Gênesis 39

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née nderéokpónɨ́ kɨ́ Yoséfa go sɨmɨ Ízibiti. Zɨ́ Potifá ngúru mongụ́ ꞌyị bɨ do ꞌyị óndó bi ga bɨ ꞌbe ꞌbɨ mongụ́ ngére ní, úgú wo gɨ zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Isɨméle ga gére née do ndáꞌbané kɨ́e ꞌbe.
1 José havia sido levado para o Egito, onde o egípcio Potifar, oficial do faraó e capitão da guarda, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 Ngére Lomo nɨ kóo kɨ́ Yoséfa zɨ́a óto wo zɨ́ moko ené ídíne bɨlámáne kɨ́ngaya sɨmɨ mɨndị́sị a bɨ ꞌbe ꞌbɨ mongụ́ ꞌyị ené bɨ ꞌyị ꞌbɨ Ízibiti ní.
2 O Senhor estava com José, de modo que este prosperou e passou a morar na casa do seu senhor egípcio.
3 Sɨmɨ bɨ mongụ́ ꞌyị ené bɨ ꞌyị ꞌbɨ Ízibiti owo yaá Ngére Lomo nɨ kɨ́ Yoséfa, iꞌbí rokoꞌbụ zɨ́a ne zɨ́ moko ené ndị́sị ndéréne mbá bɨlámáne ní,
3 Quando este percebeu que o Senhor estava com ele e que o fazia prosperar em tudo o que realizava,
4 zɨ́ ledre ꞌbɨ Yoséfa émené komo Potifá kɨ́ngaya zɨ́a gélé Yoséfa káa do bɨlámá ꞌyị ꞌbɨ moko ené. Zɨ́ Potifá óto Yoséfa káa do ꞌyị lúrú bi kacɨ́ ꞌbe ꞌbɨ ené, zɨ́a kpá ótoómo éyị́ sị́lị́ne e mbá zɨ́ Yoséfa ndị́sị lúrú bi kacɨ́ a ne.
4 agradou-se de José e tornou-o administrador de seus bens. Potifar deixou a seu cuidado a sua casa e lhe confiou tudo o que possuía.
5 Gɨ sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ oto Yoséfa káa do ꞌyị lúrú bi kacɨ́ ꞌbe ꞌbɨ ené, kpá kɨ́ éyị́ sị́lị́ne e mbá ní, zɨ́ Ngére Lomo íꞌbí úndru sɨmɨ éyị́ ga bɨ ꞌyị ꞌbɨ Ízibiti ní gɨ zɨ́ Yoséfa. Lomo iꞌbí kóo úndru sɨmɨ éyị́ ga bɨ ꞌbɨ Potifá ní mbá. Éyị́ máa yée ga bɨ ꞌbe kɨ́ yée ga bɨ yáká ní.
5 Desde que o deixou cuidando de sua casa e de todos os seus bens, o Senhor abençoou a casa do egípcio por causa de José. A bênção do Senhor estava sobre tudo o que Potifar possuía, tanto em casa como no campo.
6 Née ní zɨ́a ótoómo Yoséfa ndị́sịné lúrú bi kacɨ́ éyị́ ené e mbá ne. Potifá somụ́ ené lolụ ledre éyị́ ga gére née wá, nda lá dụụ́ ledre éyị́ bɨ gɨ ro zɨ́ne ánu a ní.
6 Assim, deixou ele aos cuidados de José tudo o que tinha, e não se preocupava com coisa alguma, exceto com sua própria comida. José era atraente e de boa aparência,
7 gɨ zɨ́ kéyị née ní, zɨ́ meꞌbe mongụ́ ꞌyị ené óto ꞌbú Yoséfa doné zɨ́a úku ledre zɨ́ Yoséfa kɨ́dí, “Máíli zɨ́ze kótrụ bi ꞌdúꞌdu kéyị.”
7 e, depois de certo tempo, a mulher do seu senhor começou a cobiçá-lo e o convidou: "Venha, deite-se comigo! "
8 Zɨ́ Yoséfa ási ené. Zɨ́a úku ledre zɨ́ kára née kɨ́dí, “Lúrú aka mongụ́ ꞌyị amá somụ́ ené ledre éyị́ ga bɨ ꞌbe ba mbá wá, zɨ́a ótoómo éyị́ ga gére née mbá zɨ́ma ndị́sị lúrú bi kacɨ́ye.
8 Mas ele se recusou e lhe disse: "Meu senhor não se preocupa com coisa alguma de sua casa, e tudo o que tem deixou aos meus cuidados.
9 ꞌYị ndaá ꞌbe ona bɨ romo gɨ domá ní wá. Mongụ́ ꞌyị amá asi kɨ́ kémbị́ éyị́ kị́éꞌdo káa gɨ zɨ́ma wá, lá dụụ́ yị́ị gɨ zɨ́ bɨ áyí meꞌbea ní. Mááyí méngị bɨsinyí ledre née zɨ́ma lúyúma ro Lomo kenée lárá káa be ꞌdi?”
9 Ninguém desta casa está acima de mim. Ele nada me negou, a não ser a senhora, porque é a mulher dele. Como poderia eu, então, cometer algo tão perverso e pecar contra Deus? "
10 Abú bɨ ndịsị úku ledre née zɨ́ Yoséfa kacɨ́ kadra mbá ní, zɨ́a ásiné, kotrụnɨ́ bi ꞌdúꞌdu kéne wá, ndịsị gbawá cígí a.
10 Assim, embora ela insistisse com José dia após dia, ele se recusava a deitar-se com ela e evitava ficar perto dela.
11 Kadra kị́éꞌdo, Yoséfa ndéré go ꞌdị́cị́ méngị moko ené káa zɨ́ bɨ lengbe ní. ꞌYị ꞌbɨ moko ga bɨ ꞌbe ore ní ndanɨ́ mbá wá.
11 Um dia ele entrou na casa para fazer suas tarefas, e nenhum dos empregados ali se encontrava.
12 Zɨ́ meꞌbe Potifá ólụ́ne kacɨ́ a íri zɨ́a útúne tị ro bongó ꞌbɨ Yoséfa lála do úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ógụ mu ndị́sị kɨ́ma.” Tɨ́ lá zɨ́ Yoséfa ótoómo bongó née cịkị do sị́lị́a do gbúgbuógụné sága.
12 Ela o agarrou pelo manto e voltou a convidá-lo: "Vamos, deite-se comigo! " Mas ele fugiu da casa, deixando o manto na mão dela.
13 Sɨmɨ bɨ lurú kɨ́dí Yoséfa otoomo bongó ené go cịkị do sị́lị́ne gbugbuogụ go sága ní,
13 Quando ela viu que, ao fugir, ele tinha deixado o manto em sua mão,
14 zɨ́a ndólo ꞌyị moko ené ga bɨ ore ní. Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Lúrúsé aka, ꞌyị ꞌbɨ Ébere bɨ ꞌdiꞌbiogụnɨ́ wo zɨ́ze ꞌbe ona ba, ogụ gɨ ro zɨ́a ndị́sịné úku zée. Olụ́ lodụ́ gáa kacɨ́ma ꞌdị́cị́ áyíne gɨ ro ngáka máa, bɨ zɨ́ma mbụ́mbụ́dụ́ ba.
14 chamou os empregados e lhes disse: "Vejam, este hebreu nos foi trazido para nos insultar! Ele entrou aqui e tentou abusar de mim, mas eu gritei.
15 Sɨmɨ bɨ uwú domá kɨ́ mbụ́mbụ́dụ́ gɨ ro zɨ́ ꞌyị e ógụyé sáká máa ní, zɨ́a ótoómo bongó ené cigíma do gbúgbuógụné sága.”
15 Quando me ouviu gritar por socorro, largou seu manto ao meu lado e fugiu da casa".
16 Zɨ́ meꞌbe Potifá bándá bongó ꞌbɨ Yoséfa cigíne ore gị zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ Yoséfa ndáꞌbaógụné ꞌbe.
16 Ela conservou o manto consigo até que o senhor de José chegasse em casa.
17 Gɨ ore zɨ́ kára née ꞌdíꞌbi ledre née lị́kpị́ a zɨ́ oꞌdo ꞌbɨ ené. “ꞌYị ꞌbɨ Ébere bɨ ꞌdiꞌbiogụnɨ́ wo zɨ́ze ꞌbe ona ba olụ́ lodụ́ gáa kacɨ́ma ꞌdị́cị́ ona gɨ ro ngáka máa.
17 Então repetiu-lhe a história: "Aquele escravo hebreu que você nos trouxe aproximou-se de mim para me insultar.
18 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ mámbụ́mbụ́dụ́ gɨ ro zɨ́ ꞌyị e ngásáógụyé sáká máa ní, zɨ́a ótoómo bongó ené cigíma do gbúgbuógụné sága.”
18 Mas, quando gritei por socorro, ele largou seu manto ao meu lado e fugiu".
19 Sɨmɨ bɨ mongụ́ ꞌyị ené uwú ledre bɨ meꞌbea lịkpị́ zɨ́a, ya “Née ledre bɨ ꞌyị ꞌbɨ moko eyị́ mengị kɨ́ma ní,” zɨ́ ledre née útúne sɨmɨa ꞌduo káa zɨ́ phoꞌdụ ní.
19 Quando o seu senhor ouviu o que a sua mulher lhe disse: "Foi assim que o seu escravo me tratou", ficou indignado.
20 Zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ Yoséfa ꞌdíꞌbi wo ónzó a sɨmɨ sị́gịnị kɨ́ꞌdí bɨ ndịsịnɨ́ bándá ꞌyị ga bɨ ꞌdiꞌbinɨ́ yée mɨꞌdíꞌbi ꞌbe ꞌbɨ mongụ́ ngére ní.
20 Mandou buscar José e lançou-o na prisão em que eram postos os prisioneiros do rei. José ficou na prisão,
21 Ngére Lomo nɨ kóo bo kɨ́e. Zɨ́a ówo ledre kɨ́ Yoséfa zɨ́ ledre ené óto ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ lúrú bi kacɨ́ sị́gịnị ore ní mbá ídíye kɨ́ rokinyi kɨ́e.
21 mas o Senhor estava com ele e o tratou com bondade, concedendo-lhe a simpatia do carcereiro.
22 Née ní zɨ́ ꞌyị lúrú bi kacɨ́ sị́gịnị óto Yoséfa káa do manda ꞌdáꞌdá zɨ́ ꞌyị ga bɨ nɨyí mɨꞌdíꞌbiyé sɨmɨ sị́gịnị ore ní, zɨ́a kpá ndị́sịné lúrú bi kacɨ́ éyị́ ga bɨ ore ní mbá.
22 Por isso o carcereiro encarregou José de todos os que estavam na prisão, e ele se tornou responsável por tudo o que lá sucedia.
23 ꞌYị lúrú bi kacɨ́ sị́gịnị otonɨ́ eyé sómụ́ ledre kɨ́ngaya gɨ ro éyị́ ga bɨ Yoséfa ndị́sị lúrú bi kacɨ́ye ní wá, gɨ zɨ́a Ngére Lomo nɨ kóo bo kɨ́e zɨ́ moko ené ndị́sị ndéréne ꞌdáꞌdá.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que estava a cargo de José, porque o Senhor estava com José e lhe concedia bom êxito em tudo o que realizava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.