Gênesis 40
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NAA
1 Gɨ do kacɨ́ ledre ga gére ní, zɨ́ ꞌyị íꞌbí leꞌyị́ e kɨ́ ezené ꞌyị óꞌbó ambata zɨ́ mongụ́ ngére ꞌbɨ Ízibiti, méngị ledre bɨ emengụ́ ní do komo mongụ́ ꞌyị eyé mongụ́ ngére ꞌbɨ Ízibiti.
1 Passadas estas coisas, aconteceu que o copeiro e o padeiro do rei do Egito ofenderam o seu senhor, o rei do Egito.
2 Zɨ́ mɨmbéꞌde ngére née ésị́ne ro ꞌyị ꞌbɨ moko ené ga bɨ gbre née bɨsinyíne kɨ́ngaya,
2 O Faraó indignou-se contra os seus dois oficiais, o copeiro-chefe e o padeiro-chefe,
3 zɨ́a ꞌdíꞌbi yée ónzó yée sɨmɨ sị́gịnị ꞌbe ꞌbɨ mongụ́ ꞌyị lúrú bi do ꞌyị óndó bi ga bɨ ꞌbe ꞌbɨ mongụ́ ngére ore kɨ́ꞌdí bɨ onzónɨ́ Yoséfa sɨmɨ sị́gịnị ní.
3 e mandou prendê-los na casa do comandante da guarda, no cárcere onde José estava.
4 Zɨ́ mongụ́ ꞌyị bɨ ndịsị lúrú bi do ꞌyị óndó bi e ní íꞌbí yée zɨ́ Yoséfa ndị́sị lúrú bi kacɨ́ye.
4 O comandante da guarda os deixou aos cuidados de José, para que os servisse; e por algum tempo estiveram na prisão.
5 sɨmɨ ngíti ndụlụ zɨ́ yaꞌdá ga bɨ otonɨ́ yée sɨmɨ sị́gịnị ba, ꞌyị íꞌbí leꞌyị́ kɨ́ ꞌyị óꞌbó ambata zɨ́ mongụ́ ngére ꞌbɨ Ízibiti ꞌdúꞌduru. ꞌDuru máa ga gére née nɨyí mbá kɨ́ ini ledre e sɨmɨyé kpị́ kpị́ kpị́.
5 E os dois sonharam, cada um o seu sonho, na mesma noite; cada sonho com o seu próprio significado, o copeiro e o padeiro do rei do Egito, que se achavam encarcerados.
6 Sɨmɨ bɨ Yoséfa ogụ zɨ́ye kɨ́ phịyị́ a née ní, zɨ́a ndíki yée kɨ́ ndị́sị sómụ́ ledre kɨ́ mongụ́ lerị́.
6 Quando José chegou pela manhã, viu-os, e eis que estavam preocupados.
7 Zɨ́a ndúꞌyú mɨnbguroko ꞌyị moko ꞌbɨ mongụ́ ngére ga bɨ nɨyí kéye sɨmɨ sị́gịnị née ní kɨ́dí, “Ledre máa káa be ꞌdi bɨ ndị́sịsé karaba mbá kɨ́ lerị́ ní?”
7 Então perguntou aos oficiais de Faraó, que estavam com ele no cárcere da casa do seu senhor: — Por que vocês estão com a cara triste hoje?
8 Zɨ́ye úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Zée gbrengárá ꞌduruzé ꞌduru e, tɨ́ lá ꞌyị bɨ zɨ́a úkuógụ ini ledre gɨ sɨmɨyé zɨ́ze ní ndaá.”
8 Eles responderam: — Tivemos um sonho, e não há quem o interprete. José lhes disse: — Não pertencem a Deus as interpretações? Contem-me o sonho que tiveram.
9 Née ní zɨ́ mongụ́ ꞌyị máa wo bɨ ꞌbɨ ené ꞌyị íꞌbí leꞌyị́ zɨ́ mongụ́ ngéré ní lị́kpị́ ꞌduru ené zɨ́ Yoséfa kɨ́dí, “Máꞌdúru mongụ́ kókó kóṛó kɨ́ tóro kóꞌdụ́ma,
9 Então o copeiro-chefe contou o seu sonho a José. Ele disse: — Em meu sonho havia uma videira diante de mim.
10 kóṛó máa née ní nɨ kɨ́ mɨngarasáne e ota. Sɨmɨ bɨ mbílía tonó ụ́ꞌbụ ní, zɨ́a sụ́rụ́ne do ánáógụ bɨkesị́ mɨánáne.
10 E na videira havia três ramos. Ao brotar a videira, havia flores, e seus cachos produziam uvas maduras.
11 Mááyí kenée kɨ́ kóꞌdo leꞌyị́ kóṛó ꞌbɨ mongụ́ ngére do sị́lị́ma. Zɨ́ma ꞌdíꞌbi bɨkesị́ mɨáná née lụ́rụ a sɨmɨ kóꞌdo ꞌbɨ mongụ́ ngére zɨ́ma ꞌdíꞌbi a íꞌbí a zɨ́a.”
11 O copo de Faraó estava na minha mão. Peguei as uvas e as espremi no copo de Faraó, e o entreguei a Faraó.
12 Zɨ́ Yoséfa úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ini ledre gɨ sɨmɨ ꞌduru née nɨ káa, mɨngarasá kóṛó ga bɨ ota née nɨyí sị́lị́ e ota.
12 Então José disse: — Esta é a interpretação do sonho: os três ramos são três dias.
13 Sɨmɨ sị́lị́ ota mongụ́ ngére nɨ ꞌdíꞌbiógụ yị́ị gɨ sɨmɨ sị́gịnị zɨ́a ótolúgu yị́ị do bi moko eyị́ káa zɨ́ bɨ kóo ꞌdáꞌdá ní. Nda née ní zɨ́yị ndị́sịyị́ íꞌbí leꞌyị́ kóṛó ené zɨ́a cé káa zɨ́ bɨ kóo ndị́sị méngị a zɨ́a bɨlámáne ní.
13 Dentro de três dias, Faraó vai reabilitar você e reintegrá-lo no seu cargo, e você lhe dará o copo na mão dele, segundo o costume antigo, quando era seu copeiro.
14 Karanée sɨmɨ bɨ ledre e emenɨ́ go zɨ́yị ní, ídí sómụ́ndíki ledremá zɨ́yị ówo ledre kɨ́ma zɨ́yị kpá úkuógụ ledremá zɨ́ mongụ́ ngére zɨ́a ꞌdíꞌbiógụ máa gɨ sɨmɨ sị́gịnị.
14 Porém lembre-se de mim, quando tudo lhe correr bem. Peço que você seja bondoso para comigo e fale a meu respeito com Faraó, e me tire desta prisão;
15 ꞌYị e ꞌdiꞌbiogụnɨ́ máa ona ye gɨ sɨmɨ káṇgá ezé ꞌbɨ Ébere e kɨ́ cóngóro. Ona máméngị kpá gbawá ledre bɨ do útúásá ónzó máa sɨmɨ sị́gịnị gɨ zɨ́a ní.”
15 porque, de fato, fui roubado da terra dos hebreus; e aqui nada fiz, para que me pusessem nesta masmorra.
16 Sɨmɨ bɨ mongụ́ ꞌyị máa wo bɨ ꞌbɨ ené ꞌyị óꞌbó ambata zɨ́ mongụ́ ngére lurú ini ledre bɨ Yoséfa ukuogụ ba nɨ mɨútúásáne ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ Yoséfa kɨ́dí, “Máꞌdúru kpá ꞌduru, zɨ́ma ị́mbị́ gbété e ota kɨ́ ambata sɨmɨyé domá.
16 Vendo o padeiro-chefe que a interpretação era boa, disse a José: — Eu também sonhei, e eis que três cestos de pão branco estavam sobre a minha cabeça.
17 Gbété bɨ do lafúne ní, toso bɨlámá ambata ga bɨ ndịsịnɨ́ óꞌbó yée zɨ́ mongụ́ ngére ní nɨ sɨmɨ a, tɨ́ lá zɨ́ solụ́ e ndị́sịyé lágá yée gɨ sɨmɨ gbété gɨ domá gɨ ore.”
17 No cesto mais alto havia todo tipo de comida que um padeiro faz para Faraó. E as aves comiam do cesto que estava sobre a minha cabeça.
18 Zɨ́ Yoséfa úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ini ledre gɨ sɨmɨ ꞌduru née nɨ káa, gbété ga bɨ ota née ní, née sị́lị́ e ota.
18 Então José disse: — Esta é a interpretação do sonho: os três cestos são três dias.
19 Sɨmɨ sị́lị́ ota mongụ́ ngére nɨ ꞌdíꞌbiógụ yị́ị gɨ sɨmɨ sị́gịnị zɨ́a íngíónzó yị́ị komo kágá. Zɨ́ solụ́ e ógụyé ndị́sị lágá umbuyị́.”
19 Dentro de três dias, Faraó vai mandar cortar a sua cabeça e pendurá-lo numa árvore, e as aves comerão a sua carne.
20 Sị́lị́ ota gɨ do kacɨ́ ledre née, née kóo sị́lị́ bɨ aránɨ́ mongụ́ ngére née sɨmɨ a ní. Zɨ́a méngị ayímbi zɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ moko ené e. Zɨ́a ꞌdíꞌbiógụ ꞌyị íꞌbí kóꞌdo leꞌyị́ zɨ́ne kɨ́ ꞌyị óꞌbó ambata zɨ́ne gɨ sɨmɨ sị́gịnị. Zɨ́a óto yée kóꞌdụ́ mɨngburoko ꞌyị moko ené e.
20 No terceiro dia, que era aniversário de nascimento de Faraó, ele deu um banquete a todos os seus servos. E, no meio destes, reabilitou o copeiro-chefe e condenou o padeiro-chefe.
21 Zɨ́a ꞌdíꞌbilúgu ꞌyị íꞌbí kóꞌdo leꞌyị́ zɨ́ne do bi moko, gɨ ro zɨ́a ndị́sịné íꞌbí leꞌyị́ zɨ́ne.
21 Reintegrou o copeiro-chefe no seu cargo, no qual dava o copo na mão de Faraó,
22 Tɨ́ lá zɨ́a íngíónzó ꞌyị óꞌbó ambata cé káa zɨ́ bɨ Yoséfa uku zɨ́ye sɨmɨ bɨ ukuogụ ini ledre gɨ sɨmɨ ꞌdúru zɨ́ye ní.
22 mas mandou enforcar o padeiro-chefe, como José havia interpretado.
23 Abú kenée ndotó, ꞌyị íꞌbí leꞌyị́ zɨ́ mongụ́ ngére somụ́ndiki ené ledre Yoséfa wá. Ledre bɨ kóo Yoséfa uku zɨ́a ní somụ́lịgị yị́ ené go.
23 Porém o copeiro-chefe não se lembrou de José; esqueceu-se dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 40, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.