Gênesis 39
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs BKJ
1 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née nderéokpónɨ́ kɨ́ Yoséfa go sɨmɨ Ízibiti. Zɨ́ Potifá ngúru mongụ́ ꞌyị bɨ do ꞌyị óndó bi ga bɨ ꞌbe ꞌbɨ mongụ́ ngére ní, úgú wo gɨ zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Isɨméle ga gére née do ndáꞌbané kɨ́e ꞌbe.
1 E José foi conduzido ao Egito, e Potifar, um oficial de Faraó, capitão da guarda, um egípcio, comprou-o das mãos dos ismaelitas, que o haviam levado para lá.
2 Ngére Lomo nɨ kóo kɨ́ Yoséfa zɨ́a óto wo zɨ́ moko ené ídíne bɨlámáne kɨ́ngaya sɨmɨ mɨndị́sị a bɨ ꞌbe ꞌbɨ mongụ́ ꞌyị ené bɨ ꞌyị ꞌbɨ Ízibiti ní.
2 E o SENHOR estava com José, e ele era um homem próspero; e ele estava na casa de seu senhor, o egípcio.
3 Sɨmɨ bɨ mongụ́ ꞌyị ené bɨ ꞌyị ꞌbɨ Ízibiti owo yaá Ngére Lomo nɨ kɨ́ Yoséfa, iꞌbí rokoꞌbụ zɨ́a ne zɨ́ moko ené ndị́sị ndéréne mbá bɨlámáne ní,
3 E seu senhor viu que o SENHOR estava com ele, e que o SENHOR fazia tudo prosperar na sua mão.
4 zɨ́ ledre ꞌbɨ Yoséfa émené komo Potifá kɨ́ngaya zɨ́a gélé Yoséfa káa do bɨlámá ꞌyị ꞌbɨ moko ené. Zɨ́ Potifá óto Yoséfa káa do ꞌyị lúrú bi kacɨ́ ꞌbe ꞌbɨ ené, zɨ́a kpá ótoómo éyị́ sị́lị́ne e mbá zɨ́ Yoséfa ndị́sị lúrú bi kacɨ́ a ne.
4 E José encontrou graça aos olhos dele, e ele o serviu. E ele o fez supervisor da sua casa, e tudo o que ele possuía colocou na mão dele.
5 Gɨ sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ oto Yoséfa káa do ꞌyị lúrú bi kacɨ́ ꞌbe ꞌbɨ ené, kpá kɨ́ éyị́ sị́lị́ne e mbá ní, zɨ́ Ngére Lomo íꞌbí úndru sɨmɨ éyị́ ga bɨ ꞌyị ꞌbɨ Ízibiti ní gɨ zɨ́ Yoséfa. Lomo iꞌbí kóo úndru sɨmɨ éyị́ ga bɨ ꞌbɨ Potifá ní mbá. Éyị́ máa yée ga bɨ ꞌbe kɨ́ yée ga bɨ yáká ní.
5 E aconteceu que, desde o tempo em que ele o fizera supervisor sobre sua casa, e sobre tudo que possuía, o SENHOR abençoou a casa do egípcio por causa de José. E a bênção do SENHOR estava sobre tudo o que ele possuía na casa, e no campo.
6 Née ní zɨ́a ótoómo Yoséfa ndị́sịné lúrú bi kacɨ́ éyị́ ené e mbá ne. Potifá somụ́ ené lolụ ledre éyị́ ga gére née wá, nda lá dụụ́ ledre éyị́ bɨ gɨ ro zɨ́ne ánu a ní.
6 E ele deixou tudo que possuía nas mãos de José, e ele não sabia o que possuía, a não ser o pão que comia. E José era uma boa pessoa e formoso à vista.
7 gɨ zɨ́ kéyị née ní, zɨ́ meꞌbe mongụ́ ꞌyị ené óto ꞌbú Yoséfa doné zɨ́a úku ledre zɨ́ Yoséfa kɨ́dí, “Máíli zɨ́ze kótrụ bi ꞌdúꞌdu kéyị.”
7 E aconteceu que, depois destas coisas, a esposa de seu senhor lançou seus olhos sobre José; e ela disse: Deita-te comigo.
8 Zɨ́ Yoséfa ási ené. Zɨ́a úku ledre zɨ́ kára née kɨ́dí, “Lúrú aka mongụ́ ꞌyị amá somụ́ ené ledre éyị́ ga bɨ ꞌbe ba mbá wá, zɨ́a ótoómo éyị́ ga gére née mbá zɨ́ma ndị́sị lúrú bi kacɨ́ye.
8 Mas ele se recusou, e disse à esposa de seu senhor: Eis que meu senhor não sabe do que está comigo na casa, e ele confiou tudo o que tem nas minhas mãos;
9 ꞌYị ndaá ꞌbe ona bɨ romo gɨ domá ní wá. Mongụ́ ꞌyị amá asi kɨ́ kémbị́ éyị́ kị́éꞌdo káa gɨ zɨ́ma wá, lá dụụ́ yị́ị gɨ zɨ́ bɨ áyí meꞌbea ní. Mááyí méngị bɨsinyí ledre née zɨ́ma lúyúma ro Lomo kenée lárá káa be ꞌdi?”
9 não há ninguém maior na casa do que eu. Tampouco me negou coisa alguma senão a ti, pois és mulher dele. Como, então, eu poderia fazer tamanho mal e pecar contra Deus?
10 Abú bɨ ndịsị úku ledre née zɨ́ Yoséfa kacɨ́ kadra mbá ní, zɨ́a ásiné, kotrụnɨ́ bi ꞌdúꞌdu kéne wá, ndịsị gbawá cígí a.
10 E aconteceu que, enquanto ela falava com José dia após dia, ele não lhe ouvia para deitar-se com ela, ou para estar com ela.
11 Kadra kị́éꞌdo, Yoséfa ndéré go ꞌdị́cị́ méngị moko ené káa zɨ́ bɨ lengbe ní. ꞌYị ꞌbɨ moko ga bɨ ꞌbe ore ní ndanɨ́ mbá wá.
11 E aconteceu que, certo tempo, José entrou na casa para fazer seu serviço, e não havia ninguém dos homens da casa ali dentro.
12 Zɨ́ meꞌbe Potifá ólụ́ne kacɨ́ a íri zɨ́a útúne tị ro bongó ꞌbɨ Yoséfa lála do úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ógụ mu ndị́sị kɨ́ma.” Tɨ́ lá zɨ́ Yoséfa ótoómo bongó née cịkị do sị́lị́a do gbúgbuógụné sága.
12 E ela o apanhou pela sua veste, dizendo: Deita-te comigo. E ele deixou sua veste na mão dela, fugiu e saiu para fora.
13 Sɨmɨ bɨ lurú kɨ́dí Yoséfa otoomo bongó ené go cịkị do sị́lị́ne gbugbuogụ go sága ní,
13 E aconteceu que, quando ela viu que ele havia deixado sua veste em sua mão, e havia fugido para fora,
14 zɨ́a ndólo ꞌyị moko ené ga bɨ ore ní. Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Lúrúsé aka, ꞌyị ꞌbɨ Ébere bɨ ꞌdiꞌbiogụnɨ́ wo zɨ́ze ꞌbe ona ba, ogụ gɨ ro zɨ́a ndị́sịné úku zée. Olụ́ lodụ́ gáa kacɨ́ma ꞌdị́cị́ áyíne gɨ ro ngáka máa, bɨ zɨ́ma mbụ́mbụ́dụ́ ba.
14 ela chamou os homens da casa, e falou a eles, dizendo: Vede, ele trouxe para cá um hebreu para nos escarnecer. Ele veio a mim para deitar-se comigo, e eu gritei em alta voz,
15 Sɨmɨ bɨ uwú domá kɨ́ mbụ́mbụ́dụ́ gɨ ro zɨ́ ꞌyị e ógụyé sáká máa ní, zɨ́a ótoómo bongó ené cigíma do gbúgbuógụné sága.”
15 e aconteceu que, quando ele ouviu que eu levantei a minha voz e gritei, ele deixou sua veste comigo, fugiu e saiu para fora.
16 Zɨ́ meꞌbe Potifá bándá bongó ꞌbɨ Yoséfa cigíne ore gị zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ Yoséfa ndáꞌbaógụné ꞌbe.
16 E ela guardou a veste dele consigo, até que seu senhor voltasse para casa.
17 Gɨ ore zɨ́ kára née ꞌdíꞌbi ledre née lị́kpị́ a zɨ́ oꞌdo ꞌbɨ ené. “ꞌYị ꞌbɨ Ébere bɨ ꞌdiꞌbiogụnɨ́ wo zɨ́ze ꞌbe ona ba olụ́ lodụ́ gáa kacɨ́ma ꞌdị́cị́ ona gɨ ro ngáka máa.
17 E ela lhe falou segundo estas palavras, dizendo: O servo hebreu, que tu nos trouxeste, veio a mim para me escarnecer.
18 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ mámbụ́mbụ́dụ́ gɨ ro zɨ́ ꞌyị e ngásáógụyé sáká máa ní, zɨ́a ótoómo bongó ené cigíma do gbúgbuógụné sága.”
18 E aconteceu que, quando eu levantei a minha voz e gritei, ele deixou sua veste comigo, e fugiu.
19 Sɨmɨ bɨ mongụ́ ꞌyị ené uwú ledre bɨ meꞌbea lịkpị́ zɨ́a, ya “Née ledre bɨ ꞌyị ꞌbɨ moko eyị́ mengị kɨ́ma ní,” zɨ́ ledre née útúne sɨmɨa ꞌduo káa zɨ́ phoꞌdụ ní.
19 E aconteceu que, quando seu senhor ouviu estas palavras de sua mulher, que ela lhe falou, dizendo: Foi desta maneira que teu servo agiu comigo, sua ira se acendeu.
20 Zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ Yoséfa ꞌdíꞌbi wo ónzó a sɨmɨ sị́gịnị kɨ́ꞌdí bɨ ndịsịnɨ́ bándá ꞌyị ga bɨ ꞌdiꞌbinɨ́ yée mɨꞌdíꞌbi ꞌbe ꞌbɨ mongụ́ ngére ní.
20 E o senhor de José o tomou, e o colocou na prisão, em um lugar onde estavam presos os prisioneiros do rei; e ele esteve ali na prisão.
21 Ngére Lomo nɨ kóo bo kɨ́e. Zɨ́a ówo ledre kɨ́ Yoséfa zɨ́ ledre ené óto ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ lúrú bi kacɨ́ sị́gịnị ore ní mbá ídíye kɨ́ rokinyi kɨ́e.
21 Mas o SENHOR estava com José, e lhe mostrou misericórdia, e lhe deu favor aos olhos do guarda da prisão.
22 Née ní zɨ́ ꞌyị lúrú bi kacɨ́ sị́gịnị óto Yoséfa káa do manda ꞌdáꞌdá zɨ́ ꞌyị ga bɨ nɨyí mɨꞌdíꞌbiyé sɨmɨ sị́gịnị ore ní, zɨ́a kpá ndị́sịné lúrú bi kacɨ́ éyị́ ga bɨ ore ní mbá.
22 E o guarda da prisão confiou à mão de José todos os prisioneiros que estavam na prisão, e tudo o que eles faziam ali, era ele que fazia ali.
23 ꞌYị lúrú bi kacɨ́ sị́gịnị otonɨ́ eyé sómụ́ ledre kɨ́ngaya gɨ ro éyị́ ga bɨ Yoséfa ndị́sị lúrú bi kacɨ́ye ní wá, gɨ zɨ́a Ngére Lomo nɨ kóo bo kɨ́e zɨ́ moko ené ndị́sị ndéréne ꞌdáꞌdá.
23 O guarda da prisão não cuidava de nada que estava sob a mão dele, porque o SENHOR estava com ele, e aquilo que ele fazia, o SENHOR fazia prosperar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.