Lucas 8

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nda gɨ do kacɨ́ ledre máa wo née ní, zɨ́ Yésụ ị́nyịné kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne ga bɨ sokó doa gbre (12) née ndị́sị gámáye kɨ́ úku bɨlámá ledre gɨ ro ꞌbe Lomo zɨ́ye.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Ngíti géyị kará ga bɨ kóo Yésụ lagaoyó bɨcayi lomo e gɨ sɨmɨyé, kɨ́ yée ga bɨ kóo sịkpị yée gɨ do ndíyá, káa zɨ́ Maríya bɨ gɨ sɨmɨ Magɨdála bɨ Yésụ lagaoyó bɨcayi lomo e gɨ sɨmɨ a ịnyị doa gbre,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 nda kɨ́ Zowána meꞌbe Kúza. Kúza maꞌdáa nɨ manda ꞌbɨ ꞌyị ꞌbɨ moko ga bɨ ꞌbɨ ngére Eróde ní. Nda kpá kɨ́ ngíti kára kɨ́ ịrịné Suzéna, nda kpá kɨ́ ngíti géyị kará e. Kará ga gére née ndịsịnɨ́ kóo lódụ́ kacɨ́ Yésụ kɨ́ ꞌyịmɨkása ené e kɨ́ ndị́sị íꞌbí eyị́ ga bɨ Yésụ ilinɨ́ yée kɨ́ ꞌyịmɨkása ne e ní zɨ́ye.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ị́nyịyé gɨ sɨmɨ gara gɨ ore kpá kɨ́ ngíti géyị kacɨ́ do ꞌbe ga bɨ ore ní ndị́sị ógụyé zɨ́ Yésụ kɨ́ úwú bɨlámá ledre ga bɨ ndịsị úku yée ní. Zɨ́a úku ngíti ledre zɨ́ye sɨmɨ muruwayi kɨ́dí,
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Kadra kị́éꞌdo, zɨ́ ngíti oꞌdo ꞌdíꞌbi kúfú zɨ́a ndéréne yáká. Sɨmɨ bɨ ogụ go yáká ní, geré zɨ́a tónóne óyụ kúfú. Zɨ́ ngíti géyị léꞌbéútúye do mama, zɨ́ ꞌyị e ndị́sịyé ꞌdítí a kɨ́ ndéréye. Gɨ zɨ́a bɨ nɨyí do nyárá bi ní, zɨ́ solụ́ e ógụyé ánu yée.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Zɨ́ ngíti géyị útú ꞌbɨ eyé do landa. Gɨ zɨ́a bɨ ngárá mɨꞌbeꞌbe káṇgá ndaá ore bɨlámáne wá ní, zɨ́ye ụ́tụógụyé ꞌdiya. Sɨmɨ bɨ bɨrará kadra suwu nda ní, zɨ́ye gágáye rúfú gɨ zɨ́a mɨꞌbeꞌbe káṇgá nda zɨ́ cíyíye ólụ́ne sɨmɨ a wá.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Ngíti géyị utúnɨ́ ꞌbɨ eyé dongará kị́nị e. Zɨ́ye ụ́tụyé ngbóróye ndro kɨ́ kị́nị ga gére ní. Sɨmɨ bɨ kị́nị ga gére olụ́ịndị́nɨ́ nda yị́ eyé ní, zɨ́ kére ga gére née nda ídí eyé mbá andulé, anánɨ́ eyé lolụ wá.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Ngíti géyị utúnɨ́ ꞌbɨ eyé do bɨlámá káṇgá, do ụ́tụyé ngbóróye kɨ́ mɨngburoko kókó sịndị́ye do ánáye mbá mụdụ.”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ị́nyịyé ndúꞌyú wo kɨ́dí, “Ini ledre gɨ sɨmɨ muruwayi née yaá ꞌdi?”
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Máúku phụ́trụ ledre gɨ ro ledre ꞌbe ꞌbɨ Lomo zɨ́se go fúó. Mándị́sị úku a zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e sɨmɨ muruwayi.
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 “Ini ledre gɨ sɨmɨ muruwayi bɨ gáa ba nɨ kɨ́dí, kúrú Lomo bɨ ndịsịnɨ́ úku a zɨ́ ꞌyị e ní nɨ káa zɨ́ ndịsịnɨ́ óyụ kúfú ní.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Kúfú máa yée ga bɨ utúnɨ́ do mama ní, nɨyí ꞌbɨ eyé káa zɨ́ ꞌyị máa yée ga bɨ ukunɨ́ tɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo go zɨ́ye, ꞌdiꞌbiotonɨ́ eyé ngị́rị sɨmɨ yana mɨmbéꞌdeyé wá ní. Sɨmɨ bɨ ngére ꞌbɨ bɨcayi lomo e lurú ngárá cíyí a ndaá do mɨmbéꞌdeyé wá ní, zɨ́a ógụné ꞌdiya ꞌdíꞌbióyó a gɨ sɨmɨyé ꞌdáꞌba káa bɨ nɨyí lányá ro ledre ꞌbɨ Lomo, zɨ́a yómo yée ke.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Kúfú máa yée ga bɨ utúnɨ́ do landa ní, nɨyí ꞌbɨ eyé káa zɨ́ ꞌyị máa yée ga bɨ togụ́ ukunɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo go zɨ́ye yá, zɨ́ye ṇgúṇgu a ꞌdiya kɨ́ ꞌbúne, tɨ́ lá cíyí ledre maꞌdáa ndaá ꞌbɨ ené ngị́rị sɨmɨ mɨmbéꞌdeyé wá. Sɨmɨ bɨ ꞌdoꞌdó ndiki yée go ní, geré zɨ́ye ónzóóto ledre ꞌbɨ Lomo bɨ ṇguṇgunɨ́ née.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Kúfú máa yée ga bɨ utúnɨ́ ꞌbɨ dongará kị́nị e ní, nɨyí ꞌbɨ eyé káa zɨ́ ꞌyị máa yée ga bɨ ṇguṇgunɨ́ tɨ́ ledre Lomo go ní, ndaá ꞌbɨ ené za kɨ́ mɨmbéꞌdeyé mbá wá, gɨ zɨ́ kéyị née rokoꞌbụyé ndaá ꞌbɨ ené e wá. Gɨ zɨ́a mɨmbéꞌdeyé nɨ yị́ ené kpá mongụ́ne gɨ ro éyị́ ga bɨ ꞌbɨ sága ba, kpá kɨ́ rokinyi bɨ ꞌbɨ sága ba. Gɨ zɨ́ kéyị née utúasánɨ́ eyé tóro ngbúó méngị ledre ꞌbɨ Lomo wá.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Kúfú máa yée ga bɨ utúnɨ́ ꞌbɨ eyé sɨmɨ ngomụ káṇgá ní, nɨyí ꞌbɨ eyé káa zɨ́ ꞌyị máa yée ga bɨ uwúnɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo zɨ́ye ꞌdíꞌbi a do mɨmbéꞌdeyé kɨ́ngaya, zɨ́ye ndị́sịyé méngị mbá bɨlámá ledre ga bɨ Lomo ili ní.”
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Zɨ́ Yésụ kpá ị́nyịné úku ngíti muruwayi gɨ do kacɨ́ wo bɨ ꞌdáꞌdá ní kɨ́dí, “Máúku zɨ́se ꞌyị bɨ kị́éꞌdo káa yaá ụndụoto phoꞌdụ go ꞌdị́cị́ kacɨ́ne kɨ́ ndụlụ zɨ́a lóꞌbụꞌdụ́tụ a sị́ pheṛé togụ́ zɨ́a ésịóto e ru sị́ ṛangba ní nda. Togụ́ ụndụotonɨ́ phoꞌdụ go kɨ́ ndụlụ ꞌdị́cị́ yá, ndịsịnɨ́ lengbe óto a gá do éyị́ ꞌdága gɨ do bɨ zɨ́a óṇgó bi ꞌdị́cị́ komo ꞌyị e.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Sịndị́ kadra nɨ ógụ zɨ́ ꞌyị e ówoyéme ledre amá mbá zaá bɨlámáne wo bɨ kị́éꞌdo zɨ́a lóꞌboné ní nda gɨ zɨ́a Lomo nɨ nda ꞌdódo a za cụ́ ne zɨ́ye fúó.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Ídísé úwú ledre ga bɨ mándị́sị úku yée zɨ́se ba bɨlámáne zɨ́se ṇgúṇgu a. Gɨ zɨ́a togụ́ ꞌyị ṇguṇgu ledre amá go yá, Lomo nɨ nda ꞌdódo yata ledre e zɨ́a za kɨ́ngaya. ꞌYị bɨ ili ṇgúṇgu ledre amá wá, gɨ zɨ́a somụ́ yị́ ené ya née owo yị́ ené ledre bú, owụ́ ledre bɨ owo née, Lomo nɨ lụ́lụ a gɨ sɨmɨ doa mbá zɨ́a ídíákáne gbékpị́e.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Gɨ ore, zɨ́ ngíti géyị owụ́ ꞌbɨ mbágá Yésụ, nda kpá kɨ́ mbágáye Maríya ndéréye lúrú Yésụ. Sɨmɨ bɨ ogụnɨ́ kɨ́ꞌdí bɨ Yésụ nɨ ore ní, bi ógụyé ndaá kóo gbóo ro Yésụ maꞌdáa wá gɨ zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Zɨ́ ngíti ꞌyị gɨ dongará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga bɨ ndịsị ꞌdódo ledre zɨ́ye née ị́nyịné ndéréne ndoo gị zɨ́ Yésụ uku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, mbágáyị kɨ́ lúnduyị́ e nɨyí sága ꞌdáa ogụnɨ́ zɨ́yị.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Zɨ́a úkulúgu ledre zɨ́ ꞌyị ga gére née mbá kɨ́dí, “Máúku zɨ́se maꞌdíi, ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ úwú ledre ꞌbɨ Lomo bɨ mándị́sị ꞌdódo a, zɨ́ye ndị́sịyé méngị ledre e kacɨ́ a ní, nɨyí go kpá mbágáma e kɨ́ lúndumá e.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Nda sɨmɨ ngíti sị́lị́, zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e kɨ́dí, “ꞌDogụzé aka mɨkavu mu sága gɨ ꞌdí keṛị́.” Zɨ́ye ékị́ye sɨmɨ kuṛúngba, go ndéréye gɨ ro ꞌdógụ bi sága.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Zɨ́ye ndéréógụyé go sɨmɨ yana mɨkavu, ṛí zɨ́ Yésụ útú ꞌdúꞌdu ené. Zɨ́ mongụ́ síli ógụné kpị kpị kpị, zɨ́ iní ndị́sị kádané gɨ zɨ́a sɨmɨ kuṛúngba, zɨ́ kuṛúngba ndị́sị kị́zịné kɨ́ ízi roné kɨ́ éwé iní sɨmɨné áyíne go kpá gbóo gɨ ro ólụ́ sị́ iní, umbu ogụ go zɨ́ye.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Gɨ zɨ́ ngịrị, zɨ́ ꞌyịmɨkása ené ga gére née úru wo kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, mongụ́ ꞌyị, ꞌdiꞌdiya ị́nyịógụ mu azé go úyu.” Zɨ́ Yésụ úrúne ndíki ledre nɨ go tɨ́ ndị́sị méngị roné kenée.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Zɨ́a ị́nyịné úku ledre zɨ́ ꞌyịmɨkása ené ga gére née kɨ́dí, “Érésé ngịrị gɨ zɨ́ ꞌdi, ṇgúṇgusé aka esé ledremá fú lá wá ke?”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Zɨ́ye ꞌdógụ mɨkavu Galiláya ndéréógụyé sɨmɨ gara ꞌbɨ ꞌyị ga bɨ Gerésa ní.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Ábuwá ngíti oꞌdo nɨ kóo sɨmɨ ngíti gara sɨmɨ káṇgá née íri, nɨ kɨ́ tụ́ꞌdụ́ bɨcayi lomo e sɨmɨné. Kpálá bɨ Yésụ nditíogụ gɨ sɨmɨ kuṛúngba ní, geré zɨ́ye ndíkíye kɨ́ oꞌdo bɨ kɨ́ bɨcayi lomo e sɨmɨné née. Nɨ nda yị́ ené kóo gɨ zɨ́ye go kɨ́ nzanga komoné ndịsị nda gámá ené go ngíṛá, olụ́ogụ nda gɨ ꞌbe ndị́sị ꞌdúꞌdu ené dongará bi ga bɨ zɨ́ umbu e ní.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Kpálá bɨ lurúndiki Yésụ ní, zɨ́a tónó gbúrógbóne gɨ zɨ́ nzanga bɨcayi lomo ga gére née, zɨ́a ndéré útúne gbrị kóꞌdụ́ Yésụ do kpá gbúrógbóne ꞌdága kɨ́dí, “Yésụ, yị́ị owụ́ ꞌbɨ mbigí Lomo, éyị́ bɨ íli méngị a kɨ́ma ní ꞌdi? Máṇgúṇgú romá zɨ́yị, ndá geré ꞌdóꞌdo máa wá.”
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Oꞌdo née uku ledre kenée gɨ zɨ́a, Yésụ ódro zɨ́ bɨcayi lomo ga gére née idínɨ́ ólụ́ógụ gɨ sɨmɨ oꞌdo née ꞌdáꞌba. Ndịsịnɨ́ nda kóo méngị wo bɨsinyíne zɨ́ ꞌyị e nda kóo ndị́sị éré wo mbá mɨéré. Abú utúꞌdiꞌbinɨ́ ba zaá wo do ódó sị́lị́a kɨ́ sịndị́a mɨódó cụ́ kɨ́ káꞌdá késị́, ɨ́ꞌɨ, zɨ́a ndị́sị ꞌdécị éyị́ ga gére née gɨ roné mbá kɨ́ rokoꞌbụ bɨcayi lomo ga gére née. Zɨ́a ndị́sị gámáne gɨ zɨ́ye nda lá rịị́ ꞌdága.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Zɨ́ Yésụ ndúꞌyú bɨcayi lomo bɨ sɨmɨ oꞌdo née kɨ́dí, “Ịrịyị́ náambi?”
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Zɨ́ye ṇgúṇgú royé zɨ́ Yésụ kɨ́dí, “Ndaá aka geré ógó yée zɨ́ye ndéré útúye sɨmɨ mongụ́ gu ꞌbɨ nduwú bɨ gɨ ro bɨcayi lomo e ní wá.”
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Tụ́ꞌdụ́ mɨkụ́ṛụ́ nɨyí kóo kpá ro ngíti owụ́ landa ore ndị́sị ánu éyị́. Zɨ́ bɨcayi lomo ga gére úku ledre zɨ́ Yésụ idí ṇgúṇgu a zɨ́ye ndéré ólụ́ ndị́sịyé sɨmɨ mɨkụ́ṛụ́ ga bɨ íri née.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Zɨ́ye ólụ́ógụyé gɨ sɨmɨ oꞌdo née ndéré ólụ́ye mbá sɨmɨ mɨkụ́ṛụ́ ga gére ní. Zɨ́ éyị́ ídíne sɨmɨ do mɨkụ́ṛụ́ ga gére née káa zɨ́ nzanga ní, zɨ́ye ụ́dụyé rụụ ngásá ndúṛúꞌbụ́ye, ndéré útúye sɨmɨ mɨkavu nónụ́ye gɨ zɨ́ iní do úyuyé mbá.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Sɨmɨ bɨ ꞌyị ꞌbáꞌbá mɨkụ́ṛụ́ ga gére née lurúnɨ́ ledre bɨ mengị roné kenée ní, zɨ́ye ị́nyịyé ngásá ndáꞌbayé sɨmɨ gara kɨ́ úku ledre bɨ mengị roné née zɨ́ ꞌyị e kpá kɨ́ ngíti géyị bi ga bɨ gbóo gbóo ore ní mbá.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Zɨ́ ꞌyị e ndéréye kacɨ́ ledre ga bɨ uwúnɨ́ ní. Zɨ́ye ndéréye ndíki oꞌdo bɨ bɨcayi lomo e olụ́ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ a ba nɨ go ndị́sị cigí sịndị́ Yésụ bi kenée komoa oṇgó yị́ ené go nɨ go kɨ́ bɨlámá bongó roné. Zɨ́ ngịrị ledre née ólụ́ne ro ꞌyị ga bɨ lurúnɨ́ ní mbá.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Zɨ́ye ndị́sịyé úkutátá a zɨ́ ꞌyị ga bɨ lurúnɨ́ kɨ́ komoyé wá ní kɨ́dí, maꞌdíi Yésụ yomo oꞌdo née go.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Gɨ zɨ́ ngịrị ledre bɨ mengị roné née, zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Gerésa e úku ledre zɨ́ Yésụ idí mu ólụ́ógụ gɨ sɨmɨ káṇgá eyé gɨ ore ꞌdáꞌba. Zɨ́ Yésụ ékị́ye kɨ́ ꞌyị ené e sɨmɨ kuṛúngba zɨ́ye ndéréóyó royé gɨ ore ꞌdáꞌba.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Zɨ́ oꞌdo bɨ lagaoyónɨ́ bɨcayi lomo e gɨ sɨmɨa ba ṇgúṇgú roné zɨ́ Yésụ kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị azé ndéré ezé kése.” Zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́a kɨ́dí,
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Ndáꞌba aka ꞌbe zɨ́yị úku ledre bɨ Lomo mengị zɨ́yị née zɨ́ ꞌyị e ꞌbe íri.” Tɨ́ maꞌdíi, zɨ́ oꞌdo née ndáꞌbané ꞌbe ndéré kɨ́ úku ledre bɨ Yésụ mengị zɨ́a née zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ gara ore mbá.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Zɨ́ Yésụ ị́nyịyé gɨ ore ꞌdógụ bi ndáꞌbalúgu royé sɨmɨ Galiláya. Sɨmɨ bɨ ogụnɨ́ íri ní, zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ꞌdíꞌbi wo sɨmɨ sụmụ gɨ zɨ́a ndịsịnɨ́ go kú sóngó wo.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Ngíti mongụ́ ꞌyị nɨ kóo bo ore kɨ́ ịrịné Yáyiro, nɨ mongụ́ ꞌyị bɨ ndịsị lúrú bi kacɨ́ moko sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro ꞌbɨ Lomo ní. Zɨ́a ógụné útúne sị́ sịndị́ Yésụ ṇgúṇgú roné zɨ́a idí ógụ ꞌbe ꞌbɨ ené.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Ábuwá, bɨkéṛị́ nyị́ a, odụ owụ́ maꞌdáa kpá dụụ́ née kị́éꞌdo née, owụ́ ꞌbɨ sɨmɨbi sokó doa gbre nɨ kɨ́ ndíyá gbála, go gbóo kɨ́ umbu.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Ábuwá ngíti kára nɨ kóo kpá bo dongará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née ore nɨ kɨ́ ndíyá ꞌbɨ kará e roné ndịsị nda kóo méngị wo bɨsinyíne ndaá do bɨlámá mɨsiꞌdiné káa zɨ́ bɨ lengbe ní wá. ꞌDiꞌbi kɨ́e ꞌdényé sɨmɨbi sokó doa gbre. Tɨ́ lá ꞌyị bɨ nɨ yómo wo ní ndaá.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Zɨ́ kára née ólụ́ne ndoo gɨ ngará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née ndéré óto sị́lị́ne ro tara bongó bɨ ro Yésụ ní. Geré zɨ́ bɨsinyí sáma ndíyá bɨ kóo ndịsị léfeógụ ro kára née káa zɨ́ ꞌdíya ní tóro ní. Kára oto sị́lị́ne ro tara bongó ꞌbɨ Yésụ|src="lb00310c.tif" size="span" loc="8:44" copy="Knowles" ref="8:43-48"
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Yésụ owo gáa go kɨ́dí ꞌyị oto sị́lị́ne go roné. Zɨ́a ndúnduꞌyú kɨ́dí, “Ambí oto sị́lị́ne romá ne?”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Yésụ ya, “Abú tɨ́ kenée ndotó, máówo go kɨ́dí ꞌyị oto sị́lị́ne go romá, gɨ zɨ́a rokoꞌbụ bɨ romá ní mengị moko go.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Sɨmɨ bɨ kára née lurú ledre bɨ mengị roné kenée ní, bi lóꞌbo a ndaá lolụ wá, zɨ́a ị́nyịné tɨ́ do komo tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née ógụ útúne sị́ sịndị́ Yésụ úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, máóto sị́lị́ma máa royị́ gɨ zɨ́a mááyí kɨ́ ndíyá, gɨ zɨ́ kéyị née, ndíyá bɨ romá ní ụkụ́ go.”
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Zɨ́a úku ledre zɨ́ kára née kɨ́dí, “Owụ́ ꞌbɨ amáa, ndíyá ụkụ́ gɨ royị́ gɨ zɨ́a bɨ ṇgúṇgu ledremá ní. Ndéré yị́ eyị́ mu, mɨmbéꞌdeyị́ idí ídí teéteké.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Sɨmɨ bɨ Yésụ nɨ ngbụ́rụ́ ndị́sị úku ledre máa wo née yá, sanda ogụ go zɨ́ Yáyiro mongụ́ ꞌyị bɨ ndịsị lúrú bi kacɨ́ ꞌDị́cị́ Kótrụro ꞌbɨ Lomo ní kɨ́dí, “Owụ́ otoomo ꞌdówụ́ go, ndá lolụ ndolo mongụ́ née zɨ́a ndéréne gbékpị́e wá.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Sɨmɨ bɨ Yésụ uwú ledre bɨ ukunɨ́ zɨ́ Yáyiro kenée ní, zɨ́a óyó komoné úku ledre zɨ́ Yáyiro kɨ́dí, “Mɨmbéꞌdeyị́ ndaá ꞌdécị gɨ zɨ́ ledre bɨ ukunɨ́ née wá, ídí lá ṇguṇgu ledremá kɨ́dí rokoꞌbụ nɨ bo zɨ́ma, owụ́ ꞌbɨ eyị́ née nɨ ómo ené.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Zɨ́ Yésụ ị́nyịyé gɨ ore mbá ndéréye ꞌbe ꞌbɨ Yáyiro íri. Sɨmɨ bɨ Yésụ ayí ólụ́ ꞌdị́cị́ íri ní, zɨ́a úku ledre dụụ́ zɨ́ ꞌyịmɨkása ené e ota. Née kóo Pétero e kɨ́ Yiwáni nda kɨ́ Yakóbo. Nda lá dụụ́ ꞌbụmɨowụ́ kɨ́ mbágáa zɨ́ye ólụ́ye ꞌdị́cị́ ini.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Ini nɨ kenée mɨndéréne. Zɨ́ Yésụ maꞌdáa ị́nyịné ụ́cụómo ꞌyị e kɨ́dí, “Ndásé íni ini wá, owụ́kára ba uyu ené e wá, ꞌduꞌdu yị́ ené lá mɨꞌdúꞌdu.”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Zɨ́ ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ íni ini née útúye kúkugú gɨ zɨ́a owonɨ́ tɨ́ go owụ́kára née uyu go mɨúyu maꞌdíi.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Zɨ́ Yésụ ꞌdíꞌbi sị́lị́ umbu do úku ledre kɨ́dí, “Owụ́ ꞌbɨ amáa, ị́nyịógụ mu.”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Beré, zɨ́ owụ́kára líkpíphụ́trụ komoné, zɨ́ ꞌdówụ́ a ndáꞌbaógụné. Zɨ́a úku ledre kɨ́dí idínɨ́ íꞌbí éyị́ mɨánu zɨ́a.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Zɨ́ tara mbágá owụ́ née kɨ́ ꞌbụa ị́drị́ye mbá mɨị́drị́. Tɨ́ lá zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí ledre bɨ mengị roné née ndanɨ́ úku a zɨ́ ꞌyị e wá.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.