ Ina gi deehhimi khooslay gosi sa yaꞌay kosi cada koinaa.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Balalu angaamaka kilesi giyaa iliicatiri, nakira gu coko⁄u gii kurunkuri khooslay gosi goõ, gi tosaa waaudi hhapee da segenge. Yade ina gi palanquusi khooslay gosi hari ibinaa da slasla⁄iima.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Qatlay giyaa ilii hheꞌesi palanquusa khooslay gosi goõ, qori gu didiru yaagii ca⁄i hhapetiray. Ina gi tlaatleesi meeta konaaba idoo lensee.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Sa gimbakee, ina gi firoo kay yondu daqa yaamulooay wakuu gu hhapetee. Yaamulooaykee gugi tosaa leehhisi qaymoo dosii, sa ⁄agimisu gu biinoo dosi.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ina yaa arimi kwayru gu ⁄agoo qafeeraa daa ⁄agiiginee biinotee, maꞌaana wanaaba heedi lensee gwaa qaw idoo da ⁄agoo sa ina.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Qariqaaqari, gi ilahudeesi muuna gosii gimba gu bawma dosi, hingigi maasi tuba, ‘Ti yondimiisee maka da taataa goy goó ⁄agimee ⁄agoo, giti amoolaa memesinay! Ana tiꞌii hati gwaaꞌa sa qori!’
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Inkoo, ha ki⁄a daqa taataa gooii haa sugugi kaawa ambee, ‘Ye taataa, ana haã dakusi pandaa da Iliitleemuge haa pandaa dooguu see.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ana hariiboo⁄aaba kara dinima eteedi nankoogu. Inkoo, ana haniti ilafate leẽ gu yondimiisee doogu pahha.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Da hheꞌesi, gi tosaa waaudi, gi ki⁄i daqa taataa gosii.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Teꞌesii, nakee gi kaay sa taataa gosi tuba, ‘Ye taataa, ana haã dakusi pandaa da Iliitleemuge haa pandaa dooguu see. Taataa, ana hariiboo⁄aaba dinima eteedi kara nankoogu.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Teꞌesii, taataa gosi gi kaay sa yondimiisee dosi tuba, ‘Taa⁄amida slehheesaw! Owaaruu ciraai qayriya da hhoi, sugu daasidee, sugu daasidee petee dinca dosii haa sugu daasidee ye⁄eetoo see.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Kara, owaaruu damaa daa wahhati, laga gaasiday, ma ⁄isini losona. ⁄aginee haa hhaꞌaluumidanee sliimaa haa ina.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Sa gimba naki koyi yaati gwaai pahha, inkoo slafi kara, yaa papa⁄i, inkoo yaanii ca⁄i.’ Teꞌesii, inay gi tlaatleesiri seehha tay, gi hhaꞌaluumidiri hari khisla.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Qatlaykee nankosi gu badiisu yaa qaymooge wana, ina giyaa ilii wawaawatliye, giyaa ilii daadaausi ayage, gi akhasi hida raaiyay haa seehhuusiyay.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Teꞌesii, ina gi eteedi yondimiisay leẽ haa gugi maasi tuba, ‘Mala na wanta letuti tiꞌii?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yondimiisaykee gi kaay sa ina tuba, ‘Nankooguna gu coko⁄u naani khay ayage. Inkoo taataa googu hiĩ gaasi damaa daa wahhati sa ina, sa gimba guũ slay kara wana saayuudi.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Nakee gu badiisu gi slahhaai hari khisla, gi siꞌi hiidawaraa waꞌay gu marage. Taataa gosi yaagii ca⁄i khoorooge, gugi tlaatlaqasi, maay day waꞌay gu marage.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Ina gi ilaki⁄isi taataa gosi tuba, ‘Yuꞌudiyaa! Koraraa hhanki sliimaa ana haã yondiidi yondu sa ugu tongimoo pahha. Kara, baloo lensee haa mayiiba iliikooma gimba googu. Teesaaqay see, ugu sinaa hadisidiiba ana gimati dakhwada lensee, ana see ma ⁄isimi losona haa deneꞌee koi.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Inkoo, naki koku gwaa palanquusu khooslay googu sliimaa haa slipalauusee, giyaani ilii ki⁄i, suguũ gaasidi damaa daa wahhati.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Taataa gosi gi kaay sa ina tuba, ‘Nankoy, ugu hoó sliimaa wana haa ana balalu sliimaa, kara idadu goõ ga koome ti koku.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Dandiray hinti naraꞌa ⁄isiru losona hagi hhaꞌaluumidana, sa gimba nankooguna gu coko⁄u, yaati gwaai pahha, inkoo yuꞌudiyaa ti slafi. Ina yaa hhami, inkoo yaanii ca⁄i.’ ”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.