Gênesis 8
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH
1 Tɨ́ lá Lomo somụ́lịgị ledre Nówa kɨ́ éyị́ trịdrị ga bɨ kɨ́e sɨmɨ kuṛúngba ní wá. Zɨ́ Lomo kásaógụ síli zɨ́a ndị́sị ílíne do sogo káṇgá gɨ ro zɨ́ iní bɨ ucu née tónó ndụ́kụ́ne.
1 Então Deus lembrou de Noé e de todos os animais que estavam com ele na barca. Deus fez com que um vento soprasse sobre a terra, e a água começou a baixar.
2 Née ní zɨ́ mɨlága iní bɨ gɨ sɨmɨ káṇgá ótoómo kɨ́ lágaógụné, zɨ́ wo bɨ ndịsị éꞌdị gɨ komo ere ní ndímíne.
2 As fontes do grande mar e as janelas do céu se fecharam. Parou de chover,
3 Zɨ́ iní bɨ kóo ucu née, tónó ndụ́kụ́ne ndoo gɨ do sogo káṇgá. Nɨ ndéréógụ sɨmɨ sị́lị́ míya kị́éꞌdo, cị́ gbre doa sokó ní, iní ndụkụ́onzó roné go.
3 e durante cento e cinquenta dias a água foi baixando pouco a pouco.
4 Nda sɨmɨ ꞌdúꞌdu sokó doa ịnyị doa gbre ꞌbɨ ịnyị doa gbre éfé, zɨ́ kuṛúngba ndéré ndị́sịné do ngíti landa kɨ́ ịrịné Araráta.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a barca parou na região montanhosa de Ararate.
5 Zɨ́ iní nda ndị́sịné go fú lá ndụ́kụ́ tátá roné nde. Nda go sɨmɨ mɨzefị sị́lị́ ꞌbɨ sokó éfé, zɨ́ do ngíti géyị landa e go ólụ́ógụyé sága.
5 A água continuou a baixar, até que no primeiro dia do décimo mês apareceram os picos das montanhas.
6 Gɨ do kacɨ́ sị́lị́ cị́ gbre, zɨ́ Nówa líkpí bifúó bɨ otoomo ro kuṛúngba ní,
6 No fim de quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na barca
7 zɨ́a ị́nyịné kása solụ́ bɨ kɨ́ ịrịné fóro ní, nderé yị́ ené fí, zaá gị zɨ́ iní ndụ́kụ́ónzó roné té kí.
7 e soltou um corvo, que ficou voando de um lado para outro, esperando que a terra secasse.
8 Gɨ do kacɨ́ a née, zɨ́a kása kị́ṛịkóꞌdo gɨ ro zɨ́a ndéréne lúrú bi togụ́ iní ndụkụ́onzó roné gɨ do káṇgá go yá.
8 Depois Noé soltou uma pomba a fim de ver se a terra já estava seca;
9 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ kị́ṛịkóꞌdo nderéogụ íri ní, bi útú a bi ndaá gɨ zɨ́a iní nɨ aka yị́ ené fú lá bo do sogo káṇgá, zɨ́a ndáꞌbalúgu roné zɨ́ Nówa sɨmɨ kuṛúngba. Zɨ́ Nówa ésịógụ sị́lị́ne do ꞌdíꞌbilúgu wo sɨmɨ kuṛúngba.
9 mas a pomba não achou lugar para pousar porque a terra ainda estava toda coberta de água. Aí Noé estendeu a mão, pegou a pomba e a pôs dentro da barca.
10 Zɨ́ Nówa ndị́sịné kɨ́ sị́lị́ ịnyị doa gbre, zɨ́a kpá kása ándá kị́ṛịkóꞌdo ndéré lúrú bi.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou a pomba de novo.
11 Sɨmɨ bɨ kị́ṛịkóꞌdo ndaꞌbaogụ nda kɨ́ tagá ní, nɨ nda go kɨ́ mbílí kágá bɨ olíva ní tarané. Gɨ ore zɨ́ Nówa owo a kɨ́dí iní ndụkụ́ go.
11 Ela voltou à tardinha, trazendo no bico uma folha verde de oliveira. Assim Noé ficou sabendo que a água havia baixado.
12 Zɨ́a ndị́sịné gɨ do kacɨ́ a née kpá sị́lị́ ịnyị doa gbre, zɨ́a kpá kásalúgu kị́ṛịkóꞌdo. Tɨ́ lá ndéré máa bɨ ndéré née ní, ndaꞌbalugu ené lolụ roné zɨ́ Nówa wá.
12 E ele esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba, e dessa vez ela não voltou.
13 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née ní, sɨmɨbi ꞌbɨ Nówa nɨ kóo go míya ịnyị doa kéṛị́ doa kị́éꞌdo (601). Sɨmɨ mɨzefị ꞌdúꞌdu ꞌbɨ éfé ꞌbɨ sɨmɨbi máa née ní, zɨ́ iní ndụkụ́onzó roné gɨ do sogo káṇgá. Zɨ́ Nówa líkpí do kuṛúngba, nɨ lúrú bi ní, do káṇgá nɨ go gágá.
13 Quando Noé tinha seiscentos e um anos, as águas que estavam sobre a terra secaram. No dia primeiro do primeiro mês, Noé tirou a cobertura da barca e viu que a terra estava secando.
14 Nɨ ndéréógụ bɨ sɨmɨ sị́lị́ cị́ kéṛị́ doa ịnyị doa gbre ꞌbɨ gbre éfé ní, do káṇgá gagá go ngéré.
14 No dia vinte e sete do segundo mês, a terra estava bem seca.
15 Née ní, zɨ́ Lomo úku ledre zɨ́ Nówa kɨ́dí,
15 Aí Deus disse a Noé:
16 “Nówa ólụ́ógụsé gɨ sɨmɨ kuṛúngba mu, yị́ị kɨ́ meꞌbeyị́, nda kɨ́ wotị́se e kɨ́ meꞌbeyé e.
16 — Saia da barca junto com a sua mulher, os seus filhos e as suas noras.
17 Zɨ́yị ꞌdíꞌbiógụ éyị́ trịdrị ga bɨ kɨ́yị íri ní sága, solụ́ e, bangá e nda éyị́ trịdrị máa yée ga bɨ ndịsịnɨ́ ndéré kɨ́ do sɨmɨyé bi ní gɨ ro zɨ́ye étrịlúgu royé do ídíye tụ́ꞌdụ́ do sogo káṇgá.”
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, isto é, as aves, os animais domésticos, os animais selvagens e os que se arrastam pelo chão. Que eles se espalhem por toda parte e tenham muitas crias para encherem a terra.
18 Née ní, zɨ́ Nówa ólụ́ógụyé sága kɨ́ meꞌbené, nda kɨ́ wotị́ne e kɨ́ meꞌbeyé e.
18 Assim Noé e a sua mulher saíram da barca, junto com os seus filhos e as suas noras.
19 Zɨ́ bangá e, kɨ́ éyị́ trịdrị ga bɨ ndịsịnɨ́ ndéré kɨ́ do sɨmɨyé bi ní nda kɨ́ solụ́ ga bɨ kóo kéye sɨmɨ kuṛúngba ní ólụ́ógụyé mbá sága kacɨ́ sị́ doyé e mɨngúngúcua.
19 Também saíram todos os animais e as aves, em grupos, de acordo com as suas espécies.
20 Née ní, zɨ́ Nówa óꞌbó mbayi zɨ́ Ngére Lomo. Zɨ́a ꞌdíꞌbi ṛị́kị́ sị́ do bɨlámá bangá e kɨ́ solụ́ ga bɨ bɨlámáye ní óṇgoónzó yée do óngbó yée do mbayi née káa do éyị́ ꞌdáná.Nówa ꞌdaná éyị́ zɨ́ Ngére Lomo|src="CO00623B.TIF" size="col" loc="8:20" copy="Cook" ref="8:20"
20 Noé construiu um altar para oferecer sacrifícios a Deus, o Senhor . Ele pegou aves e animais puros , um de cada espécie, e os queimou como sacrifício no altar.
21 Zɨ́ Lomo ídíne kɨ́ mongụ́ rokinyi gɨ ro ꞌdáná éyị́ bɨ Nówa ꞌdaná zɨ́a ní. Zɨ́a ódroné zɨ́ne kɨ́ roné kɨ́dí, “Tónóne karaba ndéréne ꞌdáꞌdá, máóto lolụ taramá kacɨ́ káṇgá gɨ zɨ́ lúyú ledre ꞌbɨ ꞌyịmaꞌdí e wá. Mɨméngị ledre ꞌbɨ ꞌyịmaꞌdí e mbá nɨ yị́ ené bɨsinyíne kú gɨ do owụ́ye, tɨ́ lá máúfuónzó lolụ éyị́ ga bɨ kɨ́ ꞌdówụ́ sɨmɨyé ní káa zɨ́ wo bɨ máméngị ba wá.
21 O cheiro dos sacrifícios agradou ao Senhor , e ele pensou assim: “Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa da raça humana, pois eu sei que desde a sua juventude as pessoas só pensam em coisas más.
22 “Tɨ́ káa zɨ́ bɨ do sogo káṇgá nɨ ídí ꞌbɨ ené ní,
22 Também nunca mais destruirei todos os seres vivos, como fiz desta vez. Enquanto o mundo existir, sempre haverá semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.