Gênesis 28

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Née ní zɨ́ Isáka ndóloógụ Yakóbo íꞌbí mandá zɨ́a, zɨ́a úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ndá ófụ́ kára gɨ sɨmɨ nyị́ ꞌyị ꞌbɨ Kanána e wá.
1 Então Isaque chamou Jacó e o abençoou. E lhe deu a seguinte ordem: — Não case com nenhuma moça daqui de Canaã.
2 Ị́nyị mu zɨ́yị ndéréyị sɨmɨ Padána Aráma ꞌbe ꞌbɨ bulúnduyị́ Bétụwele. Zɨ́yị ófụ́ kára zɨ́yị gɨ dongará nyị́ nokoyị́ Labána.
2 Apronte-se e vá para a Mesopotâmia. Fique na casa do seu avô Betuel e case com uma das filhas do seu tio Labão.
3 Lomo bɨ kɨ́ rokoꞌbụné kɨ́ngaya ní idí íꞌbí úndru zɨ́yị, zɨ́a óto yị́ị zɨ́yị ndíki tụ́ꞌdụ́ owụ́ e gɨ ro zɨ́yị ídíyị bulúndu ṛị́kị́ sị́ do ꞌyịmaꞌdí e.
3 Que o Deus Todo-Poderoso o abençoe e lhe dê muitos descendentes para que de você saiam muitas nações!
4 Idí íꞌbí úndru zɨ́yị kɨ́ bulúnduyị́ e za mbá káa zɨ́ bɨ kóo iꞌbí úndru zɨ́ Abarayáma ní, gɨ ro zɨ́yị ꞌdíꞌbi káṇgá bɨ ndị́sị sɨmɨ a káa do ꞌyị lóṇgó ba bɨ kóo iꞌbí zɨ́ Abarayáma ní.”
4 Que ele abençoe você e os seus descendentes, como abençoou Abraão, para que sejam donos desta terra onde você tem vivido como estrangeiro, terra que Deus deu a Abraão!
5 Zɨ́ Isáka kása Yakóbo sɨmɨ Padána Aráma ꞌbe ꞌbɨ Labána wotị́ Bétụwele ꞌyị ꞌbɨ Aráma bɨ nɨ lúndu Rebéka mbágá Yakóbo e kɨ́ Ésawu ní.
5 Foi assim que Isaque mandou que Jacó fosse morar na Mesopotâmia, na casa de Labão, que era filho de Betuel, o arameu, e irmão de Rebeca, a mãe de Esaú e de Jacó.
6 Zɨ́ Ésawu ówo a kɨ́dí Isáka iꞌbí úndru go zɨ́ Yakóbo, kasa kpá wo go sɨmɨ Padána Aráma ndéré ófụ́ kára gɨrí. Owo kpá go kɨ́dí sɨmɨ bɨ iꞌbí úndru zɨ́ Yakóbo ní, zɨ́a lórụ wo kɨ́dí, “Ndaá ꞌdíꞌbi kára gɨ sɨmɨ nyị́ ꞌyị ꞌbɨ Kanána e wá.”
6 Esaú ficou sabendo que Isaque havia abençoado Jacó e o havia mandado para a Mesopotâmia a fim de casar ali. Também soube que, quando o pai o havia abençoado, tinha mandado que não casasse com nenhuma mulher do país de Canaã.
7 Zɨ́ Ésawu go kpá ówo a kɨ́dí Yakóbo uwú kúrú ꞌbụné kɨ́ mbágáne go zɨ́a ị́nyịné ndéréne sɨmɨ Padána Aráma.
7 E ficou sabendo que, obedecendo ao pai e à mãe, Jacó havia ido para a Mesopotâmia.
8 Née ní ábuwá Ésawu ówo go kɨ́dí ꞌbú nyị́ ꞌyị ꞌbɨ Kanána e ndaá ꞌbɨ ené do ꞌbụné Isáka wá.
8 Então Esaú compreendeu que o seu pai não via com bons olhos as mulheres de Canaã.
9 Gɨ zɨ́ kéyị née ní zɨ́ Ésawu ndéréne ꞌbe ꞌbɨ Isɨméle wotị́ Abarayáma. Zɨ́a ófụ́ nyị́a bɨ Maláta lémị Nebayóta ní káa do ngíti kára.
9 Por isso foi até a casa de Ismael, filho de Abraão, e casou com Maalate, filha de Ismael e irmã de Nebaiote.
10 Zɨ́ Yakóbo ị́nyịné gɨ sɨmɨ Bị́rịsába ꞌdíꞌbi mɨsiꞌdi yóó, ndéréne sɨmɨ Arána.
10 Jacó saiu de Berseba a fim de ir para Harã.
11 Zɨ́a ndéréógụné do ngíti bi, zɨ́a ndị́sịné ꞌdówụ́roné ore gɨ zɨ́a kadra utú go. Zɨ́a ꞌdíꞌbi tutú óto doné gá doa zɨ́a útúne ꞌdúꞌduné.
11 De tardinha ele chegou a um lugar sagrado e passou a noite ali. Pegou uma pedra daquele lugar para servir como travesseiro e se deitou ali mesmo para dormir.
12 Sɨmɨ bɨ nɨ go sɨmɨ ꞌbí ní, zɨ́a ꞌdúꞌduru. Sɨmɨ ꞌduru máa née ní, zɨ́a lúrúndíki mɨsiꞌdi bɨ toko roné kú gɨ do káṇgá zaá gị komo ere, zɨ́ maláyika ga bɨ ꞌbɨ Lomo ní ndị́sịyé ékị́ye kɨ́ ndítíógụyé kacɨ́ mɨsiꞌdi máa née ní. Yakóbo ꞌduꞌduru|src="CO00683B.TIF" size="col" loc="28:12" copy="Cook" ref="28:10-12"
12 Então Jacó sonhou. Ele viu uma escada que ia da terra até o céu, e os anjos de Deus subiam e desciam por ela.
13 Zɨ́a lúrúndíki Ngére Lomo kɨ́ tóroné doné zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Mááyí Ngére Lomo bɨ Abarayáma e kɨ́ Isáka ndịsịnɨ́ óto úndrua ní. Káṇgá bɨ áyí mɨꞌdúꞌduyị́ doa ba mááyí íꞌbí a zɨ́se kɨ́ bulúnduyị́ e.
13 O Senhor Deus estava ao lado dele e disse: — Eu sou o
14 Bulúnduyị́ e nɨyí karanée étrị zɨ́ye ídíye tụ́ꞌdụ́ tụ́ꞌdụ́ zɨ́se áṇgasé zaá do sogo káṇgá mbá. Ṛị́kị́ sị́ do ꞌyịmaꞌdí do sogo káṇgá mbá mááyí íꞌbí úndru zɨ́ye kpụrụ́ gɨ sɨmɨyị́ kɨ́ bulúnduyị́ e.
14 Os seus descendentes serão tantos como o pó da terra. Eles se espalharão de norte a sul e de leste a oeste, e por meio de você e dos seus descendentes eu abençoarei todos os povos do mundo.
15 Ídí ówo a kɨ́dí, mááyí ídí kɨ́yị zɨ́ma ndị́sịmá bándá yị́ị do bi ga bɨ áyí gámá doyé ní mbá, zɨ́ma ꞌdíꞌbilúgu yị́ị kpá gị sɨmɨ káṇgá bɨ áyí sɨmɨ a ba. Máútúásá ótoómo yị́ị wá ꞌbúó togụ́ mɨyéme ledre bɨ máyéme wo gɨ royị́ ní máméngị go.”
15 Eu estarei com você e o protegerei em todos os lugares aonde você for. E farei com que você volte para esta terra. Eu não o abandonarei até que cumpra tudo o que lhe prometi.
16 Sɨmɨ bɨ Yakóbo urú gɨ sɨmɨ ꞌbí ní, zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Ábuwá maꞌdíi Ngére Lomo nɨ bo do bi ba ona, máówo amá kenée wá.”
16 Quando Jacó acordou, disse assim: “De fato, o Senhor Deus está neste lugar, e eu não sabia disso.”
17 Zɨ́ ngịrị útúne sɨmɨ a zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Bi ba nɨ kɨ́ úndruné, nɨ kpá mɨsiꞌdi bɨ ndịsị ndéré komo ere ní, Lomo nɨ ona.”
17 Aí ficou com medo e disse: “Este lugar dá medo na gente. Aqui é a casa de Deus, aqui fica a porta do céu!”
18 Nda go akpa kɨ́ phịyị́, zɨ́ Yakóbo ị́nyịógụné ꞌdíꞌbi tutú bɨ oto doné doa ní ícióto a mbị́ ꞌdága do bi bɨ ꞌduꞌdu doa née. Zɨ́a ꞌdíꞌbi sụꞌbụ́ léfe a doa.
18 Jacó se levantou bem cedo, pegou a pedra que havia usado como travesseiro e a pôs de pé como um pilar. Depois derramou azeite em cima para dedicá-la a Deus.
19 Née ní zɨ́a ị́fị́ ịrị bi née Bétele, abú bɨ kóo ndịsịnɨ́ ndólo ịrị gara née “Lụ́zụ ní.”
19 Naquele lugar havia uma cidade que antes se chamava Luz, mas Jacó mudou o seu nome para Betel .
20 Nda gɨ ore zɨ́ Yakóbo lólóbụ́ zɨ́ Ngére Lomo kɨ́dí, “Togụ́ maꞌdíi áyí tɨ́ lúrú bi kacɨ́ma sɨmɨ ndéré bɨ mááyí ndéré a ba, zɨ́yị ndị́sịyị́ íꞌbí éyị́ mɨánu zɨ́ma kɨ́ bongó e zɨ́ma ésị a,
20 Ali Jacó fez a Deus a seguinte promessa: “Se tu fores comigo e me guardares nesta viagem que estou fazendo; se me deres roupa e comida;
21 gɨ ro zɨ́ma ndáꞌbalúgu romá zɨ́ babá ꞌbe bɨlámáne yá, née ní áyí ídí Ngére Lomo amá.
21 e se eu voltar são e salvo para a casa do meu pai, então tu, ó Senhor , serás o meu Deus.
22 Tutú bɨ máícióto ꞌdága ba ní, bi ba nɨ go ógụ ídí bi bɨ nɨyí ndị́sị íni ini zɨ́yị doa ní. Éyị́ ga bɨ áyí ndị́sị íꞌbí yée zɨ́ma ní, mááyí ndị́sị ꞌdíꞌbi kị́éꞌdo gɨ sɨmɨ sokó íꞌbílúgu yée zɨ́yị.”
22 Esta pedra que pus como pilar será a tua casa, ó Deus, e eu te entregarei a décima parte de tudo quanto me deres.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.