Marcos 8

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sɨmɨ ngíti sịndị́ kadra, zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e kpá yóko royé. Sɨmɨ bɨ éyị́ mɨánu ndaá lolụ zɨ́ye wá ní, zɨ́ Yésụ ndóloógụ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e úku ledre zɨ́ye kɨ́dí,
1 Pouco tempo depois, ajuntou-se outra vez uma grande multidão. Como eles não tinham nada para comer, Jesus chamou os discípulos e disse:
2 “Lerị́ ꞌyị ga ba mengị máa yáa go mɨméngị, mengịzé kéye kɨ́ra go sị́lị́ ota, éyị́ mɨánu ndaá zɨ́ye wá.
2 — Estou com pena dessa gente porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm nada para comer.
3 Utúasá zɨ́ma ótoómo yée ndáꞌbayé ꞌbe kɨ́ ꞌbú wá, komoyé nɨ ụ́lụ́ do mɨsiꞌdi, zɨ́ye útúye gɨ zɨ́a ngíti géyị ogụnɨ́ gɨ gbála.”
3 Se eu os mandar para casa com fome, eles vão cair de fraqueza pelo caminho, pois alguns vieram de longe.
4 ꞌYị lódụ́ kacɨ́ga ya zɨ́a ní, “Azé ówo éyị́ mɨánu sɨmɨ súwú ona íꞌbí a zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e káa zɨ́ ga gére née gɨ ꞌda?”
4 Os discípulos perguntaram: — Como vamos encontrar, neste lugar deserto, comida que dê para toda essa gente?
5 Zɨ́ Yésụ ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Ambata nɨ zɨ́se kɨ́rɨ́ née ndu?”
5 — Quantos pães vocês têm? — perguntou Jesus. — Sete! — responderam eles.
6 Zɨ́a úku ledre zɨ́ ꞌyị e kɨ́dí ndị́sịsé aka bi. Zɨ́a ꞌdíꞌbi ambata ga bɨ ịnyị doa gbre (7) née, íꞌbí mbófo éyị́ zɨ́ Lomo gɨ royé, zɨ́a ꞌdéweífi sɨmɨyé, íꞌbí yée zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e gɨ ro ífi yée zɨ́ ꞌyị e, zɨ́ye méngị a tɨ́ kenée.
6 Aí Jesus mandou o povo sentar-se no chão. Depois pegou os sete pães e deu graças a Deus. Então os partiu e os entregou aos discípulos, e eles os distribuíram ao povo.
7 Mɨnzéré kénzé e nɨyí kóo kpá bo zɨ́ye ore cúkuꞌdée, zɨ́ Yésụ kpá íꞌbí mbófo éyị́ zɨ́ Lomo, zɨ́a ị́nyịné úku ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne ga gére née, idínɨ́ kpá ífi kénzé ga gére née zɨ́ ꞌyị e.
7 Eles tinham também alguns peixinhos. Jesus deu graças a Deus por eles e mandou que os discípulos os distribuíssem.
8 Zɨ́ ꞌyị ga gére née ánu éyị́, zɨ́a ásáne kɨ́ye mbá. Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ꞌdóꞌdụ́yóko ngítí a bɨ ꞌyị e lereomonɨ́ ní, kɨ́ mbụ́ra e kpá ịnyị doa gbre.
8 Todos comeram e ficaram satisfeitos; e os discípulos ainda encheram sete cestos com os pedaços que sobraram.
9 ꞌYị e nɨyí kóo tụ́ꞌdụ́, yaꞌdá e nɨyí ꞌbɨ eyé álifu eso (4,000). Zɨ́ Yésụ íꞌbí mɨsiꞌdi zɨ́ye ndáꞌbayé ꞌbe ꞌbɨ eyé e.
9 As pessoas que comeram eram mais ou menos quatro mil. Jesus mandou o povo embora,
10 Geré zɨ́ye ị́nyị ꞌbɨ eyé kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e ékị́ye sɨmɨ kuṛúngba ndéréye sɨmɨ ngíti káṇgá kɨ́ ịrịné Dalamanụ́ta.
10 e, logo depois, subiu no barco com os seus discípulos, e foi para a região de Dalmanuta.
11 Zɨ́ ngíti géyị Farụsáyo e ógụyé úzu Yésụ kɨ́ ndúꞌyú kɨ́dí, “Idí méngị ngíti géyị ledre ga bɨ kɨ́ rokoꞌbụyé komo ere ní.”
11 Alguns fariseus chegaram e começaram a falar com Jesus. Eles queriam conseguir alguma prova contra ele e por isso pediram que ele fizesse um milagre para mostrar que o seu poder vinha mesmo de Deus.
12 Zɨ́ Yésụ ꞌdówụ́ne difi, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Éyị́ bɨ ꞌyị ga bɨ cakaba ba ndịsịnɨ́ ndúnduꞌyú gɨ ro zɨ́ye lúrú ledre bɨ kɨ́ rokoꞌbụyé té kí kɨ́ komosé gɨ zɨ́a ní ꞌdi? Máúku zɨ́se maꞌdíi, máútúásá méngị éyị́ kenée zɨ́ ꞌyị e káa zɨ́se née wá.”
12 Jesus deu um grande suspiro e disse:
13 Zɨ́a ótoómo yée ore, zɨ́a ndáꞌba ékị́lúgu roné sɨmɨ kuṛúngba, do ꞌdógụ mɨkavu sága gɨ ꞌdí keṛị́.
13 Então Jesus foi embora. Ele subiu no barco e voltou para o lado leste do lago.
14 Ábuwá ꞌyịmɨkása e otoomolịgịnɨ́ ambata go. Wo bɨ zɨ́ye sɨmɨ kuṛúngba ní nɨ lá dụụ́ kị́éꞌdo.
14 Os discípulos haviam esquecido de levar pão e só tinham um pão no barco.
15 Yésụ ya zɨ́ye ní, “Komosé idí ídí rosé. Zɨ́se ꞌbáꞌbá rosé gɨ zɨ́ bɨsinyí ꞌdódo ledre ꞌbɨ Farụsáyo e kɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Eróde e bɨ káa zɨ́ ꞌdeꞌdị́ bɨ ndịsịnɨ́ óto a sɨmɨ ambata eyé e ní.”
15 Jesus chamou a atenção deles, dizendo:
16 Zɨ́ye tónó ódroyé dengbị́ye kɨ́dí, “Uku ledre née kenée gɨ zɨ́a bɨ ambata ndaá zɨ́ze ona wá ní?”
16 Aí os discípulos começaram a dizer uns aos outros: — Ele está dizendo isso porque não temos pão.
17 Yésụ ówo sómụ́ ledre eyé née go, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ndị́sịsé ódro gɨ ro ambata bɨ ngárá ndaá ní gɨ ro ꞌdi? Ówoyémesé esé fú lá ledre née wá? Éyị́ bɨ mɨmbéꞌdesé nɨ gɨ zɨ́a bɨsinyíne kenée ní ꞌdi?
17 Jesus ouviu o que eles estavam dizendo e perguntou:
18 Bɨ komosé nɨ bo ní, lúrúsé esé bi wá? Mbílíse uwú ené kpá ledre wá? Sómụ́ndíkisé esé kpá ledre wá?
18 Vocês têm olhos e não enxergam? Têm ouvidos e não escutam? Não lembram
19 Sɨmɨ bɨ kóo máꞌdéweífi sɨmɨ ambata ga bɨ ịnyị (5), zɨ́ ꞌyị ga bɨ álifu ịnyị (5,000) ní, ngítí a bɨ kóo anuomonɨ́ ní, ꞌducunɨ́ kóo gbété e ndu?”
19 dos cinco pães que eu parti para cinco mil pessoas? Quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze.
20 “Sara yée ga bɨ kóo ịnyị doa gbre (7) máꞌdéweífi sɨmɨyé zɨ́ ꞌyị ga bɨ álifu eso (4,000) ní, ꞌdóꞌdụ́ ꞌdúcusé kóo mbụ́ra e kɨ́ ngítí ye ndu?”
20 Jesus perguntou outra vez: Eles responderam: — Sete.
21 Yésụ ya zɨ́ye ní, “Sara née ní ní, ówosé aka ledre gɨ sɨmɨ a fú lá wá?”
21 Então Jesus perguntou:
22 Zɨ́ye ógụyé sɨmɨ Beteseyị́da, zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e ꞌdíꞌbiógụ ngíti oꞌdo komoa ndaá, zɨ́ye dódó royé ro Yésụ idí óto sị́lị́ne ro oꞌdo née.
22 Depois Jesus e os discípulos chegaram ao povoado de Betsaida. Algumas pessoas trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 Zɨ́ Yésụ ꞌdíꞌbi sị́lị́a, zɨ́ye ólụ́ógụyé kéne gɨ sɨmɨ owụ́ gara née sága. Zɨ́a óṛó súrú ro komo oꞌdo née, zɨ́a óto sị́lị́ne roa, zɨ́a ndúꞌyú wo kɨ́dí, “Lúrúndíki éyị́ e go íri?”
23 Ele pegou o cego pela mão e o levou para fora do povoado. Então cuspiu, passou a saliva nos olhos do homem, pôs a mão sobre ele e perguntou:
24 Zɨ́a lúrú bi cii, zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Málúrúndíki tɨ́ ꞌyị e go ní, tɨ́ lá nɨyí káa zɨ́ kágá e ndịsịnɨ́ gámá ye ní.”
24 O homem olhou e disse: — Vejo pessoas; elas parecem árvores, mas estão andando.
25 Zɨ́ Yésụ kpá ótoándá sị́lị́ne ro komoa, zɨ́ komoa líkpíne zɨ́a nda lúrúyéme éyị́ e bɨlámáne.
25 Jesus pôs outra vez as mãos sobre os olhos dele. Dessa vez o cego olhou firme e ficou curado; aí começou a ver tudo muito bem.
26 Zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ndáꞌba mu ꞌbe, tɨ́ lá ndá aka ꞌdódo royị́ zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ gara íri wá.”
26 Em seguida, Jesus mandou o homem para casa e ordenou:
27 Zɨ́ Yésụ ị́nyịyé gɨ sɨmɨ Beteseyị́da gɨ ore kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e, do ndéréógụyé sɨmɨ do ꞌbe ga bɨ cigí gara bɨ Kayisaríya Phị́lịpo ní. Sɨmɨ ndéréye do mɨsiꞌdi, zɨ́a ndúꞌyú ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e kɨ́dí, “ꞌYị e ndịsịnɨ́ úku a ya mááyí náambi?”
27 Depois Jesus e os seus discípulos foram para os povoados que ficam perto de Cesareia de Filipe. No caminho, ele lhes perguntou:
28 Zɨ́ye úkulúgu ledre zɨ́ Yésụ kɨ́dí, “Ngíti géyị ꞌyị e ukunɨ́ ꞌbɨ eyé kɨ́dí, áyí Yiwáni ꞌyị Bábátị́zị́ ꞌyị e, ngíti géyị ya, áyí nébị Ilíya, ngíti géyị ya, áyí ngúru nébị ga bɨ kóo ꞌdesị́ ní.”
28 Os discípulos responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
29 Zɨ́ Yésụ kpá ndúꞌyú ándá yée kɨ́dí, “Sara nda sée, úkusé ꞌbɨ esé kɨ́dí mááyí náambi?”
29 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. — O senhor é o
30 Zɨ́ Yésụ lórụ yée kɨ́dí, “Ndásé aka úku ꞌdódo ledre máa née zɨ́ ꞌyị e wá.”
30 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
31 Zɨ́ Yésụ tónóne ꞌdódo ledre bɨ ꞌyị e nɨyí méngị née kɨ́e ní zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne kɨ́dí, “Mɨngburoko ꞌyị e, kɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e, kpá kɨ́ ꞌyị ꞌdódo lorụ e nɨyí karanée ị́nyị mbá méngị láráma, zɨ́ye úfu máa, gɨ do kacɨ́ sị́lị́ ota, zɨ́ma úrúma.”
31 Jesus começou a ensinar os discípulos, dizendo: — O
32 Sɨmɨ bɨ uku ledre fúó kenée ní, kɨ́dí nɨyí karanée méngị láráne zɨ́ye kpá úfu née ní, zɨ́ Pétero ꞌdíꞌbi wo ndéré kɨ́e ndoo ꞌdí sogo, ndị́sịné úku ledre zɨ́a éyị́ ndaá méngị roné kenée wá.
32 Jesus dizia isso com toda a clareza. Então Pedro o levou para um lado e começou a repreendê-lo.
33 Zɨ́ Yésụ óyó kóꞌdụ́ne zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e, zɨ́a úku ledre zɨ́ Pétero kɨ́dí, “Ị́nyị gɨ cigíma íri Satána. Sómụ́ ledre eyị́ née ndaá ꞌbɨ ené ꞌbɨ Lomo wá, yị́ ené ꞌbɨ ꞌyịmaꞌdí.”
33 Jesus virou-se, olhou para os discípulos e repreendeu Pedro, dizendo:
34 Nda gɨ ore, zɨ́ Yésụ ndóloyóko tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e kpá kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Togụ́ ꞌyị ili ídí ꞌyị lódụ́ kacɨ́ma yá, idí ótoómo ledre ené e mbá zɨ́a ị́mbị́ mɨngbúngbu kágá ené lódụ́ máa.
34 Aí Jesus chamou a multidão e os discípulos e disse:
35 ꞌYị bɨ ili yómo roné kɨ́ roné ní, omo gú wá. Togụ́ ꞌyị iꞌbí roné za mbá zɨ́ma kpá gɨ ro bɨlámá ledre ꞌbɨ Lomo yá, nɨ ídí kɨ́ trịdrị bɨ za fí ní.
35 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa e por causa do
36 Abú ꞌyị nɨ ba kɨ́ éyị́ ga bɨ do sogo káṇgá ba za mbá zɨ́ne, togụ́ trịdrị bɨ za fí ní ndaá zɨ́a wá yá, éyị́ ga gére née mengịnɨ́ éyị́ zɨ́a mbá wá.
36 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira?
37 Éyị́ bɨ kị́éꞌdo do sogo káṇgá ona yaá nɨ ꞌdíꞌbiógụ trịdrị bɨ za fí ní zɨ́ ꞌyị ní ndaá.
37 Pois não há nada que poderá pagar para ter de volta essa vida.
38 Togụ́ dokuwu mengị ꞌyị zɨ́a otoomo ledre amá lá gɨ zɨ́ ngịrị ꞌyị lúyú ledre ga bɨ ilinɨ́ ledre amá wá ní yá, sɨmɨ bɨ karanée máa Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí, mááyí ndáꞌbaógụ kɨ́ maláyika amá e sɨmɨ rokoꞌbụ ꞌbɨ Babá ní, dokuwu nɨ kpá méngị máa zɨ́ma ótoómo ꞌyị máa née.”
38 Portanto, se nesta época de incredulidade e maldade alguém tiver vergonha de mim e dos meus ensinamentos, então o Filho do Homem, quando vier na

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.