Gênesis 40

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Gɨ do kacɨ́ ledre ga gére ní, zɨ́ ꞌyị íꞌbí leꞌyị́ e kɨ́ ezené ꞌyị óꞌbó ambata zɨ́ mongụ́ ngére ꞌbɨ Ízibiti, méngị ledre bɨ emengụ́ ní do komo mongụ́ ꞌyị eyé mongụ́ ngére ꞌbɨ Ízibiti.
1 Passado algum tempo, o rei do Egito foi ofendido por dois dos seus servidores, isto é, o chefe dos copeiros, que era encarregado de servir vinho, e o chefe dos padeiros.
2 Zɨ́ mɨmbéꞌde ngére née ésị́ne ro ꞌyị ꞌbɨ moko ené ga bɨ gbre née bɨsinyíne kɨ́ngaya,
2 O rei ficou furioso com os dois
3 zɨ́a ꞌdíꞌbi yée ónzó yée sɨmɨ sị́gịnị ꞌbe ꞌbɨ mongụ́ ꞌyị lúrú bi do ꞌyị óndó bi ga bɨ ꞌbe ꞌbɨ mongụ́ ngére ore kɨ́ꞌdí bɨ onzónɨ́ Yoséfa sɨmɨ sị́gịnị ní.
3 e mandou que fossem postos na cadeia que ficava na casa do capitão da guarda, no mesmo lugar onde José estava preso.
4 Zɨ́ mongụ́ ꞌyị bɨ ndịsị lúrú bi do ꞌyị óndó bi e ní íꞌbí yée zɨ́ Yoséfa ndị́sị lúrú bi kacɨ́ye.
4 Eles ficaram muito tempo ali, e o capitão deu a José a tarefa de cuidar deles.
5 sɨmɨ ngíti ndụlụ zɨ́ yaꞌdá ga bɨ otonɨ́ yée sɨmɨ sị́gịnị ba, ꞌyị íꞌbí leꞌyị́ kɨ́ ꞌyị óꞌbó ambata zɨ́ mongụ́ ngére ꞌbɨ Ízibiti ꞌdúꞌduru. ꞌDuru máa ga gére née nɨyí mbá kɨ́ ini ledre e sɨmɨyé kpị́ kpị́ kpị́.
5 Certa noite, ali na cadeia, o copeiro e o padeiro tiveram um sonho cada um. E cada sonho queria dizer alguma coisa.
6 Sɨmɨ bɨ Yoséfa ogụ zɨ́ye kɨ́ phịyị́ a née ní, zɨ́a ndíki yée kɨ́ ndị́sị sómụ́ ledre kɨ́ mongụ́ lerị́.
6 Quando José veio vê-los de manhã, notou que estavam preocupados.
7 Zɨ́a ndúꞌyú mɨnbguroko ꞌyị moko ꞌbɨ mongụ́ ngére ga bɨ nɨyí kéye sɨmɨ sị́gịnị née ní kɨ́dí, “Ledre máa káa be ꞌdi bɨ ndị́sịsé karaba mbá kɨ́ lerị́ ní?”
7 Então perguntou: — Por que vocês estão com essa cara tão triste hoje?
8 Zɨ́ye úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Zée gbrengárá ꞌduruzé ꞌduru e, tɨ́ lá ꞌyị bɨ zɨ́a úkuógụ ini ledre gɨ sɨmɨyé zɨ́ze ní ndaá.”
8 Eles responderam: — Cada um de nós teve um sonho, e não há ninguém que saiba explicar o que esses sonhos querem dizer. — É Deus quem dá à gente a capacidade de explicar os sonhos — disse José. — Vamos, contem o que sonharam.
9 Née ní zɨ́ mongụ́ ꞌyị máa wo bɨ ꞌbɨ ené ꞌyị íꞌbí leꞌyị́ zɨ́ mongụ́ ngéré ní lị́kpị́ ꞌduru ené zɨ́ Yoséfa kɨ́dí, “Máꞌdúru mongụ́ kókó kóṛó kɨ́ tóro kóꞌdụ́ma,
9 Então o chefe dos copeiros contou o seu sonho. Ele disse: — Sonhei que na minha frente havia uma
10 kóṛó máa née ní nɨ kɨ́ mɨngarasáne e ota. Sɨmɨ bɨ mbílía tonó ụ́ꞌbụ ní, zɨ́a sụ́rụ́ne do ánáógụ bɨkesị́ mɨánáne.
10 que tinha três galhos. Assim que as folhas saíam, apareciam as flores, e estas viravam uvas maduras.
11 Mááyí kenée kɨ́ kóꞌdo leꞌyị́ kóṛó ꞌbɨ mongụ́ ngére do sị́lị́ma. Zɨ́ma ꞌdíꞌbi bɨkesị́ mɨáná née lụ́rụ a sɨmɨ kóꞌdo ꞌbɨ mongụ́ ngére zɨ́ma ꞌdíꞌbi a íꞌbí a zɨ́a.”
11 Eu estava segurando o copo do rei; espremia as uvas no copo e o entregava ao rei.
12 Zɨ́ Yoséfa úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ini ledre gɨ sɨmɨ ꞌduru née nɨ káa, mɨngarasá kóṛó ga bɨ ota née nɨyí sị́lị́ e ota.
12 José disse: — A explicação é a seguinte: os três galhos são três dias.
13 Sɨmɨ sị́lị́ ota mongụ́ ngére nɨ ꞌdíꞌbiógụ yị́ị gɨ sɨmɨ sị́gịnị zɨ́a ótolúgu yị́ị do bi moko eyị́ káa zɨ́ bɨ kóo ꞌdáꞌdá ní. Nda née ní zɨ́yị ndị́sịyị́ íꞌbí leꞌyị́ kóṛó ené zɨ́a cé káa zɨ́ bɨ kóo ndị́sị méngị a zɨ́a bɨlámáne ní.
13 Daqui a três dias o rei vai mandar soltá-lo. Você vai voltar ao seu trabalho e servirá vinho ao rei, como fazia antes.
14 Karanée sɨmɨ bɨ ledre e emenɨ́ go zɨ́yị ní, ídí sómụ́ndíki ledremá zɨ́yị ówo ledre kɨ́ma zɨ́yị kpá úkuógụ ledremá zɨ́ mongụ́ ngére zɨ́a ꞌdíꞌbiógụ máa gɨ sɨmɨ sị́gịnị.
14 Porém, quando você estiver muito bem lá, lembre de mim e por favor tenha a bondade de falar a meu respeito com o rei, ajudando-me assim a sair desta cadeia.
15 ꞌYị e ꞌdiꞌbiogụnɨ́ máa ona ye gɨ sɨmɨ káṇgá ezé ꞌbɨ Ébere e kɨ́ cóngóro. Ona máméngị kpá gbawá ledre bɨ do útúásá ónzó máa sɨmɨ sị́gịnị gɨ zɨ́a ní.”
15 A verdade é que foi à força que me tiraram da terra dos hebreus e me trouxeram para o Egito; e mesmo aqui no Egito não fiz nada para vir parar na cadeia.
16 Sɨmɨ bɨ mongụ́ ꞌyị máa wo bɨ ꞌbɨ ené ꞌyị óꞌbó ambata zɨ́ mongụ́ ngére lurú ini ledre bɨ Yoséfa ukuogụ ba nɨ mɨútúásáne ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ Yoséfa kɨ́dí, “Máꞌdúru kpá ꞌduru, zɨ́ma ị́mbị́ gbété e ota kɨ́ ambata sɨmɨyé domá.
16 Quando o chefe dos padeiros viu que a explicação era boa, disse: — Eu também tive um sonho. Sonhei que estava carregando na cabeça três cestos de pão.
17 Gbété bɨ do lafúne ní, toso bɨlámá ambata ga bɨ ndịsịnɨ́ óꞌbó yée zɨ́ mongụ́ ngére ní nɨ sɨmɨ a, tɨ́ lá zɨ́ solụ́ e ndị́sịyé lágá yée gɨ sɨmɨ gbété gɨ domá gɨ ore.”
17 No cesto de cima havia todo tipo de comidas assadas que os padeiros fazem para o rei. E as aves vinham e comiam dessas comidas.
18 Zɨ́ Yoséfa úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ini ledre gɨ sɨmɨ ꞌduru née nɨ káa, gbété ga bɨ ota née ní, née sị́lị́ e ota.
18 José explicou assim: — O seu sonho quer dizer isto: os três cestos são três dias.
19 Sɨmɨ sị́lị́ ota mongụ́ ngére nɨ ꞌdíꞌbiógụ yị́ị gɨ sɨmɨ sị́gịnị zɨ́a íngíónzó yị́ị komo kágá. Zɨ́ solụ́ e ógụyé ndị́sị lágá umbuyị́.”
19 Daqui a três dias o rei vai soltá-lo e vai mandar cortar a sua cabeça. Depois o seu corpo será pendurado num poste de madeira, e as aves comerão a sua carne.
20 Sị́lị́ ota gɨ do kacɨ́ ledre née, née kóo sị́lị́ bɨ aránɨ́ mongụ́ ngére née sɨmɨ a ní. Zɨ́a méngị ayímbi zɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ moko ené e. Zɨ́a ꞌdíꞌbiógụ ꞌyị íꞌbí kóꞌdo leꞌyị́ zɨ́ne kɨ́ ꞌyị óꞌbó ambata zɨ́ne gɨ sɨmɨ sị́gịnị. Zɨ́a óto yée kóꞌdụ́ mɨngburoko ꞌyị moko ené e.
20 Três dias depois o rei comemorou o seu aniversário, oferecendo um banquete a todos os seus funcionários. Ele mandou soltar o chefe dos copeiros e o chefe dos padeiros e deu ordem para que viessem ao banquete. E aconteceu exatamente o que José tinha dito: o rei fez com que o copeiro voltasse ao seu antigo trabalho de servir vinho ao rei e mandou que o padeiro fosse executado.
21 Zɨ́a ꞌdíꞌbilúgu ꞌyị íꞌbí kóꞌdo leꞌyị́ zɨ́ne do bi moko, gɨ ro zɨ́a ndị́sịné íꞌbí leꞌyị́ zɨ́ne.
21 — ausente —
22 Tɨ́ lá zɨ́a íngíónzó ꞌyị óꞌbó ambata cé káa zɨ́ bɨ Yoséfa uku zɨ́ye sɨmɨ bɨ ukuogụ ini ledre gɨ sɨmɨ ꞌdúru zɨ́ye ní.
22 — ausente —
23 Abú kenée ndotó, ꞌyị íꞌbí leꞌyị́ zɨ́ mongụ́ ngére somụ́ndiki ené ledre Yoséfa wá. Ledre bɨ kóo Yoséfa uku zɨ́a ní somụ́lịgị yị́ ené go.
23 Porém o chefe dos copeiros não lembrou de José; esqueceu dele completamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 40, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.