Hebreus 7

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Malekesédeke nɨ kóo ngére ꞌbɨ ngíti gara ndolonɨ́ Salímu, nɨ kpá ꞌyị ꞌdáná éyị́ zɨ́ mbigí Lomo. Sɨmɨ bɨ kóo Abarayáma ndaꞌbaogụ gɨ sɨmɨ okó bɨ kóo romo komo ezeokó née sɨmɨ a ní, zɨ́ Malekesédeke ndéréne zɨ́a úku ledre zɨ́ Abarayáma kɨ́dí, “Lomo bɨ rokoꞌbụa ofụ go ní, bɨ otoogụ ere kɨ́ do sogo káṇgá ní idí ídí kɨ́yị.”
1 Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, foi ao encontro de Abraão, quando este voltava da matança dos reis, e o abençoou.
2 Nda gɨ ore zɨ́ Abarayáma ꞌdíꞌbi tákpásị́lị́ kị́éꞌdo gɨ sɨmɨ sokó ꞌbɨ éyị́ ga bɨ ngakanɨ́ yée gɨ sɨmɨ okó ní íꞌbí yée zɨ́ Malekesédeke. Ịrị bɨ Malekesédeke ní, ini ledre gɨ sɨmɨ a kɨ́dí, “Mbigí ꞌyị ꞌbɨ Lomo.” Kpá kɨ́ ledre bɨ kɨ́dí ngére ꞌbɨ Salímu ní, ini ledre gɨ sɨmɨ a kɨ́dí, “Ngére ꞌbɨ bikịdrị́.”
2 Foi para ele que Abraão separou o dízimo de tudo. Primeiramente o nome dele significa “rei da justiça”; depois também é “rei de Salém”, ou seja, “rei da paz”.
3 Ịrị ꞌbụa kɨ́ ịrị mbágáa kpá kɨ́ bulúnduga ndanɨ́ mɨékéye sɨmɨ mɨéké kúrú Lomo wá. Gbawá ledre gɨ ro mɨárá a kɨ́ mɨúyu a ꞌyị ówo a ndaá. Nɨ yị́ ené cé káa zɨ́ Owụ́ ꞌbɨ Lomo ní, ꞌyị ꞌdáná éyị́ ꞌbɨ Lomo za fí odụ a ndaá.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, ele não teve princípio de dias nem fim de existência, mas, feito semelhante ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Lúrúsé aka ledre Malekesédeke kɨ́ ówó zɨ́ Abarayáma. Zɨ́a ị́nyịné za cụ́ ne ꞌdíꞌbi tákpásị́lị́ íꞌbí a zɨ́ Malekesédeke gɨ ro óto úndru Lomo kɨ́e.
4 Vejam como era grande esse a quem Abraão, o patriarca, pagou o dízimo tirado dos melhores despojos.
5 Gɨ zɨ́ kéyị née, nɨ mɨékéne sɨmɨ lorụ bɨ Mụ́sa eké ní kɨ́dí ꞌyị ꞌdáná éyị́ ga bɨ gɨ sɨmɨ bulúndu Lévị ní, idínɨ́ ndị́sị ꞌdóꞌdụ́ tákpásị́lị́ gɨ zɨ́ ꞌyị e za mbá abú kpá yée ga bɨ nɨyí kéye do lúndu gɨ sɨmɨ bulúnduyé Abarayáma ní.
5 Ora, os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm ordem, de acordo com a lei, de recolher os dízimos do povo, ou seja, dos seus irmãos, embora estes sejam descendentes de Abraão.
6 Abú Malekesédeke ndaá gɨ sɨmɨ bulúndu Lévị wá, zɨ́a ꞌdíꞌbi tákpásị́lị́ gɨ zɨ́ Abarayáma zɨ́a kpá úku ledre, Lomo idí íꞌbí úndru zɨ́ Abarayáma tɨ́ bɨ Lomo iꞌbí úndru go zɨ́ Abarayáma maꞌdáa ní.
6 Entretanto, aquele cuja genealogia não se inclui entre os filhos de Levi recebeu dízimos de Abraão e abençoou aquele que havia recebido as promessas.
7 Nɨ mɨówoné kɨ́dí, ꞌyị íꞌbí úndru romo do ꞌyị bɨ ꞌdiꞌbi úndru ní.
7 Evidentemente, não há dúvida de que o inferior é abençoado pelo superior.
8 Abú ꞌyị ꞌdáná éyị́ ga bɨ gɨ sɨmɨ bulúndu Lévị ndịsịnɨ́ née ꞌdíꞌbi tákpásị́lị́ yá, nɨyí úyu mɨúyu gɨ zɨ́a nɨyí ꞌyịmaꞌdí e. Tɨ́ lá Malekesédeke nɨ ꞌbɨ ené yị́ ené trịdrịné za fí.
8 Aliás, aqui os que recebem dízimos são homens mortais, porém ali o dízimo foi recebido por aquele de quem se testifica que vive.
9 Abú bulúndu Lévị ndịsịnɨ́ kóo ꞌdóꞌdụ́ tákpásị́lị́ ga gére née ye yá, née kpá fú tákpásị́lị́ bɨ kóo Lévị iꞌbí zɨ́ Abarayáma íꞌbí a zɨ́ Malekesédeke ní.
9 E, por assim dizer, também Levi, que recebe dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão.
10 Ukunɨ́ ledre née kenée gɨ zɨ́a sɨmɨ bɨ Abarayáma nɨ íꞌbí tákpásị́lị́ zɨ́ Malekesédeke ní, ndikinɨ́ aka kóo Lévị wá.
10 Porque Levi, por assim dizer, já estava no corpo de seu pai Abraão, quando Melquisedeque foi ao encontro deste.
11 Abú lorụ bɨ kóo Mụ́sa eké ní uku kɨ́dí ꞌyị ꞌdáná éyị́ idínɨ́ ídí dụụ́ gɨ sɨmɨ kúfú Lévị yá, ꞌdáná éyị́ eyé ꞌdiꞌbioyó ené lúyú ledre gɨ ro ꞌyị e wá. Née sị́ ledre bɨ kasaogụnɨ́ mɨkánda ꞌyị ꞌdáná éyị́ káa zɨ́ Malekesédeke ndaá kúfú Lévị kɨ́ Aróna gɨ zɨ́a wá ní.
11 Portanto, se a perfeição fosse possível por meio do sacerdócio levítico — pois foi com base nele que o povo recebeu a lei —, que necessidade haveria ainda de que se levantasse outro sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque, e não segundo a ordem de Arão?
12 Nɨ lengbe kenée togụ́ mɨkánda ꞌyị ꞌdáná éyị́ nɨ go ógụ wo bɨ ngárá ndaá gɨ sɨmɨ bulúndu Lévị wá ní, nɨyí aka óyólóꞌbó lorụ bɨ ꞌbɨ Mụ́sa ní kí.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, necessariamente muda também a lei.
13 Máúku ledre née gɨ ro Ngére Yésụ, ndaá ꞌbɨ ené gɨ tara mbotụ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ sị́ mbayi ꞌbɨ Lomo gɨ do sogo káṇgá ba wá, ꞌbɨ ené mɨméngị moko ené nɨ kpị́.
13 Porque aquele de quem são ditas estas coisas pertence a outra tribo, da qual ninguém prestou serviço diante do altar.
14 Ngére ezé Yésụ bɨ ukunɨ́ ledre a née ndaá ꞌbɨ ené gɨ tara mbotụ máa bɨ ꞌbɨ Lévị ní wá, nɨ ꞌbɨ ené yị́ ené gɨ tara mbotụ bɨ ꞌbɨ Zụ́da ní. Sɨmɨ ledre ga bɨ za mbá Mụ́sa eké yée ní, ịfị́ ené ịrị kúfú bɨ Zụ́da ní káa do ꞌyị ꞌdáná éyị́ wá.
14 Pois é evidente que nosso Senhor procedeu de Judá, tribo à qual Moisés nunca falou nada a respeito de sacerdócio.
15 Maꞌdíi, nɨ mɨútúásáne gɨ ro zɨ́ mɨkánda yéme ledre ídíne togụ́ ngíti mɨkánda ꞌyị ꞌdáná éyị́ káa zɨ́ Malekesédeke nɨ goó bo ní.
15 E isto é ainda muito mais evidente, quando, à semelhança de Melquisedeque, surge outro sacerdote,
16 Mɨógụ a bɨ zɨ́a ídíne ꞌyị ꞌdáná éyị́ née ní, ndaá ꞌbɨ ené gɨ zɨ́a bɨ yaá tara mbotụ ené nɨ kú ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ káa zɨ́ tara mbotụ ꞌbɨ Lévị ní wá. Yị́ ené gɨ zɨ́a nɨ ꞌbɨ ené yị́ ené trịdrịné za fí uyu ené e wá ní.
16 constituído não conforme a lei de mandamento carnal, mas segundo o poder de vida que não tem fim.
17 Nɨ mɨékéne sɨmɨ mɨéké kúrú Lomo gɨ ro Yésụ kɨ́dí,
17 Porque dele se testifica: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.”
18 Mɨyéme ledre kóo yemenɨ́ ꞌdáꞌdá gɨ ro do ndị́sị gélé ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́e ní oyóloꞌbónɨ́ go gɨ zɨ́a utúasá ené óto ꞌyị zɨ́a ídíne mbigí ꞌyị ꞌbɨ Lomo wá.
18 Portanto, por um lado, se revoga a ordenança anterior, por causa de sua fraqueza e inutilidade,
19 Mɨméngị ledre ga bɨ kacɨ́ lorụ bɨ Mụ́sa eké ní, oto ené ꞌyị zɨ́a ídíne mbigí ꞌyị ꞌbɨ Lomo wá, éyị́ bɨ nɨ nda goó bo ní, mɨkánda yéme ledre ꞌdiꞌbi nda bi goó ne. Née nda go mɨyéme ledre máa bɨ nɨ ꞌdíꞌbiógụ zée gbóo kɨ́ Lomo ní.
19 pois a lei nunca aperfeiçoou coisa alguma; e, por outro lado, se introduz esperança superior, pela qual nos chegamos a Deus.
20 Mɨógụ Yésụ bɨ káa do ꞌyị ꞌdáná éyị́ ní ndaá ꞌbɨ ené káa zɨ́ ꞌbɨ ngíti géyị ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní wá. Lomo lobụ́ ꞌbɨ ené gɨ roa za cụ́ lóbụ́ gɨ ro zɨ́a ídíne káa do ꞌyị ꞌdáná éyị́.
20 E isto não se deu sem juramento. Porque os outros são feitos sacerdotes sem juramento,
21 Zɨ́ Lomo úku ledre gɨ ro Yésụ kɨ́dí,
21 mas este foi feito sacerdote com juramento, por aquele que lhe disse: “O Senhor jurou e não se arrependerá: ‘Você é sacerdote para sempre.’”
22 Káa zɨ́ bɨ Lomo lobụ́ kóo lóbụ́ gɨ ro zɨ́ Yésụ ídíne káa do ꞌyị ꞌdáná éyị́ ní, bɨ ba ní Yésụ yeme mɨkánda ledre go kɨ́ rokoꞌbụné kɨ́ngaya.
22 Por isso mesmo, Jesus se tornou fiador de superior aliança.
23 ꞌYị ꞌdáná éyị́ ga kóna ní nɨyí lengbe tụ́ꞌdụ́ gɨ zɨ́a nɨyí ꞌyịmaꞌdí e ndịsịnɨ́ úyu mɨúyu, togụ́ ngíti a uyu go yá, geré zɨ́ eze a ꞌdíꞌbi bi kacɨ́ a.
23 Ora, os outros são feitos sacerdotes em maior número, porque a morte os impede de continuar;
24 Gɨ ro Yésụ ní ndaá ꞌbɨ ené kenée wá, nɨ ꞌbɨ ené yị́ ené ꞌyị ꞌdáná éyị́ za fí gɨ zɨ́a uyu ené ꞌbɨ ené e wá.
24 Jesus, no entanto, porque continua para sempre, tem o seu sacerdócio imutável.
25 Káa zɨ́ bɨ goó kenée ní, togụ́ ndịsịzé kacɨ́ kadra mbá íni ini zɨ́ Lomo kɨ́ ịrị Yésụ yá, Lomo nɨ yómo zée gɨ zɨ́a Yésụ maꞌdáa ndịsị kpá fú ódro zɨ́ Lomo gɨ rozé kɨ́dí Lomo idí yómo zée.
25 Por isso, também pode salvar totalmente os que por ele se aproximam de Deus, vivendo sempre para interceder por eles.
26 Idízé ówo a kɨ́dí Yésụ nɨ ne mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ bɨ azé óto komozé roa ní, gɨ zɨ́a kémbị́ lúyú ledre ndaá roa wá. ꞌYị e za mbá ndịsịnɨ́ óto úndru a romo do ꞌbɨ maláyika e komo ere mbá.
26 Porque nos convinha um sumo sacerdote como este, santo, inculpável, sem mácula, separado dos pecadores e exaltado acima dos céus,
27 Ndaá ꞌbɨ ené káa zɨ́ ngíti géyị mɨngburoko ꞌyị ꞌdáná éyị́ e zɨ́a ndị́sịné ꞌdáná éyị́ kacɨ́ kadra mbá ní wá. ꞌYị ga bɨ ndịsịnɨ́ ꞌdáná éyị́ kacɨ́ kadra mbá ní ndịsịnɨ́ ꞌdáná éyị́ née kpá gɨ ro ꞌbɨ eyé lúyú ledre kpá gɨ ro ꞌbɨ ꞌyịmaꞌdí e. Yésụ ꞌdaná ꞌbɨ ené éyị́ dụụ́ kɨ́ꞌdí kéṛị́ sɨmɨ bɨ iꞌbí roné do úyuné do mɨngbúngbu kágá ní.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro, por seus próprios pecados, depois, pelos do povo; porque fez isto uma vez por todas, quando a si mesmo ofereceu.
28 ꞌYị máa yée ga bɨ nɨyí mɨngburoko ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kacɨ́ lorụ bɨ Mụ́sa eké ní, nɨyí née lá gbékpị́ ꞌyịmaꞌdí e rokoꞌbụ ndaá royé wá. Sɨmɨ bɨ Lomo iꞌbíogụ nda mɨkánda lorụ ní, zɨ́a ꞌdíꞌbi mbigí Owụ́ ꞌbɨ ené Yésụ bɨ utúasá mɨútúásá kacɨ́ komoa ní zɨ́a ídíne káa do ꞌyị ꞌdáná éyị́ za fí.
28 Porque a lei constitui homens sujeitos a fraquezas como sumos sacerdotes, mas a palavra do juramento, que foi posterior à lei, constitui o Filho, perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.