Gênesis 8
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARA
1 Tɨ́ lá Lomo somụ́lịgị ledre Nówa kɨ́ éyị́ trịdrị ga bɨ kɨ́e sɨmɨ kuṛúngba ní wá. Zɨ́ Lomo kásaógụ síli zɨ́a ndị́sị ílíne do sogo káṇgá gɨ ro zɨ́ iní bɨ ucu née tónó ndụ́kụ́ne.
1 Lembrou-se Deus de Noé e de todos os animais selváticos e de todos os animais domésticos que com ele estavam na arca; Deus fez soprar um vento sobre a terra, e baixaram as águas.
2 Née ní zɨ́ mɨlága iní bɨ gɨ sɨmɨ káṇgá ótoómo kɨ́ lágaógụné, zɨ́ wo bɨ ndịsị éꞌdị gɨ komo ere ní ndímíne.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a copiosa chuva dos céus se deteve.
3 Zɨ́ iní bɨ kóo ucu née, tónó ndụ́kụ́ne ndoo gɨ do sogo káṇgá. Nɨ ndéréógụ sɨmɨ sị́lị́ míya kị́éꞌdo, cị́ gbre doa sokó ní, iní ndụkụ́onzó roné go.
3 As águas iam-se escoando continuamente de sobre a terra e minguaram ao cabo de cento e cinquenta dias.
4 Nda sɨmɨ ꞌdúꞌdu sokó doa ịnyị doa gbre ꞌbɨ ịnyị doa gbre éfé, zɨ́ kuṛúngba ndéré ndị́sịné do ngíti landa kɨ́ ịrịné Araráta.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Zɨ́ iní nda ndị́sịné go fú lá ndụ́kụ́ tátá roné nde. Nda go sɨmɨ mɨzefị sị́lị́ ꞌbɨ sokó éfé, zɨ́ do ngíti géyị landa e go ólụ́ógụyé sága.
5 E as águas foram minguando até ao décimo mês, em cujo primeiro dia apareceram os cimos dos montes.
6 Gɨ do kacɨ́ sị́lị́ cị́ gbre, zɨ́ Nówa líkpí bifúó bɨ otoomo ro kuṛúngba ní,
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que fizera na arca
7 zɨ́a ị́nyịné kása solụ́ bɨ kɨ́ ịrịné fóro ní, nderé yị́ ené fí, zaá gị zɨ́ iní ndụ́kụ́ónzó roné té kí.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas de sobre a terra.
8 Gɨ do kacɨ́ a née, zɨ́a kása kị́ṛịkóꞌdo gɨ ro zɨ́a ndéréne lúrú bi togụ́ iní ndụkụ́onzó roné gɨ do káṇgá go yá.
8 Depois, soltou uma pomba para ver se as águas teriam já minguado da superfície da terra;
9 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ kị́ṛịkóꞌdo nderéogụ íri ní, bi útú a bi ndaá gɨ zɨ́a iní nɨ aka yị́ ené fú lá bo do sogo káṇgá, zɨ́a ndáꞌbalúgu roné zɨ́ Nówa sɨmɨ kuṛúngba. Zɨ́ Nówa ésịógụ sị́lị́ne do ꞌdíꞌbilúgu wo sɨmɨ kuṛúngba.
9 mas a pomba, não achando onde pousar o pé, tornou a ele para a arca; porque as águas cobriam ainda a terra. Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 Zɨ́ Nówa ndị́sịné kɨ́ sị́lị́ ịnyị doa gbre, zɨ́a kpá kása ándá kị́ṛịkóꞌdo ndéré lúrú bi.
10 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Sɨmɨ bɨ kị́ṛịkóꞌdo ndaꞌbaogụ nda kɨ́ tagá ní, nɨ nda go kɨ́ mbílí kágá bɨ olíva ní tarané. Gɨ ore zɨ́ Nówa owo a kɨ́dí iní ndụkụ́ go.
11 À tarde, ela voltou a ele; trazia no bico uma folha nova de oliveira; assim entendeu Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 Zɨ́a ndị́sịné gɨ do kacɨ́ a née kpá sị́lị́ ịnyị doa gbre, zɨ́a kpá kásalúgu kị́ṛịkóꞌdo. Tɨ́ lá ndéré máa bɨ ndéré née ní, ndaꞌbalugu ené lolụ roné zɨ́ Nówa wá.
12 Então, esperou ainda mais sete dias e soltou a pomba; ela, porém, já não tornou a ele.
13 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née ní, sɨmɨbi ꞌbɨ Nówa nɨ kóo go míya ịnyị doa kéṛị́ doa kị́éꞌdo (601). Sɨmɨ mɨzefị ꞌdúꞌdu ꞌbɨ éfé ꞌbɨ sɨmɨbi máa née ní, zɨ́ iní ndụkụ́onzó roné gɨ do sogo káṇgá. Zɨ́ Nówa líkpí do kuṛúngba, nɨ lúrú bi ní, do káṇgá nɨ go gágá.
13 Sucedeu que, no primeiro dia do primeiro mês, do ano seiscentos e um, as águas se secaram de sobre a terra. Então, Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 Nɨ ndéréógụ bɨ sɨmɨ sị́lị́ cị́ kéṛị́ doa ịnyị doa gbre ꞌbɨ gbre éfé ní, do káṇgá gagá go ngéré.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Née ní, zɨ́ Lomo úku ledre zɨ́ Nówa kɨ́dí,
15 Então, disse Deus a Noé:
16 “Nówa ólụ́ógụsé gɨ sɨmɨ kuṛúngba mu, yị́ị kɨ́ meꞌbeyị́, nda kɨ́ wotị́se e kɨ́ meꞌbeyé e.
16 Sai da arca, e, contigo, tua mulher, e teus filhos, e as mulheres de teus filhos.
17 Zɨ́yị ꞌdíꞌbiógụ éyị́ trịdrị ga bɨ kɨ́yị íri ní sága, solụ́ e, bangá e nda éyị́ trịdrị máa yée ga bɨ ndịsịnɨ́ ndéré kɨ́ do sɨmɨyé bi ní gɨ ro zɨ́ye étrịlúgu royé do ídíye tụ́ꞌdụ́ do sogo káṇgá.”
17 Os animais que estão contigo, de toda carne, tanto aves como gado, e todo réptil que rasteja sobre a terra, faze sair a todos, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Née ní, zɨ́ Nówa ólụ́ógụyé sága kɨ́ meꞌbené, nda kɨ́ wotị́ne e kɨ́ meꞌbeyé e.
18 Saiu, pois, Noé, com seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos.
19 Zɨ́ bangá e, kɨ́ éyị́ trịdrị ga bɨ ndịsịnɨ́ ndéré kɨ́ do sɨmɨyé bi ní nda kɨ́ solụ́ ga bɨ kóo kéye sɨmɨ kuṛúngba ní ólụ́ógụyé mbá sága kacɨ́ sị́ doyé e mɨngúngúcua.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os répteis, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Née ní, zɨ́ Nówa óꞌbó mbayi zɨ́ Ngére Lomo. Zɨ́a ꞌdíꞌbi ṛị́kị́ sị́ do bɨlámá bangá e kɨ́ solụ́ ga bɨ bɨlámáye ní óṇgoónzó yée do óngbó yée do mbayi née káa do éyị́ ꞌdáná.Nówa ꞌdaná éyị́ zɨ́ Ngére Lomo|src="CO00623B.TIF" size="col" loc="8:20" copy="Cook" ref="8:20"
20 Levantou Noé um altar ao Senhor e, tomando de animais limpos e de aves limpas, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Zɨ́ Lomo ídíne kɨ́ mongụ́ rokinyi gɨ ro ꞌdáná éyị́ bɨ Nówa ꞌdaná zɨ́a ní. Zɨ́a ódroné zɨ́ne kɨ́ roné kɨ́dí, “Tónóne karaba ndéréne ꞌdáꞌdá, máóto lolụ taramá kacɨ́ káṇgá gɨ zɨ́ lúyú ledre ꞌbɨ ꞌyịmaꞌdí e wá. Mɨméngị ledre ꞌbɨ ꞌyịmaꞌdí e mbá nɨ yị́ ené bɨsinyíne kú gɨ do owụ́ye, tɨ́ lá máúfuónzó lolụ éyị́ ga bɨ kɨ́ ꞌdówụ́ sɨmɨyé ní káa zɨ́ wo bɨ máméngị ba wá.
21 E o Senhor aspirou o suave cheiro e disse consigo mesmo: Não tornarei a amaldiçoar a terra por causa do homem, porque é mau o desígnio íntimo do homem desde a sua mocidade; nem tornarei a ferir todo vivente, como fiz.
22 “Tɨ́ káa zɨ́ bɨ do sogo káṇgá nɨ ídí ꞌbɨ ené ní,
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.