Lucas 8
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs VC
1 Nda gɨ do kacɨ́ ledre máa wo née ní, zɨ́ Yésụ ị́nyịné kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne ga bɨ sokó doa gbre (12) née ndị́sị gámáye kɨ́ úku bɨlámá ledre gɨ ro ꞌbe Lomo zɨ́ye.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Ngíti géyị kará ga bɨ kóo Yésụ lagaoyó bɨcayi lomo e gɨ sɨmɨyé, kɨ́ yée ga bɨ kóo sịkpị yée gɨ do ndíyá, káa zɨ́ Maríya bɨ gɨ sɨmɨ Magɨdála bɨ Yésụ lagaoyó bɨcayi lomo e gɨ sɨmɨ a ịnyị doa gbre,
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 nda kɨ́ Zowána meꞌbe Kúza. Kúza maꞌdáa nɨ manda ꞌbɨ ꞌyị ꞌbɨ moko ga bɨ ꞌbɨ ngére Eróde ní. Nda kpá kɨ́ ngíti kára kɨ́ ịrịné Suzéna, nda kpá kɨ́ ngíti géyị kará e. Kará ga gére née ndịsịnɨ́ kóo lódụ́ kacɨ́ Yésụ kɨ́ ꞌyịmɨkása ené e kɨ́ ndị́sị íꞌbí eyị́ ga bɨ Yésụ ilinɨ́ yée kɨ́ ꞌyịmɨkása ne e ní zɨ́ye.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ị́nyịyé gɨ sɨmɨ gara gɨ ore kpá kɨ́ ngíti géyị kacɨ́ do ꞌbe ga bɨ ore ní ndị́sị ógụyé zɨ́ Yésụ kɨ́ úwú bɨlámá ledre ga bɨ ndịsị úku yée ní. Zɨ́a úku ngíti ledre zɨ́ye sɨmɨ muruwayi kɨ́dí,
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Kadra kị́éꞌdo, zɨ́ ngíti oꞌdo ꞌdíꞌbi kúfú zɨ́a ndéréne yáká. Sɨmɨ bɨ ogụ go yáká ní, geré zɨ́a tónóne óyụ kúfú. Zɨ́ ngíti géyị léꞌbéútúye do mama, zɨ́ ꞌyị e ndị́sịyé ꞌdítí a kɨ́ ndéréye. Gɨ zɨ́a bɨ nɨyí do nyárá bi ní, zɨ́ solụ́ e ógụyé ánu yée.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Zɨ́ ngíti géyị útú ꞌbɨ eyé do landa. Gɨ zɨ́a bɨ ngárá mɨꞌbeꞌbe káṇgá ndaá ore bɨlámáne wá ní, zɨ́ye ụ́tụógụyé ꞌdiya. Sɨmɨ bɨ bɨrará kadra suwu nda ní, zɨ́ye gágáye rúfú gɨ zɨ́a mɨꞌbeꞌbe káṇgá nda zɨ́ cíyíye ólụ́ne sɨmɨ a wá.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Ngíti géyị utúnɨ́ ꞌbɨ eyé dongará kị́nị e. Zɨ́ye ụ́tụyé ngbóróye ndro kɨ́ kị́nị ga gére ní. Sɨmɨ bɨ kị́nị ga gére olụ́ịndị́nɨ́ nda yị́ eyé ní, zɨ́ kére ga gére née nda ídí eyé mbá andulé, anánɨ́ eyé lolụ wá.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Ngíti géyị utúnɨ́ ꞌbɨ eyé do bɨlámá káṇgá, do ụ́tụyé ngbóróye kɨ́ mɨngburoko kókó sịndị́ye do ánáye mbá mụdụ.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ị́nyịyé ndúꞌyú wo kɨ́dí, “Ini ledre gɨ sɨmɨ muruwayi née yaá ꞌdi?”
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Máúku phụ́trụ ledre gɨ ro ledre ꞌbe ꞌbɨ Lomo zɨ́se go fúó. Mándị́sị úku a zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e sɨmɨ muruwayi.
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 “Ini ledre gɨ sɨmɨ muruwayi bɨ gáa ba nɨ kɨ́dí, kúrú Lomo bɨ ndịsịnɨ́ úku a zɨ́ ꞌyị e ní nɨ káa zɨ́ ndịsịnɨ́ óyụ kúfú ní.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Kúfú máa yée ga bɨ utúnɨ́ do mama ní, nɨyí ꞌbɨ eyé káa zɨ́ ꞌyị máa yée ga bɨ ukunɨ́ tɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo go zɨ́ye, ꞌdiꞌbiotonɨ́ eyé ngị́rị sɨmɨ yana mɨmbéꞌdeyé wá ní. Sɨmɨ bɨ ngére ꞌbɨ bɨcayi lomo e lurú ngárá cíyí a ndaá do mɨmbéꞌdeyé wá ní, zɨ́a ógụné ꞌdiya ꞌdíꞌbióyó a gɨ sɨmɨyé ꞌdáꞌba káa bɨ nɨyí lányá ro ledre ꞌbɨ Lomo, zɨ́a yómo yée ke.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Kúfú máa yée ga bɨ utúnɨ́ do landa ní, nɨyí ꞌbɨ eyé káa zɨ́ ꞌyị máa yée ga bɨ togụ́ ukunɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo go zɨ́ye yá, zɨ́ye ṇgúṇgu a ꞌdiya kɨ́ ꞌbúne, tɨ́ lá cíyí ledre maꞌdáa ndaá ꞌbɨ ené ngị́rị sɨmɨ mɨmbéꞌdeyé wá. Sɨmɨ bɨ ꞌdoꞌdó ndiki yée go ní, geré zɨ́ye ónzóóto ledre ꞌbɨ Lomo bɨ ṇguṇgunɨ́ née.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Kúfú máa yée ga bɨ utúnɨ́ ꞌbɨ dongará kị́nị e ní, nɨyí ꞌbɨ eyé káa zɨ́ ꞌyị máa yée ga bɨ ṇguṇgunɨ́ tɨ́ ledre Lomo go ní, ndaá ꞌbɨ ené za kɨ́ mɨmbéꞌdeyé mbá wá, gɨ zɨ́ kéyị née rokoꞌbụyé ndaá ꞌbɨ ené e wá. Gɨ zɨ́a mɨmbéꞌdeyé nɨ yị́ ené kpá mongụ́ne gɨ ro éyị́ ga bɨ ꞌbɨ sága ba, kpá kɨ́ rokinyi bɨ ꞌbɨ sága ba. Gɨ zɨ́ kéyị née utúasánɨ́ eyé tóro ngbúó méngị ledre ꞌbɨ Lomo wá.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Kúfú máa yée ga bɨ utúnɨ́ ꞌbɨ eyé sɨmɨ ngomụ káṇgá ní, nɨyí ꞌbɨ eyé káa zɨ́ ꞌyị máa yée ga bɨ uwúnɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo zɨ́ye ꞌdíꞌbi a do mɨmbéꞌdeyé kɨ́ngaya, zɨ́ye ndị́sịyé méngị mbá bɨlámá ledre ga bɨ Lomo ili ní.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Zɨ́ Yésụ kpá ị́nyịné úku ngíti muruwayi gɨ do kacɨ́ wo bɨ ꞌdáꞌdá ní kɨ́dí, “Máúku zɨ́se ꞌyị bɨ kị́éꞌdo káa yaá ụndụoto phoꞌdụ go ꞌdị́cị́ kacɨ́ne kɨ́ ndụlụ zɨ́a lóꞌbụꞌdụ́tụ a sị́ pheṛé togụ́ zɨ́a ésịóto e ru sị́ ṛangba ní nda. Togụ́ ụndụotonɨ́ phoꞌdụ go kɨ́ ndụlụ ꞌdị́cị́ yá, ndịsịnɨ́ lengbe óto a gá do éyị́ ꞌdága gɨ do bɨ zɨ́a óṇgó bi ꞌdị́cị́ komo ꞌyị e.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Sịndị́ kadra nɨ ógụ zɨ́ ꞌyị e ówoyéme ledre amá mbá zaá bɨlámáne wo bɨ kị́éꞌdo zɨ́a lóꞌboné ní nda gɨ zɨ́a Lomo nɨ nda ꞌdódo a za cụ́ ne zɨ́ye fúó.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Ídísé úwú ledre ga bɨ mándị́sị úku yée zɨ́se ba bɨlámáne zɨ́se ṇgúṇgu a. Gɨ zɨ́a togụ́ ꞌyị ṇguṇgu ledre amá go yá, Lomo nɨ nda ꞌdódo yata ledre e zɨ́a za kɨ́ngaya. ꞌYị bɨ ili ṇgúṇgu ledre amá wá, gɨ zɨ́a somụ́ yị́ ené ya née owo yị́ ené ledre bú, owụ́ ledre bɨ owo née, Lomo nɨ lụ́lụ a gɨ sɨmɨ doa mbá zɨ́a ídíákáne gbékpị́e.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Gɨ ore, zɨ́ ngíti géyị owụ́ ꞌbɨ mbágá Yésụ, nda kpá kɨ́ mbágáye Maríya ndéréye lúrú Yésụ. Sɨmɨ bɨ ogụnɨ́ kɨ́ꞌdí bɨ Yésụ nɨ ore ní, bi ógụyé ndaá kóo gbóo ro Yésụ maꞌdáa wá gɨ zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Zɨ́ ngíti ꞌyị gɨ dongará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga bɨ ndịsị ꞌdódo ledre zɨ́ye née ị́nyịné ndéréne ndoo gị zɨ́ Yésụ uku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, mbágáyị kɨ́ lúnduyị́ e nɨyí sága ꞌdáa ogụnɨ́ zɨ́yị.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Zɨ́a úkulúgu ledre zɨ́ ꞌyị ga gére née mbá kɨ́dí, “Máúku zɨ́se maꞌdíi, ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ úwú ledre ꞌbɨ Lomo bɨ mándị́sị ꞌdódo a, zɨ́ye ndị́sịyé méngị ledre e kacɨ́ a ní, nɨyí go kpá mbágáma e kɨ́ lúndumá e.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Nda sɨmɨ ngíti sị́lị́, zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e kɨ́dí, “ꞌDogụzé aka mɨkavu mu sága gɨ ꞌdí keṛị́.” Zɨ́ye ékị́ye sɨmɨ kuṛúngba, go ndéréye gɨ ro ꞌdógụ bi sága.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Zɨ́ye ndéréógụyé go sɨmɨ yana mɨkavu, ṛí zɨ́ Yésụ útú ꞌdúꞌdu ené. Zɨ́ mongụ́ síli ógụné kpị kpị kpị, zɨ́ iní ndị́sị kádané gɨ zɨ́a sɨmɨ kuṛúngba, zɨ́ kuṛúngba ndị́sị kị́zịné kɨ́ ízi roné kɨ́ éwé iní sɨmɨné áyíne go kpá gbóo gɨ ro ólụ́ sị́ iní, umbu ogụ go zɨ́ye.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Gɨ zɨ́ ngịrị, zɨ́ ꞌyịmɨkása ené ga gére née úru wo kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, mongụ́ ꞌyị, ꞌdiꞌdiya ị́nyịógụ mu azé go úyu.” Zɨ́ Yésụ úrúne ndíki ledre nɨ go tɨ́ ndị́sị méngị roné kenée.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Zɨ́a ị́nyịné úku ledre zɨ́ ꞌyịmɨkása ené ga gére née kɨ́dí, “Érésé ngịrị gɨ zɨ́ ꞌdi, ṇgúṇgusé aka esé ledremá fú lá wá ke?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Zɨ́ye ꞌdógụ mɨkavu Galiláya ndéréógụyé sɨmɨ gara ꞌbɨ ꞌyị ga bɨ Gerésa ní.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Ábuwá ngíti oꞌdo nɨ kóo sɨmɨ ngíti gara sɨmɨ káṇgá née íri, nɨ kɨ́ tụ́ꞌdụ́ bɨcayi lomo e sɨmɨné. Kpálá bɨ Yésụ nditíogụ gɨ sɨmɨ kuṛúngba ní, geré zɨ́ye ndíkíye kɨ́ oꞌdo bɨ kɨ́ bɨcayi lomo e sɨmɨné née. Nɨ nda yị́ ené kóo gɨ zɨ́ye go kɨ́ nzanga komoné ndịsị nda gámá ené go ngíṛá, olụ́ogụ nda gɨ ꞌbe ndị́sị ꞌdúꞌdu ené dongará bi ga bɨ zɨ́ umbu e ní.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Kpálá bɨ lurúndiki Yésụ ní, zɨ́a tónó gbúrógbóne gɨ zɨ́ nzanga bɨcayi lomo ga gére née, zɨ́a ndéré útúne gbrị kóꞌdụ́ Yésụ do kpá gbúrógbóne ꞌdága kɨ́dí, “Yésụ, yị́ị owụ́ ꞌbɨ mbigí Lomo, éyị́ bɨ íli méngị a kɨ́ma ní ꞌdi? Máṇgúṇgú romá zɨ́yị, ndá geré ꞌdóꞌdo máa wá.”
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Oꞌdo née uku ledre kenée gɨ zɨ́a, Yésụ ódro zɨ́ bɨcayi lomo ga gére née idínɨ́ ólụ́ógụ gɨ sɨmɨ oꞌdo née ꞌdáꞌba. Ndịsịnɨ́ nda kóo méngị wo bɨsinyíne zɨ́ ꞌyị e nda kóo ndị́sị éré wo mbá mɨéré. Abú utúꞌdiꞌbinɨ́ ba zaá wo do ódó sị́lị́a kɨ́ sịndị́a mɨódó cụ́ kɨ́ káꞌdá késị́, ɨ́ꞌɨ, zɨ́a ndị́sị ꞌdécị éyị́ ga gére née gɨ roné mbá kɨ́ rokoꞌbụ bɨcayi lomo ga gére née. Zɨ́a ndị́sị gámáne gɨ zɨ́ye nda lá rịị́ ꞌdága.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Zɨ́ Yésụ ndúꞌyú bɨcayi lomo bɨ sɨmɨ oꞌdo née kɨ́dí, “Ịrịyị́ náambi?”
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Zɨ́ye ṇgúṇgú royé zɨ́ Yésụ kɨ́dí, “Ndaá aka geré ógó yée zɨ́ye ndéré útúye sɨmɨ mongụ́ gu ꞌbɨ nduwú bɨ gɨ ro bɨcayi lomo e ní wá.”
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Tụ́ꞌdụ́ mɨkụ́ṛụ́ nɨyí kóo kpá ro ngíti owụ́ landa ore ndị́sị ánu éyị́. Zɨ́ bɨcayi lomo ga gére úku ledre zɨ́ Yésụ idí ṇgúṇgu a zɨ́ye ndéré ólụ́ ndị́sịyé sɨmɨ mɨkụ́ṛụ́ ga bɨ íri née.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Zɨ́ye ólụ́ógụyé gɨ sɨmɨ oꞌdo née ndéré ólụ́ye mbá sɨmɨ mɨkụ́ṛụ́ ga gére ní. Zɨ́ éyị́ ídíne sɨmɨ do mɨkụ́ṛụ́ ga gére née káa zɨ́ nzanga ní, zɨ́ye ụ́dụyé rụụ ngásá ndúṛúꞌbụ́ye, ndéré útúye sɨmɨ mɨkavu nónụ́ye gɨ zɨ́ iní do úyuyé mbá.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Sɨmɨ bɨ ꞌyị ꞌbáꞌbá mɨkụ́ṛụ́ ga gére née lurúnɨ́ ledre bɨ mengị roné kenée ní, zɨ́ye ị́nyịyé ngásá ndáꞌbayé sɨmɨ gara kɨ́ úku ledre bɨ mengị roné née zɨ́ ꞌyị e kpá kɨ́ ngíti géyị bi ga bɨ gbóo gbóo ore ní mbá.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Zɨ́ ꞌyị e ndéréye kacɨ́ ledre ga bɨ uwúnɨ́ ní. Zɨ́ye ndéréye ndíki oꞌdo bɨ bɨcayi lomo e olụ́ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ a ba nɨ go ndị́sị cigí sịndị́ Yésụ bi kenée komoa oṇgó yị́ ené go nɨ go kɨ́ bɨlámá bongó roné. Zɨ́ ngịrị ledre née ólụ́ne ro ꞌyị ga bɨ lurúnɨ́ ní mbá.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Zɨ́ye ndị́sịyé úkutátá a zɨ́ ꞌyị ga bɨ lurúnɨ́ kɨ́ komoyé wá ní kɨ́dí, maꞌdíi Yésụ yomo oꞌdo née go.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Gɨ zɨ́ ngịrị ledre bɨ mengị roné née, zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Gerésa e úku ledre zɨ́ Yésụ idí mu ólụ́ógụ gɨ sɨmɨ káṇgá eyé gɨ ore ꞌdáꞌba. Zɨ́ Yésụ ékị́ye kɨ́ ꞌyị ené e sɨmɨ kuṛúngba zɨ́ye ndéréóyó royé gɨ ore ꞌdáꞌba.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Zɨ́ oꞌdo bɨ lagaoyónɨ́ bɨcayi lomo e gɨ sɨmɨa ba ṇgúṇgú roné zɨ́ Yésụ kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị azé ndéré ezé kése.” Zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́a kɨ́dí,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Ndáꞌba aka ꞌbe zɨ́yị úku ledre bɨ Lomo mengị zɨ́yị née zɨ́ ꞌyị e ꞌbe íri.” Tɨ́ maꞌdíi, zɨ́ oꞌdo née ndáꞌbané ꞌbe ndéré kɨ́ úku ledre bɨ Yésụ mengị zɨ́a née zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ gara ore mbá.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Zɨ́ Yésụ ị́nyịyé gɨ ore ꞌdógụ bi ndáꞌbalúgu royé sɨmɨ Galiláya. Sɨmɨ bɨ ogụnɨ́ íri ní, zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ꞌdíꞌbi wo sɨmɨ sụmụ gɨ zɨ́a ndịsịnɨ́ go kú sóngó wo.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Ngíti mongụ́ ꞌyị nɨ kóo bo ore kɨ́ ịrịné Yáyiro, nɨ mongụ́ ꞌyị bɨ ndịsị lúrú bi kacɨ́ moko sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro ꞌbɨ Lomo ní. Zɨ́a ógụné útúne sị́ sịndị́ Yésụ ṇgúṇgú roné zɨ́a idí ógụ ꞌbe ꞌbɨ ené.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Ábuwá, bɨkéṛị́ nyị́ a, odụ owụ́ maꞌdáa kpá dụụ́ née kị́éꞌdo née, owụ́ ꞌbɨ sɨmɨbi sokó doa gbre nɨ kɨ́ ndíyá gbála, go gbóo kɨ́ umbu.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Ábuwá ngíti kára nɨ kóo kpá bo dongará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née ore nɨ kɨ́ ndíyá ꞌbɨ kará e roné ndịsị nda kóo méngị wo bɨsinyíne ndaá do bɨlámá mɨsiꞌdiné káa zɨ́ bɨ lengbe ní wá. ꞌDiꞌbi kɨ́e ꞌdényé sɨmɨbi sokó doa gbre. Tɨ́ lá ꞌyị bɨ nɨ yómo wo ní ndaá.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Zɨ́ kára née ólụ́ne ndoo gɨ ngará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née ndéré óto sị́lị́ne ro tara bongó bɨ ro Yésụ ní. Geré zɨ́ bɨsinyí sáma ndíyá bɨ kóo ndịsị léfeógụ ro kára née káa zɨ́ ꞌdíya ní tóro ní. Kára oto sị́lị́ne ro tara bongó ꞌbɨ Yésụ|src="lb00310c.tif" size="span" loc="8:44" copy="Knowles" ref="8:43-48"
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Yésụ owo gáa go kɨ́dí ꞌyị oto sị́lị́ne go roné. Zɨ́a ndúnduꞌyú kɨ́dí, “Ambí oto sị́lị́ne romá ne?”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Yésụ ya, “Abú tɨ́ kenée ndotó, máówo go kɨ́dí ꞌyị oto sị́lị́ne go romá, gɨ zɨ́a rokoꞌbụ bɨ romá ní mengị moko go.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Sɨmɨ bɨ kára née lurú ledre bɨ mengị roné kenée ní, bi lóꞌbo a ndaá lolụ wá, zɨ́a ị́nyịné tɨ́ do komo tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née ógụ útúne sị́ sịndị́ Yésụ úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, máóto sị́lị́ma máa royị́ gɨ zɨ́a mááyí kɨ́ ndíyá, gɨ zɨ́ kéyị née, ndíyá bɨ romá ní ụkụ́ go.”
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Zɨ́a úku ledre zɨ́ kára née kɨ́dí, “Owụ́ ꞌbɨ amáa, ndíyá ụkụ́ gɨ royị́ gɨ zɨ́a bɨ ṇgúṇgu ledremá ní. Ndéré yị́ eyị́ mu, mɨmbéꞌdeyị́ idí ídí teéteké.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Sɨmɨ bɨ Yésụ nɨ ngbụ́rụ́ ndị́sị úku ledre máa wo née yá, sanda ogụ go zɨ́ Yáyiro mongụ́ ꞌyị bɨ ndịsị lúrú bi kacɨ́ ꞌDị́cị́ Kótrụro ꞌbɨ Lomo ní kɨ́dí, “Owụ́ otoomo ꞌdówụ́ go, ndá lolụ ndolo mongụ́ née zɨ́a ndéréne gbékpị́e wá.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Sɨmɨ bɨ Yésụ uwú ledre bɨ ukunɨ́ zɨ́ Yáyiro kenée ní, zɨ́a óyó komoné úku ledre zɨ́ Yáyiro kɨ́dí, “Mɨmbéꞌdeyị́ ndaá ꞌdécị gɨ zɨ́ ledre bɨ ukunɨ́ née wá, ídí lá ṇguṇgu ledremá kɨ́dí rokoꞌbụ nɨ bo zɨ́ma, owụ́ ꞌbɨ eyị́ née nɨ ómo ené.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Zɨ́ Yésụ ị́nyịyé gɨ ore mbá ndéréye ꞌbe ꞌbɨ Yáyiro íri. Sɨmɨ bɨ Yésụ ayí ólụ́ ꞌdị́cị́ íri ní, zɨ́a úku ledre dụụ́ zɨ́ ꞌyịmɨkása ené e ota. Née kóo Pétero e kɨ́ Yiwáni nda kɨ́ Yakóbo. Nda lá dụụ́ ꞌbụmɨowụ́ kɨ́ mbágáa zɨ́ye ólụ́ye ꞌdị́cị́ ini.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Ini nɨ kenée mɨndéréne. Zɨ́ Yésụ maꞌdáa ị́nyịné ụ́cụómo ꞌyị e kɨ́dí, “Ndásé íni ini wá, owụ́kára ba uyu ené e wá, ꞌduꞌdu yị́ ené lá mɨꞌdúꞌdu.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Zɨ́ ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ íni ini née útúye kúkugú gɨ zɨ́a owonɨ́ tɨ́ go owụ́kára née uyu go mɨúyu maꞌdíi.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Zɨ́ Yésụ ꞌdíꞌbi sị́lị́ umbu do úku ledre kɨ́dí, “Owụ́ ꞌbɨ amáa, ị́nyịógụ mu.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Beré, zɨ́ owụ́kára líkpíphụ́trụ komoné, zɨ́ ꞌdówụ́ a ndáꞌbaógụné. Zɨ́a úku ledre kɨ́dí idínɨ́ íꞌbí éyị́ mɨánu zɨ́a.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Zɨ́ tara mbágá owụ́ née kɨ́ ꞌbụa ị́drị́ye mbá mɨị́drị́. Tɨ́ lá zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí ledre bɨ mengị roné née ndanɨ́ úku a zɨ́ ꞌyị e wá.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.