Romanos 4

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Owụ́ ꞌbɨ Babá e, ídísé ówo a bɨlámáne kɨ́dí Abarayáma nɨ tɨ́ maꞌdíi ꞌyị bɨ ꞌdiꞌbi ledre ꞌbɨ Lomo go kɨ́ngaya, nɨ kpá mongụ́ bulúnduzé tara mbotụ ezé ꞌbɨ Yụ́da e ní.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Idí ya kóo bɨlámá mɨméngị ledre ꞌbɨ Abarayáma oto wo ne zɨ́a útúásáne káa do mbigí ꞌyị ꞌbɨ Lomo, káa bɨ nɨ kóo ndị́sị mbófo roné gɨ roa. Ɨ́ꞌɨ, ndaá ꞌbɨ ené kenée wá.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Nɨ mɨékéne sɨmɨ mɨéké kúrú Lomo kɨ́dí, “Abarayáma utúasá kacɨ́ komo Lomo káa do mbigí ꞌyị ené yị́ ené gɨ zɨ́a bɨ ṇguṇgu ledre ꞌbɨ Lomo ní.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Késị́ bɨ ndịsịnɨ́ íꞌbí a zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ moko do odụ éfé ní ndaá ꞌbɨ ené káa do sáká éyị́ wá, yị́ ené gɨ zɨ́a mengịnɨ́ moko go gɨ roa.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Togụ́ ꞌyị ndịsị tɨ́ fú dụụ́ méngị moko óyólóꞌbó sómụ́ ledre ené zɨ́a ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Lomo wá, utúasá útúásá kacɨ́ komo Lomo káa do mbigí ꞌyị ené wá.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ngúru mongụ́ ꞌyị Dawídi eké omo kóo ledre sɨmɨ mɨéké kúrú Lomo kɨ́dí, éyị́ bɨ ndịsị óto ꞌyị zɨ́a ídíne mbigí ꞌyị ꞌbɨ Lomo ní ndaá ꞌbɨ ené bɨlámá moko ené wá, yị́ ené ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Lomo.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Nɨ mɨékéne sɨmɨ mɨéké kúrú Lomo kɨ́dí,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Maꞌdíi, ꞌyị née nɨ ídí kɨ́ rokinyi kɨ́ngaya
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Sómụ́sé ꞌbɨ esé kɨ́dí rokinyi née nɨ ídí dụụ́ zɨ́ze Yụ́da e gɨ zɨ́a bɨ utúzé go ngbuṛu ní, togụ́ kpá zɨ́ kúfú ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní? Káa zɨ́ bɨ kóo máúku úwúsé go ní, kɨ́dí Abarayáma utúasá kacɨ́ komo Lomo káa do mbigí ꞌyị ené gɨ zɨ́a bɨ ṇguṇgu ledre ꞌbɨ Lomo ní.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Abarayáma utúasá kacɨ́ komo Lomo ndaá ꞌbɨ ené gɨ do kacɨ́ a bɨ utú go ngbuṛu ní wá, yị́ ené ꞌdáꞌdá gɨ zɨ́a kɨ́ útúne ngbuṛu.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Abarayáma ṇguṇgu ledre ꞌbɨ Lomo ꞌdáꞌdá nɨ nda fú útú ngbuṛu. Utú nda ngbuṛu gɨ ꞌdáꞌba lá gɨ ro do ꞌdódo a kɨ́dí née nɨ go mbigí ꞌyị ꞌbɨ Lomo. Née sị́ ledre bɨ nɨ gɨ zɨ́a bulúndu ꞌyị ga bɨ za mbá ṇguṇgunɨ́ ledre Lomo go abú utúnɨ́ ngbuṛu wá ní.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Abarayáma nɨ kpá bulúndu ꞌyị ga bɨ utúnɨ́ go ngbuṛu ní, ꞌbúó togụ́ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo go káa zɨ́ bɨ kóo Abarayáma maꞌdáa ṇguṇgu ledre ꞌbɨ Lomo ꞌdáꞌdá zɨ́a kɨ́ útúne ngbuṛu ní.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Lomo uku kóo ledre kɨ́dí née nɨ íꞌbí do sogo káṇgá mbá zɨ́ Abarayáma kɨ́ owụ́ ꞌbɨ ené e zɨ́a ídíne káa do ꞌbɨ eyé. Lomo uku ené kóo ledre née gɨ zɨ́a bɨ Abarayáma ndịsị lódụ́ kacɨ́ lorụ ga bɨ Mụ́sa eké yée ní wá, yị́ ené gɨ zɨ́a bɨ Abarayáma maꞌdáa ṇguṇgu ledre ꞌbɨ Lomo ní.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Idí yaá Lomo ili kóo méngị bɨlámá ledre dụụ́ zɨ́ ꞌyị ga bɨ ndị́sịné lódụ́ kacɨ́ lorụ ní yá, káa bɨ moko ndaá ba sɨmɨ ṇguṇgu ledre ꞌbɨ Lomo wá.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Togụ́ lorụ nɨ bo yá, ꞌdoꞌdó nɨ bo zɨ́ ꞌyị ga bɨ nɨyí ꞌdéwe lorụ maꞌdáa ní. Togụ́ lorụ ndaá yá, éyị́ bɨ nɨyí ꞌdéwe a ní ndaá.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Lomo ndịsị íꞌbí éyị́ zɨ́ ꞌyị e kacɨ́ bɨlámá mɨmbéꞌdené gɨ zɨ́a ili idínɨ́ ótoómo royé mbá zɨ́ne. Éyị́ bɨ kóo Lomo uku ledre a kɨ́dí née nɨ íꞌbí a zɨ́ Abarayáma kɨ́ owụ́ ꞌbɨ ené e ní, nɨ gɨ ro ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo go káa zɨ́ Abarayáma ní. Ndaá ꞌbɨ ené dụụ́ zɨ́ ꞌyị ga bɨ nɨyí kɨ́ lorụ zɨ́ye ní wá. Gɨ zɨ́ kéyị née zɨ́ Abarayáma ídíne go bulúnduzé ga bɨ ṇguṇguzé ledre ꞌbɨ Lomo ní.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Née sị́ ledre bɨ Lomo uku ledre zɨ́ Abarayáma kɨ́dí, “Máóto yị́ị go káa do bulúndu tụ́ꞌdụ́ ṛị́kị́ sị́ do ꞌyịmaꞌdí e.” Gɨ zɨ́a mɨméngị ledre ꞌbɨ Abarayáma nɨ mɨútúásáne kacɨ́ komo Lomo, zɨ́a ị́nyịné ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Lomo bɨ ndịsị úru ꞌyị e ne gɨ sɨmɨ umbu, kpá ꞌyị otoogụ éyị́ e ní.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Gɨ zɨ́a bɨ Abarayáma oto komoné kacɨ́ ledre bɨ Lomo uku zɨ́a ní, zɨ́a ídíne ꞌbụ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo ní za mbá tɨ́ káa zɨ́ kóo Lomo uku zɨ́a kɨ́dí, “Bulúnduyị́ e nɨyí karanée ídí kpá tụ́ꞌdụ́ kenée.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abú Abarayáma owo tɨ́ go kɨ́dí née ngoko go gɨ zɨ́a sɨmɨbi doné go cị́ ịnyị (100), meꞌbené Sára nɨ go kpá ngokoné yée utúasánɨ́ lolụ kóo ndíki owụ́ e wá yá,
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 zɨ́a kóo fú lá óto komoné kacɨ́ ledre kóo Lomo uku zɨ́a ní. Zɨ́ ṇgúṇgu ledre ené íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́a, zɨ́a ndị́sịné íꞌbí mbófo éyị́ zɨ́ Lomo.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Gɨ zɨ́a owo bú kɨ́dí ledre bɨ Lomo uku zɨ́ne ba ní, nɨ méngị roné gɨ zɨ́a, rokoꞌbụ nɨ zɨ́ Lomo maꞌdáa.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Née sị́ ledre bɨ Abarayáma utúasá kacɨ́ komo Lomo gɨ zɨ́a káa do mbigí ꞌyị ené ní.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Abú Abarayáma nɨ mɨútúásáne kacɨ́ komo Lomo yá, ndaá lá dụụ́ wo wá,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 azé kpá mɨútúásáze kacɨ́ komo Lomo gɨ zɨ́a ṇguṇguzé ledre ené go, gɨ zɨ́a uru Ngére ezé Yésụ ne gɨ sɨmɨ umbu.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Yésụ uyu gɨ ro lúguóyó lúyú ledre ezé.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.