Gênesis 39
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARC
1 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née nderéokpónɨ́ kɨ́ Yoséfa go sɨmɨ Ízibiti. Zɨ́ Potifá ngúru mongụ́ ꞌyị bɨ do ꞌyị óndó bi ga bɨ ꞌbe ꞌbɨ mongụ́ ngére ní, úgú wo gɨ zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Isɨméle ga gére née do ndáꞌbané kɨ́e ꞌbe.
1 E José foi levado ao Egito, e Potifar, eunuco de Faraó, capitão da guarda, varão egípcio, comprou-o da mão dos ismaelitas que o tinham levado lá.
2 Ngére Lomo nɨ kóo kɨ́ Yoséfa zɨ́a óto wo zɨ́ moko ené ídíne bɨlámáne kɨ́ngaya sɨmɨ mɨndị́sị a bɨ ꞌbe ꞌbɨ mongụ́ ꞌyị ené bɨ ꞌyị ꞌbɨ Ízibiti ní.
2 E o Senhor estava com José, e foi varão próspero; e estava na casa de seu senhor egípcio.
3 Sɨmɨ bɨ mongụ́ ꞌyị ené bɨ ꞌyị ꞌbɨ Ízibiti owo yaá Ngére Lomo nɨ kɨ́ Yoséfa, iꞌbí rokoꞌbụ zɨ́a ne zɨ́ moko ené ndị́sị ndéréne mbá bɨlámáne ní,
3 Vendo, pois, o seu senhor que o Senhor estava com ele e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em sua mão,
4 zɨ́ ledre ꞌbɨ Yoséfa émené komo Potifá kɨ́ngaya zɨ́a gélé Yoséfa káa do bɨlámá ꞌyị ꞌbɨ moko ené. Zɨ́ Potifá óto Yoséfa káa do ꞌyị lúrú bi kacɨ́ ꞌbe ꞌbɨ ené, zɨ́a kpá ótoómo éyị́ sị́lị́ne e mbá zɨ́ Yoséfa ndị́sị lúrú bi kacɨ́ a ne.
4 José achou graça a seus olhos e servia-o; e ele o pôs sobre a sua casa e entregou na sua mão tudo o que tinha.
5 Gɨ sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ oto Yoséfa káa do ꞌyị lúrú bi kacɨ́ ꞌbe ꞌbɨ ené, kpá kɨ́ éyị́ sị́lị́ne e mbá ní, zɨ́ Ngére Lomo íꞌbí úndru sɨmɨ éyị́ ga bɨ ꞌyị ꞌbɨ Ízibiti ní gɨ zɨ́ Yoséfa. Lomo iꞌbí kóo úndru sɨmɨ éyị́ ga bɨ ꞌbɨ Potifá ní mbá. Éyị́ máa yée ga bɨ ꞌbe kɨ́ yée ga bɨ yáká ní.
5 E aconteceu que, desde que o pusera sobre a sua casa e sobre tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; e a bênção do Senhor foi sobre tudo o que tinha, na casa e no campo.
6 Née ní zɨ́a ótoómo Yoséfa ndị́sịné lúrú bi kacɨ́ éyị́ ené e mbá ne. Potifá somụ́ ené lolụ ledre éyị́ ga gére née wá, nda lá dụụ́ ledre éyị́ bɨ gɨ ro zɨ́ne ánu a ní.
6 E deixou tudo o que tinha na mão de José, de maneira que de nada sabia do que estava com ele, a não ser do pão que comia. E José era formoso de aparência e formoso à vista.
7 gɨ zɨ́ kéyị née ní, zɨ́ meꞌbe mongụ́ ꞌyị ené óto ꞌbú Yoséfa doné zɨ́a úku ledre zɨ́ Yoséfa kɨ́dí, “Máíli zɨ́ze kótrụ bi ꞌdúꞌdu kéyị.”
7 E aconteceu, depois destas coisas, que a mulher de seu senhor pôs os olhos em José e disse: Deita-te comigo.
8 Zɨ́ Yoséfa ási ené. Zɨ́a úku ledre zɨ́ kára née kɨ́dí, “Lúrú aka mongụ́ ꞌyị amá somụ́ ené ledre éyị́ ga bɨ ꞌbe ba mbá wá, zɨ́a ótoómo éyị́ ga gére née mbá zɨ́ma ndị́sị lúrú bi kacɨ́ye.
8 Porém ele recusou e disse à mulher do seu senhor: Eis que o meu senhor não sabe do que há em casa comigo e entregou em minha mão tudo o que tem.
9 ꞌYị ndaá ꞌbe ona bɨ romo gɨ domá ní wá. Mongụ́ ꞌyị amá asi kɨ́ kémbị́ éyị́ kị́éꞌdo káa gɨ zɨ́ma wá, lá dụụ́ yị́ị gɨ zɨ́ bɨ áyí meꞌbea ní. Mááyí méngị bɨsinyí ledre née zɨ́ma lúyúma ro Lomo kenée lárá káa be ꞌdi?”
9 Ninguém há maior do que eu nesta casa, e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porquanto tu és sua mulher; como, pois, faria eu este tamanho mal e pecaria contra Deus?
10 Abú bɨ ndịsị úku ledre née zɨ́ Yoséfa kacɨ́ kadra mbá ní, zɨ́a ásiné, kotrụnɨ́ bi ꞌdúꞌdu kéne wá, ndịsị gbawá cígí a.
10 E aconteceu que, falando ela cada dia a José, e não lhe dando ele ouvidos para deitar-se com ela e estar com ela,
11 Kadra kị́éꞌdo, Yoséfa ndéré go ꞌdị́cị́ méngị moko ené káa zɨ́ bɨ lengbe ní. ꞌYị ꞌbɨ moko ga bɨ ꞌbe ore ní ndanɨ́ mbá wá.
11 sucedeu, num certo dia, que veio à casa para fazer o seu serviço; e nenhum dos da casa estava ali.
12 Zɨ́ meꞌbe Potifá ólụ́ne kacɨ́ a íri zɨ́a útúne tị ro bongó ꞌbɨ Yoséfa lála do úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ógụ mu ndị́sị kɨ́ma.” Tɨ́ lá zɨ́ Yoséfa ótoómo bongó née cịkị do sị́lị́a do gbúgbuógụné sága.
12 E ela lhe pegou pela sua veste, dizendo: Deita-te comigo. E ele deixou a sua veste na mão dela, e fugiu, e saiu para fora.
13 Sɨmɨ bɨ lurú kɨ́dí Yoséfa otoomo bongó ené go cịkị do sị́lị́ne gbugbuogụ go sága ní,
13 E aconteceu que, vendo ela que deixara a sua veste em sua mão e fugira para fora,
14 zɨ́a ndólo ꞌyị moko ené ga bɨ ore ní. Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Lúrúsé aka, ꞌyị ꞌbɨ Ébere bɨ ꞌdiꞌbiogụnɨ́ wo zɨ́ze ꞌbe ona ba, ogụ gɨ ro zɨ́a ndị́sịné úku zée. Olụ́ lodụ́ gáa kacɨ́ma ꞌdị́cị́ áyíne gɨ ro ngáka máa, bɨ zɨ́ma mbụ́mbụ́dụ́ ba.
14 chamou os homens de sua casa e falou-lhes, dizendo: Vede, trouxe-nos o varão hebreu para escarnecer de nós; entrou até mim para deitar-se comigo, e eu gritei com grande voz.
15 Sɨmɨ bɨ uwú domá kɨ́ mbụ́mbụ́dụ́ gɨ ro zɨ́ ꞌyị e ógụyé sáká máa ní, zɨ́a ótoómo bongó ené cigíma do gbúgbuógụné sága.”
15 E aconteceu que, ouvindo ele que eu levantava a minha voz e gritava, deixou a sua veste comigo, e fugiu, e saiu para fora.
16 Zɨ́ meꞌbe Potifá bándá bongó ꞌbɨ Yoséfa cigíne ore gị zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ Yoséfa ndáꞌbaógụné ꞌbe.
16 E ela pôs a sua veste perto de si, até que o seu senhor veio à sua casa.
17 Gɨ ore zɨ́ kára née ꞌdíꞌbi ledre née lị́kpị́ a zɨ́ oꞌdo ꞌbɨ ené. “ꞌYị ꞌbɨ Ébere bɨ ꞌdiꞌbiogụnɨ́ wo zɨ́ze ꞌbe ona ba olụ́ lodụ́ gáa kacɨ́ma ꞌdị́cị́ ona gɨ ro ngáka máa.
17 Então, falou-lhe conforme as mesmas palavras, dizendo: Veio a mim o servo hebreu, que nos trouxeste para escarnecer de mim.
18 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ mámbụ́mbụ́dụ́ gɨ ro zɨ́ ꞌyị e ngásáógụyé sáká máa ní, zɨ́a ótoómo bongó ené cigíma do gbúgbuógụné sága.”
18 E aconteceu que, levantando eu a minha voz e gritando, ele deixou a sua veste comigo e fugiu para fora.
19 Sɨmɨ bɨ mongụ́ ꞌyị ené uwú ledre bɨ meꞌbea lịkpị́ zɨ́a, ya “Née ledre bɨ ꞌyị ꞌbɨ moko eyị́ mengị kɨ́ma ní,” zɨ́ ledre née útúne sɨmɨa ꞌduo káa zɨ́ phoꞌdụ ní.
19 E aconteceu que, ouvindo o seu senhor as palavras de sua mulher, que lhe falava, dizendo: Conforme estas mesmas palavras me fez teu servo, a sua ira se acendeu.
20 Zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ Yoséfa ꞌdíꞌbi wo ónzó a sɨmɨ sị́gịnị kɨ́ꞌdí bɨ ndịsịnɨ́ bándá ꞌyị ga bɨ ꞌdiꞌbinɨ́ yée mɨꞌdíꞌbi ꞌbe ꞌbɨ mongụ́ ngére ní.
20 E o senhor de José o tomou e o entregou na casa do cárcere, no lugar onde os presos do rei estavam presos; assim, esteve ali na casa do cárcere.
21 Ngére Lomo nɨ kóo bo kɨ́e. Zɨ́a ówo ledre kɨ́ Yoséfa zɨ́ ledre ené óto ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ lúrú bi kacɨ́ sị́gịnị ore ní mbá ídíye kɨ́ rokinyi kɨ́e.
21 O Senhor , porém, estava com José, e estendeu sobre ele a sua benignidade, e deu-lhe graça aos olhos do carcereiro-mor.
22 Née ní zɨ́ ꞌyị lúrú bi kacɨ́ sị́gịnị óto Yoséfa káa do manda ꞌdáꞌdá zɨ́ ꞌyị ga bɨ nɨyí mɨꞌdíꞌbiyé sɨmɨ sị́gịnị ore ní, zɨ́a kpá ndị́sịné lúrú bi kacɨ́ éyị́ ga bɨ ore ní mbá.
22 E o carcereiro-mor entregou na mão de José todos os presos que estavam na casa do cárcere; e ele fazia tudo o que se fazia ali.
23 ꞌYị lúrú bi kacɨ́ sị́gịnị otonɨ́ eyé sómụ́ ledre kɨ́ngaya gɨ ro éyị́ ga bɨ Yoséfa ndị́sị lúrú bi kacɨ́ye ní wá, gɨ zɨ́a Ngére Lomo nɨ kóo bo kɨ́e zɨ́ moko ené ndị́sị ndéréne ꞌdáꞌdá.
23 E o carcereiro-mor não teve cuidado de nenhuma coisa que estava na mão dele, porquanto o Senhor estava com ele; e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.