Lucas 18
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARIB
1 Gɨ do kacɨ́ ledre née ní, zɨ́ Yésụ ꞌdódo ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne ga gére née gɨ ro ledre ꞌbɨ ini zɨ́ Lomo, ndanɨ́ ꞌdóꞌdó gɨ zɨ́ íni ini zɨ́ Lomo wá.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ngíti ngére ꞌbɨ ngíti káṇgá nɨ kóo bo, ndaá ꞌbɨ ené ꞌyị éré Lomo wá, somụ́ ené kpá do ꞌyị e wá.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Kára umbu nɨ kóo bo sɨmɨ káṇgá ꞌbɨ ngére máa née ngíti géyị ꞌyị e mengịnɨ́ kóo wo bɨsinyíne. Zɨ́ kára née ndị́sị éṛịné kɨ́ ngbanga ené née zɨ́ ngére née má.
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 “Zɨ́ ngére née ásiné kɨ́ sáká kára née kɨ́ ngbángbá sịndị́ kadra. Odụ a, zɨ́a úku ledre zɨ́ne kɨ́ roné kɨ́dí, ‘Abú mándá ꞌyị éré Lomo wá, másómụ́ kpá do ꞌyịmaꞌdí e wá yá,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 nɨ mɨútúásáne zɨ́ma sáká kára ba. Togụ́ máméngị kenée wá, nɨ fú lá ndị́sị ógụ ꞌdóꞌdo máa.’ ”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ngére née ndaá ꞌbɨ ené ꞌyị éré Lomo wá, sómụ́sé aka sɨmɨ ledre bɨ uku née.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Sómụ́sé Lomo utúasá méngị bɨlámá ledre zɨ́ ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ ndúꞌyú wo gbụụ́ gɨ ro sáká éyị́ ní wá? Nɨ ndị́sị ógólúgu yée fú lá mɨógólúgu?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Nɨ ndị́sị sáká yée ꞌdiya. Sɨmɨ bɨ karanée, Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí nɨ ndáꞌbaógụ ní, nɨ kpá fú ógụndíki ꞌyị e kɨ́ ṇgúṇgu ledrené?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Zɨ́ Yésụ kpá úku muruwayi gɨ ro ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ lúrú royé kɨ́dí yée nɨyí ye mbigí ꞌyị ꞌbɨ Lomo, zɨ́ye ndị́sịyé lúrú cáyi lafúye e mbá mɨlúrú cáyi ní
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 kɨ́dí, “Kadra kị́éꞌdo, zɨ́ yaꞌdá e gbre ị́nyịyé ndéréye sɨmɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo íni ini zɨ́ Lomo. Ngíti a ꞌbɨ ené Farụsáyo, ngíti a ꞌbɨ ené ꞌyị ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ gɨ zɨ́ ꞌyị e.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Zɨ́ wo bɨ Farụsáyo ní ị́nyị tóroné ꞌdága mbófo roné zɨ́ Lomo kɨ́dí, ‘Mbófo éyị́ zɨ́yị Lomo, gɨ zɨ́a mándá ꞌbɨ amá ꞌyị lúyú ledre káa zɨ́ ꞌyị ugu e wá, kpá káa zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ méngị bɨsinyí ledre ní wá, máóto komomá dụụ́ ro meꞌbemá. Mándá ꞌbɨ amá kpá káa zɨ́ ꞌyị ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ bɨ ꞌdáa ba wá.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Sɨmɨ sị́lị́ ịnyị doa gbre (7), mándị́sị órụ́ taramá kɨ́ꞌdí gbre máánu éyị́ wá. Zɨ́ma ndị́sịmá íꞌbí ngíti géyị éyị́ ga bɨ mándị́sị ndíki yée ní káa do tákpásị́lị́ zɨ́yị.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Nda née ní, zɨ́ ngíti oꞌdo bɨ nɨ ꞌbɨ ené ꞌyị ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ ba ị́nyịné ꞌbúóꞌbụ́ roné ndéré tóroné gbála, ótụ́ doné bi kɨ́ lerị́ gɨ zɨ́ lúyú ledre ené ndị́sị íni ini zɨ́ Lomo kɨ́ ndị́sị óngbo kóꞌdụ́ne kɨ́dí, ‘Lomo, mááyí ꞌyị lúyú ledre, ídí ótoómo ledre zɨ́ma.’ ”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Máúku zɨ́se maꞌdíi, ꞌyị bɨ ndaꞌba gɨ ore drá lúyú ledre ndaá lolụ roa wá ní, nɨ wo bɨ ndịsị ꞌbúóꞌbụ́ roné íni ini zɨ́ Lomo ní, ndaá Farụsáyo bɨ gáa née wá. ꞌYị bɨ ndịsị ꞌbúóꞌbụ́ roné mɨꞌbúóꞌbụ́ ní, nɨ ídí kɨ́ ledrené owóowó, wo bɨ ndịsị óto ledrené owóowó ní, nɨyí óto wo nde.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Kadra kị́éꞌdo zɨ́ ꞌyị e ndị́sị ógụyé kɨ́ owụ́ ꞌbɨ eyé e zɨ́ Yésụ gɨ ro zɨ́a íꞌbí úndru zɨ́ye. Zɨ́ ledre née kóo sínyí ené ro ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga mɨsínyí. Zɨ́ye úku ledre kɨ́dí ndásé ndị́sị ꞌdóꞌdo mongụ́ ꞌyị kɨ́ ledre esé née wá.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Yésụ ya zɨ́ye ní, “Ídísé ótoómo mɨnzéré owụ́ e zɨ́ye ógụyé zɨ́ma, ndásé ógólúgu yée wá. Mbigí ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ ꞌbe ꞌbɨ Lomo ní, yị́ ené dụụ́ yée ga bɨ ndịsịnɨ́ ótoómo royé káa zɨ́ mɨnzéré owụ́ e ní.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Maꞌdíi, ꞌyị ga bɨ ilinɨ́ ótoómo royé káa zɨ́ mɨnzéré owụ́ e zɨ́ Lomo ídíne Ngére eyé wá ní, utúasánɨ́ ógụ ꞌbe ꞌbɨ Lomo wá.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Kadra kị́éꞌdo zɨ́ ngíti mongụ́ ꞌyị ógụné ndúꞌyú Yésụ kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, áyí bɨlámá ꞌyị ꞌdódo ledre, éyị́ bɨ máídí méngị a zɨ́ma ndíki trịdrị bɨ za fí ní ꞌdi?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Éyị́ bɨ ndólo máa gɨ roa bɨlámá ꞌyị ní ꞌdi? Odụ bɨlámáne ꞌyị yị́ ené dụụ́ Lomo.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ówo lorụ bɨ Mụ́sa eké kɨ́dí, ‘Ndásé sóꞌdo rosé kɨ́ ꞌyị bɨ ófụ́sé rosé kéne wá ní wá, ndá úfu ꞌyị wá, ndá úgu ugu wá, ndá ṛáṛanga wá, ídí óto úndru ꞌbụyị́ kɨ́ mbágáyị ní bú bɨlámáne.’ ”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Zɨ́a úkulúgu ledre zɨ́ Yésụ kɨ́dí, “Mátónó kóo méngị ledre ga gére née go kú gɨ do owụ́ma ndéréógụné gị karaba.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Sɨmɨ bɨ Yésụ uwú ledre née kenée ní, zɨ́a úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Bɨlámáne, ngítí ledre nɨ bo kị́éꞌdo méngị aka wá. Ídí ndéré úgúóyó éyị́ ga bɨ zɨ́yị ꞌbe ní mbá ꞌdáꞌba. Zɨ́yị íꞌbí késị́ye zɨ́ ꞌyị lerị́ e, zɨ́yị ndáꞌbaógụyị́ lódụ́ kacɨ́ma. Áyí ídí kɨ́ tụ́ꞌdụ́ éyị́ e zɨ́yị komo ere.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Sɨmɨ bɨ oꞌdo née uwú ledre née kenée ní, zɨ́ bi sínyíne roa gɨ ro éyị́ ené e gɨ zɨ́a nɨ ꞌyị bɨ kɨ́ tụ́ꞌdụ́ éyị́ e zɨ́ne ní.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Zɨ́ Yésụ lúrú kacɨ́ oꞌdo née kɨ́ ndéré, zɨ́a úku ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e kɨ́dí, “Máúku zɨ́se maꞌdíi, nɨ mɨórụné kɨ́ngaya zɨ́ ꞌyị ga bɨ kɨ́ tụ́ꞌdụ́ éyị́ e zɨ́ye ní gɨ ro zɨ́ye ógụyé ꞌbe ꞌbɨ Lomo.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Nɨ ídí mɨꞌdiyíne zɨ́ gémele ólụ́phụ́trụ bi gɨ sɨmɨ gu lị́bịra, tɨ́ lá nɨ ídí mɨórụné kɨ́ngaya zɨ́ ꞌyị bɨ kɨ́ tụ́ꞌdụ́ éyị́ e zɨ́ne ní ógụné ꞌbe ꞌbɨ Lomo.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Zɨ́ ꞌyị ga bɨ uwúnɨ́ ledre bɨ Yésụ úku née ndúꞌyú Yésụ kɨ́dí, “Togụ́ nda go kenée ní, ambí nɨ nda ómo ne?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Éyị́ bɨ nɨ mɨórụné zɨ́ ꞌyịmaꞌdí e ní, orụ ené zɨ́ Lomo wá.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Zɨ́ Pétero úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, sara zée ga bɨ otoomozé yị́ ezé e go mbá zɨ́ze íꞌbí rozé lódụ́ kacɨ́yị ba, ledre nɨ ídí gɨ rozé káa be ꞌdi?”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Maꞌdíi, togụ́ ꞌyị otoomo ꞌbe ꞌbɨ ené go, kɨ́ meꞌbené kɨ́ owụ́ ꞌbɨ ené e, lúnduné e kɨ́ ꞌyị ga ndikiogụnɨ́ wo ní gɨ ro zɨ́ne ídíne ꞌyị ꞌbɨ ꞌbe ꞌbɨ Lomo yá,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 Lomo nɨ íꞌbí tụ́ꞌdụ́ éyị́ e zɨ́ ꞌyị máa née, zɨ́a kpá ndíki trịdrị bɨ za fí ní gɨ zɨ́ Lomo maꞌdáa.”
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Gɨ do kacɨ́ ledre née ní, zɨ́ Yésụ ndólo ꞌyịmɨkása ené ga bɨ sokó doa gbre née ꞌdí sogo, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Káa zɨ́ bɨ azé go ndéré sɨmɨ Yerụsaléma ba, ídísé ówo a bɨlámáne kɨ́dí, ledre ga bɨ kóo nébị e ukunɨ́ yée ꞌdesị́, gɨ ro Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí ní, nɨyí go ógụ méngị royé mbá káa zɨ́ bɨ kóo ukunɨ́ ní.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Nɨyí íꞌbí ngbángá a zɨ́ asikíri ga bɨ ꞌbɨ Róma ní, zɨ́ye ndị́sịyé kɨ́ fóló wo, kɨ́ úkucáyi wo, zɨ́ ngíti géyị kɨ́ údru súrú roa, zɨ́ye ócó wo, do ꞌdíꞌbi wo úfu a.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Sɨmɨ bɨ otonɨ́ bi zɨ́a ní, zɨ́a méngịné lá dụụ́ sị́lị́ gbre, nda sɨmɨ ota sị́lị́, zɨ́a úrú ené.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 ꞌYị lódụ́ kacɨ́ga owonɨ́ eyé ini ledre gɨ sɨmɨ ledre bɨ ndịsị úku a née wá. Gɨ zɨ́a ledre née nɨ yị́ ené mɨótoécịné gɨ zɨ́ye.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Sɨmɨ bɨ Yésụ nderé ógụ go gbóo kɨ́ Zérịko ní, zɨ́ye ógụndíki ngíti oꞌdo komoa ndaá mɨndị́sịné dogboṛụ mɨsiꞌdi kenée ndị́sị ómbo éyị́ gɨ zɨ́ ꞌyị e.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Sɨmɨ bɨ uwú do tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e kɨ́ ndị́sị ndéré ní, zɨ́a ndúnduꞌyú kɨ́dí, “ꞌBɨé karaba ledre ꞌdi bɨ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ndịsịnɨ́ ndéré káa ní ní?”
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Yésụ bɨ ꞌyị ꞌbɨ Nazeréta ní ndéréne bɨ zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ndị́sịyé lódụ́ wo née.”
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Geré zɨ́ oꞌdo née gbúrógbóne ꞌdága kɨ́dí, “Yésụ bulúndu ngére Dawídi, ídí ówo ledre kɨ́ma.”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e gɨ dongará ꞌyị ga bɨ nɨyí ndị́sị ndéré née ị́nyịyé ụ́cụómo wo kɨ́dí, ndá gbúrógbó wá. Zɨ́a nda gbúrógbóne ꞌdáꞌdá kɨ́ngaya kɨ́dí, “Yésụ bulúndu ngére Dawídi, ídí ówo ledre kɨ́ma.”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Zɨ́ Yésụ tóroné zɨ́a úku ledre zɨ́ ꞌyị ga gére née idínɨ́ ꞌdíꞌbiógụ oꞌdo née gɨrí zɨ́ne yáa. Sɨmɨ bɨ ꞌdiꞌbiogụnɨ́ wo ní, zɨ́ Yésụ ndúꞌyú wo kɨ́dí,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Éyị́ bɨ íli máídí méngị a zɨ́yị ní ꞌdi?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Gɨ zɨ́a bɨ ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Lomo go ní, komoyị́ likpí mu.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Tɨ́ maꞌdíi, zɨ́ komoa líkpíne zɨ́a geré útúne do kacɨ́ Yésụ ndéré kɨ́ íꞌbílúgu mbófo éyị́ zɨ́ Lomo. Sɨmɨ bɨ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née lurúnɨ́ ledre bɨ mengị roné née kenée ní, zɨ́ye tónóye kpá ndị́sị mbófo Lomo.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.