Romanos 7
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVT
1 Owụ́ ꞌbɨ Babá e, másómụ́ ówosé bú bɨlámáne kɨ́dí lorụ nɨ kɨ́ rokoꞌbụné dụụ́ do ꞌyị bɨ nɨ aka trịdrị ní. Máúku ledre ba zɨ́se, sée ga bɨ ówosé lorụ bú ní.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 Lị́lị a nɨ káa zɨ́ togụ́ ofụ́nɨ́ kára go yá, lorụ odóngeṛị wo go dụụ́ zɨ́ oꞌdo bɨ ofụ́ wo née. ꞌBúó togụ́ oꞌdo máa née uyu go yá, kára née ndaá lolụ mɨódóngéṛịné zɨ́ oꞌdo máa née wá.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Togụ́ oꞌdo ꞌbɨ kára née nɨ aka bo zɨ́a ndéréne sóꞌdo ngíti oꞌdo yá, lorụ ya kɨ́dí née go lúyú ledre, kára née mengị ꞌberị go. Togụ́ oꞌdo ꞌbɨ kára née uyu go mɨúyu yá, kára máa née mengị ené née ꞌberị wá.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Zée kése, azé kóo mbá sị́ lorụ. Sɨmɨ bɨ Kɨ́résịto uyu gɨ rozé ní, uyuzé kóo go ndro kéye. Zɨ́ze úrúze kpá ndro kéye gɨ ro zɨ́ze ndị́sịzé méngị éyị́ ga bɨ Lomo ili yée ní.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Sɨmɨ bɨ kóo ngárá ṇguṇguzé aka ledre Yésụ wá ní, ndịsịzé kóo mbá méngị ledre ga bɨ rozé ili yée ní, ambá ledre maáge ndịsịnɨ́ ꞌdíꞌbiógụ umbu gɨ zɨ́a ndịsịzé kóo lódụ́ dụụ́ kacɨ́ lorụ bɨ Mụ́sa eké ní.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Bɨ ba ní, ndazé ezé lolụ sị́ lorụ wá gɨ ro zɨ́ze méngị dụụ́ éyị́ ga bɨ Lomo ili yée ní gɨ zɨ́a kuṛú ledre ga bɨ azé kɨ́e ní uyunɨ́ gɨ sɨmɨzé go, mɨkánda ledre nɨ nda goó ne sɨmɨzé sɨmɨ rokoꞌbụ ꞌbɨ ꞌDówụ́ Lomo.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Bɨ née ní ní, lorụ nɨ bɨsinyí éyị́ ke? Ɨ́ꞌɨ, togụ́ lorụ ndaá kóo ídí wá yá, káa bɨ máútúásá ówo a bɨ kɨ́dí lúyú ledre nɨ bo ní wá. Káa zɨ́ bɨ lorụ uku kɨ́dí, “Ndá óto ꞌbú éyị́ ꞌbɨ ꞌyị wá ní.” Káa bɨ máútúásá kpá ówo a bɨ kɨ́dí óto ꞌbú éyị́ ꞌbɨ lafú ꞌyị e nɨ bɨsinyí ledre ní wá.
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Lúyú ledre oyóloꞌbó lorụ gɨ ro zɨ́ ꞌbú bɨsinyí ledre ndị́sị ngbóróne sɨmɨmá. Idí kóo lorụ nda ídí wá, káa bɨ lúyú ledre ndaá ba kɨ́ rokoꞌbụné wá.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Sɨmɨ bɨ kóo ngárá máówo aka kóo lorụ wá ní, mááyí yị́ amá kóo kɨ́ ro domá. Sɨmɨ bɨ máówo nda lorụ ní, zɨ́ komomá líkpíne zɨ́ma ówoyéme a kɨ́dí lúyú ledre nɨ go sɨmɨmá kɨ́ngaya.
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 Másómụ́ ꞌbɨ amá kóo kɨ́dí mɨndị́sịmá nɨ ídí bɨlámáne gɨ zɨ́ lorụ, ábuwá lorụ ogụ nda yị́ ené óto mɨndị́sịmá zɨ́a ídíne bɨsinyíne.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Lúyú ledre owo mɨꞌdogụ ené kpụrụ́ gɨ sɨmɨ lorụ, zɨ́a lóndo máa. Gɨ zɨ́ kéyị née ní, zɨ́ mɨndị́sịmá nda ídíne go bɨsinyíne.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Abú kenée ndotó, lorụ nɨ yị́ ené ꞌbɨ Lomo, nɨ bɨlámáne ndịsị ꞌdódo mbigí ledre ga bɨ Lomo ili yée ní.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 Togụ́ lorụ nɨ bɨlámá éyị́ ní, nɨ óto mɨndị́sịmá zɨ́a ídíne bɨsinyíne lárá a káa be ꞌdi? Ɨ́ꞌɨ, éyị́ ndaá kenée wá. Yị́ ené lúyú ledre bɨ owo mɨꞌdogụ ené kpụrụ́ gɨ sɨmɨ lorụ zɨ́a óto mɨndị́sịmá bɨsinyíne ní. Gɨ zɨ́ kéyị née ní, ꞌdodo go kɨ́dí lúyú ledre nɨ bɨsinyí éyị́.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Owozé go kɨ́dí lorụ nɨ yị́ ené ꞌbɨ Lomo. Lúyú ledre nɨ yị́ ené gɨ zɨ́ma bɨ málányá yị́ amá fú ro méngị bɨsinyí mɨméngị ledre ní.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 Máówoyéme amá éyị́ bɨ mándị́sị méngị a ní wá, máméngị nda yị́ amá éyị́ bɨ ili zɨ́ma méngị a wá ní.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Togụ́ mándị́sị méngị éyị́ ga bɨ ili kóo zɨ́ma méngị yée wá ní yá, máṇgúṇgu go kɨ́dí maꞌdíi lorụ nɨ yị́ ené bɨlámá éyị́.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Máméngị amá éyị́ ga gére née máa wá, yị́ ené lúyú ledre bɨ álaꞌdụ́tụ domá ní, oto máa née zɨ́ma ndị́sịmá méngị ledre ga gére née.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 ꞌBú méngị bɨlámá ledre nɨ yị́ ené kóo tɨ́ bo domá, bi méngị a ndaá kóo zɨ́ma wá gɨ zɨ́a lúyú ledre oto kóo ꞌbe ꞌbɨ ené go sɨmɨmá.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Gɨ zɨ́a bɨ ꞌbe ꞌbɨ lúyú ledre nɨ nda kóo sɨmɨmá ní, zɨ́a ndị́sịné gága máa, zɨ́ma nda ndị́sịmá méngị ledre ga bɨ ili yée ní.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Togụ́ máméngị lúyú ledre yá, née ndaá ꞌbɨ ené ledre amá wá, née ledre ꞌbɨ lúyú ledre bɨ oto ꞌbe ꞌbɨ ené sɨmɨmá ní.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Lorụ ndịsị ꞌdódo a zɨ́ma, kɨ́ꞌdí bɨ máíli go méngị bɨlámá ledre ní, lúyú ledre bɨ sɨmɨmá ní ndịsịne ꞌdụ́tụ mɨsiꞌdi a gɨ zɨ́ma.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Abú kenée ndotó, zɨ́ma íꞌbí romá kɨ́ sómụ́ ledre amá mbá méngị dụụ́ ledre bɨ lorụ ꞌbɨ Lomo ili zɨ́ma méngị a ní.
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 Máówo go kɨ́dí do okó e nɨyí bo gbre do mɨmbéꞌdemá kacɨ́ kadra mbá ndị́sị óṛó royé. Ngíti a ili máídí ndị́sị méngị bɨsinyí ledre, ngíti a ili ꞌbɨ ené máídí ndị́sị méngị ledre bɨ Lomo ili ní.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 Máówo kóo wá, mááyí kóo ólụ́ógụ gɨ sị́ sị́lị́ lúyú ledre bɨ alaꞌdụtụ domá ní lárá a káa be ꞌdi?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 Mbófo éyị́ zɨ́ Lomo, zɨ́a kásaógụ Kɨ́résịto Yésụ Ngére ezé yómo máa.
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.