Marcos 8

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sɨmɨ ngíti sịndị́ kadra, zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e kpá yóko royé. Sɨmɨ bɨ éyị́ mɨánu ndaá lolụ zɨ́ye wá ní, zɨ́ Yésụ ndóloógụ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e úku ledre zɨ́ye kɨ́dí,
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 “Lerị́ ꞌyị ga ba mengị máa yáa go mɨméngị, mengịzé kéye kɨ́ra go sị́lị́ ota, éyị́ mɨánu ndaá zɨ́ye wá.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 Utúasá zɨ́ma ótoómo yée ndáꞌbayé ꞌbe kɨ́ ꞌbú wá, komoyé nɨ ụ́lụ́ do mɨsiꞌdi, zɨ́ye útúye gɨ zɨ́a ngíti géyị ogụnɨ́ gɨ gbála.”
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 ꞌYị lódụ́ kacɨ́ga ya zɨ́a ní, “Azé ówo éyị́ mɨánu sɨmɨ súwú ona íꞌbí a zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e káa zɨ́ ga gére née gɨ ꞌda?”
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Zɨ́ Yésụ ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Ambata nɨ zɨ́se kɨ́rɨ́ née ndu?”
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Zɨ́a úku ledre zɨ́ ꞌyị e kɨ́dí ndị́sịsé aka bi. Zɨ́a ꞌdíꞌbi ambata ga bɨ ịnyị doa gbre (7) née, íꞌbí mbófo éyị́ zɨ́ Lomo gɨ royé, zɨ́a ꞌdéweífi sɨmɨyé, íꞌbí yée zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e gɨ ro ífi yée zɨ́ ꞌyị e, zɨ́ye méngị a tɨ́ kenée.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Mɨnzéré kénzé e nɨyí kóo kpá bo zɨ́ye ore cúkuꞌdée, zɨ́ Yésụ kpá íꞌbí mbófo éyị́ zɨ́ Lomo, zɨ́a ị́nyịné úku ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne ga gére née, idínɨ́ kpá ífi kénzé ga gére née zɨ́ ꞌyị e.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Zɨ́ ꞌyị ga gére née ánu éyị́, zɨ́a ásáne kɨ́ye mbá. Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ꞌdóꞌdụ́yóko ngítí a bɨ ꞌyị e lereomonɨ́ ní, kɨ́ mbụ́ra e kpá ịnyị doa gbre.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 ꞌYị e nɨyí kóo tụ́ꞌdụ́, yaꞌdá e nɨyí ꞌbɨ eyé álifu eso (4,000). Zɨ́ Yésụ íꞌbí mɨsiꞌdi zɨ́ye ndáꞌbayé ꞌbe ꞌbɨ eyé e.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 Geré zɨ́ye ị́nyị ꞌbɨ eyé kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e ékị́ye sɨmɨ kuṛúngba ndéréye sɨmɨ ngíti káṇgá kɨ́ ịrịné Dalamanụ́ta.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Zɨ́ ngíti géyị Farụsáyo e ógụyé úzu Yésụ kɨ́ ndúꞌyú kɨ́dí, “Idí méngị ngíti géyị ledre ga bɨ kɨ́ rokoꞌbụyé komo ere ní.”
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Zɨ́ Yésụ ꞌdówụ́ne difi, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Éyị́ bɨ ꞌyị ga bɨ cakaba ba ndịsịnɨ́ ndúnduꞌyú gɨ ro zɨ́ye lúrú ledre bɨ kɨ́ rokoꞌbụyé té kí kɨ́ komosé gɨ zɨ́a ní ꞌdi? Máúku zɨ́se maꞌdíi, máútúásá méngị éyị́ kenée zɨ́ ꞌyị e káa zɨ́se née wá.”
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Zɨ́a ótoómo yée ore, zɨ́a ndáꞌba ékị́lúgu roné sɨmɨ kuṛúngba, do ꞌdógụ mɨkavu sága gɨ ꞌdí keṛị́.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Ábuwá ꞌyịmɨkása e otoomolịgịnɨ́ ambata go. Wo bɨ zɨ́ye sɨmɨ kuṛúngba ní nɨ lá dụụ́ kị́éꞌdo.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Yésụ ya zɨ́ye ní, “Komosé idí ídí rosé. Zɨ́se ꞌbáꞌbá rosé gɨ zɨ́ bɨsinyí ꞌdódo ledre ꞌbɨ Farụsáyo e kɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Eróde e bɨ káa zɨ́ ꞌdeꞌdị́ bɨ ndịsịnɨ́ óto a sɨmɨ ambata eyé e ní.”
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Zɨ́ye tónó ódroyé dengbị́ye kɨ́dí, “Uku ledre née kenée gɨ zɨ́a bɨ ambata ndaá zɨ́ze ona wá ní?”
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Yésụ ówo sómụ́ ledre eyé née go, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ndị́sịsé ódro gɨ ro ambata bɨ ngárá ndaá ní gɨ ro ꞌdi? Ówoyémesé esé fú lá ledre née wá? Éyị́ bɨ mɨmbéꞌdesé nɨ gɨ zɨ́a bɨsinyíne kenée ní ꞌdi?
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 Bɨ komosé nɨ bo ní, lúrúsé esé bi wá? Mbílíse uwú ené kpá ledre wá? Sómụ́ndíkisé esé kpá ledre wá?
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 Sɨmɨ bɨ kóo máꞌdéweífi sɨmɨ ambata ga bɨ ịnyị (5), zɨ́ ꞌyị ga bɨ álifu ịnyị (5,000) ní, ngítí a bɨ kóo anuomonɨ́ ní, ꞌducunɨ́ kóo gbété e ndu?”
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 “Sara yée ga bɨ kóo ịnyị doa gbre (7) máꞌdéweífi sɨmɨyé zɨ́ ꞌyị ga bɨ álifu eso (4,000) ní, ꞌdóꞌdụ́ ꞌdúcusé kóo mbụ́ra e kɨ́ ngítí ye ndu?”
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Yésụ ya zɨ́ye ní, “Sara née ní ní, ówosé aka ledre gɨ sɨmɨ a fú lá wá?”
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Zɨ́ye ógụyé sɨmɨ Beteseyị́da, zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e ꞌdíꞌbiógụ ngíti oꞌdo komoa ndaá, zɨ́ye dódó royé ro Yésụ idí óto sị́lị́ne ro oꞌdo née.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Zɨ́ Yésụ ꞌdíꞌbi sị́lị́a, zɨ́ye ólụ́ógụyé kéne gɨ sɨmɨ owụ́ gara née sága. Zɨ́a óṛó súrú ro komo oꞌdo née, zɨ́a óto sị́lị́ne roa, zɨ́a ndúꞌyú wo kɨ́dí, “Lúrúndíki éyị́ e go íri?”
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Zɨ́a lúrú bi cii, zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Málúrúndíki tɨ́ ꞌyị e go ní, tɨ́ lá nɨyí káa zɨ́ kágá e ndịsịnɨ́ gámá ye ní.”
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Zɨ́ Yésụ kpá ótoándá sị́lị́ne ro komoa, zɨ́ komoa líkpíne zɨ́a nda lúrúyéme éyị́ e bɨlámáne.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ndáꞌba mu ꞌbe, tɨ́ lá ndá aka ꞌdódo royị́ zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ gara íri wá.”
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Zɨ́ Yésụ ị́nyịyé gɨ sɨmɨ Beteseyị́da gɨ ore kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e, do ndéréógụyé sɨmɨ do ꞌbe ga bɨ cigí gara bɨ Kayisaríya Phị́lịpo ní. Sɨmɨ ndéréye do mɨsiꞌdi, zɨ́a ndúꞌyú ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e kɨ́dí, “ꞌYị e ndịsịnɨ́ úku a ya mááyí náambi?”
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 Zɨ́ye úkulúgu ledre zɨ́ Yésụ kɨ́dí, “Ngíti géyị ꞌyị e ukunɨ́ ꞌbɨ eyé kɨ́dí, áyí Yiwáni ꞌyị Bábátị́zị́ ꞌyị e, ngíti géyị ya, áyí nébị Ilíya, ngíti géyị ya, áyí ngúru nébị ga bɨ kóo ꞌdesị́ ní.”
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Zɨ́ Yésụ kpá ndúꞌyú ándá yée kɨ́dí, “Sara nda sée, úkusé ꞌbɨ esé kɨ́dí mááyí náambi?”
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Zɨ́ Yésụ lórụ yée kɨ́dí, “Ndásé aka úku ꞌdódo ledre máa née zɨ́ ꞌyị e wá.”
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Zɨ́ Yésụ tónóne ꞌdódo ledre bɨ ꞌyị e nɨyí méngị née kɨ́e ní zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne kɨ́dí, “Mɨngburoko ꞌyị e, kɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e, kpá kɨ́ ꞌyị ꞌdódo lorụ e nɨyí karanée ị́nyị mbá méngị láráma, zɨ́ye úfu máa, gɨ do kacɨ́ sị́lị́ ota, zɨ́ma úrúma.”
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Sɨmɨ bɨ uku ledre fúó kenée ní, kɨ́dí nɨyí karanée méngị láráne zɨ́ye kpá úfu née ní, zɨ́ Pétero ꞌdíꞌbi wo ndéré kɨ́e ndoo ꞌdí sogo, ndị́sịné úku ledre zɨ́a éyị́ ndaá méngị roné kenée wá.
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Zɨ́ Yésụ óyó kóꞌdụ́ne zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e, zɨ́a úku ledre zɨ́ Pétero kɨ́dí, “Ị́nyị gɨ cigíma íri Satána. Sómụ́ ledre eyị́ née ndaá ꞌbɨ ené ꞌbɨ Lomo wá, yị́ ené ꞌbɨ ꞌyịmaꞌdí.”
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Nda gɨ ore, zɨ́ Yésụ ndóloyóko tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e kpá kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Togụ́ ꞌyị ili ídí ꞌyị lódụ́ kacɨ́ma yá, idí ótoómo ledre ené e mbá zɨ́a ị́mbị́ mɨngbúngbu kágá ené lódụ́ máa.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 ꞌYị bɨ ili yómo roné kɨ́ roné ní, omo gú wá. Togụ́ ꞌyị iꞌbí roné za mbá zɨ́ma kpá gɨ ro bɨlámá ledre ꞌbɨ Lomo yá, nɨ ídí kɨ́ trịdrị bɨ za fí ní.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 Abú ꞌyị nɨ ba kɨ́ éyị́ ga bɨ do sogo káṇgá ba za mbá zɨ́ne, togụ́ trịdrị bɨ za fí ní ndaá zɨ́a wá yá, éyị́ ga gére née mengịnɨ́ éyị́ zɨ́a mbá wá.
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Éyị́ bɨ kị́éꞌdo do sogo káṇgá ona yaá nɨ ꞌdíꞌbiógụ trịdrị bɨ za fí ní zɨ́ ꞌyị ní ndaá.
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Togụ́ dokuwu mengị ꞌyị zɨ́a otoomo ledre amá lá gɨ zɨ́ ngịrị ꞌyị lúyú ledre ga bɨ ilinɨ́ ledre amá wá ní yá, sɨmɨ bɨ karanée máa Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí, mááyí ndáꞌbaógụ kɨ́ maláyika amá e sɨmɨ rokoꞌbụ ꞌbɨ Babá ní, dokuwu nɨ kpá méngị máa zɨ́ma ótoómo ꞌyị máa née.”
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.