Marcos 7
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs VC
1 Kadra kị́éꞌdo zɨ́ Farụsáyo e kɨ́ ngíti géyị ꞌyị ꞌdódo lorụ ga bɨ ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ Yerụsaléma ní yóko royé cigí Yésụ.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Zɨ́ye lúrúndíki ngíti géyị ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ kɨ́ ndị́sị ánu éyị́ kɨ́ “ị́ndrị” née kɨ́dí lugunɨ́ sị́lị́ye kí wá.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Yụ́da e, kɨ́ngaya kɨ́ Farụsáyo e, anunɨ́ eyé eyị́ geré mɨánu wá, nɨyí aka lúgu sị́lị́ye kacɨ́ ondụ́ eyé kí.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Togụ́ ndaꞌbaogụnɨ́ go gɨ sɨmɨ sụ́ụ yá, nɨyí aka lúgu sị́lị́ye kí nɨyí fú ánu éyị́. Zɨ́ye ndị́sịyé kpá lódụ́ kacɨ́ ngíti géyị ondụ́ ga bɨ káa zɨ́ lúgu sɨmɨ éyị́ ga bɨ ndịsịnɨ́ ánu éyị́ sɨmɨyé ní.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Zɨ́ Farụsáyo e kɨ́ ꞌyị ꞌdódo lorụ ga gére née ndúꞌyú Yésụ kɨ́dí, “Éyị́ bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́yị mengịnɨ́ ledre e gɨ zɨ́a kacɨ́ lorụ ꞌbɨ ondụ́ ꞌbɨ mɨngburoko ꞌyị ezé e gɨ zɨ́a wá ní ꞌdi? Bɨ zɨ́ye ndị́sịyé ánu éyị́ geré mɨánu, lugunɨ́ sị́lị́ye kí wá ní?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ábuwá, nébị Isáya uku kóo gɨ rosé tɨ́ mbigí ledre kɨ́dí,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Ndịsịnɨ́ mbófo máa lá gbékpị́ne,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Ótoómosé mbigí lorụ ꞌbɨ Lomo kenée, zɨ́se nda yị́ esé lányáse ro ondụ́ esé ꞌbɨ ꞌyịmaꞌdí e.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Zɨ́a úku ándá ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ndị́sịsé léꞌbéꞌdófụ do lorụ ꞌbɨ Lomo, zɨ́se ndị́sịsé méngị ledre esé e kacɨ́ ondụ́ ꞌbɨ bulúndusé e.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Mụ́sa iꞌbí kóo lorụ ꞌbɨ Lomo go zɨ́se kɨ́dí, ‘Ídí óto úndru ꞌbụyị́ e kɨ́ mbágáyị. ꞌYị bɨ nɨ uku tara sinyí zɨ́ ꞌbụné e kɨ́ mbágáne ní, idínɨ́ úfu wo ꞌdáꞌba.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Ndị́sịsé ꞌdódo lorụ bɨ ꞌbɨ bulúndusé e ní zɨ́ ꞌyị e kɨ́dí, togụ́ ꞌyị ꞌbụa togụ́ mbú mbágáa ili sáká éyị́ gɨ zɨ́a yá, nɨ mɨútúásáne ꞌyị née idí úku ledre zɨ́ ꞌbụné née togụ́ mbágáne kɨ́dí, ‘Éyị́ bɨ máíli sáká yị́ị kɨ́e ní, ndaá lolụ wá, máíꞌbí go zɨ́ Lomo.’
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Ndị́sịsé née go sínyiónzó ꞌyị e, sakánɨ́ lolụ ꞌbụyé e kɨ́ mbágáye wá.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Ótoómosé lorụ bɨ ꞌbɨ Lomo kenée, zɨ́se lányáse ro ondụ́ esé. Zɨ́se ndị́sịsé méngị tụ́ꞌdụ́ ngíti géyị bɨsinyí ledre e.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Zɨ́ Yésụ ndóloógụ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ídísé aka úwú ledre bɨ mááyí úku a ba, zɨ́se ówo ini ledre gɨ sɨmɨ a.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Éyị́ bɨ ꞌyịmaꞌdí ánu sɨmɨné ní, oto ené wo zɨ́a ídíne bɨsinyíne do komo Lomo wá. Bɨsinyí ledre bɨ ndịsị olụ́ogụ gɨ taraꞌyị ní, ndịsị óto ꞌyị ne, zɨ́a ídíne bɨsinyíne do komo Lomo.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 ꞌYị bɨ mbílía uwú ledre bú ní, ídí úwú ledre née bɨlámáne.”
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Sɨmɨ bɨ Yésụ ndaꞌbanɨ́ nda gɨ ore go ꞌbe, nɨyí go ꞌdị́cị́ ní, zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ndúꞌyú wo gɨ ro muruwayi bɨ gáa uku née.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ówosé esé ini ledre gɨ sɨmɨ ledre bɨ gáa máúku née fú lá wá? Máyá, éyị́ bɨ ꞌyịmaꞌdí anu wo sɨmɨné ní, oto ené wo zɨ́a ídíne bɨsinyíne do komo Lomo wá.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Éyị́ mɨánu nderé ené ndị́sị sɨmɨ mɨmbéꞌde ꞌyị wá, ndịsị lá sɨmɨ ꞌyị, nda gɨrí, zɨ́a ólụ́ógụné gɨ sɨmɨ a sága. Éyị́ mɨánu e mbá nɨyí bɨlámáye gɨ ro ánu yée.”
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Zɨ́a ị́nyịné kpá úku ngíti ledre kɨ́dí, “Éyị́ bɨ ndịsị ꞌdíꞌbióyó ꞌyị gɨ ro Lomo ꞌdáꞌba ní, nɨ lá dụụ́ bɨsinyí mɨmbéꞌde ꞌyị.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Gɨ zɨ́a ꞌyị bɨ mɨmbéꞌdea emengụ́ ní, bɨsinyí mɨsómụ́ ledre nɨyí ndị́sị ógụ zɨ́a káa zɨ́: méngị ꞌberị, kɨ́ úgu ugu, kɨ́ úfu ꞌyị e, kɨ́ sóꞌdo roꞌyị kɨ́ ꞌyị bɨ ófụ́sé rosé kéne wá ní,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 kɨ́ óto ꞌbú éyị́ ꞌbɨ ꞌyị e, kɨ́ ngíti géyị bɨsinyí ledre e, kɨ́ lóndo ꞌyị e, kɨ́ ledre bɨ ndịsị ꞌdíꞌbiógụ komokenyị́ ní, kɨ́ óto bɨsinyí mɨmbéꞌde ro ꞌyị e, kɨ́ lị́kpị́ ịrị ꞌyị, kɨ́ ị́lị́, nda kpá kɨ́ bɨcayi ledre e.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Bɨsinyí ledre káa zɨ́ ga gére ní, ndịsịnɨ́ ólụ́ógụ gɨ sɨmɨ mɨmbéꞌde ꞌyị, zɨ́ye óyólóꞌbó ꞌyị bɨsinyíne do komo Lomo.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Zɨ́ Yésụ ị́nyịné gɨ ore ndéréne sɨmɨ gara bɨ Táyire ní. Zɨ́a ólụ́ne sɨmɨ ngíti ꞌdị́cị́ ili ené kóo zɨ́ ngíti ꞌyị ówo a wá. Abú kenée ndotó, ledrea utúasá ené lóꞌbo wá.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Ngíti kára nɨ kóo ore nyị́a nɨ kɨ́ dokéké sɨmɨné. Sɨmɨ bɨ uwú ledre kɨ́dí Yésụ nɨ sɨmɨ ngíti ꞌbe ore ní, zɨ́a geré ógụné útúne do ngụ́ṛụ́ sịndị́ne bi kóꞌdụ́ Yésụ.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Kára máa née nɨ nyị́ ꞌyị ꞌbɨ Gịrị́gị aránɨ́ wo sɨmɨ káṇgá bɨ Sụ́rịya bɨ ndịsịnɨ́ kpá ndólo a Fonị́sịya ní. Zɨ́a ógụ dódó roné zɨ́ Yésụ idí ndéré lágaóyó dokéké gɨ sɨmɨ nyị́ne ꞌdáꞌba.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Éyị́ mɨánu ꞌbɨ owụ́ e idínɨ́ ánu yị́ eyé ye, ndanɨ́ íꞌbí a zɨ́ ị́sị e wá.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Kára née ya, “Nɨ tɨ́ káa zɨ́ bɨ úku née Ngére. Abú kenée ndotó, ị́sị nɨyí ꞌdóꞌdụ́ ꞌbɨ eyé gbóo nyụnyụ́ a bɨ nɨ ndị́sị ṛéṛe gɨ tara owụ́ maáge ní.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Yésụ ya zɨ́a ní, “Ódro go bɨlámáne, ndáꞌba mu ꞌbe, dokéké olụ́ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ owụ́ ꞌbɨ eyị́ go.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Zɨ́ kára née ndáꞌbalúgu roné ꞌbe, zɨ́a ógụndíki owụ́ kɨ́ ꞌdúꞌdu dokéké olụ́ogụnɨ́ gɨ sɨmɨa go.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Zɨ́ Yésụ ị́nyịné gɨ sɨmɨ gara bɨ Táyire, ndéréne kpụrụ́ gɨ sɨmɨ wo bɨ Sidóna ní, zɨ́a ndéréógụné do mɨkavu Galiláya, zɨ́a ndéréókpóne sɨmɨ Dikapolị́sị.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e ógụyé kɨ́ ngíti oꞌdo, nɨ mɨmbílí ngbụtụ́, odroenzị roné gɨ zɨ́a wá, zɨ́ye dódó royé ro Yésụ, idí óto sị́lị́ne ro oꞌdo née.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Sɨmɨ bɨ Yésụ ꞌdíꞌbi oꞌdo née ndoo ꞌdí sogo ní, zɨ́a ésị nzisị́lị́ne gu mbílía. Zɨ́a lúꞌbu súrú, zɨ́a óto a do dondene oꞌdo née.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Zɨ́ Yésụ ị́nyịné lúrú bi komo ere ꞌdága, zɨ́a ꞌdówụ́ne difi, zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Éfata” ledre gɨ sɨmɨ a kɨ́dí, “Líkpí mu”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Geré, zɨ́ mbílí oꞌdo née líkpíne, zɨ́ dondenea kpá líkpí roné, zɨ́a tónó ndị́sị ódroné zɨ́ ꞌyị e bɨlámáne.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Zɨ́ Yésụ úku ledre kɨ́dí, “Ndásé aka úku ꞌdódo ledre née zɨ́ ꞌyị e wá.” Abú ụcụomo yée kenée ndotó, ukutatánɨ́ nda yị́ eyé ledre née ꞌdáꞌdá.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Sɨmɨ bɨ ꞌyị e uwúnɨ́ ledre née ní, zɨ́a lụ́tụ́ne kacɨ́ komoyé, zɨ́ye úku ledre kɨ́dí, “Ábuwá, Yésụ nɨ yị́ ené bɨlámá ꞌyị. Mengịyeme ofụ ledre e go. Yeme ꞌyị ga bɨ odronɨ́ wá ní zɨ́ye ódroyé. Yée ga bɨ mɨmbílí ngbụtụ́ e ní, zɨ́ye úwú ledre.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.