Gênesis 8

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tɨ́ lá Lomo somụ́lịgị ledre Nówa kɨ́ éyị́ trịdrị ga bɨ kɨ́e sɨmɨ kuṛúngba ní wá. Zɨ́ Lomo kásaógụ síli zɨ́a ndị́sị ílíne do sogo káṇgá gɨ ro zɨ́ iní bɨ ucu née tónó ndụ́kụ́ne.
1 Então Deus se lembrou de Noé e de todos os animais selvagens e domésticos que estavam com ele na arca. Deus fez soprar um vento sobre a terra, e as águas do dilúvio começaram a baixar.
2 Née ní zɨ́ mɨlága iní bɨ gɨ sɨmɨ káṇgá ótoómo kɨ́ lágaógụné, zɨ́ wo bɨ ndịsị éꞌdị gɨ komo ere ní ndímíne.
2 As fontes subterrâneas pararam de jorrar, e as chuvas torrenciais cessaram.
3 Zɨ́ iní bɨ kóo ucu née, tónó ndụ́kụ́ne ndoo gɨ do sogo káṇgá. Nɨ ndéréógụ sɨmɨ sị́lị́ míya kị́éꞌdo, cị́ gbre doa sokó ní, iní ndụkụ́onzó roné go.
3 As águas do dilúvio foram baixando aos poucos. Depois de 150 dias,
4 Nda sɨmɨ ꞌdúꞌdu sokó doa ịnyị doa gbre ꞌbɨ ịnyị doa gbre éfé, zɨ́ kuṛúngba ndéré ndị́sịné do ngíti landa kɨ́ ịrịné Araráta.
4 exatamente cinco meses depois do início do dilúvio, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Zɨ́ iní nda ndị́sịné go fú lá ndụ́kụ́ tátá roné nde. Nda go sɨmɨ mɨzefị sị́lị́ ꞌbɨ sokó éfé, zɨ́ do ngíti géyị landa e go ólụ́ógụyé sága.
5 Dois meses e meio depois, à medida que as águas continuaram a baixar, apareceram os picos de outras montanhas.
6 Gɨ do kacɨ́ sị́lị́ cị́ gbre, zɨ́ Nówa líkpí bifúó bɨ otoomo ro kuṛúngba ní,
6 Passados mais quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na arca
7 zɨ́a ị́nyịné kása solụ́ bɨ kɨ́ ịrịné fóro ní, nderé yị́ ené fí, zaá gị zɨ́ iní ndụ́kụ́ónzó roné té kí.
7 e soltou um corvo, que ia e voltava até as águas do dilúvio secarem sobre a terra.
8 Gɨ do kacɨ́ a née, zɨ́a kása kị́ṛịkóꞌdo gɨ ro zɨ́a ndéréne lúrú bi togụ́ iní ndụkụ́onzó roné gɨ do káṇgá go yá.
8 Noé também soltou uma pomba para ver se as águas tinham baixado e se ela encontraria terra seca,
9 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ kị́ṛịkóꞌdo nderéogụ íri ní, bi útú a bi ndaá gɨ zɨ́a iní nɨ aka yị́ ené fú lá bo do sogo káṇgá, zɨ́a ndáꞌbalúgu roné zɨ́ Nówa sɨmɨ kuṛúngba. Zɨ́ Nówa ésịógụ sị́lị́ne do ꞌdíꞌbilúgu wo sɨmɨ kuṛúngba.
9 mas a pomba não encontrou lugar para pousar, pois a água ainda cobria todo o solo. Então a pomba retornou à arca, e Noé estendeu a mão e a trouxe de volta para dentro.
10 Zɨ́ Nówa ndị́sịné kɨ́ sị́lị́ ịnyị doa gbre, zɨ́a kpá kása ándá kị́ṛịkóꞌdo ndéré lúrú bi.
10 Depois de esperar mais sete dias, Noé soltou a pomba mais uma vez.
11 Sɨmɨ bɨ kị́ṛịkóꞌdo ndaꞌbaogụ nda kɨ́ tagá ní, nɨ nda go kɨ́ mbílí kágá bɨ olíva ní tarané. Gɨ ore zɨ́ Nówa owo a kɨ́dí iní ndụkụ́ go.
11 Quando ela voltou ao entardecer, trouxe no bico uma folha nova de oliveira. Noé concluiu que restava pouca água do dilúvio.
12 Zɨ́a ndị́sịné gɨ do kacɨ́ a née kpá sị́lị́ ịnyị doa gbre, zɨ́a kpá kásalúgu kị́ṛịkóꞌdo. Tɨ́ lá ndéré máa bɨ ndéré née ní, ndaꞌbalugu ené lolụ roné zɨ́ Nówa wá.
12 Esperou outros sete dias e soltou a pomba novamente. Dessa vez, ela não voltou.
13 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née ní, sɨmɨbi ꞌbɨ Nówa nɨ kóo go míya ịnyị doa kéṛị́ doa kị́éꞌdo (601). Sɨmɨ mɨzefị ꞌdúꞌdu ꞌbɨ éfé ꞌbɨ sɨmɨbi máa née ní, zɨ́ iní ndụkụ́onzó roné gɨ do sogo káṇgá. Zɨ́ Nówa líkpí do kuṛúngba, nɨ lúrú bi ní, do káṇgá nɨ go gágá.
13 Noé tinha completado 601 anos. No primeiro dia do novo ano, dez meses e meio depois do início do dilúvio, quase não havia mais água sobre a terra. Noé levantou a cobertura da arca e viu que o solo estava praticamente seco.
14 Nɨ ndéréógụ bɨ sɨmɨ sị́lị́ cị́ kéṛị́ doa ịnyị doa gbre ꞌbɨ gbre éfé ní, do káṇgá gagá go ngéré.
14 Mais dois meses se passaram e, por fim, a terra estava completamente seca.
15 Née ní, zɨ́ Lomo úku ledre zɨ́ Nówa kɨ́dí,
15 Então Deus disse a Noé:
16 “Nówa ólụ́ógụsé gɨ sɨmɨ kuṛúngba mu, yị́ị kɨ́ meꞌbeyị́, nda kɨ́ wotị́se e kɨ́ meꞌbeyé e.
16 “Saiam da arca, você, sua mulher, seus filhos e as mulheres deles.
17 Zɨ́yị ꞌdíꞌbiógụ éyị́ trịdrị ga bɨ kɨ́yị íri ní sága, solụ́ e, bangá e nda éyị́ trịdrị máa yée ga bɨ ndịsịnɨ́ ndéré kɨ́ do sɨmɨyé bi ní gɨ ro zɨ́ye étrịlúgu royé do ídíye tụ́ꞌdụ́ do sogo káṇgá.”
17 Solte todos os animais, as aves, os animais domésticos e os animais que rastejam pelo chão, para que sejam férteis e se multipliquem na terra”.
18 Née ní, zɨ́ Nówa ólụ́ógụyé sága kɨ́ meꞌbené, nda kɨ́ wotị́ne e kɨ́ meꞌbeyé e.
18 Noé, sua mulher, seus filhos e as mulheres deles desembarcaram.
19 Zɨ́ bangá e, kɨ́ éyị́ trịdrị ga bɨ ndịsịnɨ́ ndéré kɨ́ do sɨmɨyé bi ní nda kɨ́ solụ́ ga bɨ kóo kéye sɨmɨ kuṛúngba ní ólụ́ógụyé mbá sága kacɨ́ sị́ doyé e mɨngúngúcua.
19 Todos os animais, grandes e pequenos, e as aves saíram da arca, um casal de cada vez.
20 Née ní, zɨ́ Nówa óꞌbó mbayi zɨ́ Ngére Lomo. Zɨ́a ꞌdíꞌbi ṛị́kị́ sị́ do bɨlámá bangá e kɨ́ solụ́ ga bɨ bɨlámáye ní óṇgoónzó yée do óngbó yée do mbayi née káa do éyị́ ꞌdáná.Nówa ꞌdaná éyị́ zɨ́ Ngére Lomo|src="CO00623B.TIF" size="col" loc="8:20" copy="Cook" ref="8:20"
20 Em seguida, Noé construiu um altar ao S enhor e ali ofereceu como holocaustos alguns animais e aves puros.
21 Zɨ́ Lomo ídíne kɨ́ mongụ́ rokinyi gɨ ro ꞌdáná éyị́ bɨ Nówa ꞌdaná zɨ́a ní. Zɨ́a ódroné zɨ́ne kɨ́ roné kɨ́dí, “Tónóne karaba ndéréne ꞌdáꞌdá, máóto lolụ taramá kacɨ́ káṇgá gɨ zɨ́ lúyú ledre ꞌbɨ ꞌyịmaꞌdí e wá. Mɨméngị ledre ꞌbɨ ꞌyịmaꞌdí e mbá nɨ yị́ ené bɨsinyíne kú gɨ do owụ́ye, tɨ́ lá máúfuónzó lolụ éyị́ ga bɨ kɨ́ ꞌdówụ́ sɨmɨyé ní káa zɨ́ wo bɨ máméngị ba wá.
21 O aroma do sacrifício agradou ao S enhor , que disse consigo: “Nunca mais amaldiçoarei a terra por causa do ser humano, embora todos os seus pensamentos e seus propósitos se inclinem para o mal desde a infância. Nunca mais destruirei todos os seres vivos.
22 “Tɨ́ káa zɨ́ bɨ do sogo káṇgá nɨ ídí ꞌbɨ ené ní,
22 Enquanto durar a terra, haverá plantio e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.