Marcos 7
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARA
1 Kadra kị́éꞌdo zɨ́ Farụsáyo e kɨ́ ngíti géyị ꞌyị ꞌdódo lorụ ga bɨ ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ Yerụsaléma ní yóko royé cigí Yésụ.
1 Ora, reuniram-se a Jesus os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém.
2 Zɨ́ye lúrúndíki ngíti géyị ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ kɨ́ ndị́sị ánu éyị́ kɨ́ “ị́ndrị” née kɨ́dí lugunɨ́ sị́lị́ye kí wá.
2 E, vendo que alguns dos discípulos dele comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar
3 Yụ́da e, kɨ́ngaya kɨ́ Farụsáyo e, anunɨ́ eyé eyị́ geré mɨánu wá, nɨyí aka lúgu sị́lị́ye kacɨ́ ondụ́ eyé kí.
3 (pois os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Togụ́ ndaꞌbaogụnɨ́ go gɨ sɨmɨ sụ́ụ yá, nɨyí aka lúgu sị́lị́ye kí nɨyí fú ánu éyị́. Zɨ́ye ndị́sịyé kpá lódụ́ kacɨ́ ngíti géyị ondụ́ ga bɨ káa zɨ́ lúgu sɨmɨ éyị́ ga bɨ ndịsịnɨ́ ánu éyị́ sɨmɨyé ní.
4 quando voltam da praça, não comem sem se aspergirem; e há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal [e camas]),
5 Zɨ́ Farụsáyo e kɨ́ ꞌyị ꞌdódo lorụ ga gére née ndúꞌyú Yésụ kɨ́dí, “Éyị́ bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́yị mengịnɨ́ ledre e gɨ zɨ́a kacɨ́ lorụ ꞌbɨ ondụ́ ꞌbɨ mɨngburoko ꞌyị ezé e gɨ zɨ́a wá ní ꞌdi? Bɨ zɨ́ye ndị́sịyé ánu éyị́ geré mɨánu, lugunɨ́ sị́lị́ye kí wá ní?”
5 interpelaram-no os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos de conformidade com a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos por lavar?
6 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ábuwá, nébị Isáya uku kóo gɨ rosé tɨ́ mbigí ledre kɨ́dí,
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías a respeito de vós, hipócritas, como está escrito:
7 Ndịsịnɨ́ mbófo máa lá gbékpị́ne,
7 E em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 Ótoómosé mbigí lorụ ꞌbɨ Lomo kenée, zɨ́se nda yị́ esé lányáse ro ondụ́ esé ꞌbɨ ꞌyịmaꞌdí e.”
8 Negligenciando o mandamento de Deus, guardais a tradição dos homens.
9 Zɨ́a úku ándá ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ndị́sịsé léꞌbéꞌdófụ do lorụ ꞌbɨ Lomo, zɨ́se ndị́sịsé méngị ledre esé e kacɨ́ ondụ́ ꞌbɨ bulúndusé e.
9 E disse-lhes ainda: Jeitosamente rejeitais o preceito de Deus para guardardes a vossa própria tradição.
10 Mụ́sa iꞌbí kóo lorụ ꞌbɨ Lomo go zɨ́se kɨ́dí, ‘Ídí óto úndru ꞌbụyị́ e kɨ́ mbágáyị. ꞌYị bɨ nɨ uku tara sinyí zɨ́ ꞌbụné e kɨ́ mbágáne ní, idínɨ́ úfu wo ꞌdáꞌba.’
10 Pois Moisés disse:
11 Ndị́sịsé ꞌdódo lorụ bɨ ꞌbɨ bulúndusé e ní zɨ́ ꞌyị e kɨ́dí, togụ́ ꞌyị ꞌbụa togụ́ mbú mbágáa ili sáká éyị́ gɨ zɨ́a yá, nɨ mɨútúásáne ꞌyị née idí úku ledre zɨ́ ꞌbụné née togụ́ mbágáne kɨ́dí, ‘Éyị́ bɨ máíli sáká yị́ị kɨ́e ní, ndaá lolụ wá, máíꞌbí go zɨ́ Lomo.’
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta para o Senhor,
12 Ndị́sịsé née go sínyiónzó ꞌyị e, sakánɨ́ lolụ ꞌbụyé e kɨ́ mbágáye wá.
12 então, o dispensais de fazer qualquer coisa em favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Ótoómosé lorụ bɨ ꞌbɨ Lomo kenée, zɨ́se lányáse ro ondụ́ esé. Zɨ́se ndị́sịsé méngị tụ́ꞌdụ́ ngíti géyị bɨsinyí ledre e.”
13 invalidando a palavra de Deus pela vossa própria tradição, que vós mesmos transmitistes; e fazeis muitas outras coisas semelhantes.
14 Zɨ́ Yésụ ndóloógụ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ídísé aka úwú ledre bɨ mááyí úku a ba, zɨ́se ówo ini ledre gɨ sɨmɨ a.
14 Convocando ele, de novo, a multidão, disse-lhes: Ouvi-me, todos, e entendei.
15 Éyị́ bɨ ꞌyịmaꞌdí ánu sɨmɨné ní, oto ené wo zɨ́a ídíne bɨsinyíne do komo Lomo wá. Bɨsinyí ledre bɨ ndịsị olụ́ogụ gɨ taraꞌyị ní, ndịsị óto ꞌyị ne, zɨ́a ídíne bɨsinyíne do komo Lomo.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai do homem é o que o contamina.
16 ꞌYị bɨ mbílía uwú ledre bú ní, ídí úwú ledre née bɨlámáne.”
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Sɨmɨ bɨ Yésụ ndaꞌbanɨ́ nda gɨ ore go ꞌbe, nɨyí go ꞌdị́cị́ ní, zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ndúꞌyú wo gɨ ro muruwayi bɨ gáa uku née.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ówosé esé ini ledre gɨ sɨmɨ ledre bɨ gáa máúku née fú lá wá? Máyá, éyị́ bɨ ꞌyịmaꞌdí anu wo sɨmɨné ní, oto ené wo zɨ́a ídíne bɨsinyíne do komo Lomo wá.
18 Então, lhes disse: Assim vós também não entendeis? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Éyị́ mɨánu nderé ené ndị́sị sɨmɨ mɨmbéꞌde ꞌyị wá, ndịsị lá sɨmɨ ꞌyị, nda gɨrí, zɨ́a ólụ́ógụné gɨ sɨmɨ a sága. Éyị́ mɨánu e mbá nɨyí bɨlámáye gɨ ro ánu yée.”
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e sai para lugar escuso? E, assim, considerou ele puros todos os alimentos.
20 Zɨ́a ị́nyịné kpá úku ngíti ledre kɨ́dí, “Éyị́ bɨ ndịsị ꞌdíꞌbióyó ꞌyị gɨ ro Lomo ꞌdáꞌba ní, nɨ lá dụụ́ bɨsinyí mɨmbéꞌde ꞌyị.
20 E dizia: O que sai do homem, isso é o que o contamina.
21 Gɨ zɨ́a ꞌyị bɨ mɨmbéꞌdea emengụ́ ní, bɨsinyí mɨsómụ́ ledre nɨyí ndị́sị ógụ zɨ́a káa zɨ́: méngị ꞌberị, kɨ́ úgu ugu, kɨ́ úfu ꞌyị e, kɨ́ sóꞌdo roꞌyị kɨ́ ꞌyị bɨ ófụ́sé rosé kéne wá ní,
21 Porque de dentro, do coração dos homens, é que procedem os maus desígnios, a prostituição, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 kɨ́ óto ꞌbú éyị́ ꞌbɨ ꞌyị e, kɨ́ ngíti géyị bɨsinyí ledre e, kɨ́ lóndo ꞌyị e, kɨ́ ledre bɨ ndịsị ꞌdíꞌbiógụ komokenyị́ ní, kɨ́ óto bɨsinyí mɨmbéꞌde ro ꞌyị e, kɨ́ lị́kpị́ ịrị ꞌyị, kɨ́ ị́lị́, nda kpá kɨ́ bɨcayi ledre e.
22 a avareza, as malícias, o dolo, a lascívia, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Bɨsinyí ledre káa zɨ́ ga gére ní, ndịsịnɨ́ ólụ́ógụ gɨ sɨmɨ mɨmbéꞌde ꞌyị, zɨ́ye óyólóꞌbó ꞌyị bɨsinyíne do komo Lomo.”
23 Ora, todos estes males vêm de dentro e contaminam o homem.
24 Zɨ́ Yésụ ị́nyịné gɨ ore ndéréne sɨmɨ gara bɨ Táyire ní. Zɨ́a ólụ́ne sɨmɨ ngíti ꞌdị́cị́ ili ené kóo zɨ́ ngíti ꞌyị ówo a wá. Abú kenée ndotó, ledrea utúasá ené lóꞌbo wá.
24 Levantando-se, partiu dali para as terras de Tiro [e Sidom]. Tendo entrado numa casa, queria que ninguém o soubesse; no entanto, não pôde ocultar-se,
25 Ngíti kára nɨ kóo ore nyị́a nɨ kɨ́ dokéké sɨmɨné. Sɨmɨ bɨ uwú ledre kɨ́dí Yésụ nɨ sɨmɨ ngíti ꞌbe ore ní, zɨ́a geré ógụné útúne do ngụ́ṛụ́ sịndị́ne bi kóꞌdụ́ Yésụ.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possessa de espírito imundo, tendo ouvido a respeito dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés.
26 Kára máa née nɨ nyị́ ꞌyị ꞌbɨ Gịrị́gị aránɨ́ wo sɨmɨ káṇgá bɨ Sụ́rịya bɨ ndịsịnɨ́ kpá ndólo a Fonị́sịya ní. Zɨ́a ógụ dódó roné zɨ́ Yésụ idí ndéré lágaóyó dokéké gɨ sɨmɨ nyị́ne ꞌdáꞌba.
26 Esta mulher era grega, de origem siro-fenícia, e rogava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Éyị́ mɨánu ꞌbɨ owụ́ e idínɨ́ ánu yị́ eyé ye, ndanɨ́ íꞌbí a zɨ́ ị́sị e wá.”
27 Mas Jesus lhe disse: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Kára née ya, “Nɨ tɨ́ káa zɨ́ bɨ úku née Ngére. Abú kenée ndotó, ị́sị nɨyí ꞌdóꞌdụ́ ꞌbɨ eyé gbóo nyụnyụ́ a bɨ nɨ ndị́sị ṛéṛe gɨ tara owụ́ maáge ní.”
28 Ela, porém, lhe respondeu: Sim, Senhor; mas os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Yésụ ya zɨ́a ní, “Ódro go bɨlámáne, ndáꞌba mu ꞌbe, dokéké olụ́ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ owụ́ ꞌbɨ eyị́ go.”
29 Então, lhe disse: Por causa desta palavra, podes ir; o demônio já saiu de tua filha.
30 Zɨ́ kára née ndáꞌbalúgu roné ꞌbe, zɨ́a ógụndíki owụ́ kɨ́ ꞌdúꞌdu dokéké olụ́ogụnɨ́ gɨ sɨmɨa go.
30 Voltando ela para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio a deixara.
31 Zɨ́ Yésụ ị́nyịné gɨ sɨmɨ gara bɨ Táyire, ndéréne kpụrụ́ gɨ sɨmɨ wo bɨ Sidóna ní, zɨ́a ndéréógụné do mɨkavu Galiláya, zɨ́a ndéréókpóne sɨmɨ Dikapolị́sị.
31 De novo, se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até ao mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e ógụyé kɨ́ ngíti oꞌdo, nɨ mɨmbílí ngbụtụ́, odroenzị roné gɨ zɨ́a wá, zɨ́ye dódó royé ro Yésụ, idí óto sị́lị́ne ro oꞌdo née.
32 Então, lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Sɨmɨ bɨ Yésụ ꞌdíꞌbi oꞌdo née ndoo ꞌdí sogo ní, zɨ́a ésị nzisị́lị́ne gu mbílía. Zɨ́a lúꞌbu súrú, zɨ́a óto a do dondene oꞌdo née.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e lhe tocou a língua com saliva;
34 Zɨ́ Yésụ ị́nyịné lúrú bi komo ere ꞌdága, zɨ́a ꞌdówụ́ne difi, zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Éfata” ledre gɨ sɨmɨ a kɨ́dí, “Líkpí mu”
34 depois, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse: Efatá!, que quer dizer: Abre-te!
35 Geré, zɨ́ mbílí oꞌdo née líkpíne, zɨ́ dondenea kpá líkpí roné, zɨ́a tónó ndị́sị ódroné zɨ́ ꞌyị e bɨlámáne.
35 Abriram-se-lhe os ouvidos, e logo se lhe soltou o empecilho da língua, e falava desembaraçadamente.
36 Zɨ́ Yésụ úku ledre kɨ́dí, “Ndásé aka úku ꞌdódo ledre née zɨ́ ꞌyị e wá.” Abú ụcụomo yée kenée ndotó, ukutatánɨ́ nda yị́ eyé ledre née ꞌdáꞌdá.
36 Mas lhes ordenou que a ninguém o dissessem; contudo, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Sɨmɨ bɨ ꞌyị e uwúnɨ́ ledre née ní, zɨ́a lụ́tụ́ne kacɨ́ komoyé, zɨ́ye úku ledre kɨ́dí, “Ábuwá, Yésụ nɨ yị́ ené bɨlámá ꞌyị. Mengịyeme ofụ ledre e go. Yeme ꞌyị ga bɨ odronɨ́ wá ní zɨ́ye ódroyé. Yée ga bɨ mɨmbílí ngbụtụ́ e ní, zɨ́ye úwú ledre.”
37 Maravilhavam-se sobremaneira, dizendo: Tudo ele tem feito esplendidamente bem; não somente faz ouvir os surdos, como falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.