Lucas 15
Ila⁄imbidu Gu ⁄abu hari Burungaisoo (BDS) vs ACF
1 Inkoo, karaanimaiĩ wa⁄a gu koodi haa hida wakinay wa⁄a gu koomee tlakwaroo, gonkoinaa yaa khakhaakhayay, ma itatiimisiri caacaahhamisu gu Yeesu.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Teꞌesii, Farisaayoo haa maarimamaa da sariyaa da diini yaa tlaatleesiri quru⁄umoo, tay tooinaa kakaanay tuba, “Yuꞌudaa, heediki kwahhasuusumisi hida gu koomee tlakwaroo, kara sliimaa ⁄agiigina haa inay.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Da hheꞌesi, Yeesu sigigi kaay ilaꞌaaꞌaatisati tuba,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Ilahudeesa heedi leẽ tla⁄aã googunay kona bee⁄u miyaa leẽ. Bere ina hiĩ hhamisi leẽ tla⁄aã gooinaa, hiti malee laqi? Ina hiti may hhakee gu mibeeri gweleti haa gweleti hatlige, gi dabiidukay hikira gu leẽ, gwaati amoolaa slay.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Qatlay goo iliislaye, ina gwaatii tleke⁄esi kwahhu kosii hari hhaꞌaloo,
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 guraagi khay ayage. Teꞌesii, ina hiti eteedi deneꞌee kosi haa hida goó ibiidee ilaciyaa haa ina, sigigi kaay tuba, ‘Inkoo hhaꞌaluumida sliimaa haa ana, sa gimba bee⁄imokira koyi guũ hhamu hagwaani slay!’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Sangu kaay unkuray ambee, nama teesaaqay, Iliitleemu haa malayika dosi maa hhaꞌaluumidiyay sa heedi leẽ gu kooma tlakwaroo, gwaanii fookidu daqa Iliitleemuge. Hhaꞌalotee damaa didiri ba⁄ay da hatira da hida mibeeri gweleti haa gweleti, gungoó hiiarimee konay ibinaa daa tafaꞌadi. Teesaaqay yoóti ilahudeemisiyay tuba, konaaiiba gimba saa hiifookidiyee daqa Iliitleemuge.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Kara, Yeesu sigigi kaay ilaꞌaaꞌaatisa waka tuba, “Ilahudeesa hadee leẽ da kooma goboree mibi da peesay. Bere hiĩ hhamisidi leẽ, hiti malee laqada? Ina hiti ooyisida caaꞌasiya, gi fiicida mara gosi haa gi dabita hari maguuma giti amoolaa slayda.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Qatlay giyoo ilii slayde, ina hiti eteta hhinanu kosi haa hida goó ibiidee ilaciyaa haa ina, sigigi kaada tuba, ‘Inkoo, hhaꞌaluumida sliimaa haa ana, sa gimba goboriyatira toyi diĩ hhanti, hagaã slay!’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Sangu kaay unkuray ambee, nama teesaaqay, Iliitleemu haa malayika dosi maa hhaꞌaluumidiyay sa heedi leẽ gu kooma tlakwaroo, gwaanii fookidu daqa Iliitleemuge tlakwaroo dosaa.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yeesu gi ilakoomi gimba tuba, “Yaa wana heedi waku gwaa kooma yaꞌay cada gu hhawatee.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Letu waka, hikira gu coko⁄u gi kaay sa taataa gosi tuba, ‘Taataa, sini hadiside aalimee doyi.’ Ina gi deehhimi khooslay gosi sa yaꞌay kosi cada koinaa.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Balalu angaamaka kilesi giyaa iliicatiri, nakira gu coko⁄u gii kurunkuri khooslay gosi goõ, gi tosaa waaudi hhapee da segenge. Yade ina gi palanquusi khooslay gosi hari ibinaa da slasla⁄iima.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Qatlay giyaa ilii hheꞌesi palanquusa khooslay gosi goõ, qori gu didiru yaagii ca⁄i hhapetiray. Ina gi tlaatleesi meeta konaaba idoo lensee.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Sa gimbakee, ina gi firoo kay yondu daqa yaamulooay wakuu gu hhapetee. Yaamulooaykee gugi tosaa leehhisi qaymoo dosii, sa ⁄agimisu gu biinoo dosi.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Ina yaa arimi kwayru gu ⁄agoo qafeeraa daa ⁄agiiginee biinotee, maꞌaana wanaaba heedi lensee gwaa qaw idoo da ⁄agoo sa ina.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Qariqaaqari, gi ilahudeesi muuna gosii gimba gu bawma dosi, hingigi maasi tuba, ‘Ti yondimiisee maka da taataa goy goó ⁄agimee ⁄agoo, giti amoolaa memesinay! Ana tiꞌii hati gwaaꞌa sa qori!’
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Inkoo, ha ki⁄a daqa taataa gooii haa sugugi kaawa ambee, ‘Ye taataa, ana haã dakusi pandaa da Iliitleemuge haa pandaa dooguu see.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Ana hariiboo⁄aaba kara dinima eteedi nankoogu. Inkoo, ana haniti ilafate leẽ gu yondimiisee doogu pahha.’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Da hheꞌesi, gi tosaa waaudi, gi ki⁄i daqa taataa gosii.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Teꞌesii, nakee gi kaay sa taataa gosi tuba, ‘Ye taataa, ana haã dakusi pandaa da Iliitleemuge haa pandaa dooguu see. Taataa, ana hariiboo⁄aaba dinima eteedi kara nankoogu.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Teꞌesii, taataa gosi gi kaay sa yondimiisee dosi tuba, ‘Taa⁄amida slehheesaw! Owaaruu ciraai qayriya da hhoi, sugu daasidee, sugu daasidee petee dinca dosii haa sugu daasidee ye⁄eetoo see.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Kara, owaaruu damaa daa wahhati, laga gaasiday, ma ⁄isini losona. ⁄aginee haa hhaꞌaluumidanee sliimaa haa ina.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Sa gimba naki koyi yaati gwaai pahha, inkoo slafi kara, yaa papa⁄i, inkoo yaanii ca⁄i.’ Teꞌesii, inay gi tlaatleesiri seehha tay, gi hhaꞌaluumidiri hari khisla.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Qatlaykee nankosi gu badiisu yaa qaymooge wana, ina giyaa ilii wawaawatliye, giyaa ilii daadaausi ayage, gi akhasi hida raaiyay haa seehhuusiyay.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Teꞌesii, ina gi eteedi yondimiisay leẽ haa gugi maasi tuba, ‘Mala na wanta letuti tiꞌii?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yondimiisaykee gi kaay sa ina tuba, ‘Nankooguna gu coko⁄u naani khay ayage. Inkoo taataa googu hiĩ gaasi damaa daa wahhati sa ina, sa gimba guũ slay kara wana saayuudi.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Nakee gu badiisu gi slahhaai hari khisla, gi siꞌi hiidawaraa waꞌay gu marage. Taataa gosi yaagii ca⁄i khoorooge, gugi tlaatlaqasi, maay day waꞌay gu marage.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Ina gi ilaki⁄isi taataa gosi tuba, ‘Yuꞌudiyaa! Koraraa hhanki sliimaa ana haã yondiidi yondu sa ugu tongimoo pahha. Kara, baloo lensee haa mayiiba iliikooma gimba googu. Teesaaqay see, ugu sinaa hadisidiiba ana gimati dakhwada lensee, ana see ma ⁄isimi losona haa deneꞌee koi.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Inkoo, naki koku gwaa palanquusu khooslay googu sliimaa haa slipalauusee, giyaani ilii ki⁄i, suguũ gaasidi damaa daa wahhati.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Taataa gosi gi kaay sa ina tuba, ‘Nankoy, ugu hoó sliimaa wana haa ana balalu sliimaa, kara idadu goõ ga koome ti koku.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Dandiray hinti naraꞌa ⁄isiru losona hagi hhaꞌaluumidana, sa gimba nankooguna gu coko⁄u, yaati gwaai pahha, inkoo yuꞌudiyaa ti slafi. Ina yaa hhami, inkoo yaanii ca⁄i.’ ”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.