Marcos 7
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH
1 Kadra kị́éꞌdo zɨ́ Farụsáyo e kɨ́ ngíti géyị ꞌyị ꞌdódo lorụ ga bɨ ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ Yerụsaléma ní yóko royé cigí Yésụ.
1 Alguns fariseus e alguns mestres da Lei que tinham vindo de Jerusalém reuniram-se em volta de Jesus.
2 Zɨ́ye lúrúndíki ngíti géyị ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ kɨ́ ndị́sị ánu éyị́ kɨ́ “ị́ndrị” née kɨ́dí lugunɨ́ sị́lị́ye kí wá.
2 Eles viram que alguns dos discípulos dele estavam comendo com mãos impuras , quer dizer, não tinham lavado as mãos como os fariseus mandavam o povo fazer.
3 Yụ́da e, kɨ́ngaya kɨ́ Farụsáyo e, anunɨ́ eyé eyị́ geré mɨánu wá, nɨyí aka lúgu sị́lị́ye kacɨ́ ondụ́ eyé kí.
3 (Os judeus, e especialmente os fariseus, seguem os ensinamentos que receberam dos antigos: eles só comem depois de lavar as mãos com bastante cuidado.
4 Togụ́ ndaꞌbaogụnɨ́ go gɨ sɨmɨ sụ́ụ yá, nɨyí aka lúgu sị́lị́ye kí nɨyí fú ánu éyị́. Zɨ́ye ndị́sịyé kpá lódụ́ kacɨ́ ngíti géyị ondụ́ ga bɨ káa zɨ́ lúgu sɨmɨ éyị́ ga bɨ ndịsịnɨ́ ánu éyị́ sɨmɨyé ní.
4 E, antes de comer, lavam tudo o que vem do mercado. Seguem ainda muitos outros costumes, como a maneira certa de lavar copos, jarros, vasilhas de metal e camas.)
5 Zɨ́ Farụsáyo e kɨ́ ꞌyị ꞌdódo lorụ ga gére née ndúꞌyú Yésụ kɨ́dí, “Éyị́ bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́yị mengịnɨ́ ledre e gɨ zɨ́a kacɨ́ lorụ ꞌbɨ ondụ́ ꞌbɨ mɨngburoko ꞌyị ezé e gɨ zɨ́a wá ní ꞌdi? Bɨ zɨ́ye ndị́sịyé ánu éyị́ geré mɨánu, lugunɨ́ sị́lị́ye kí wá ní?”
5 Os fariseus e os mestres da Lei perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos não obedecem aos ensinamentos dos antigos e comem sem lavar as mãos?
6 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ábuwá, nébị Isáya uku kóo gɨ rosé tɨ́ mbigí ledre kɨ́dí,
6 Jesus respondeu:
7 Ndịsịnɨ́ mbófo máa lá gbékpị́ne,
7 A adoração deste povo é inútil,
8 Ótoómosé mbigí lorụ ꞌbɨ Lomo kenée, zɨ́se nda yị́ esé lányáse ro ondụ́ esé ꞌbɨ ꞌyịmaꞌdí e.”
8 E continuou:
9 Zɨ́a úku ándá ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ndị́sịsé léꞌbéꞌdófụ do lorụ ꞌbɨ Lomo, zɨ́se ndị́sịsé méngị ledre esé e kacɨ́ ondụ́ ꞌbɨ bulúndusé e.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Mụ́sa iꞌbí kóo lorụ ꞌbɨ Lomo go zɨ́se kɨ́dí, ‘Ídí óto úndru ꞌbụyị́ e kɨ́ mbágáyị. ꞌYị bɨ nɨ uku tara sinyí zɨ́ ꞌbụné e kɨ́ mbágáne ní, idínɨ́ úfu wo ꞌdáꞌba.’
10 Pois Moisés ordenou: “Respeite o seu pai e a sua mãe.” E disse também: “Que seja morto aquele que amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe!”
11 Ndị́sịsé ꞌdódo lorụ bɨ ꞌbɨ bulúndusé e ní zɨ́ ꞌyị e kɨ́dí, togụ́ ꞌyị ꞌbụa togụ́ mbú mbágáa ili sáká éyị́ gɨ zɨ́a yá, nɨ mɨútúásáne ꞌyị née idí úku ledre zɨ́ ꞌbụné née togụ́ mbágáne kɨ́dí, ‘Éyị́ bɨ máíli sáká yị́ị kɨ́e ní, ndaá lolụ wá, máíꞌbí go zɨ́ Lomo.’
11 Mas vocês ensinam que, se alguém tem alguma coisa que poderia usar para ajudar os seus pais, mas diz: “Eu dediquei isto a Deus”,
12 Ndị́sịsé née go sínyiónzó ꞌyị e, sakánɨ́ lolụ ꞌbụyé e kɨ́ mbágáye wá.
12 então ele não precisa ajudar os seus pais.
13 Ótoómosé lorụ bɨ ꞌbɨ Lomo kenée, zɨ́se lányáse ro ondụ́ esé. Zɨ́se ndị́sịsé méngị tụ́ꞌdụ́ ngíti géyị bɨsinyí ledre e.”
13 Assim vocês desprezam a palavra de Deus, trocando-a por ensinamentos que passam de pais para filhos. E vocês fazem muitas outras coisas como esta.
14 Zɨ́ Yésụ ndóloógụ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ídísé aka úwú ledre bɨ mááyí úku a ba, zɨ́se ówo ini ledre gɨ sɨmɨ a.
14 Jesus chamou outra vez a multidão e disse:
15 Éyị́ bɨ ꞌyịmaꞌdí ánu sɨmɨné ní, oto ené wo zɨ́a ídíne bɨsinyíne do komo Lomo wá. Bɨsinyí ledre bɨ ndịsị olụ́ogụ gɨ taraꞌyị ní, ndịsị óto ꞌyị ne, zɨ́a ídíne bɨsinyíne do komo Lomo.
15 Tudo o que vem de fora e entra numa pessoa não faz com que ela fique
16 ꞌYị bɨ mbílía uwú ledre bú ní, ídí úwú ledre née bɨlámáne.”
16 [Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.]
17 Sɨmɨ bɨ Yésụ ndaꞌbanɨ́ nda gɨ ore go ꞌbe, nɨyí go ꞌdị́cị́ ní, zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ndúꞌyú wo gɨ ro muruwayi bɨ gáa uku née.
17 Quando Jesus se afastou da multidão e entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram o que queria dizer essa comparação.
18 Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ówosé esé ini ledre gɨ sɨmɨ ledre bɨ gáa máúku née fú lá wá? Máyá, éyị́ bɨ ꞌyịmaꞌdí anu wo sɨmɨné ní, oto ené wo zɨ́a ídíne bɨsinyíne do komo Lomo wá.
18 Então ele disse:
19 Éyị́ mɨánu nderé ené ndị́sị sɨmɨ mɨmbéꞌde ꞌyị wá, ndịsị lá sɨmɨ ꞌyị, nda gɨrí, zɨ́a ólụ́ógụné gɨ sɨmɨ a sága. Éyị́ mɨánu e mbá nɨyí bɨlámáye gɨ ro ánu yée.”
19 porque não vai para o coração, mas para o estômago, e depois sai do corpo. Com isso Jesus quis dizer que todos os tipos de alimento podem ser comidos.
20 Zɨ́a ị́nyịné kpá úku ngíti ledre kɨ́dí, “Éyị́ bɨ ndịsị ꞌdíꞌbióyó ꞌyị gɨ ro Lomo ꞌdáꞌba ní, nɨ lá dụụ́ bɨsinyí mɨmbéꞌde ꞌyị.
20 Ele continuou:
21 Gɨ zɨ́a ꞌyị bɨ mɨmbéꞌdea emengụ́ ní, bɨsinyí mɨsómụ́ ledre nɨyí ndị́sị ógụ zɨ́a káa zɨ́: méngị ꞌberị, kɨ́ úgu ugu, kɨ́ úfu ꞌyị e, kɨ́ sóꞌdo roꞌyị kɨ́ ꞌyị bɨ ófụ́sé rosé kéne wá ní,
21 Porque é de dentro, do coração, que vêm os maus pensamentos, a imoralidade sexual, os roubos, os crimes de morte,
22 kɨ́ óto ꞌbú éyị́ ꞌbɨ ꞌyị e, kɨ́ ngíti géyị bɨsinyí ledre e, kɨ́ lóndo ꞌyị e, kɨ́ ledre bɨ ndịsị ꞌdíꞌbiógụ komokenyị́ ní, kɨ́ óto bɨsinyí mɨmbéꞌde ro ꞌyị e, kɨ́ lị́kpị́ ịrị ꞌyị, kɨ́ ị́lị́, nda kpá kɨ́ bɨcayi ledre e.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, as mentiras, as imoralidades, a inveja, a calúnia, o orgulho e o falar e agir sem pensar nas consequências.
23 Bɨsinyí ledre káa zɨ́ ga gére ní, ndịsịnɨ́ ólụ́ógụ gɨ sɨmɨ mɨmbéꞌde ꞌyị, zɨ́ye óyólóꞌbó ꞌyị bɨsinyíne do komo Lomo.”
23 Tudo isso vem de dentro e faz com que as pessoas fiquem impuras.
24 Zɨ́ Yésụ ị́nyịné gɨ ore ndéréne sɨmɨ gara bɨ Táyire ní. Zɨ́a ólụ́ne sɨmɨ ngíti ꞌdị́cị́ ili ené kóo zɨ́ ngíti ꞌyị ówo a wá. Abú kenée ndotó, ledrea utúasá ené lóꞌbo wá.
24 Jesus saiu dali e foi para a região que fica perto da cidade de Tiro. Ele entrou numa casa e não queria que soubessem que estava ali, mas não pôde se esconder.
25 Ngíti kára nɨ kóo ore nyị́a nɨ kɨ́ dokéké sɨmɨné. Sɨmɨ bɨ uwú ledre kɨ́dí Yésụ nɨ sɨmɨ ngíti ꞌbe ore ní, zɨ́a geré ógụné útúne do ngụ́ṛụ́ sịndị́ne bi kóꞌdụ́ Yésụ.
25 Certa mulher, que tinha uma filha que estava dominada por um espírito mau, ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Kára máa née nɨ nyị́ ꞌyị ꞌbɨ Gịrị́gị aránɨ́ wo sɨmɨ káṇgá bɨ Sụ́rịya bɨ ndịsịnɨ́ kpá ndólo a Fonị́sịya ní. Zɨ́a ógụ dódó roné zɨ́ Yésụ idí ndéré lágaóyó dokéké gɨ sɨmɨ nyị́ne ꞌdáꞌba.
26 Era estrangeira, de nacionalidade siro-fenícia, e pediu que Jesus expulsasse da sua filha o demônio.
27 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Éyị́ mɨánu ꞌbɨ owụ́ e idínɨ́ ánu yị́ eyé ye, ndanɨ́ íꞌbí a zɨ́ ị́sị e wá.”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Kára née ya, “Nɨ tɨ́ káa zɨ́ bɨ úku née Ngére. Abú kenée ndotó, ị́sị nɨyí ꞌdóꞌdụ́ ꞌbɨ eyé gbóo nyụnyụ́ a bɨ nɨ ndị́sị ṛéṛe gɨ tara owụ́ maáge ní.”
28 — Mas, senhor, — respondeu a mulher — até mesmo os cachorrinhos que ficam debaixo da mesa comem as migalhas de pão que as crianças deixam cair.
29 Yésụ ya zɨ́a ní, “Ódro go bɨlámáne, ndáꞌba mu ꞌbe, dokéké olụ́ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ owụ́ ꞌbɨ eyị́ go.”
29 Jesus disse:
30 Zɨ́ kára née ndáꞌbalúgu roné ꞌbe, zɨ́a ógụndíki owụ́ kɨ́ ꞌdúꞌdu dokéké olụ́ogụnɨ́ gɨ sɨmɨa go.
30 Quando a mulher voltou para casa, encontrou a criança deitada na cama; de fato, o demônio tinha saído dela.
31 Zɨ́ Yésụ ị́nyịné gɨ sɨmɨ gara bɨ Táyire, ndéréne kpụrụ́ gɨ sɨmɨ wo bɨ Sidóna ní, zɨ́a ndéréógụné do mɨkavu Galiláya, zɨ́a ndéréókpóne sɨmɨ Dikapolị́sị.
31 Jesus saiu da região que fica perto da cidade de Tiro, passou por Sidom e pela região das Dez Cidades e chegou ao lago da Galileia.
32 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e ógụyé kɨ́ ngíti oꞌdo, nɨ mɨmbílí ngbụtụ́, odroenzị roné gɨ zɨ́a wá, zɨ́ye dódó royé ro Yésụ, idí óto sị́lị́ne ro oꞌdo née.
32 Algumas pessoas trouxeram um homem que era surdo e quase não podia falar e pediram a Jesus que pusesse a mão sobre ele.
33 Sɨmɨ bɨ Yésụ ꞌdíꞌbi oꞌdo née ndoo ꞌdí sogo ní, zɨ́a ésị nzisị́lị́ne gu mbílía. Zɨ́a lúꞌbu súrú, zɨ́a óto a do dondene oꞌdo née.
33 Jesus o tirou do meio da multidão e pôs os dedos nos ouvidos dele. Em seguida cuspiu e colocou um pouco da saliva na língua do homem.
34 Zɨ́ Yésụ ị́nyịné lúrú bi komo ere ꞌdága, zɨ́a ꞌdówụ́ne difi, zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Éfata” ledre gɨ sɨmɨ a kɨ́dí, “Líkpí mu”
34 Depois olhou para o céu, deu um suspiro profundo e disse ao homem:
35 Geré, zɨ́ mbílí oꞌdo née líkpíne, zɨ́ dondenea kpá líkpí roné, zɨ́a tónó ndị́sị ódroné zɨ́ ꞌyị e bɨlámáne.
35 E naquele momento os ouvidos do homem se abriram, a sua língua se soltou, e ele começou a falar sem dificuldade.
36 Zɨ́ Yésụ úku ledre kɨ́dí, “Ndásé aka úku ꞌdódo ledre née zɨ́ ꞌyị e wá.” Abú ụcụomo yée kenée ndotó, ukutatánɨ́ nda yị́ eyé ledre née ꞌdáꞌdá.
36 Jesus ordenou a todos que não contassem para ninguém o que tinha acontecido; porém, quanto mais ele ordenava, mais eles falavam do que havia acontecido.
37 Sɨmɨ bɨ ꞌyị e uwúnɨ́ ledre née ní, zɨ́a lụ́tụ́ne kacɨ́ komoyé, zɨ́ye úku ledre kɨ́dí, “Ábuwá, Yésụ nɨ yị́ ené bɨlámá ꞌyị. Mengịyeme ofụ ledre e go. Yeme ꞌyị ga bɨ odronɨ́ wá ní zɨ́ye ódroyé. Yée ga bɨ mɨmbílí ngbụtụ́ e ní, zɨ́ye úwú ledre.”
37 E todas as pessoas que o ouviam ficavam muito admiradas e diziam: — Tudo o que faz ele faz bem; ele até mesmo faz com que os surdos ouçam e os mudos falem!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.